LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

mittō

mittō (present infinitive mittere, perfect active mīsī, supine missum)
Classical[ˈmɪt.toː]Ecclesiastical[ˈmit.to]
№ 114 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to send, dispatch, cause to go, let go, release, discharge
  2. to put out, extend, reach out (one's hand)
  3. to announce, tell, report, send word, advise
  4. poeticto yield, furnish, produce, export
  5. to put an end to
  6. to let or bring out, put or send forth, send out, emit; let blood, bleed; utter a sound, speak, say
  7. to throw, hurl, fling, cast, launch, send; throw down, sprinkle
    “Dēseruēre omnēs dēfessī, et corpora saltū ad terram mīsēre aut ignibus aegra dedēre.” “All [of my men], exhausted, had given up [the fight], and with a leap had flung [themselves] to the ground [below] or else consigned their weakened bodies to the flames.” (Syncopation: mīsēre, mīsēr[unt].)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.565–566
  8. to attend, guide, escort
  9. to dedicate (a book or poem to someone to compliment them)
  10. to dismiss, disregard
    mitte hanc de pectore curamDismiss this anxiety from your heartVergil. Aeneid, VI, 85
  11. poeticto pass over, forbear, cease

Latīnē defined in Latin in our graded readers

faciō ut eat; litterās domum mittō.
mittō -ere mīsī — in Mille Verba, Castra in Aegyptō
tēla missa = tēla quae hostēs mittunt
send
mittō -ere, mīsī, missus — in De Bello Gallico II, ch. 9

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Mittere · Legare · Amittere · Dimittere · Omittere

1. Mittere μεθεῖναι is the general expression, to send; legare (from λέγω) has a special political meaning, to delegate. The missus makes his appearance as a servant or messenger; the legatus, as a representative. 2. Amittere and dimittere mean to let go any thing already in one’s possession; amittere, against one’s will, as to lose; dimittere, after having used it, as to dismiss; whereas omittere means to let anything pass by, without taking possession of it; to speak with precision, Amittimus inviti et casu, omittimus volentes et sponte. Hence amittere occasionem means, to let slip an opportunity, so as not to be able to take advantage of it, from negligence; whereas omittere occasionem means, to renounce an opportunity, so as not to wish to take advantage of it, from attaching little value to it. Vitam amittere means, to lose one’s life; vitam omittere, to sacrifice it. (iii. 285.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.mittōmittēbammittammīsīmīserammīserō
2nd sg.mittismittēbāsmittēsmīsistī
mīstī
mīserāsmīseris
3rd sg.mittitmittēbatmittetmīsitmīseratmīserit
1st pl.mittimusmittēbāmusmittēmusmīsimusmīserāmusmīserimus
2nd pl.mittitismittēbātismittētismīsistismīserātismīseritis
3rd pl.mittuntmittēbantmittentmīsērunt
mīsēre
mīserantmīserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.mittammitteremmīserimmīsissem
2nd sg.mittāsmitterēsmīserīsmīsissēs
3rd sg.mittatmitteretmīseritmīsisset
1st pl.mittāmusmitterēmusmīserīmusmīsissēmus
2nd pl.mittātismitterētismīserītismīsissētis
3rd pl.mittantmitterentmīserintmīsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.mittormittēbarmittar
2nd sg.mitteris
mittere
mittēbāris
mittēbāre
mittēris
mittēre
3rd sg.mittiturmittēbāturmittētur
1st pl.mittimurmittēbāmurmittēmur
2nd pl.mittiminīmittēbāminīmittēminī
3rd pl.mittunturmittēbanturmittentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.mittarmitterer
2nd sg.mittāris
mittāre
mitterēris
mitterēre
3rd sg.mittāturmitterētur
1st pl.mittāmurmitterēmur
2nd pl.mittāminīmitterēminī
3rd pl.mittanturmitterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.mittemittere
pres. 2nd pl.mittitemittiminī
fut. 2nd sg.mittitōmittitor
fut. 3rd sg.mittitōmittitor
fut. 2nd pl.mittitōte—
fut. 3rd pl.mittuntōmittuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemitteremittī
perfect infinitivemīsissemissum esse
future infinitivemissūrum essemissum īrī
present participlemittēns
mittente, mittentem, mittentēs, mittentī, mittentia, mittentibus, mittentis, mittentīs, mittentium
—
perfect participle—missus
missa, missā, missae, missam, missārum, missās, misse, missī, missīs, missō, missōrum, missōs
future participlemissūrus
missūra, missūrā, missūrae, missūram, missūrārum, missūrās, missūre, missūrī, missūrīs, missūrō, missūrōrum, missūrōs, missūrum
mittendus
mittundus
gerundmittendī, mittendō, mittendumsupinemissum, missū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

mittere ad bellum
to send to the war.
foras mittere aliquem
to turn some one out of the house.
missis ambagibus dicere
to speak without circumlocution.
mittere Delphos consultum
to send and consult the oracle at Delphi.
litterae missae et allatae
correspondence.
obviam alicui aliquem mittere
to send to meet a person.
vitam beatam (miseram) degere
to live a happy (unhappy) life.
colōnos mittere (Div. 1. 1. 3)
to send out colonists.
5 more phrases
tela iacere, conicere, mittere
to discharge missiles.
librum mittere ad aliquem (Fin. 1. 3. 8)
to dedicate a book to some one.
vocem mittere (sonitum reddere of things)
to speak, utter a sound.
epistulam (litteras) dare, scribere, mittere ad aliquem
to write a letter to some one.
epistula ad Atticum data, scripta, missa or quae ad A. scripta est
a letter to Atticus.

mitto, mīsi, missum, 3 (contr. form, misti for misisti, Cat. 14, 14: archaic
I. inf. pass. mittier, Plaut. Capt. 2, 3, 78), v. a. etym. dub.; cf. Sanscr. math-, to set in motion, to cause to go, let go, send, to send off, despatch, etc.
I. In gen.: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.): filium suum foras ad propinquum suum quendam mittit, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66: signa ... quam plurima quam primumque mittas, id. Fam. 1, 8, 2: legatos de deditione ad eum miserunt, Caes. B. G. 1, 27: pabulatum mittebat, id. B. C. 1, 40: scitatum oracula, Verg. A. 2, 114: Delphos consultum, Nep. Them. 2, 6: missus sum, te ut requirerem, Ter. Phorm. 5, 6, 42: ego huc missa sum ludere, Plaut. Cas. 3, 5, 48: equitatum auxilio Caesari Aedui miserant, Caes. B. G. 1, 18: alicui subsidium, id. ib. 2, 6: ad subsidium, Hirt. Balb. Hisp. 9, 1: misi, pro amicitiā, qui hoc diceret, Cic. Phil. 1, 5, 12: qui solveret, id. Att. 1, 3, 2: mittite ambo hominem, Gai. Inst. 4, 16.—With acc. and inf.: Deiotarus legatos ad me misit, se cum omnibus copiis esse venturum, sent me word that, Cic. Fam. 15, 4, 5: ad collegam mittit, opus esse exercitu, Liv. 24, 19, 3: Publilius duo milia militum recepta miserat, id. 8, 23, 1: Dexagoridas miserat ad legatum Romanum traditurum se urbem, id. 34, 29, 9: statim Athenas mittit se cum exercitu venturum, Just. 5, 3, 7. Missum facere is also used for mittere, to send: ut cohortis ad me missum facias, Pompei. ap. Cic. Att. 8, 12, B, 2: aliquem morti, to put to death, despatch, Plaut. Capt. 3, 5, 34; so, ad mortem, Cic. Tusc. 1, 41, 97: in possessionem, to put in possession, id. Quint. 26, 83: aliquem ad cenam, to invite one to dinner, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 65: sub jugum mittere, to send or cause to go under the yoke, Caes. B. G. 1, 7: sub jugo, Liv. 3, 28 fin.—
II. In partic.
A. To send word, announce, tell, report any thing to any one: ut mihi vadimonia dilata et Chresti conpilationem mitteres, Cic. Fam. 2, 8, 1: Curio misi, ut medico honos haberetur, id. ib. 16, 9, 3: mitti ad principes placuit, ut secernerent se ab Etruscis, Liv. 6, 10, 2: hodie Spintherem exspecto: misit enim Brutus ad me, Cic. Att. 13, 10, 3: salutem alicui, to send greeting to, to greet one, Ov. Tr. 5, 13, 1: ita existimes velim, me antelaturum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam commodo meo, i. e. if you had sent to me for aid, applied to me, Cic. Fam. 5, 20, 1.—
B. To send as a compliment, to dedicate to any one, of a book or poem: liber Antiochi, qui ab eo ad Balbum missus est, Cic. N. D. 1, 7, 16: hunc librum de Senectute ad te misimus, id. Sen. 1, 3.—
C. To send, yield, produce, furnish, export any thing (as the product of a country): India mittit ebur, molles sua tura Sabaei, Verg. G. 1, 57: (Padus) electra nuribus mittit gestanda Latinis, Ov. M. 2, 366; cf.: quos frigida misit Nursia, Verg. A. 7, 715: hordea, quae Libyci ratibus misere coloni, Ov. Med. Fac. 53: quas mittit dives Panchaia merces, Tib. 3, 2, 23; Ov. A. A. 3, 213; id. Am. 1, 12, 10.—
D. To dismiss a thing from the mind: maestumque timorem Mittite, Verg. A. 1, 203: mittere ac finire odium, Liv. 40, 46: leves spes, Hor. Ep. 1, 5, 8: missam iram facere, Ter. Hec. 5, 2, 14.—
E. To put an end to, end: certamen, Verg. A. 5, 286.—
F. Esp. in speaking, etc., to pass over, omit, to give over, cease, forbear (cf.: praetermitto, praetereo, relinquo): quin tu istas mittis tricas? Plaut. Most. 3, 1, 45: mitto proelia, praetereo oppugnationes oppidorum, omit, Cic. Mur. 15, 33: maledicta omnia, Ter. Ad. 5, 3, 9.—With inf.: jam scrutari mitto, Plaut. Aul. 4, 4, 24: mitte male loqui, Ter. And. 5, 3, 2: cetera mitte loqui, Hor. Epod. 13, 7: illud dicere, Cic. Quint. 27, 85: quaerere, id. Rosc. Am. 19, 53: mitto iam de rege quaerere, id. Sull. 7, 22: hoc exsequi mitto, Quint. 5, 10, 18: incommoda mortalium deflere, Val. Max. 7, 2, ext. 2.— With quod: mitto, quod omnes meas tempestates subire paratissimus fueris, Cic. Fam. 15, 4, 12.—With de. mitto de amissā maximā parte exercitūs (sc. dicere), Cic. Pis. 20, 47: verum, ut haec missa faciam, quae, etc., id. Rosc. Am. 45, 132: missos facere quaestus triennii, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 104.—
G. To let go, let loose, to quit, release, dismiss: mitte rudentem, sceleste, Tr. Mittam, Plaut. Rud. 4, 3, 77: unde mittuntur equi, nunc dicuntur carceres, Varr. L. L. 5, § 153 Müll.: quadrijuges aequo carcere misit equos, Ov. Am. 3, 2, 66; Plaut. Poen. prol. 100: mittin' me intro? will you let me go in? id. Truc. 4, 2, 43: cutem, to let go, quit, Hor. A. P. 476: mitte me, let me alone, Ter. Ad. 5, 2, 5: nos missos face, id. And. 5, 1, 14: missum fieri, to be let loose, set at liberty, Nep. Eum. 11: eum missum feci, Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, G, 2: nec locupletare amicos umquam suos destitit, mittere in negotium, to set up in business, Cic. Rab. Post. 2, 4: sub titulum lares, to put a bill on one's house, i. e. to offer it for sale or to be let, Ov. R. Am. 302: in consilium, to let the judges go and consult, i. e. to send the judges to make out their verdict, Cic. Verr. 2, 1, 9, § 26: sues in hostes, to set upon, Lucr. 5, 1309: se in aliquem, to fall upon, assail, attack: vota enim faceretis, ut in eos se potius mitteret, quam in vestras possessiones, Cic. Mil. 28, 76 (B. and K. immitteret): se in foedera, to enter into, conclude, make, Verg. A. 12, 190: missos faciant honores, to let go, renounce, not trouble one's self about, Cic. Sest. 66, 138: vos missos facio, et quantum potest, abesse ex Africā jubeo, Hirt. B. Afr. 54: missam facere legionem, to dismiss, Suet. Caes. 69: remotis, sive omnino missis lictoribus, Cic. Att. 9, 1, 3: Lolliam Paulinam conjunxit sibi, brevique missam fecit, put her away, Suet. Calig. 25; Ter. Phorm. 4, 3, 70.—
H. To let or bring out, to put forth, send out, emit: sanguinem incisā venā, to let blood, to bleed, Cels. 2, 10: sanguinem alicui, id. ib.; Petr. 91.—Trop.: mittere sanguinem provinciae, to bleed, i. e. drain, exhaust, Cic. Att. 6, 1, 2; cf.: missus est sanguis invidiae sine dolore, id. ib. 1, 16, 11: radices, to put forth roots, to take root, Col. 3, 18: folium, to put forth leaves, Plin. 18, 7, 10, § 58: florem, to blossom, bloom, id. 24, 9, 38, § 59: membranas de corpore, to throw off, shed, Lucr. 4, 57: serpens horrenda sibila misit, gave forth, emitted, Ov. M. 3, 38: mittere vocem, to utter a sound, raise one's voice, speak, say: vocem pro me ac pro re publica nemo mittit, speaks a word, Cic. Sest. 19, 42: vocem liberam, to speak with freedom, Liv. 35, 32: flens diu vocem non misit, id. 3, 50, 4: adeo res miraculo fuit, ut unus ex barbaris miserit vocem, etc., Flor. 4, 10, 7: repente vocem sancta misit Religio, Phaedr. 4, 11, 4: nec labra moves, cum mittere vocem debueras, Juv. 13, 114: haec Scipionis oratio ex ipsius ore Pompeii mitti videbatur, Caes. B. C. 1, 2: Afranios sui timoris signa misisse, have showed signs of fear, id. ib. 71: signa, Verg. G. 1, 229: signum sanguinis, to show signs of blood, look bloody, Lucr. 1, 882.—
K. To send, throw, hurl, cast, launch: hastam, Ov. M. 11, 8: pila, Caes. B. C. 3, 93: lapides in aliquem, to throw, Petr. 90: fulmina, to hurl, Hor. C. 1, 12, 59: aliquid igni, Val. Fl. 3, 313: de ponte, to cast, precipitate, Cat. 17, 23: praecipitem aliquem ex arce, Ov. M. 8, 250: se saxo ab alto, to cast one's self down, id. ib. 11, 340: se in rapidas aquas, id. Am. 3, 6, 80: se in medium, to plunge into the midst, Quint. 11, 1, 54. —Of nets: retia misit, Juv. 2, 148.—Of dice, to throw: talis enim jactatis, ut quisque canem, aut senionem miserat, etc., Aug. ap. Suet. Aug. 71: talos in phimum, Hor. S. 2, 7, 17: panem alicui, to throw to, Phaedr. 1, 22, 3: Alexandrum manum ad arma misisse, laid his hand on his weapons, Sen. Ira, 2, 2: pira in vasculo, Pall. 3, 25, 11: fert missos Vestae pura patella cibos, Ov. F. 6, 310: accidere in mensas ut rosa missa solet, which one has let fall, id. ib. 5, 360.—
L. = πέμπειν, to attend, guide, escort: alias (animas) sub Tartara tristia mittit (Mercurius), Verg. A. 4, 243; cf.: sic denique victor Trinacriā fines Italos mittēre relictā, id. ib. 3, 440.—Hence, P. a.: Missus, a, um; as subst.: Missus, i, m., he that is sent, the messenger or ambassador of God, i. e. Christ, Arn. 2, 73; Isid. 7, 2, 35.

Origins

Likely from mītō via the so-called littera rule, from Proto-Italic *meitō, from Proto-Indo-European *meyth₂- (“exchange, remove”), an extension of the root *mey- (“change”). From the original meaning “to exchange” a semantic shift occurred to “to give, bestow” and then “to let go, send”. Cognate with South Picene meitims, meitimúm (“monument”, nom. and acc. sg. respectively). External cognates include Sanskrit मेथति (méthati, “to become hostile, quarrel”), and Gothic 𐌹𐌽𐌼𐌰𐌹𐌳𐌾𐌰𐌽 (inmaidjan, “to change”). Sihler explains the perfect form mīsī as a derivative of *mīss-, itself from *mīt-s-. Based on the attested hapax legomenon cōsmittō for committō, some reconstruct the root with an initial s-, but De Vaan regards the hapax as not trustworthy enough. If the root is reconstructed with an initial s-, then the term may connect to Proto-Germanic *smītaną.

Descendants
  • Catalanmetre
  • Frenchmettre
  • Italianmettere
  • Occitanmetre
  • Occitanmetar
  • Portuguesemeter
  • Sardinianmíntere
  • Sardinianmíntiri
  • Sardinianmintire
  • Spanishmeter

In English words that came into English from mittō

  • promiseprōmissa
  • messagemissāticum
  • missionmissiō
  • permitpermittō
  • admitadmittō
  • commissioncommissiō
  • dismissdimissus
  • commitcommittō
  • permissionpermissiō
  • committeecommittere
  • mass*messa
  • demisedēmissa
  • remissionremissiō
  • premisepremissa
  • emitēmittō
  • omitomittō
  • remitremittō
  • transmittrānsmittō
  • missilemissile
  • admissionadmissio
  • transmissiontransmissionem
  • submitsubmittere
  • submissionsubmissio
  • commissarcommissarius

Quick answers

What does mittō mean in Latin?
mittō, a verb, means “to send, dispatch, cause to go, let go, release, discharge; to put out, extend, reach out (one's hand); to announce, tell, report, send word, advise”.
What are the principal parts of mittō?
mittō, mittere, mīsī, missum (third conjugation).
How do you pronounce mittō?
In classical Latin, [ˈmɪt.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmit.to].
Which English words come from mittō?
English words that go back to Latin mittō include promise, message, mission, permit, admit and dismiss.