verbthird conjugation
praetermittō
praetermittō (present infinitive praetermittere, perfect active praetermīsī, supine praetermissum)
Classical[prae̯.tɛrˈmɪt.toː]Ecclesiastical[pre.terˈmit.to]
Meaning
- to allow or permit to pass
- to omit or neglect
- to overlook
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praetermittō | praetermittēbam | praetermittam | praetermīsī | praetermīseram | praetermīserō |
| 2nd sg. | praetermittis | praetermittēbās | praetermittēs | praetermīsistī | praetermīserās | praetermīseris |
| 3rd sg. | praetermittit | praetermittēbat | praetermittet | praetermīsit | praetermīserat | praetermīserit |
| 1st pl. | praetermittimus | praetermittēbāmus | praetermittēmus | praetermīsimus | praetermīserāmus | praetermīserimus |
| 2nd pl. | praetermittitis | praetermittēbātis | praetermittētis | praetermīsistis | praetermīserātis | praetermīseritis |
| 3rd pl. | praetermittunt | praetermittēbant | praetermittent | praetermīsērunt praetermīsēre | praetermīserant | praetermīserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praetermittam | praetermitterem | praetermīserim | praetermīsissem |
| 2nd sg. | praetermittās | praetermitterēs | praetermīserīs | praetermīsissēs |
| 3rd sg. | praetermittat | praetermitteret | praetermīserit | praetermīsisset |
| 1st pl. | praetermittāmus | praetermitterēmus | praetermīserīmus | praetermīsissēmus |
| 2nd pl. | praetermittātis | praetermitterētis | praetermīserītis | praetermīsissētis |
| 3rd pl. | praetermittant | praetermitterent | praetermīserint | praetermīsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praetermittor | praetermittēbar | praetermittar |
| 2nd sg. | praetermitteris praetermittere | praetermittēbāris praetermittēbāre | praetermittēris praetermittēre |
| 3rd sg. | praetermittitur | praetermittēbātur | praetermittētur |
| 1st pl. | praetermittimur | praetermittēbāmur | praetermittēmur |
| 2nd pl. | praetermittiminī | praetermittēbāminī | praetermittēminī |
| 3rd pl. | praetermittuntur | praetermittēbantur | praetermittentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praetermittar | praetermitterer |
| 2nd sg. | praetermittāris praetermittāre | praetermitterēris praetermitterēre |
| 3rd sg. | praetermittātur | praetermitterētur |
| 1st pl. | praetermittāmur | praetermitterēmur |
| 2nd pl. | praetermittāminī | praetermitterēminī |
| 3rd pl. | praetermittantur | praetermitterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praetermitte | praetermittere |
| pres. 2nd pl. | praetermittite | praetermittiminī |
| fut. 2nd sg. | praetermittitō | praetermittitor |
| fut. 3rd sg. | praetermittitō | praetermittitor |
| fut. 2nd pl. | praetermittitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praetermittuntō | praetermittuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praetermittere | praetermittī |
| perfect infinitive | praetermīsisse | praetermissum esse |
| future infinitive | praetermissūrum esse | praetermissum īrī |
| present participle | praetermittēns | — |
| perfect participle | — | praetermissus praetermissa, praetermissā, praetermissae, praetermissam, praetermissārum, praetermissās, praetermisse, praetermissī, praetermissīs, praetermissō, praetermissōrum, praetermissōs |
| future participle | praetermissūrus praetermissūra, praetermissūrā, praetermissūrae, praetermissūram, praetermissūrārum, praetermissūrās, praetermissūre, praetermissūrī, praetermissūrīs, praetermissūrō, praetermissūrōrum, praetermissūrōs, praetermissūrum | praetermittendus praetermittundus, praetermittenda, praetermittendā, praetermittendae, praetermittendam, praetermittendārum, praetermittendās, praetermittende, praetermittendīs, praetermittendōrum, praetermittendōs |
gerundpraetermittendī, praetermittendō, praetermittendumsupinepraetermissum, praetermissū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ut praetermittam c. Acc. c. Inf.
- to except the fact that...
- occasionem praetermittere, amittere (through carelessness), omittere (deliberately), dimittere (through indifference)
- to lose, let slip an opportunity.
praeter-mitto, mīsi, missum, 3, v. a.
I. To allow or permit to go by, to let pass (class.; syn.: omitto, neglego).
A. In gen.:
nullum diem, Cic. Att. 9, 14, 2: nullam occasionem profectionis, Auct. B. Afr. 1: neminem, Cic. Fam. 11, 21, 1.—B. In partic.
1. To omit, neglect, leave undone:
nullum officium, Cic. Fam. 1, 8, 1: voluptates, id. N. D. 3, 15, 38: scelus, id. Att. 9, 11, 4: praetermittendae defensionis plures solent esse causae, id. Off. 1, 9, 28.—With inf.: reliqua quaerere praetermittit, Caes. B. C. 2, 39: quod facere nullum diem praetermittebat, Nep. Cim. 4, 3. —2. In reading or writing, to pass over, leave out, make no mention of, omit:
quod verba sint praetermissa, Cic. de Or. 2, 26, 111: si quid aut praetermissum aut relictum sit, id. ib. 2, 29, 126; id. Off. 3, 2, 9; id. Cat. 3, 8, 18: officii praetermissi reprehensio, id. Att. 11, 7, 3: nihil videmur debere praetermittere, quod, etc., Nep. Epam. 1, 3: quod dignum memoriā visum, praetermittendum non existimavimus, Caes. B. G. 7, 25; Cic. Q. Fr. 3, 3, 1; id. Att. 6, 3, 9. —3. To pass by, overlook, wink at:
do, praetermitto, overlook, Ter. Ad. 1, 1, 26: praetermittere et humanis concedere rebus, Lucr. 4, 1191 (by Lachm. written separately).—* II. To let over, carry over, transmit, transport:
an facili te praetermiserit unda Lucani rabida ora maris? Stat. S. 3, 2, 84.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
praeter-mittō mīsī, missus, ere,
to permit to go by, let pass, let go: neminem.—Of time or occasion, to let pass, let slip, neglect: diem: eius rei praetermissae occasiones, Cs.: bellum gerendi tempus.—To omit, neglect, leave undone: officium: praetermittendae defensionis causae: ne quid praetermitteretur, L.: de contumeliis dicere praetermittam: reliqua quaerere, Cs.: alqd facere, N.: nihil praetermittere quo minus ea consequatur, i. e. make every exertion to, etc.—To pass over, pass without notice, omit, overlook: multa crimina: negant eum locum praetermissum, sed consulto relictum esse, not overlooked, but purposely disregarded: quod dignum memoriā visum, praetermittendum non existimavimus, Cs.: alii id praetermiserant scriptores, L.—To overlook, disregard: Do, praetermitto, T.
Origins
Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyth₂- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *méyth₂eti Proto-Italic *meitō Old Latin mītō Latin mitto Latin praetermittō From praeter- + mitto.
Descendants
- Englishpretermit
- Italianpretermettere
In English words that came into English from praetermittō
- pretermitpraetermittō