LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

adiectīcius

adiectīcius (feminine adiectīcia, neuter adiectīcium)
Classical[ad.jɛkˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[ad.jekˈtiː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectiveadditional

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeadiectīciusadiectīciaadiectīcium
genitiveadiectīciīadiectīciaeadiectīciī
dativeadiectīciōadiectīciaeadiectīciō
accusativeadiectīciumadiectīciamadiectīcium
ablativeadiectīciōadiectīciāadiectīciō
vocativeadiectīcieadiectīciaadiectīcium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeadiectīciīadiectīciaeadiectīcia
genitiveadiectīciōrumadiectīciārumadiectīciōrum
dativeadiectīciīsadiectīciīsadiectīciīs
accusativeadiectīciōsadiectīciāsadiectīcia
ablativeadiectīciīsadiectīciīsadiectīciīs
vocativeadiectīciīadiectīciaeadiectīcia

adjectīcĭus or -tĭus, a, um adjicio, adj.,
I. added besides (late Lat.): incommoda, Cassiod. Varr. 11, 8.

Origins

Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -īcus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -īcius Latin adiectīcius From adiectus + -īcius.

Descendants
  • Englishadjectitious

Quick answers

What does adiectīcius mean in Latin?
adiectīcius, a adjective, means “additional”.
How do you pronounce adiectīcius?
In classical Latin, [ad.jɛkˈtiː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ad.jekˈtiː.t͡ʃi.us].