LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

manūmittō

manūmittō (present infinitive manūmittere, perfect active manūmīsī, supine manūmissum)
Classical[ma.nuːˈmɪt.toː]Ecclesiastical[ma.nuˈmit.to]

Meaning

  1. to release, free, emancipate

Latīnē defined in Latin in our graded readers

servum līberum faciō
manūmittō -ere — in Epistulae, ch. 12

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.manūmittōmanūmittēbammanūmittammanūmīsīmanūmīserammanūmīserō
2nd sg.manūmittismanūmittēbāsmanūmittēsmanūmīsistīmanūmīserāsmanūmīseris
3rd sg.manūmittitmanūmittēbatmanūmittetmanūmīsitmanūmīseratmanūmīserit
1st pl.manūmittimusmanūmittēbāmusmanūmittēmusmanūmīsimusmanūmīserāmusmanūmīserimus
2nd pl.manūmittitismanūmittēbātismanūmittētismanūmīsistismanūmīserātismanūmīseritis
3rd pl.manūmittuntmanūmittēbantmanūmittentmanūmīsērunt
manūmīsēre
manūmīserantmanūmīserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.manūmittammanūmitteremmanūmīserimmanūmīsissem
2nd sg.manūmittāsmanūmitterēsmanūmīserīsmanūmīsissēs
3rd sg.manūmittatmanūmitteretmanūmīseritmanūmīsisset
1st pl.manūmittāmusmanūmitterēmusmanūmīserīmusmanūmīsissēmus
2nd pl.manūmittātismanūmitterētismanūmīserītismanūmīsissētis
3rd pl.manūmittantmanūmitterentmanūmīserintmanūmīsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.manūmittormanūmittēbarmanūmittar
2nd sg.manūmitteris
manūmittere
manūmittēbāris
manūmittēbāre
manūmittēris
manūmittēre
3rd sg.manūmittiturmanūmittēbāturmanūmittētur
1st pl.manūmittimurmanūmittēbāmurmanūmittēmur
2nd pl.manūmittiminīmanūmittēbāminīmanūmittēminī
3rd pl.manūmittunturmanūmittēbanturmanūmittentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.manūmittarmanūmitterer
2nd sg.manūmittāris
manūmittāre
manūmitterēris
manūmitterēre
3rd sg.manūmittāturmanūmitterētur
1st pl.manūmittāmurmanūmitterēmur
2nd pl.manūmittāminīmanūmitterēminī
3rd pl.manūmittanturmanūmitterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.manūmittemanūmittere
pres. 2nd pl.manūmittitemanūmittiminī
fut. 2nd sg.manūmittitōmanūmittitor
fut. 3rd sg.manūmittitōmanūmittitor
fut. 2nd pl.manūmittitōte—
fut. 3rd pl.manūmittuntōmanūmittuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemanūmitteremanūmittī
perfect infinitivemanūmīsissemanūmissum esse
future infinitivemanūmissūrum essemanūmissum īrī
present participlemanūmittēns—
perfect participle—manūmissus
manūmissa, manūmissā, manūmissae, manūmissam, manūmissārum, manūmissās, manūmisse, manūmissī, manūmissīs, manūmissō, manūmissōrum, manūmissōs
future participlemanūmissūrus
manūmissūra, manūmissūrā, manūmissūrae, manūmissūram, manūmissūrārum, manūmissūrās, manūmissūre, manūmissūrī, manūmissūrīs, manūmissūrō, manūmissūrōrum, manūmissūrōs, manūmissūrum
manūmittendus
manūmittundus, manūmittenda, manūmittendā, manūmittendae, manūmittendam, manūmittendārum, manūmittendās, manūmittende, manūmittendīs, manūmittendōrum, manūmittendōs
gerundmanūmittendī, manūmittendō, manūmittendumsupinemanūmissum, manūmissū

mănūmitto (also as two words,
I. v. infra; and ante-class. manu emitto, v. emitto, I. B.), mīsi, missum, 3, v. a. 1. manus-mitto, to release from one's power (manus), to set at liberty, to enfranchise, emancipate, make free a slave (v. manumissio): quos (servos) nisi manumisisset, Cic. Mil. 22, 58: sunt servi de cognatorum sententiā manumissi, id. Cael. 29, 68; id. Fam. 13, 77, 3: testamento manumissi, Tac. A. 13, 32: quos proxime inter amicos manumisisti, Plin. Ep. 7, 16, 4.—Separated by other words: orabo, ut manu me mittat, Plaut. Aul. 5, 4: manu vero cur miserit? Cic. Mil. 22, 57: manu non mittere, Liv. 41, 9, 11 fin.

Origins

Univerbation of the ablative manū (“from the hand”) and mittō (“to send”) used together.

Descendants
  • Catalanmanumetre
  • Englishmanumit
  • Germanmanumittieren
  • Italianmanomettere
  • Frenchmanumettrefrom Middle French manumettre
  • Portuguesemanumitir
  • Spanishmanumitir
  • Galicianmanumitir
  • Sicilianmanumèttiri

Quick answers

What does manūmittō mean in Latin?
manūmittō, a verb, means “to release, free, emancipate”.
What are the principal parts of manūmittō?
manūmittō, manūmittere, manūmīsī, manūmissum (third conjugation).
How do you pronounce manūmittō?
In classical Latin, [ma.nuːˈmɪt.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.nuˈmit.to].