verbthird (-iō variant) conjugation
circumiciō
circumiciō (present infinitive circumicere, perfect active circumiēcī, supine circumiectum)
Classical[kɪr.kʊˈmɪ.ki.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kuˈmiː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to throw, cast, place or hurl around
- to surround, encompass, envelop
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumiciō | circumiciēbam | circumiciam | circumiēcī | circumiēceram | circumiēcerō |
| 2nd sg. | circumicis | circumiciēbās | circumiciēs | circumiēcistī | circumiēcerās | circumiēceris |
| 3rd sg. | circumicit | circumiciēbat | circumiciet | circumiēcit | circumiēcerat | circumiēcerit |
| 1st pl. | circumicimus | circumiciēbāmus | circumiciēmus | circumiēcimus | circumiēcerāmus | circumiēcerimus |
| 2nd pl. | circumicitis | circumiciēbātis | circumiciētis | circumiēcistis | circumiēcerātis | circumiēceritis |
| 3rd pl. | circumiciunt | circumiciēbant | circumicient | circumiēcērunt circumiēcēre | circumiēcerant | circumiēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumiciam | circumicerem | circumiēcerim | circumiēcissem |
| 2nd sg. | circumiciās | circumicerēs | circumiēcerīs | circumiēcissēs |
| 3rd sg. | circumiciat | circumiceret | circumiēcerit | circumiēcisset |
| 1st pl. | circumiciāmus | circumicerēmus | circumiēcerīmus | circumiēcissēmus |
| 2nd pl. | circumiciātis | circumicerētis | circumiēcerītis | circumiēcissētis |
| 3rd pl. | circumiciant | circumicerent | circumiēcerint | circumiēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumicior | circumiciēbar | circumiciar |
| 2nd sg. | circumiceris circumicere | circumiciēbāris circumiciēbāre | circumiciēris circumiciēre |
| 3rd sg. | circumicitur | circumiciēbātur | circumiciētur |
| 1st pl. | circumicimur | circumiciēbāmur | circumiciēmur |
| 2nd pl. | circumiciminī | circumiciēbāminī | circumiciēminī |
| 3rd pl. | circumiciuntur | circumiciēbantur | circumicientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumiciar | circumicerer |
| 2nd sg. | circumiciāris circumiciāre | circumicerēris circumicerēre |
| 3rd sg. | circumiciātur | circumicerētur |
| 1st pl. | circumiciāmur | circumicerēmur |
| 2nd pl. | circumiciāminī | circumicerēminī |
| 3rd pl. | circumiciantur | circumicerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumice | circumicere |
| pres. 2nd pl. | circumicite | circumiciminī |
| fut. 2nd sg. | circumicitō | circumicitor |
| fut. 3rd sg. | circumicitō | circumicitor |
| fut. 2nd pl. | circumicitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumiciuntō | circumiciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumicere | circumicī |
| perfect infinitive | circumiēcisse | circumiectum esse |
| future infinitive | circumiectūrum esse | circumiectum īrī |
| present participle | circumiciēns | — |
| perfect participle | — | circumiectus |
| future participle | circumiectūrus circumiectūra, circumiectūrā, circumiectūrae, circumiectūram, circumiectūrārum, circumiectūrās, circumiectūre, circumiectūrī, circumiectūrīs, circumiectūrō, circumiectūrōrum, circumiectūrōs, circumiectūrum | circumiciendus circumiciundus, circumicienda, circumiciendā, circumiciendae, circumiciendam, circumiciendārum, circumiciendās, circumiciende, circumiciendīs, circumiciendōrum, circumiciendōs |
gerundcircumiciendī, circumiciendō, circumiciendumsupinecircumiectum, circumiectū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aer terrae circumiectus or circumfusus
- the atmosphere.
circum-ĭcĭo or circum-jĭcĭo (access. form circum-jăcĭo, Liv 33, 18, 17, where more recent editt. read circumagere), jēci, jectum, 3, v. a.
I. To cast, throw, or place around (in good class. prose)' amic tum, Varr. L. L. 5, § 132:
vallum, Liv 35, 4, 6: fossam quoque et alia munimenta verticibus iis... circumjecere, id. 38, 19, 5: pars urbis, cui brevior orbis munitionis circumjectus erat, id. 36, 9, 12 miles moenibus Cremonensium castra sua, castris vallum circumjecerat, Tac H. 3, 26 vehicula, id. A. 14, 37' multitudinem hominum totis moenibus, Caes. B. G. 2, 6 equites levisque armaturae quod erat cornibus circumjectum, Liv. 33, 18, 11 custodes, Tac. A. 6, 19 al.—In pass. with acc. (depending on circum): quod anguis vectem circumjectus fuisset, had wound itself around, Cic. Div. 2, 28, 62.—Hence, circumjec-tus, a, um, of localities, lying around, surrounding' aedificia muris, Liv. 9, 28, 5: silvae itineri, id. 35, 30, 6: moenia regiae, Tac. H. 5, 11 fin.—Absol.: lucus, Liv 31, 24, 17: silvae, Suet. Aug. 100: campi, Curt. 3, 1, 3: nemora, id. 3, 10, 2 oppida, Tac. A. 4, 27: nationes, id. ib. 6, 31; 12, 31: civitates, id. H. 3, 43 fin.. tecta, id A 15, 37.— Subst.' circumjecta, ōrum, n. (sc. loca), the neighborhood: vagi circumjecta populabantur, Tac. A. 1, 21.—Trop., of discourse (cf. circumjaceo, II.): circumjectae orationis copia, standing by, * Quint. 4, 2, 117.—II. Aliquid aliquā re, to encompass or environ, to surround: extremitatem caeli rotundo ambitu, Cic. Univ. 8, 23:
planities saltibus circumjecta, surrounded, Tac. A. 2, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circumiciō or -iiciō iēcī, iectus, ere
circum + iacio, to throw around, cast about: vallum, L.: fossam verticibus iis, L.: circumiectā multitudine hominum moenibus, Cs.: quod anguis vectem circumiectus fuisset, had wound itself around: extremitatem caeli rotundo ambitu.
Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin circumiciō From circum- (“around”) + iaciō (“throw, hurl”).