noun · femininethird declension
missiō
missiō f (genitive missiōnis)
Classical[ˈmɪs.si.oː]Ecclesiastical[ˈmis.si.o]
Meaning
- sending, mission
- dismissal
- discharge
[…] dum ne quem militem legeret ex eo numero quibus senatus missionem reditumque in patriam negasset ante belli finem.
[…] provided he did not choose any soldier from those to whom the Senate had refused discharge and a return home before the end of the war27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.1 - quarter, mercy
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mīlitiae fīnis honestusmissiō -ōnis (f) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 24
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | missiō | missiōnēs |
| genitive | missiōnis | missiōnum |
| dative | missiōnī | missiōnibus |
| accusative | missiōnem | missiōnēs |
| ablative | missiōne | missiōnibus |
| vocative | missiō | missiōnēs |
missĭo, ōnis, f. id..
I. In gen., a letting go, sending away, a sending, despatching; a throwing, hurling (class.):
litterarum, Cic. Att. 1, 5, 3: legatorum, id. Phil. 7, 1, 1: extra telorum missionem, beyond the range of missiles, Vitr. 2, 9, 16; 1, 5, 4: missio sanguinis, blood-letting, Cels. 2, 10 fin.; Suet. Calig. 29.—II. In partic.
A. A release from captivity, setting at liberty, liberation:
munus pro missione dare, Cic. Tusc. 1, 48, 114: si filius familias post missionem faciat testimentum, Gai. Inst. 2, 106.—B. A discharge from service (of soldiers, office-holders, gladiators, etc.), a dismission (syn. exauctoratio):
praemium missionis ferre, Caes. B. C. 1, 86: quibus (militibus) senatus missionem reditumque in patriam negāsset ante belli finem. Liv. 26, 1: exercitum purgare missionibus turbulentorum hominum, id. 7, 39; cf.: missionum generales causae sunt tres: honesta, causaria, ignominiosa. Honesta est, quae tempore militiae impleto datur: causaria cum quis vitio animi vel corporis minus idoneus militiae renunciatur; ignominiosa causa est, cum quis propter delictum sacramento solvitur, Dig. 49, 16, 13: gratiosa ante emerita stipendia, a discharge obtained by favor, Liv. 43, 14, 9: nondum justa, id. 43, 14, 15.—Of a quaestor, Suet. Caes. 7.—C. Esp., of gladiators, release, respite, quarter: cum Myrino peteretur missio laeso, Mart. 12, 29, 7:
non enim servavit is, qui non interfecit, nec beneficium dedit, sed missionem, Sen. Ben. 2, 20, 3.—Hence, sine missione, without favor, without quarter, to the death, Liv. 41, 20, 12.—Trop.: quid prodest, paucos dies aut annos lucrificare? sine missione nascimur, without respite in the service of wisdom, Sen. Ep. 37, 2: sine missione pugnatum est, for life or death, Flor. 3, 20, 4.—D. A cessation, termination, end:
ante ludorum missionem, Cic. Fam. 5, 12, 8.—E. Remission from punishment: missionem puero dedit, qs. let him go, Petr. 52.—
F. In jurid. lang., a delivering up, giving possession:
missio in aedes, Dig. 39, 2, 15, § 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
missiō ōnis, f
mitto, a sending, despatching : litterarum: legatorum.— A release, setting at liberty, liberation : munus pro missione dare.— A discharge from service, dismissal : missionem petundi gratiā rogat, S.: praemium missionis ferre, Cs.: gratiosa ante emerita stipendia, a discharge obtained by favor , L.: nondum iusta, L.—Of gladiators, quarter : sine missione, to the death , L.— A cessation, end : ludorum.
Origins
- Proto-Indo-European*mey-?
- Proto-Indo-European*meyth₂-
- Proto-Indo-European*méyth₂eti
- Proto-Italic*meitō
- Old Latinmītō
- Latinmissiō
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin missiō From mittō + -tiō.
Descendants
- Catalanmessió
- Catalanmissió
- Englishmission
- Frenchmission
- Romanianmisiunefrom French mission
- GermanMission
- Italianmissione
- Portuguesemissão
- Spanishmisión
- Haitian Creolemisyonfrom French mission
In English words that came into English from missiō
- missionmissiō
- missiologymissiō
- intromissionintrōmissiō