LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circummittō

circummittō (present infinitive circummittere, perfect active circummīsī, supine circummissum)
Classical[kɪr.kʊmˈmɪt.toː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈmit.to]

Meaning

  1. to send around
  2. to outflank

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circummittōcircummittēbamcircummittamcircummīsīcircummīseramcircummīserō
2nd sg.circummittiscircummittēbāscircummittēscircummīsistīcircummīserāscircummīseris
3rd sg.circummittitcircummittēbatcircummittetcircummīsitcircummīseratcircummīserit
1st pl.circummittimuscircummittēbāmuscircummittēmuscircummīsimuscircummīserāmuscircummīserimus
2nd pl.circummittitiscircummittēbātiscircummittētiscircummīsistiscircummīserātiscircummīseritis
3rd pl.circummittuntcircummittēbantcircummittentcircummīsērunt
circummīsēre
circummīserantcircummīserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circummittamcircummitteremcircummīserimcircummīsissem
2nd sg.circummittāscircummitterēscircummīserīscircummīsissēs
3rd sg.circummittatcircummitteretcircummīseritcircummīsisset
1st pl.circummittāmuscircummitterēmuscircummīserīmuscircummīsissēmus
2nd pl.circummittātiscircummitterētiscircummīserītiscircummīsissētis
3rd pl.circummittantcircummitterentcircummīserintcircummīsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circummittorcircummittēbarcircummittar
2nd sg.circummitteris
circummittere
circummittēbāris
circummittēbāre
circummittēris
circummittēre
3rd sg.circummittiturcircummittēbāturcircummittētur
1st pl.circummittimurcircummittēbāmurcircummittēmur
2nd pl.circummittiminīcircummittēbāminīcircummittēminī
3rd pl.circummittunturcircummittēbanturcircummittentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circummittarcircummitterer
2nd sg.circummittāris
circummittāre
circummitterēris
circummitterēre
3rd sg.circummittāturcircummitterētur
1st pl.circummittāmurcircummitterēmur
2nd pl.circummittāminīcircummitterēminī
3rd pl.circummittanturcircummitterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circummittecircummittere
pres. 2nd pl.circummittitecircummittiminī
fut. 2nd sg.circummittitōcircummittitor
fut. 3rd sg.circummittitōcircummittitor
fut. 2nd pl.circummittitōte—
fut. 3rd pl.circummittuntōcircummittuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircummitterecircummittī
perfect infinitivecircummīsissecircummissum esse
future infinitivecircummissūrum essecircummissum īrī
present participlecircummittēns—
perfect participle—circummissus
circummissa, circummissā, circummissae, circummissam, circummissārum, circummissās, circummisse, circummissī, circummissīs, circummissō, circummissōrum, circummissōs
future participlecircummissūrus
circummissūra, circummissūrā, circummissūrae, circummissūram, circummissūrārum, circummissūrās, circummissūre, circummissūrī, circummissūrīs, circummissūrō, circummissūrōrum, circummissūrōs, circummissūrum
circummittendus
circummittundus, circummittenda, circummittendā, circummittendae, circummittendam, circummittendārum, circummittendās, circummittende, circummittendīs, circummittendōrum, circummittendōs
gerundcircummittendī, circummittendō, circummittendumsupinecircummissum, circummissū

circum-mitto, mīsi, missum, 3, v. a.,
I. to send around: legationes in omnes partes, Caes. B. G. 7, 63; id. B. C. 3, 55: praecones, id B. G. 5, 51; id. B. C. 1, 12: jugo circummissus Veiens, Liv. 2, 50, 10: post montes, id. 4, 18, 4: milites, id. 29, 33, 3; 36, 14, 13: scaphas, id. 29, 25, 7.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *mey-? Proto-Indo-European *meyth₂- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *méyth₂eti Proto-Italic *meitō Old Latin mītō Latin mittō Latin circummittō From circum- + mittō.

Quick answers

What does circummittō mean in Latin?
circummittō, a verb, means “to send around; to outflank”.
What are the principal parts of circummittō?
circummittō, circummittere, circummīsī, circummissum (third conjugation).
How do you pronounce circummittō?
In classical Latin, [kɪr.kʊmˈmɪt.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈmit.to].