LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

missitō

missitō (present infinitive missitāre, perfect active missitāvī, supine missitātum)
Classical[ˈmɪs.sɪ.toː]Ecclesiastical[ˈmis.si.to]

Meaning

  1. transitiveto send (repeatedly), to keep sending

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.missitōmissitābammissitābōmissitāvīmissitāverammissitāverō
2nd sg.missitāsmissitābāsmissitābismissitāvistīmissitāverāsmissitāveris
3rd sg.missitatmissitābatmissitābitmissitāvitmissitāveratmissitāverit
1st pl.missitāmusmissitābāmusmissitābimusmissitāvimusmissitāverāmusmissitāverimus
2nd pl.missitātismissitābātismissitābitismissitāvistismissitāverātismissitāveritis
3rd pl.missitantmissitābantmissitābuntmissitāvērunt
missitāvēre
missitāverantmissitāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.missitemmissitāremmissitāverimmissitāvissem
2nd sg.missitēsmissitārēsmissitāverīsmissitāvissēs
3rd sg.missitetmissitāretmissitāveritmissitāvisset
1st pl.missitēmusmissitārēmusmissitāverīmusmissitāvissēmus
2nd pl.missitētismissitārētismissitāverītismissitāvissētis
3rd pl.missitentmissitārentmissitāverintmissitāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.missitormissitābarmissitābor
2nd sg.missitāris
missitāre
missitābāris
missitābāre
missitāberis
missitābere
3rd sg.missitāturmissitābāturmissitābitur
1st pl.missitāmurmissitābāmurmissitābimur
2nd pl.missitāminīmissitābāminīmissitābiminī
3rd pl.missitanturmissitābanturmissitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.missitermissitārer
2nd sg.missitēris
missitēre
missitārēris
missitārēre
3rd sg.missitēturmissitārētur
1st pl.missitēmurmissitārēmur
2nd pl.missitēminīmissitārēminī
3rd pl.missitenturmissitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.missitāmissitāre
pres. 2nd pl.missitātemissitāminī
fut. 2nd sg.missitātōmissitātor
fut. 3rd sg.missitātōmissitātor
fut. 2nd pl.missitātōte—
fut. 3rd pl.missitantōmissitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemissitāremissitārī
perfect infinitivemissitāvissemissitātum esse
future infinitivemissitātūrum essemissitātum īrī
present participlemissitāns—
perfect participle—missitātus
future participlemissitātūrusmissitandus
gerundmissitandī, missitandō, missitandumsupinemissitātum, missitātū

missĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. mitto,
I. to send repeatedly, to send (not in Cic. or Cæs.): supplicantes legatos, Sall. J. 38, 1: auxilia, Liv. 9, 45, 5: litteras, Front. de Eloq. p. 234 Mai.: codicillos missitatos, Plin. 33, 1, 4, § 12.

Origins

missus, perfect passive participle of mittō (“to send”) + -tō (frequentative)

Quick answers

What does missitō mean in Latin?
missitō, a verb, means “to send (repeatedly), to keep sending”.
What are the principal parts of missitō?
missitō, missitāre, missitāvī, missitātum (first conjugation).
How do you pronounce missitō?
In classical Latin, [ˈmɪs.sɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmis.si.to].