prōmittō
Meaning
- to send forth
- to promise
Latīnē defined in Latin in our graded readers
dīcō mē factūrum esse; quod prōmīsistī, facere dēbēs.dīcō mē factūrum esseChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Polliceri · Promittere · Spondere · Recipere
Polliceri; Promittere; Spondere; Recipere. Polliceri (from pro and loqui, λακεῖν) means to promise, generally from a free impulse, and as an act of obliging courtesy, like ἐπαγγέλλεσθαι; promittere, to promise, generally, at the request of another, as an act of agreement, and in reference to the fulfilment of the promise, like ὑπισχνεῖσθαι; spondere and despondere (μετὰ σπονδῶν) to promise in a solemn manner, as the consequence of a stipulation with judicially binding strength, as to pledge one’s self, ἐγγυᾶν; recipere, to take upon one’s self, and pass one’s word of honor, as an act of generosity, inasmuch as one sets at ease the mind of a person in trouble, like ἀναδέχεσθαι. The pollicens makes agreeable offers, the promittens opens secure prospects; the spondens gives legal security; the recipiens removes anxiety from another. Cic. Att. xiii. 1. Quoniam de æstate polliceris vel potius recipis; for the pollicens only engages his good-will, the recipiens undertakes to answer for consequences. Sen. Ep. 19; Jam non promittunt de te, sed spondent. Cic. Fam. vii. 5. Neque minus ei prolixe de tua voluntate promisi, quam eram solitus de mea polliceri; for with regard to Trebatius, Cicero could only express his hope, with regard to himself he could actually promise. (iv. 109.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōmittō | prōmittēbam | prōmittam | prōmīsī | prōmīseram | prōmīserō |
| 2nd sg. | prōmittis | prōmittēbās | prōmittēs | prōmīsistī prōmīstī | prōmīserās | prōmīseris |
| 3rd sg. | prōmittit | prōmittēbat | prōmittet | prōmīsit | prōmīserat | prōmīserit |
| 1st pl. | prōmittimus | prōmittēbāmus | prōmittēmus | prōmīsimus | prōmīserāmus | prōmīserimus |
| 2nd pl. | prōmittitis | prōmittēbātis | prōmittētis | prōmīsistis | prōmīserātis | prōmīseritis |
| 3rd pl. | prōmittunt | prōmittēbant | prōmittent | prōmīsērunt prōmīsēre | prōmīserant | prōmīserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōmittam | prōmitterem | prōmīserim | prōmīsissem |
| 2nd sg. | prōmittās | prōmitterēs | prōmīserīs | prōmīsissēs |
| 3rd sg. | prōmittat | prōmitteret | prōmīserit | prōmīsisset |
| 1st pl. | prōmittāmus | prōmitterēmus | prōmīserīmus | prōmīsissēmus |
| 2nd pl. | prōmittātis | prōmitterētis | prōmīserītis | prōmīsissētis |
| 3rd pl. | prōmittant | prōmitterent | prōmīserint | prōmīsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōmittor | prōmittēbar | prōmittar |
| 2nd sg. | prōmitteris prōmittere | prōmittēbāris prōmittēbāre | prōmittēris prōmittēre |
| 3rd sg. | prōmittitur | prōmittēbātur | prōmittētur |
| 1st pl. | prōmittimur | prōmittēbāmur | prōmittēmur |
| 2nd pl. | prōmittiminī | prōmittēbāminī | prōmittēminī |
| 3rd pl. | prōmittuntur | prōmittēbantur | prōmittentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | prōmittar | prōmitterer |
| 2nd sg. | prōmittāris prōmittāre | prōmitterēris prōmitterēre |
| 3rd sg. | prōmittātur | prōmitterētur |
| 1st pl. | prōmittāmur | prōmitterēmur |
| 2nd pl. | prōmittāminī | prōmitterēminī |
| 3rd pl. | prōmittantur | prōmitterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | prōmitte | prōmittere |
| pres. 2nd pl. | prōmittite | prōmittiminī |
| fut. 2nd sg. | prōmittitō | prōmittitor |
| fut. 3rd sg. | prōmittitō | prōmittitor |
| fut. 2nd pl. | prōmittitōte | — |
| fut. 3rd pl. | prōmittuntō | prōmittuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | prōmittere | prōmittī |
| perfect infinitive | prōmīsisse prōmisse | prōmissum esse |
| future infinitive | prōmissūrum esse | prōmissum īrī |
| present participle | prōmittēns | — |
| perfect participle | — | prōmissus prōmissa, prōmissā, prōmissae, prōmissam, prōmissārum, prōmissās, prōmisse, prōmissī, prōmissīs, prōmissō, prōmissōrum, prōmissōs |
| future participle | prōmissūrus prōmissūra, prōmissūrā, prōmissūrae, prōmissūram, prōmissūrārum, prōmissūrās, prōmissūre, prōmissūrī, prōmissūrīs, prōmissūrō, prōmissūrōrum, prōmissūrōs, prōmissūrum | prōmittendus prōmittundus, prōmittenda, prōmittendā, prōmittendae, prōmittendam, prōmittendārum, prōmittendās, prōmittende, prōmittendīs, prōmittendōrum, prōmittendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- promisso stare
- to abide by one's undertaking.
- promittere ad aliquem
- to promise to dine with a person.
- promittere crinem, barbam
- to grow one's hair, beard long.
- fidem (promissum) praestare
- to fulfil a promise.
- promittere (ad cenam) (Off. 3. 14. 58)
- to accept an invitiation to dinner.
promisti for promisisti, Ter. Ad. 5, 8, 17; Cat. 110, 3: promisse for promisisse, id. 110, 5: promissem, Plaut. Bacch. 5, 1, 12; archaic inf. pass. promittier, id. ib. 4, 8, 32), v. a. not in Cic.): ramos vel ferro compescunt vel longius promittunt, suffer to grow longer, Col. 5, 6, 11.—Reflex., to grow: nec ulla arborum avidius se promittit, Plin. 16, 26, 44, § 107.—Of the hair, the beard, to let hang down, let grow: satis constat multos mortales capillum ac barbam promisisse, Liv. 6, 16, 4; 5, 41; cf.: pogoniae, quibus inferiore ex parte promittitur juba, Plin. 2, 25, 22, § 89.—Transf.: (Sonus lusciniae) promittitur revocato spiritu, is drawn out, prolonged, Plin. 10, 29, 43, § 82; Gallia est longe et a nostris litoribus huc usque promissa, Mel. 1, 3; v. infra, P. a.—praesertim cum, si mihi alterum utrum de eventu rerum promittendum esset, id futurum, quod evenit, exploratius possem promittere, Cic. Fam. 6, 1, 5: ut (di) primis minentur extis, bene promittant secundis, id. Div. 2, 17, 38.—Of signs or omens, to forebode, portend: pari in meliora praesagio in Caesaris castris omnia aves victimaeque promiserant, Flor. 4, 7, 9: promittunt omina poenas, Val. Fl. 6, 730: clarum fore (Servium) visa circa caput flamma promiserat, Flor 1, 6, 1; 1, 7, 9.—Also, in gen., to denote beforehand: stella ... vindemiae maturitatem promittens, Plin. 18, 31, 74, § 309.—domum, Plaut. Most. 1, 3, 28: sestertia septem, Hor. Ep. 1, 7, 81: carmen, id. Epod. 14, 7, dona, Ov Tr. 4, 2, 7: auxilium alicui, id. M. 13, 325: opem, id. F 5, 247: salutem, Luc. 4, 235: ea quae tibi promitto ac recipio, Cic. Fam. 5, 8, 5: si Neptunus quod Theseo promiserat, non fecisset, id. Off. 1, 10, 32: dii faxint, ut faciat ea quae promittit! id. Att. 16, 1, 6.— With inf. (usu. fut. inf.): promitto, recipio, spondeo, C. Caesarem talem semper fore civem, qualis hodie sit, Cic. Phil. 5, 18, 51; cf.: promitto, in meque recipio fore eum, etc., id. Fam. 13, 10, 3: quem inimicissimum futurum esse promitto et spondeo, id. Mur. 41, 90: surrepturum pallam promisit tibi, Plaut. As. 5, 2, 80; id. Aul. 2, 2, 42; cf. id. Men. 5, 4, 6: promisit Apollo Ambiguam tellure novā Salamina futuram, Hor. C. 1, 7, 28; id. S. 1, 6, 34.—With inf. pres.: si operam dare promittitis, Plaut. Trin. prol. 5; id. Bacch. 4, 8, 79; id. Rud. 2, 6, 56: magorum vanitas ebrietati eas resistere promittit, Plin. 37, 9, 40, § 124; cf.: se remedium afferer tantamque vim morbi levaturum esse promisit, Curt. 3, 6, 2 monstrare, Amm. 22, 7, 5: promittere oratorem, to give promise of becoming, Sen. Contr 4, 29, 10; cf.: per ea scelera se parricidam, excite fears lest he become, Quint. Decl. 1, 6: me Promisi ultorem, Verg. A. 2, 96.—With de: de alicujus voluntate promittere, Cic. Fam. 7, 5, 1: de me tibi sic promitto atque confirmo, me, etc., id. ib. 3, 10, 1; Hor. S. 1, 4, 103: promittere damni infecti, i. e. to promise indemnification for, become answerable for the possible damage, Cic. Top 4, 22.—promiserat ut daret, Vulg. 2 Par. 21, 7.—Of things' terra ipsa promittit (aquas), gives promise of, leads one to expect water, Plin. 31, 3, 27, § 45: debet extremitas (picturae) sic desinere, ut promittat alia post se, to lead one to suppose, to suggest, id. 35, 10, 36, § 68; Sen. Hippol. 569.—ad fratrem, Cic. de Or. 2, 7, 27: ad cenam mihi, Phaedr. 4, 23, 15; Petr. 10; so, tibi me promittere noli, to expect me, Ov. M. 11, 662.—donum Jovi dicatum atque promissum, Cic. Verr. 2, 5, 72, § 184: nigras pecudes Diti, Tib. 3, 5, 33; Juv 13, 233; Petr 88; Flor. 1, 11, 4.—pro domo sestertium millies promittens, Plin. 17. 1, 1, § 3. —Hence, prōmissus, a, um, P a. Britanni capillo sunt promisso, Caes. B. G. 5, 14; so, capillus, Nep. Dat. 3, 1: barba, Verg. E. 8, 34; Liv. 2, 23, 4: barba omnibus promissa erat, id. 5, 41, 9; Plin. Ep. 2, 7, 7; Just. 4, 4, 1.—Of the dewlap: boves palearibus amplis et paene ad genua promissis, Col. 6, 1, 3.—Of the belly: sues ventre promisso, Col. 7, 9, 1.—promissio, pollicitatio), Cic. Verr 2, 5, 53, § 139: voto quodam et promisso teneri, id. Att. 12, 18, 1: constantia promissi, id. ib. 4, 17, 1: promissum absolvere, Varr. R. R. 2, 11, 1: facere, Cic. Off. 1, 10, 31; 3, 25, 95: exigere, id. ib. 3, 25, 94: ludere aliquem promisso inani, Ov. F. 3, 685.—In plur.: pacta et promissa servare, Cic. Off. 3, 24, 92: illis promissis standum non est, quae, etc., id. ib. 1, 10, 32: promissis manere, Verg. A. 2, 160: promissa firmare, Ov. M. 10, 430: multa fidem promissa levant, Hor. Ep. 2, 2, 10: dic aliquid dignum promissis, id. S. 2, 3, 6: quo promissa (Ennii) cadant, i. e. the expectations which he raises, id. Ep. 2, 1, 52: promissa dare, to make promises, Cat. 63, 239; to fulfil, Ov. M. 2, 51.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*pér
- Proto-Indo-European*pró
- Proto-Indo-European*pro-
- Proto-Italic*pro-
- Latinprōmittō
Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyth₂- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *méyth₂eti Proto-Italic *meitō Old Latin mītō Latin mittō Latin prōmittō From prō- + mittō (“to send”). Compare typologically Ancient Greek ἐπαγγέλλω (epangéllō) (< ἀγγέλλω (angéllō, “to carry, deliver”)); сули́ть (sulítʹ) (perhaps akin to слать (slatʹ, “to send, dispatch”)).
- Catalanprometre
- Englishpromise
- Englishpromit
- Frenchpromettre
- Italianpromettere
- Occitanprométer
- Occitanprometre
- Portugueseprometer
- Romanianpromite
- Spanishprometer