verbthird conjugation
intrōmittō
intrōmittō (present infinitive intrōmittere, perfect active intrōmīsī, supine intrōmissum)
Classical[ɪn.troːˈmɪt.toː]Ecclesiastical[in.troˈmit.to]
Meaning
- to send or let in or into; to admit
- to introduce
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōmittō | intrōmittēbam | intrōmittam | intrōmīsī | intrōmīseram | intrōmīserō |
| 2nd sg. | intrōmittis | intrōmittēbās | intrōmittēs | intrōmīsistī | intrōmīserās | intrōmīseris |
| 3rd sg. | intrōmittit | intrōmittēbat | intrōmittet | intrōmīsit | intrōmīserat | intrōmīserit |
| 1st pl. | intrōmittimus | intrōmittēbāmus | intrōmittēmus | intrōmīsimus | intrōmīserāmus | intrōmīserimus |
| 2nd pl. | intrōmittitis | intrōmittēbātis | intrōmittētis | intrōmīsistis | intrōmīserātis | intrōmīseritis |
| 3rd pl. | intrōmittunt | intrōmittēbant | intrōmittent | intrōmīsērunt intrōmīsēre | intrōmīserant | intrōmīserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōmittam | intrōmitterem | intrōmīserim | intrōmīsissem |
| 2nd sg. | intrōmittās | intrōmitterēs | intrōmīserīs | intrōmīsissēs |
| 3rd sg. | intrōmittat | intrōmitteret | intrōmīserit | intrōmīsisset |
| 1st pl. | intrōmittāmus | intrōmitterēmus | intrōmīserīmus | intrōmīsissēmus |
| 2nd pl. | intrōmittātis | intrōmitterētis | intrōmīserītis | intrōmīsissētis |
| 3rd pl. | intrōmittant | intrōmitterent | intrōmīserint | intrōmīsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōmittor | intrōmittēbar | intrōmittar |
| 2nd sg. | intrōmitteris intrōmittere | intrōmittēbāris intrōmittēbāre | intrōmittēris intrōmittēre |
| 3rd sg. | intrōmittitur | intrōmittēbātur | intrōmittētur |
| 1st pl. | intrōmittimur | intrōmittēbāmur | intrōmittēmur |
| 2nd pl. | intrōmittiminī | intrōmittēbāminī | intrōmittēminī |
| 3rd pl. | intrōmittuntur | intrōmittēbantur | intrōmittentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intrōmittar | intrōmitterer |
| 2nd sg. | intrōmittāris intrōmittāre | intrōmitterēris intrōmitterēre |
| 3rd sg. | intrōmittātur | intrōmitterētur |
| 1st pl. | intrōmittāmur | intrōmitterēmur |
| 2nd pl. | intrōmittāminī | intrōmitterēminī |
| 3rd pl. | intrōmittantur | intrōmitterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intrōmitte | intrōmittere |
| pres. 2nd pl. | intrōmittite | intrōmittiminī |
| fut. 2nd sg. | intrōmittitō | intrōmittitor |
| fut. 3rd sg. | intrōmittitō | intrōmittitor |
| fut. 2nd pl. | intrōmittitōte | — |
| fut. 3rd pl. | intrōmittuntō | intrōmittuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intrōmittere | intrōmittī |
| perfect infinitive | intrōmīsisse | intrōmissum esse |
| future infinitive | intrōmissūrum esse | intrōmissum īrī |
| present participle | intrōmittēns | — |
| perfect participle | — | intrōmissus intrōmissa, intrōmissā, intrōmissae, intrōmissam, intrōmissārum, intrōmissās, intrōmisse, intrōmissī, intrōmissīs, intrōmissō, intrōmissōrum, intrōmissōs |
| future participle | intrōmissūrus intrōmissūra, intrōmissūrā, intrōmissūrae, intrōmissūram, intrōmissūrārum, intrōmissūrās, intrōmissūre, intrōmissūrī, intrōmissūrīs, intrōmissūrō, intrōmissūrōrum, intrōmissūrōs, intrōmissūrum | intrōmittendus intrōmittundus, intrōmittenda, intrōmittendā, intrōmittendae, intrōmittendam, intrōmittendārum, intrōmittendās, intrōmittende, intrōmittendīs, intrōmittendōrum, intrōmittendōs |
gerundintrōmittendī, intrōmittendō, intrōmittendumsupineintrōmissum, intrōmissū
intrō-mitto, mīsi, missum, 3, v. a. (
I. inf. pass. intromittier, Plaut. Truc. 4, 2, 53), to send in, to let in or into (syn. induco, immitto; class.).
I. Lit., with in and acc.:
lepores in leporarium, Varr. R. R. 3, 12, 4; cf.: legiones (sc. in oppidum), Caes. B. G. 7, 11: Caninium legatum, Hirt. B. Hisp. 35: in aedes, Plaut. Aul. 1, 2, 20: qui cum bestiis in harenam intromissi sunt, Dig. 48, 2, 4.— With two acc.: sex milia peditum Nolam intromisit, Liv. 24, 13, 10.— With ad: quemquam ad vos, Plaut. Truc. 4, 2, 7: ad Senecam aliquem, Tac. A. 15, 61. —With sup.: Phaedriam comissatum, Ter. Eun. 3, 1, 52. — II. Trop., to introduce (post-class.):
verba in usum linguae Latinae, Gell. 19, 13, 3: exemplum, id. 1, 13, 4: controversiam (εἰσάγεσθαι δίκην), Amm. 30, 4, 19.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
intrō-mittō mīsī, missus, ere,
to send in, let in, admit: heri intromissus non est, T.: ut intromissus me trucidaret: legiones (in oppidum), Cs.: sex milia peditum Nolam, L.: ad Senecam alqm, Ta.—With supine acc: Phaedriam comissatum, T.
Origins
Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyth₂- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *méyth₂eti Proto-Italic *meitō Old Latin mītō Latin mittō Latin intrōmittō From intrō- + mittō.
Descendants
- Englishintromit
- Spanishentrometerse
- Spanishentremeterse
- Portugueseintrometer
- Galicianentremeter