verbthird conjugation
summittō
summittō (present infinitive summittere, perfect active summīsī, supine summissum)
Classical[sʊmˈmɪt.toː]Ecclesiastical[sumˈmit.to]
submitto
Meaning
- to place underneath
- to put forth (from below)
- to rear or raise (animals)
- to moderate or restrain
- to submit
Latīnē defined in Latin in our graded readers
dēmittō, īnferius pōnōsubmittō -ere — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 14
cēdere faciō, sub aliō pōnōsubmittō -ere — in Metamorphoses I, ch. 22
send up in support
submittō -ere — in De Bello Gallico II
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | summittō | summittēbam | summittam | summīsī | summīseram | summīserō |
| 2nd sg. | summittis | summittēbās | summittēs | summīsistī | summīserās | summīseris |
| 3rd sg. | summittit | summittēbat | summittet | summīsit | summīserat | summīserit |
| 1st pl. | summittimus | summittēbāmus | summittēmus | summīsimus | summīserāmus | summīserimus |
| 2nd pl. | summittitis | summittēbātis | summittētis | summīsistis | summīserātis | summīseritis |
| 3rd pl. | summittunt | summittēbant | summittent | summīsērunt summīsēre | summīserant | summīserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | summittam | summitterem | summīserim | summīsissem |
| 2nd sg. | summittās | summitterēs | summīserīs | summīsissēs |
| 3rd sg. | summittat | summitteret | summīserit | summīsisset |
| 1st pl. | summittāmus | summitterēmus | summīserīmus | summīsissēmus |
| 2nd pl. | summittātis | summitterētis | summīserītis | summīsissētis |
| 3rd pl. | summittant | summitterent | summīserint | summīsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | summittor | summittēbar | summittar |
| 2nd sg. | summitteris summittere | summittēbāris summittēbāre | summittēris summittēre |
| 3rd sg. | summittitur | summittēbātur | summittētur |
| 1st pl. | summittimur | summittēbāmur | summittēmur |
| 2nd pl. | summittiminī | summittēbāminī | summittēminī |
| 3rd pl. | summittuntur | summittēbantur | summittentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | summittar | summitterer |
| 2nd sg. | summittāris summittāre | summitterēris summitterēre |
| 3rd sg. | summittātur | summitterētur |
| 1st pl. | summittāmur | summitterēmur |
| 2nd pl. | summittāminī | summitterēminī |
| 3rd pl. | summittantur | summitterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | summitte | summittere |
| pres. 2nd pl. | summittite | summittiminī |
| fut. 2nd sg. | summittitō | summittitor |
| fut. 3rd sg. | summittitō | summittitor |
| fut. 2nd pl. | summittitōte | — |
| fut. 3rd pl. | summittuntō | summittuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | summittere | summittī |
| perfect infinitive | summīsisse | summissum esse |
| future infinitive | summissūrum esse | summissum īrī |
| present participle | summittēns | — |
| perfect participle | — | summissus summissa, summissā, summissae, summissam, summissārum, summissās, summisse, summissī, summissīs, summissō, summissōrum, summissōs |
| future participle | summissūrus summissūra, summissūrā, summissūrae, summissūram, summissūrārum, summissūrās, summissūre, summissūrī, summissūrīs, summissūrō, summissūrōrum, summissūrōs, summissūrum | summittendus summittundus, summittenda, summittendā, summittendae, summittendam, summittendārum, summittendās, summittende, summittendīs, summittendōrum, summittendōs |
gerundsummittendī, summittendō, summittendumsupinesummissum, summissū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vocem summittere
- to lower one's voice.
- subsidia summittere
- to send up reserves.
- subsidium alicui summittere
- to send relief to some one.
- fasces praeferre, summittere
- to walk before with the fasces; to lower the fasces.
- vox lenis, suppressa, summissa
- a gentle, subdued voice.
- integros defatigatis summittere
- to send fresh troops to take the place of those wearied with fighting.
sum-mitto (subm-), mīsi, missum, 3, v. a.
I. With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).
1. In gen.
a. To set, put, or place under or below:
singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit, Col. 7, 4, 3: vaccas tauris (for breeding), Pall. Jul. 4: vaccas in feturam, id. ib. 4, 1: equas alternis annis, id. Mart. 13, 6: canterium vitibus, Col. 4, 14, 1.—b. To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:
tellus submittit flores, puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193: pabula pascendis equis (tellus), Luc. 4, 411: quo colores (humus formosa), Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63: summissas tendunt alta ad Capitolia dextras, upraised, Sil. 12, 640; so, palmas, id. 4, 411: manus, Sen. Oedip. 226; cf. in a Gr. construction: summissi palmas, Sil. 1, 673.—2. In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):
arictes, Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8: tauros, Verg. E. 1, 46: pullos equorum, id. G. 3, 73: vitulos, id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70: materiam vitis constituendae causā, Col. Arb. 5, 1: frutices in semen, id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3; 3, 10, 15: prata in faenum, to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.— 3. Trop.
(a). To put in the place of, substitute for, supersede (rare):
huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini? Cic. Prov. Cons. 4, 8: interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt, Dig. 7, 1, 70, § 1: necesse habebit alios fetus summittere, ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.— (b). To cherish, court:
aetatem omnem in stipite conteres submittendo, Amm. 14, 6, 13.— B. To let down, lower, sink, drop, = demittere (class. and freq., esp. in the trop. sense).
1. Lit.:
se ad pedes, Liv. 45, 7: se patri ad genua, Suet. Tib. 20: latus in herbā, Ov. M. 3, 23: caput in herbā, id. ib. 3, 502; cf. verticem, id. ib. 8, 638: genu, id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.: poplitem in terrā, Ov. M. 7, 191: aures (opp. surrigere), Plin. 10, 48, 67, § 132: oculos, Ov. F. 3, 372: faciem, Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79: fasces, Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22: capillum, to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5: crinem barbamque, Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.: Tiberis aestate summittitur, sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—2. Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:
ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere, condescend, Cic. Lael. 20, 72: tributim summisi me et supplicavi, id. Planc. 10, 24: summittere se in humilitatem causam dicentium, Liv. 38, 52, 2: summittere se in privatum fastigium, id. 27, 31, 6: ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat, to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48: inceptum frustra submitte furorem, Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4: ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur, Quint. 12, 10, 67; cf.: quando attollenda vel summittenda sit vox, id. 1, 8, 1: (soni) cum intentione summittendā sunt temperandi, id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7: ad calamitates animos, to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3: animos amori, to surrender, Verg. A. 4, 414: se temporibus, Sen. Tranq. An. 4, 1: verba summittere, to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1: alicui se, to yield precedence, Just. 13, 2, 3: se culpae, i. e. to commit, Ov. H. 4, 151: furorem, to put down, quell, Verg. A. 12, 832: neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt, Plin. 29, 1, 8, § 21: proinde ne submiseris te, be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.: nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus, yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1: neutri fortunae se submittere, id. Ep. 66, 6: animum saevienti fortunae, Tac. A. 2, 72: ut ei aliquis se submitteret, accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.II. The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:
summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc., secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.—Absol.: iste ad pupillae matrem summittebat, Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105: summissis consularibus viris, qui peierarent, suborned, Suet. Ner. 28 init. —B. In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):
summittit cohortes equitibus praesidio, Caes. B. G. 5, 58: subsidium alicui, id. ib. 2, 6; so, subsidium, id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43: auxilium laborantibus, id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36: sibi destinatum in animo esse, imperium alicui, to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7: vinea summittit capreas non semper edules, furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus (subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.). A. Lit., let down, lowered, low (very rare):
scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus, stooping lower, Liv. 44, 9, 6: Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes, Ov. M. 8, 638: bracchia, id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5: capillo summissiore, hanging lower down, Suet. Tib. 68: purpura, Quint. 11, 3, 159: oculi, Plin. 11, 37, 54, § 145.—B. Trop. (class. and freq.).
1. Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:
lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter, Cic. Or. 17, 56: vox (with lenis), Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.: murmur, Quint. 11, 3, 45: oratio placida, summissa, lenis, Cic. de Or. 2, 43, 183; so, oratio, Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. —Comp.: lenior atque summissior oratio, Quint. 11, 1, 64: (sermo) miscens elata summissis, id. 11, 3, 43: actio, id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator: forma summissi oratoris, Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76: in prooemiis plerumque summissi, Quint. 9, 4, 138.—2. Of character or disposition.
a. In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):
videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus, Cic. Tusc. 4, 30, 64: vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem, id. Off. 1, 34, 124: adulatio, Quint. 11, 1, 30. — b. In a good sense, humble, submissive (syn.:
humilis, supplex): submissi petimus terram, Verg. A. 3, 93: causae reorum, Quint. 11, 3, 154: civitates calamitate summissiores, Hirt. B. G. 8, 31, 2: preces, Luc. 8, 594; cf.: summissa precatur, Val. Fl. 7, 476: tristem viro summissus honorem Largitur vitae, yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. — 2. (Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:
summissa, qualia in epilogis sunt, Quint. 9, 4, 137.—Adv.: sum-missē (subm-). 1. Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:
dicere, Cic. de Or. 2, 53, 215.—Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius): sciscitari, Petr. 105 fin. — 2. Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:
alicui summisse supplicare, Cic. Planc. 5, 12: scribere alicui, Tac. H. 3, 9 fin.: loqui (opp. aspere), Quint. 6, 5, 5: agere (opp. minanter), Ov. A. A. 3, 582.—Comp.: summissius se gerere, Cic. Off. 1, 26, 90: dolere, Claud. B. Gild. 247.—No sup.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsummittō
Latin sub- Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyth₂- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *méyth₂eti Proto-Italic *meitō Old Latin mītō Latin mittō Latin summittō From sub- + mittō.
Descendants
- Catalansotmetre
- Englishsubmit
- Frenchsoumettre
- Frenchsousmettre
- Frenchsoûmettre
- Italiansommettere
- Portuguesesubmeter
- Romaniansumete
- Spanishsometer
- Asturiansometer
In English words that came into English from summittō
- submissionsubmissio