verbthird (-iō variant) conjugation
subiciō
subiciō (present infinitive subicere, perfect active subiēcī, supine subiectum)
Classical[sʊbˈjɪ.ki.oː]Ecclesiastical[subˈjiː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to throw, lay, place, set or bring under or near
Accingunt omnēs operī, pedibusque rotārum / subiciunt lāpsūs, et stuppea vincula collō / intendunt [...].
“All [the Trojans] set to work, and we place sliding rollers under the [wooden horse’s] feet, and stretch out hempen ropes to its neck.”29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.235–237 - to subdue
- to prompt, propose, suggest
- to subject, submit or subordinate a particular to a general, to range or treat it under, append it
- to supply
- to substitute
- broadlyto forge, counterfeit (having that same connotative sense of substituting fake currency or documents for real ones)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sub rem pōnōsubiciō -ere — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 16
sursum iaciōthrow from below; place under
subiciō -ere — in De Bello Gallico II, ch. 20 and De Bello Gallico III, ch. 12
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subiciō | subiciēbam | subiciam | subiēcī | subiēceram | subiēcerō |
| 2nd sg. | subicis | subiciēbās | subiciēs | subiēcistī | subiēcerās | subiēceris |
| 3rd sg. | subicit | subiciēbat | subiciet | subiēcit | subiēcerat | subiēcerit |
| 1st pl. | subicimus | subiciēbāmus | subiciēmus | subiēcimus | subiēcerāmus | subiēcerimus |
| 2nd pl. | subicitis | subiciēbātis | subiciētis | subiēcistis | subiēcerātis | subiēceritis |
| 3rd pl. | subiciunt | subiciēbant | subicient | subiēcērunt subiēcēre | subiēcerant | subiēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subiciam | subicerem | subiēcerim | subiēcissem |
| 2nd sg. | subiciās | subicerēs | subiēcerīs | subiēcissēs |
| 3rd sg. | subiciat | subiceret | subiēcerit | subiēcisset |
| 1st pl. | subiciāmus | subicerēmus | subiēcerīmus | subiēcissēmus |
| 2nd pl. | subiciātis | subicerētis | subiēcerītis | subiēcissētis |
| 3rd pl. | subiciant | subicerent subiicerent | subiēcerint | subiēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | subicior | subiciēbar | subiciar |
| 2nd sg. | subiceris subicere | subiciēbāris subiciēbāre | subiciēris subiciēre |
| 3rd sg. | subicitur | subiciēbātur | subiciētur |
| 1st pl. | subicimur | subiciēbāmur | subiciēmur |
| 2nd pl. | subiciminī | subiciēbāminī | subiciēminī |
| 3rd pl. | subiciuntur | subiciēbantur | subicientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | subiciar | subicerer |
| 2nd sg. | subiciāris subiciāre | subicerēris subicerēre |
| 3rd sg. | subiciātur | subicerētur |
| 1st pl. | subiciāmur | subicerēmur |
| 2nd pl. | subiciāminī | subicerēminī |
| 3rd pl. | subiciantur | subicerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subice | subicere |
| pres. 2nd pl. | subicite | subiciminī |
| fut. 2nd sg. | subicitō | subicitor |
| fut. 3rd sg. | subicitō | subicitor |
| fut. 2nd pl. | subicitōte | — |
| fut. 3rd pl. | subiciuntō | subiciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subicere | subicī |
| perfect infinitive | subiēcisse | subiectum esse |
| future infinitive | subiectūrum esse | subiectum īrī |
| present participle | subiciēns | — |
| perfect participle | — | subiectus subiecta, subiectā, subiectae, subiectam, subiectārum, subiectās, subiecte, subiectī, subiectīs, subiectō, subiectōrum, subiectōs |
| future participle | subiectūrus subiectūra, subiectūrā, subiectūrae, subiectūram, subiectūrārum, subiectūrās, subiectūre, subiectūrī, subiectūrīs, subiectūrō, subiectūrōrum, subiectūrōs, subiectūrum | subiciendus subiciundus, subicienda, subiciendā, subiciendae, subiciendam, subiciendārum, subiciendās, subiciende, subiciendīs, subiciendōrum, subiciendōs |
gerundsubiciendī, subiciendō, subiciendumsupinesubiectum, subiectū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- sub metum subiectum esse
- to be comprised under the term "fear."
- qui imperio subiecti sunt
- subjects.
- oppidum monti subiectum est
- the town lies at the foot of a mountain.
- ignem tectis inferre, subicere
- to set fire to houses.
- partes generibus subiectae sunt
- the species is subordinate the genus.
- testamentum subicere, supponere
- to produce a false will.
- sub unum aspectum subicere aliquid
- to give a general idea of a thing.
- sensibus or sub sensus subiectum esse
- to come within the sphere of the senses.
7 more phrases
- se imperio alicuius subicere (not alicui)
- to make one's submission to some one.
- sub varios incertosque casus subiectum esse
- to have to submit to the uncertainties of fortune; to be subject to Fortune's caprice.
- quae notio or sententia subiecta est huic voci?
- what is the meaning, the original sense of this word?
- oculis or sub oculos, sub aspectum subicere aliquid
- to represent a thing vividly.
- res sensibus or oculis subiectae (De Fin. 5. 12. 36)
- the world of sense, the visible world.
- populum, terram suo imperio, suae potestati subicere (not sibi by itself)
- to make oneself master of a people, country.
- subiectum esse, obnoxium esse imperio or dicioni alicuius (not simply alicui)
- to be subject to some one, under some one's dominion.
sūb-ĭcĭo (less correctly subjĭcĭo; post-Aug. sometimes sŭb-), jēci, jectum, 3, v. a. sub-jacio.
I. Lit., to throw, lay, place, or bring under or near (cf. subdo); in all senses construed with acc. and dat., or with acc. and sub and acc.; not with sub and abl. (v. Madvig. ad Cic. Fin. 2, 15, 48; cf. II. B. 2. infra).
A. In gen.: si parum habet lactis mater, ut subiciat (agnum) sub alterius mammam. Varr. R. R. 2, 1, 20:
manum ventri et sub femina (boum), Col. 6, 2, 6: nonnulli inter carros rotasque mataras ac tragulas subiciebant, discharged their javelins and darts below, i. e. between the wagons and the wheels, Caes. B. G. 1, 26: biremes, subjectis scutulis, subduxit, id. B. C. 3, 40: ligna et sarmenta circumdare ignemque circum subicere coeperunt, Cic. Verr. 2, 1, 27, § 69; cf.: ignes tectis ac moenibus, id. Cat. 3, 1, 2: ignem, id. Rab. Post. 6, 13; Auct. B. Afr. 87, 1; 91, 3; Ov. M. 1, 229 al.: faces, Cic. Mil. 35, 98; Vell. 2, 48, 3; Val. Max. 5, 5, 4: bracchia pallae, Ov. M. 3, 167: eburnea collo Bracchia, id. Am. 3, 7, 7: scuto sinistram, Canitiem galeae, id. Tr. 4, 1, 74: laxiorem sinum sinistro bracchio, Quint. 11, 3, 146: umeros lecto, Val. Max. 4, 1, 12: pallium togae, id. 2, 2, 2: ova gallinis, Plin. 18, 26, 62, § 231; 10, 59, 79, § 161: cum tota se luna sub orbem solis subjecisset, Cic. Rep. 1, 16: ossa subjecta corpori, id. N. D. 2, 55, 139 et saep: sub aspectum omnium rem subicit, Auct. Her. 4, 47, 60: res sub oculos, Quint. 8, 6, 19: aliquid oculis, Cic. Or. 40, 139; Liv. 3, 69; Quint. 2, 18, 2: oves sub umbriferas rupes, to place near, close to, Varr. R. R. 2, 2, 11: castris legiones, Caes. B. C. 3, 56: aciem suam castris Scipionis, id. ib. 3, 37: se iniquis locis, id. ib. 3, 85: terram ferro, to throw up with the share, to plough up, Cic. Leg. 2, 18, 45 Moser N. cr.: corpora saltu Subiciunt in equos, throw up, i. e. mount, Verg. A. 12, 288: pavidum regem in equum, to set, Liv. 31, 37: me e postremo in tertium locum esse subjectum, have been brought, Cic. Toga Cand. Fragm. p. 522 Orell.: copias integras vulneratis defessisque subiciebat, i. e. put in the place of, substituted, Auct. B. Alex. 26, 2.—Hence (poet.): se subicere, to mount, grow: quantum vere novo viridis se subicit alnus, shoots up, Verg. E. 10, 74: laurus Parva sub ingenti matris se subicit umbrā, id. G. 2, 19 Forbig. ad loc.—B. In partic.
1. To hand to, supply:
cum ei libellum malus poëta de populo subjecisset, Cic. Arch. 10, 25: ipse manu subicit gladios ac tela ministrat, Luc. 7, 574.—2. To substitute false for true; to forge, counterfeit (syn.:
suppono, substituo): testamenta, Cic. Phil. 14, 3, 7: testamentum mariti, Quint. 9, 2, 73: locupleti falsum testamentum, Val. Max. 9, 4, 1: partum, Dig. 25, 4, 1 fin.: falsum aliquid, Quint. 12, 3, 3: aes pro auro in pignore dando, Dig. 13, 7, 36: fratrem suum, Just. 1, 9.—3. To suborn:
subicitur L. Metellus ab inimicis Caesaris, qui hanc rem distrahat, Caes. B. C. 1, 33: testes frequenter subici ab adversario solent, Quint. 5, 7, 12: suspitione subjecti petitoris non carebit, id. 4, 2, 96.II. Trop.
A. In gen.
1. To submit, subject:
ea quae sub sensus subjecta sunt, Cic. Ac. 2, 23, 74: res, quae subjectae sunt sensibus, id. Fin. 5, 12, 36; id. Ac. 1, 8, 31: cogitationi aliquid subicere, submit, id. Clu. 2, 6; Quint. 5, 12, 13; ait (Epicurus), eos neque intellegere neque videre, sub hanc vocem honestatis quae sit subicienda sententia, i. e. what meaning is to be attributed to it, Cic. Fin. 2, 15, 48 B. and K.; Madvig. ad loc.; cf.: huic verbo (voluptas) omnes qui Latine sciunt duas res subiciunt, laetitiam in animo, commotionem suavem jucunditatis in corpore, id. ib. 2, 4, 13: dico eum non intellegere interdum, quid sonet haec vox voluptatis, id est, quae res huic voci subiciatur, id. ib. 2, 2, 6; cf.: quaeritur, quae res ei (nomini) subicienda sit, Quint. 7, 3, 4.—2. To substitute:
mutata, in quibus pro verbo proprio subicitur aliud, quod idem significet, Cic. Or. 27, 92; so Quint. 3, 6, 28: aliud pro eo, quod neges, id. 6, 3, 74 et saep.—B. In partic.
1. Pregn., to place under, to make subject, to subject:
subiciunt se homines imperio alterius et potestati, i. e. submit, Cic. Off. 2, 6, 22; cf. Caes. B. G. 7, 1: exteras gentes servitio, Liv. 26, 49: Albius et Atrius quibus vos subjecistis, id. 28, 28, 9: ut alter alterius imperio subiceretur, id. 28, 21, 9: gentem suam dicioni nostrae, Tac. A. 13, 55; Curt. 8, 1, 37; cf.: Gallia securibus subjecta, Caes. B. G. 7, 77: omnia praeter eam (virtutem) subjecta, sunt sub fortunae dominationem, Auct. Her. 4, 17, 24: nos sub eorum potestatem, id. 2, 31, 50: matribus familias sub hostilem libidinem subjectis, id. 4, 8, 12: sub aspectus omnium rem subjecit, id. 4, 47, 60; cf.: deos penatis subjectos esse libidini tribuniciae, Cic. Dom. 40, 106: populum senatui, Val. Max. 8, 9, 1: si virtus subjecta sub varios incertosque casus famula fortunae est, Cic. Tusc. 5, 1, 2: id quod sub eam vim subjectum est, id. Top. 15, 58: cujus victus vestitusque necessarius sub praeconem subjectus est, id. Quint. 15, 49 B. and K.: bona civium voci praeconis, id. Off. 2, 23. 83; for which, simply reliquias spectaculorum, to expose for sale, Suet. Calig. 38; so, delatores, id. Tit. 8: hiemi navigationem, to subject, expose, Caes. B. G. 4, 36: domum periculo, Quint. 7, 1, 53: scelus fraudemque nocentis odio civium, Cic. de Or. 1, 46, 202: fortunas innocentium fictis auditionibus, id. Planc. 23, 56: aliquid calumniae, Liv. 38, 48.—2. To subject or subordinate a particular to a general, to range or treat it under, append it to, etc.; in the pass., to be ranged under or comprised in any thing:
quattuor partes, quae subiciuntur sub vocabulum recti, Auct. Her. 3, 4, 7 B. and K.: unum quodque genus exemplorum sub singulos artis locos subicere, id. 4, 2, 3; cf. with dat.: formarum certus est numerus, quae cuique generi subiciantur, Cic. Top. 8, 33: qui vocabulum sive appellationem nomini subjecerunt tamquam speciem ejus, Quint. 1, 4, 20; cf.: sub metum subjecta sunt pigritia, pudor, terror, etc., Cic. Tusc. 4, 7, 16; 4, 8, 19; Quint. 3, 5, 1: fas, justum, etc. ... subici possunt honestati, id. 3, 8, 26: dicere apte plerique ornatui subiciunt, id. 1, 5, 1 et saep.—3. To place under in succession or order, in speaking or writing, i. e. to place after, let follow, affix, annex, append, subjoin (cf.:
addo, adicio): post orationis figuras tertium quendam subjecit locum, Quint. 9, 1, 36: longis (litteris) breves subicere, id. 9, 4, 34: B litterae absonam et ipsam S subiciendo, id. 12, 10, 32: narrationem prooemio, id. 4, 2, 24; cf. id. 5, 13, 59: cur sic opinetur, rationem subicit, adds, subjoins, Cic. Div. 2, 50, 104: quod subicit, Pompeianos esse a Sullā impulsos, etc., id. Sull. 21, 60: a quibusdam senatoribus subjectum est, Liv. 29, 15, 1: subicit Scrofa: De formā culturae hoc dico, etc., Varr. R. R. 1, 7, 2: non exspectare responsum et statim subicere, etc., Quint. 9, 2, 15: edicto subjecisti, quid in utrumque vestrum esset impensum, Plin. Pan. 20, 5 et saep.: vix pauca furenti Subicio, i. e. answer, reply, Verg. A. 3, 314.—4. To comprehend under, collect or embrace in:
per quam res disperse et diffuse dictae unum sub aspectum subiciuntur, Cic. Inv. 1, 52, 98.—5. To bring forward, propose, adduce; to bring to mind, prompt, suggest, etc.:
si meministi id, quod olim dictum est, subice, Ter. Phorm. 2, 3, 40 Ruhnk.; cf.: cupio mihi ab illo subici, si quid forte praetereo, Cic. Verr. 2, 5, 10, § 25: subiciens, quid dicerem, id. Fl. 22, 53: quae dolor querentibus subicit, Liv. 3, 48; 45, 18: nec tibi subiciet carmina serus amor, Prop. 1, 7, 20: spes est Peliā subjecta creatis, Ov. M. 7, 304.—Hence, sub-jectus, a, um, P. a. A. Of places, lying under or near, bordering upon, neighboring, adjacent:
alter (cingulus terrae) subjectus aquiloni, Cic. Rep. 6, 20: Heraclea, quae est subjecta Candaviae, Caes. B. C. 3, 79: Ossa, Ov. M. 1, 155: rivus castris Scipionis subjectus, Caes. B. C. 3, 37: subjectus viae campus, Liv. 2, 38: Armenia subjecta suo regno (opp. Cappadocia longius remota), Auct. B. Alex. 35, 2; 28, 3: genae deinde ab inferiore parte tutantur subjectae, Cic. N. D. 2, 57, 143.—B. (Acc. to II. B. 1.) Subjected, subject:
si quidem Ea (natura deorum) subjecta est ei necessitati, Cic. N. D. 2, 30, 77: servitio, Liv. 26, 49, 8: subjectior in diem et horam Invidiae, exposed, Hor. S. 2, 6, 47: ancipiti fortunae, Val. Max. 7, 2, ext. 2: species, quae sunt generi subjectae, subordinate, Quint. 5, 10, 57: tum neque subjectus solito nec blandior esto, submissive, Ov. A. A. 2, 411; cf.: parcere subjectis et debellare superbos, Verg. A. 6, 853.—Subst.: sub-jectus, i, m., an inferior, subject: (vilicus), qui, quid aut qualiter faciendum sit, ab subjecto discit, Col. 1, 2, 4; 11, 1, 25: Mithridates ab omnibus subjectis singula exquirens, etc., Plin. 25, 2, 3, § 7.—C. In the later philos. and gram. lang.: subjec-tum, i, n. (sc. verbum), that which is spoken of, the foundation or subject of a proposition:
omne quicquid dicimus aut subjectum est aut de subjecto aut in subjecto est. Subjectum est prima substantia, quod ipsum nulli accidit alii inseparabiliter, etc., Mart. Cap. 4, § 361; App. Dogm. Plat. 3, p. 34, 4 et saep.—* Adv.: subjectē (cf. B. supra), humbly, submissively: haec quam potest demississime et subjectissime exponit, Caes. B. C. 1, 84 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
subiciō (the first syl. usu. long by position; often pronounced, and sometimes written, subiiciō), iēcī, iectus, ere
sub+iacio, to throw under, place under, cast below : inter carros rotasque mataras subiciebant, discharged below (the wagonbodies), Cs.: sarmenta circumdare ignemque circum subicere coeperunt: artūs subiecto torruit igni, O.: tectis ignīs: cum tota se luna sub orbem solis subiecisset: bracchia pallae, O.: collo Bracchia, O.—Of troops, to bring, cause to be encamped, post : castris legiones, Cs.: se iniquis locis, Cs.— To set up, mount, throw up : corpora in equos, V.: regem in equum, L.: Quantum vere novo se subicit alnus, shoots up , V.— To substitute, forge, counterfeit : testamenta: librum, N.— To suborn : subicitur Metellus, qui hanc rem distrahat, Cs.— Fig., to submit, subject, present : ei libellum: ea, quae subiciebantur oculis, L.: res subiectae sensibus.— To ascribe, attribute : nec videre, sub hanc vocem honestatis quae sit subicienda sententia, i. e. what meaning is to be attributed to it : intellegere quae res huic voci subiciatur.— To substitute : silentium erat, inopiā potioris subiciundi, L.: pro verbo proprio subicitur aliud, quod idem significet. — To place under, make subject, subject se imperio alterius: se populi R. imperio subiectos dolere, Cs.: virtus subiecta sub varios casūs: bona civium voci praeconis: hiemi navigationem, expose , Cs.: fictis auditionibus fortunas innocentium: aliquid calumniae, L.—In thought, to subordinate, bring under, comprise in : formarum certus est numerus, quae cuique generi subiciantur: per quam res disperse dictae unum sub aspectum subiciuntur.— In order or time, to place after, let follow, affix, annex, append, subjoin : cur sic opinetur, rationem subicit, subjoins : a quibusdam senatoribus subiectum est, L.: vix pauca furenti Subicio, i. e. answer , V.— To bring forward, propose, adduce, bring to mind, prompt, suggest : Si meministi id, quod olim dictum est, subice, T.: quid dicerem: quae dolor querentibus subicit, L.: Spes est Peliā subiecta creatis, O.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubiciō
Latin sub- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin subiciō From sub- (“under, beneath; at the foot of; close to”) + iaciō (“throw, hurl”).
Descendants
- Englishsubject