verbthird conjugation
dēminuō
dēminuō (present infinitive dēminuere, perfect active dēminuī, supine dēminūtum)
Classical[deːˈmɪ.nu.oː]Ecclesiastical[deˈmiː.nu.o]
Meaning
- to make smaller
- to diminish, lessen or reduce
- to weaken
- to curtail
- to deduct or deprive
Latīnē defined in Latin in our graded readers
diminish
dēminuō -ere — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēminuō | dēminuēbam | dēminuam | dēminuī | dēminueram | dēminuerō |
| 2nd sg. | dēminuis | dēminuēbās | dēminuēs | dēminuistī | dēminuerās | dēminueris |
| 3rd sg. | dēminuit | dēminuēbat | dēminuet | dēminuit | dēminuerat | dēminuerit |
| 1st pl. | dēminuimus | dēminuēbāmus | dēminuēmus | dēminuimus | dēminuerāmus | dēminuerimus |
| 2nd pl. | dēminuitis | dēminuēbātis | dēminuētis | dēminuistis | dēminuerātis | dēminueritis |
| 3rd pl. | dēminuunt | dēminuēbant | dēminuent | dēminuērunt dēminuēre | dēminuerant | dēminuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēminuam | dēminuerem | dēminuerim | dēminuissem |
| 2nd sg. | dēminuās | dēminuerēs | dēminuerīs | dēminuissēs |
| 3rd sg. | dēminuat | dēminueret | dēminuerit | dēminuisset |
| 1st pl. | dēminuāmus | dēminuerēmus | dēminuerīmus | dēminuissēmus |
| 2nd pl. | dēminuātis | dēminuerētis | dēminuerītis | dēminuissētis |
| 3rd pl. | dēminuant | dēminuerent | dēminuerint | dēminuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēminuor | dēminuēbar | dēminuar |
| 2nd sg. | dēminueris dēminuere | dēminuēbāris dēminuēbāre | dēminuēris dēminuēre |
| 3rd sg. | dēminuitur | dēminuēbātur | dēminuētur |
| 1st pl. | dēminuimur | dēminuēbāmur | dēminuēmur |
| 2nd pl. | dēminuiminī | dēminuēbāminī | dēminuēminī |
| 3rd pl. | dēminuuntur | dēminuēbantur | dēminuentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dēminuar | dēminuerer |
| 2nd sg. | dēminuāris dēminuāre | dēminuerēris dēminuerēre |
| 3rd sg. | dēminuātur | dēminuerētur |
| 1st pl. | dēminuāmur | dēminuerēmur |
| 2nd pl. | dēminuāminī | dēminuerēminī |
| 3rd pl. | dēminuantur | dēminuerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēminue | dēminuere |
| pres. 2nd pl. | dēminuite | dēminuiminī |
| fut. 2nd sg. | dēminuitō | dēminuitor |
| fut. 3rd sg. | dēminuitō | dēminuitor |
| fut. 2nd pl. | dēminuitōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēminuuntō | dēminuuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēminuere | dēminuī |
| perfect infinitive | dēminuisse | dēminūtum esse |
| future infinitive | dēminūtūrum esse | dēminūtum īrī |
| present participle | dēminuēns | — |
| perfect participle | — | dēminūtus dēminūta, dēminūtā, dēminūtae, dēminūtam, dēminūtārum, dēminūtās, dēminūte, dēminūtī, dēminūtīs, dēminūtō, dēminūtōrum, dēminūtōs |
| future participle | dēminūtūrus dēminūtūra, dēminūtūrā, dēminūtūrae, dēminūtūram, dēminūtūrārum, dēminūtūrās, dēminūtūre, dēminūtūrī, dēminūtūrīs, dēminūtūrō, dēminūtūrōrum, dēminūtūrōs, dēminūtūrum | dēminuendus dēminuenda, dēminuendā, dēminuendae, dēminuendam, dēminuendārum, dēminuendās, dēminuende, dēminuendīs, dēminuendōrum, dēminuendōs |
gerunddēminuendī, dēminuendō, dēminuendumsupinedēminūtum, dēminūtū
dē-mĭnŭo, ui, ūtum, 3,
I. v. a., to lessen by taking from, i. e. to make smaller, to lessen, diminish (cf. diminuo, to break up into small parts—freq. and class.).
I. Lit.:
de mina una quinque nummos, Plaut. Truc. 2, 7, 10: istum laborem tibi, Plaut. Aul. 2, 1, 43 (cf. Wagner ad loc.): ne de bonis quae Octavii fuissent deminui pateretur, Cic. Q. Fr. 1, 2, 3, § 10; cf. Cic. de Or. 3, 49, 189: deminuunt aequora venti, Lucr. 5, 268; 390: deminutae copiae, Caes. B. G. 7, 31, 3; 7, 73; id. B. C. 3, 2; Liv. 2, 1; Tac. A. 12, 64 al.: militum vires inopia frumenti deminuerat, Caes. B. C. 1, 52; Tac. A. 13, 58: fenore deminuto, Suet. Aug. 41: arborem, Tac. A. 13, 58 al.—II. Trop.
A. In gen., to take away from, abate, lessen, etc.:
de hujus praesidiis deminuturum putavit, Cic. Sull. 1, 2: neque de tanta voluptate et gratulatione quicquam fortuna deminuerat, Caes. B. G. 1, 53, 6: aliquid de jure aut de legibus, id. ib. 7, 33; Liv. 8, 34: de sua in Aeduos benevoientia, Caes. B. G. 7, 43, 4: de libertate mea, Cic. Planc. 38: ex regia potestate, Liv. 2, 1: alicui timor studia deminuit, Caes. B. C. 2, 31, 4: partem aliquam juris, Cic. Caecin. 2, 5; cf. Liv. 4, 24: sententiam hujus interdicti (coupled with inflrmata), Cic. Caecin, 13, 38: dignitatem nostri collegii, id. Brut. 1: potentiam, Caes. B. G. 1, 18, 8: lenitatem imperitantis, Tac. A. 16, 28: curam, Prop. 2, 18, 21 (3, 10, 21 M.) al.: se capite deminuere, to lose or forfeit civil rights, be deprived of citizenship, Cic. Top. 4, 18; 6, 29; Liv. 22, 60, 15; cf. caput, no. III. 1. b.—B. Esp. in grammat. lang., to form into a diminutive:
sacellum ex sacro deminutum est, Gell. 6, 12, 6: deminuuntur adverbia, ut primum, primule; longe, longule, etc., Don. p. 21 Lind. N. cr. Cf.: deminutus, deminutio, and deminutivus.— Hence, dēmĭnūtus, a, um, P. a. (very rare), diminished, small, diminutive. A. In gen.:
deminutior qualitas, Tert. adv. Marc. 2, 9.—B. In grammat. lang., diminutive, ὑποκοριστικός (for which, later, deminutivus): pro nomine integro positum sit deminutum (viz. in the expression magnum peculiolum), Quint. 1, 5, 46.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dē-minuō uī, ūtus, ere,
to make smaller, lessen, diminish: deminutae copiae, Cs.: militum vires inopia frumenti deminuerat, Cs.: de bonis, i. e. to alienate in part: praedia. — Fig., to take away, abate, lessen, reduce, remit, impair: de huius praesidiis: ne quid de legibus eorum, Cs.: de suā in Aeduos benevolentiā, Cs.: quicquam ex regiā potestate, L.: alicui timor studia deminuit, Cs.: partem aliquam iuris: nihil eius (maiestatis), L.: imperium populi R.—With capite, to deprive of citizenship: mulier, quae se capite numquam deminuit, i. e. by marriage: deminuti capite, enslaved, L.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēminuō
Latin dē- Proto-Indo-European *mey- Proto-Indo-European *-néwti Proto-Indo-European *minéwti Proto-Italic *minuō Latin minuō Latin dēminuō From dē- + minuō.
In English words that came into English from dēminuō
- diminutivedīminutīvus
- diminutiondīminūtiō