LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mūtuus

mūtuus (feminine mūtua, neuter mūtuum, adverb mūtuō)
Classical[ˈmuː.tu.ʊs]Ecclesiastical[ˈmuː.tu.us]

Meaning

  1. adjectiveborrowed, lent
  2. adjectivebroadlyin return, in exchange, mutual, reciprocal

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quod invicem redditur
mūtuus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 4, 14, 16, 19

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Vicissim · Invicem · Mutuo

Vicissim (from εἰκάζω) denotes, like on the other hand, and in hand, and in turn, a successive; invicem and mutuo, like reciprocally and in return, a mutual acting and suffering between two persons or things; invicem, more with reference to reciprocal actions; mutuo, to reciprocal or mutual states. (vi. 402.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemūtuusmūtuamūtuum
genitivemūtuīmūtuaemūtuī
dativemūtuōmūtuaemūtuō
accusativemūtuummūtuammūtuum
ablativemūtuōmūtuāmūtuō
vocativemūtuemūtuamūtuum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemūtuīmūtuaemūtua
genitivemūtuōrummūtuārummūtuōrum
dativemūtuīsmūtuīsmūtuīs
accusativemūtuōsmūtuāsmūtua
ablativemūtuīsmūtuīsmūtuīs
vocativemūtuīmūtuaemūtua

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pecuniam alicui mutuam dare
to lend money to some one.
pecuniam mutuari or sumere mutuam ab aliquo
to borrow money from some one.
aestus maritimi mutuo accedentes et recedentes (N. D. 2. 53. 132)
the alternation of tides.

mūtŭus, a, um, adj. 1. muto,
I. borrowed, lent (class.).
I. Lit.: nullus est tibi, quem roges mutuom Argentum, to lend you money, Plaut. Ps. 1, 3, 60; id. Pers. 1, 1, 44: mutuum talentum dare, to lend, advance, id. Trin. 4, 3, 48: mutuum argentum quaerere, to seek to borrow money, id. Pers. 1, 1, 5: huic drachmarum argenti haec mille dederat mutuom, Ter. Heaut. 3, 3, 40: nam si mutuas (sc. minas) non potero, certumst sumam faenore, Plaut. As. 1, 3, 95: mutuas pecunias sumere ab aliquo, to borrow or raise money of any one, Cic. Phil. 10, 11, 26: mutuum frumentum dare, to lend, id. Agr. 2, 30, 83: si quoi mutuom quid dederis, fit pro proprio perditum, Plaut. Trin. 4, 3, 44.—
2. Subst.: mūtŭum, i, n., a loan: mutui datio, a lending, Gai. Inst. 3, 90; Dig. 12, 1, 2.—In dat.: mutuo, by or upon a loan: aut sumtum aliunde, ut mutuo, aut factum ab ipso, Cic. Or. 24, 86: petere mutuo naves, pecuniam, Just. 17, 2, 13: mutuo sumamus pecunias in tributa regis, Vulg. 2 Esdr. 5, 4; cf. adv. mutuo, infra; and Krebs, Antibarb. p. 731.—
B. Trop.: si pudoris egeas, sumas mutuum, borrow shame, if you have none, Plaut. Am. 2, 2, 187: ego cum illā facere nolo mutuum: Pa. Quid ita? Ph. Quia proprium facio; amo pariter semul, i. e. I do not want to borrow her love, but to possess it as my own, id. Curc. 1, 1, 47.—
II. Transf., in return, in exchange, reciprocal, mutual: olores mutuā carne vescuntur inter se, eat one another, Plin. 10, 23, 32, § 63: funera, Verg. A. 10, 755: vulnera, wounds inflicted by each on the other, Just. 13, 8: officia, Cic. Fam. 13, 65, 1: aemulatio virtutis, Just. 22, 4: nox omnia erroris mutui implevit, on both sides, Liv. 4, 41: odia, Tac. A. 14, 3: accusatio, id. ib. 6, 4: mutuum facere, to do the same, return like for like, Plaut. Trin. 2, 4, 37: ut amore perdita est haec misera! Pyr. Mutuum fit (sc. a me), I do the same, return like for like, id. Mil. 4, 6, 38: per mutua, mutually, on or from one another: pedibus per mutua nexis, Verg. A. 7, 66. So, mutua: inter se mortales mutua vivunt, Lucr. 2, 76: e laevo sit mutua dexter, again, on the other hand, id. 4, 325 (302): mutuus ut nos Affectus petere auxilium juberet, Juv. 15, 149: —Hence, adv., in three forms.
A. mū-tŭō, in return, by turns, reciprocally, mutually (class.; cf.: invicem, vicissim): studia officii mutuo inter nos certatim constiterunt, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 3: me mutuo diligas, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 4: exercere officia cum multis, Suet. Aug. 53: cum de se mutuo sentire provinciam crederet, that it was disposed towards him as he was towards it, Auct. B. Alex. 48.—
B. mūtŭē, mutually, in return (class.): respondere, Cic. Fam. 5, 7, 2 (al. mutuo): respondisse, id. ib. 5, 2, 4 (al. mutuo).—
C. mūtŭĭter, mutually, in return (anteclass.): vive, meque ama mutuiter, Varr. ap. Non. 513, 16.

Origins

Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin mūtuus From mūt(ō) (“to exchange”) + -uus.

Descendants
  • Catalanmutu
  • Englishmutual
  • Frenchmutuel
  • Frenchmutuelle
  • Italianmutuo
  • Portuguesemútuo
  • Romanianmutuu
  • Spanishmutuo
  • Asturianmutuu
  • Sicilianmutuu

In English words that came into English from mūtuus

  • mutualmūtuus
  • mutuummūtuum

Quick answers

What does mūtuus mean in Latin?
mūtuus, a adjective, means “borrowed, lent; in return, in exchange, mutual, reciprocal”.
How do you pronounce mūtuus?
In classical Latin, [ˈmuː.tu.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmuː.tu.us].