adjectivefirst/second-declension adjective
mūtuus
mūtuus (feminine mūtua, neuter mūtuum, adverb mūtuō)
Classical[ˈmuː.tu.ʊs]Ecclesiastical[ˈmuː.tu.us]
Meaning
- adjectiveborrowed, lent
- adjectivebroadlyin return, in exchange, mutual, reciprocal
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod invicem redditurmūtuus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 4, 14, 16, 19
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Vicissim · Invicem · Mutuo
Vicissim (from εἰκάζω) denotes, like on the other hand, and in hand, and in turn, a successive; invicem and mutuo, like reciprocally and in return, a mutual acting and suffering between two persons or things; invicem, more with reference to reciprocal actions; mutuo, to reciprocal or mutual states. (vi. 402.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūtuus | mūtua | mūtuum |
| genitive | mūtuī | mūtuae | mūtuī |
| dative | mūtuō | mūtuae | mūtuō |
| accusative | mūtuum | mūtuam | mūtuum |
| ablative | mūtuō | mūtuā | mūtuō |
| vocative | mūtue | mūtua | mūtuum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūtuī | mūtuae | mūtua |
| genitive | mūtuōrum | mūtuārum | mūtuōrum |
| dative | mūtuīs | mūtuīs | mūtuīs |
| accusative | mūtuōs | mūtuās | mūtua |
| ablative | mūtuīs | mūtuīs | mūtuīs |
| vocative | mūtuī | mūtuae | mūtua |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- pecuniam alicui mutuam dare
- to lend money to some one.
- pecuniam mutuari or sumere mutuam ab aliquo
- to borrow money from some one.
- aestus maritimi mutuo accedentes et recedentes (N. D. 2. 53. 132)
- the alternation of tides.
mūtŭus, a, um, adj. 1. muto,
I. borrowed, lent (class.).
I. Lit.:
nullus est tibi, quem roges mutuom Argentum, to lend you money, Plaut. Ps. 1, 3, 60; id. Pers. 1, 1, 44: mutuum talentum dare, to lend, advance, id. Trin. 4, 3, 48: mutuum argentum quaerere, to seek to borrow money, id. Pers. 1, 1, 5: huic drachmarum argenti haec mille dederat mutuom, Ter. Heaut. 3, 3, 40: nam si mutuas (sc. minas) non potero, certumst sumam faenore, Plaut. As. 1, 3, 95: mutuas pecunias sumere ab aliquo, to borrow or raise money of any one, Cic. Phil. 10, 11, 26: mutuum frumentum dare, to lend, id. Agr. 2, 30, 83: si quoi mutuom quid dederis, fit pro proprio perditum, Plaut. Trin. 4, 3, 44.— 2. Subst.: mūtŭum, i, n., a loan:
mutui datio, a lending, Gai. Inst. 3, 90; Dig. 12, 1, 2.—In dat.: mutuo, by or upon a loan: aut sumtum aliunde, ut mutuo, aut factum ab ipso, Cic. Or. 24, 86: petere mutuo naves, pecuniam, Just. 17, 2, 13: mutuo sumamus pecunias in tributa regis, Vulg. 2 Esdr. 5, 4; cf. adv. mutuo, infra; and Krebs, Antibarb. p. 731.—B. Trop.:
si pudoris egeas, sumas mutuum, borrow shame, if you have none, Plaut. Am. 2, 2, 187: ego cum illā facere nolo mutuum: Pa. Quid ita? Ph. Quia proprium facio; amo pariter semul, i. e. I do not want to borrow her love, but to possess it as my own, id. Curc. 1, 1, 47.—II. Transf., in return, in exchange, reciprocal, mutual:
olores mutuā carne vescuntur inter se, eat one another, Plin. 10, 23, 32, § 63: funera, Verg. A. 10, 755: vulnera, wounds inflicted by each on the other, Just. 13, 8: officia, Cic. Fam. 13, 65, 1: aemulatio virtutis, Just. 22, 4: nox omnia erroris mutui implevit, on both sides, Liv. 4, 41: odia, Tac. A. 14, 3: accusatio, id. ib. 6, 4: mutuum facere, to do the same, return like for like, Plaut. Trin. 2, 4, 37: ut amore perdita est haec misera! Pyr. Mutuum fit (sc. a me), I do the same, return like for like, id. Mil. 4, 6, 38: per mutua, mutually, on or from one another: pedibus per mutua nexis, Verg. A. 7, 66. So, mutua: inter se mortales mutua vivunt, Lucr. 2, 76: e laevo sit mutua dexter, again, on the other hand, id. 4, 325 (302): mutuus ut nos Affectus petere auxilium juberet, Juv. 15, 149: —Hence, adv., in three forms. A. mū-tŭō, in return, by turns, reciprocally, mutually (class.; cf.: invicem, vicissim): studia officii mutuo inter nos certatim constiterunt, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 3: me mutuo diligas, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 4:
exercere officia cum multis, Suet. Aug. 53: cum de se mutuo sentire provinciam crederet, that it was disposed towards him as he was towards it, Auct. B. Alex. 48.—B. mūtŭē, mutually, in return (class.):
respondere, Cic. Fam. 5, 7, 2 (al. mutuo): respondisse, id. ib. 5, 2, 4 (al. mutuo).—C. mūtŭĭter, mutually, in return (anteclass.): vive, meque ama mutuiter, Varr. ap. Non. 513, 16.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mūtuus adj.
muto, borrowed, lent : argenti mille dare mutuom, T.: aes mutuum reddere, S.: a tribunis mutuas pecunias sumpsit, borrowed , Cs.: mutuum frumentum dare, lend .—As subst n., a loan : (verbum) sumptum aliunde, ut mutuo. — In return, in exchange, reciprocal, mutual : tradunt operas mutuas, T.: officia: error, on both sides , L.: inter se auxilium, L.: amores, H.: nec mutua nostris Dicta refero, make any answer , O.— As subst n., reciprocity : in amicitiā: pedibus per mutua nexis, with one another , V.
Origins
Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin mūtuus From mūt(ō) (“to exchange”) + -uus.
Descendants
- Catalanmutu
- Englishmutual
- Frenchmutuel
- Frenchmutuelle
- Italianmutuo
- Portuguesemútuo
- Romanianmutuu
- Spanishmutuo
- Asturianmutuu
- Sicilianmutuu
In English words that came into English from mūtuus
- mutualmūtuus
- mutuummūtuum