verbthird (-iō variant) conjugation
adiciō
adiciō (present infinitive adicere, perfect active adiēcī, supine adiectum)
Classical[aˈdɪ.ki.oː]Ecclesiastical[adˈjiː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to throw, hurl, cast or fling an object to, towards, or at
- to direct one's mind, eye or attention to, turn to
adicere animum ad aliquid (or alicui rei)
to turn the mind towards somethingadicere animos
inspire the courage - to attach, insert; apply, assign; add, increase, add to; intensify
- to add to a bid, outbid
- to add (as a proviso); add to something that has already been said
Q. Fuluio Ap. Claudio, prioris anni consulibus, prorogatum imperium est atque exercitus quos habebant decreti, adiectumque ne a Capua quam obsidebant abscederent priusquam expugnassent.
The military authority of Quintus Fulvius and Appius Claudius, consuls of the previous year, was extended and the armies which they had were decided upon, and it was added as a proviso that they should not withdraw from Capua, which they were besieging, until they conquered it.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.1 - with dativeto modify (another word)
Adverbium quid est? Pars ōrātiōnis, quae adiecta verbō significātiōnem eius explānat atque implet.
What is an adverb? It is the part-of-speech that, modifying a verb, explains and fulfills its meaning.4th century CE, Donatus, Ars MinorInde inventae sunt etiam adiectīvae positiōnēs, ut cōnsequentia nōminibus commūnibus vel propriīs compleantur, ut equō albus vel fortis, Platōnī vērō sapiēns uel bonus adicitur.
c. 500 CE, Priscianus, Institutiones 17
In the readers how our graded readers gloss it
throw at; add
adiciō -ere, -iēcī — in De Bello Gallico III
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adiciō | adiciēbam | adiciam | adiēcī | adiēceram | adiēcerō |
| 2nd sg. | adicis | adiciēbās | adiciēs | adiēcistī | adiēcerās | adiēceris |
| 3rd sg. | adicit | adiciēbat | adiciet | adiēcit | adiēcerat | adiēcerit |
| 1st pl. | adicimus adiicimus | adiciēbāmus | adiciēmus | adiēcimus | adiēcerāmus | adiēcerimus |
| 2nd pl. | adicitis | adiciēbātis | adiciētis | adiēcistis | adiēcerātis | adiēceritis |
| 3rd pl. | adiciunt | adiciēbant | adicient | adiēcērunt adiēcēre | adiēcerant | adiēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adiciam | adicerem | adiēcerim | adiēcissem |
| 2nd sg. | adiciās | adicerēs | adiēcerīs | adiēcissēs |
| 3rd sg. | adiciat | adiceret | adiēcerit | adiēcisset |
| 1st pl. | adiciāmus adiiciāmus | adicerēmus | adiēcerīmus | adiēcissēmus |
| 2nd pl. | adiciātis | adicerētis | adiēcerītis | adiēcissētis |
| 3rd pl. | adiciant | adicerent | adiēcerint | adiēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adicior | adiciēbar | adiciar |
| 2nd sg. | adiceris adicere | adiciēbāris adiciēbāre | adiciēris adiciēre |
| 3rd sg. | adicitur | adiciēbātur | adiciētur |
| 1st pl. | adicimur | adiciēbāmur | adiciēmur |
| 2nd pl. | adiciminī | adiciēbāminī | adiciēminī |
| 3rd pl. | adiciuntur | adiciēbantur | adicientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adiciar | adicerer |
| 2nd sg. | adiciāris adiciāre | adicerēris adicerēre |
| 3rd sg. | adiciātur | adicerētur |
| 1st pl. | adiciāmur | adicerēmur |
| 2nd pl. | adiciāminī | adicerēminī |
| 3rd pl. | adiciantur | adicerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adice | adicere |
| pres. 2nd pl. | adicite | adiciminī |
| fut. 2nd sg. | adicitō | adicitor |
| fut. 3rd sg. | adicitō | adicitor |
| fut. 2nd pl. | adicitōte | — |
| fut. 3rd pl. | adiciuntō | adiciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adicere | adicī adiicī |
| perfect infinitive | adiēcisse | adiectum esse |
| future infinitive | adiectūrum esse | adiectum īrī |
| present participle | adiciēns | — |
| perfect participle | — | adiectus adiecta, adiectā, adiectae, adiectam, adiectārum, adiectās, adiecte, adiectī, adiectīs, adiectō, adiectōrum, adiectōs |
| future participle | adiectūrus adiectūra, adiectūrā, adiectūrae, adiectūram, adiectūrārum, adiectūrās, adiectūre, adiectūrī, adiectūrīs, adiectūrō, adiectūrōrum, adiectūrōs, adiectūrum | adiciendus adiciundus, adicienda, adiciendā, adiciendae, adiciendam, adiciendārum, adiciendās, adiciende, adiciendīs, adiciendōrum, adiciendōs |
gerundadiciendī, adiciendō, adiciendumsupineadiectum, adiectū
ădĭcĭo, v. adjicio.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
adiciō (pronounced adiiciō), iēcī, iectus, ere
ad + iacio, to throw to, cast to, fling at, put, put to, set near: hordei numero ad summam tritici adiecto: Adiectoque cavae supplentur sanguine venae, O.: telum ex locis superioribus in litus, to hurl, Cs.: aggere ad munitiones adiecto, thrown up before, Cs.—Fig., of the eyes, to cast, throw: ad omnia vestra cupiditatis oculos: oculum hereditati.—Of the mind, to turn, direct, fix: ad virginem animum, T.: consilio animum, L.—Esp., to add by way of increase, superadd: ad bellicam laudem ingeni gloriam: morem ritūsque sacrorum, to institute also, V.: adici clamorem (iubet), to be raised besides, Ta.: Adiecere plus artis Athenae, contributed (to my education), H.—To add a new thought: huc natas adice septem, O.: et radios capitis aspici persuasio adicit, Ta.—To do in addition: qui ad id adeicerat, ut, etc., added the offence of, etc., L.—In auctions, t. t., to add to a bid: liciti sunt usque adeo ...; super adiecit Aeschrio, made a higher bid.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadiciō
Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin adiciō From ad- (“to, towards, at”) + iaciō (“to throw, hurl”).
Descendants
- Italianaggettare
- Englishadject
In English words that came into English from adiciō
- adjectiveadiectivus
- adjectionadiecto