LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

prōiciō

prōiciō (present infinitive prōicere, perfect active prōiēcī, supine prōiectum)
Classical[proːˈjɪ.ki.oː]Ecclesiastical[proˈjiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to throw, thrust, drive, fling or hurl forth, down, away or out; discharge, scatter
  2. broadlyto stretch out, hold out, extend, project
  3. broadlyto cast out, expel, exile, banish
  4. to let part of a building jut out, cause to project
  5. figurativelyto throw away, give up, yield, resign, renounce, reject, disdain; neglect, desert, abandon
  6. figurativelyto rush into something; degrade oneself
  7. figurativelyto put off, defer, delay

Latīnē defined in Latin in our graded readers

arma prōiciuntur = arma ante pedēs iacta sunt
throw forward
prōiciō -ere, -iēcī — in De Bello Gallico III, ch. 22

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōiciōprōiciēbamprōiciamprōiēcīprōiēceramprōiēcerō
2nd sg.prōicisprōiciēbāsprōiciēsprōiēcistīprōiēcerāsprōiēceris
3rd sg.prōicitprōiciēbatprōicietprōiēcitprōiēceratprōiēcerit
1st pl.prōicimusprōiciēbāmusprōiciēmusprōiēcimusprōiēcerāmusprōiēcerimus
2nd pl.prōicitisprōiciēbātisprōiciētisprōiēcistisprōiēcerātisprōiēceritis
3rd pl.prōiciuntprōiciēbantprōicientprōiēcērunt
prōiēcēre
prōiēcerantprōiēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōiciamprōiceremprōiēcerimprōiēcissem
2nd sg.prōiciāsprōicerēsprōiēcerīsprōiēcissēs
3rd sg.prōiciatprōiceretprōiēceritprōiēcisset
1st pl.prōiciāmusprōicerēmusprōiēcerīmusprōiēcissēmus
2nd pl.prōiciātisprōicerētisprōiēcerītisprōiēcissētis
3rd pl.prōiciantprōicerentprōiēcerintprōiēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōiciorprōiciēbarprōiciar
2nd sg.prōiceris
prōicere
prōiciēbāris
prōiciēbāre
prōiciēris
prōiciēre
3rd sg.prōiciturprōiciēbāturprōiciētur
1st pl.prōicimurprōiciēbāmurprōiciēmur
2nd pl.prōiciminīprōiciēbāminīprōiciēminī
3rd pl.prōiciunturprōiciēbanturprōicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōiciarprōicerer
2nd sg.prōiciāris
prōiciāre
prōicerēris
prōicerēre
3rd sg.prōiciāturprōicerētur
1st pl.prōiciāmurprōicerēmur
2nd pl.prōiciāminīprōicerēminī
3rd pl.prōicianturprōicerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōiceprōicere
pres. 2nd pl.prōiciteprōiciminī
fut. 2nd sg.prōicitōprōicitor
fut. 3rd sg.prōicitōprōicitor
fut. 2nd pl.prōicitōte—
fut. 3rd pl.prōiciuntōprōiciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōicereprōicī
perfect infinitiveprōiēcisseprōiectum esse
future infinitiveprōiectūrum esseprōiectum īrī
present participleprōiciēns—
perfect participle—prōiectus
prōiecta, prōiectā, prōiectae, prōiectam, prōiectārum, prōiectās, prōiecte, prōiectī, prōiectīs, prōiectō, prōiectōrum, prōiectōs
future participleprōiectūrus
prōiectūra, prōiectūrā, prōiectūrae, prōiectūram, prōiectūrārum, prōiectūrās, prōiectūre, prōiectūrī, prōiectūrīs, prōiectūrō, prōiectūrōrum, prōiectūrōs, prōiectūrum
prōiciendus
prōiciundus, prōicienda, prōiciendā, prōiciendae, prōiciendam, prōiciendārum, prōiciendās, prōiciende, prōiciendīs, prōiciendōrum, prōiciendōs
gerundprōiciendī, prōiciendō, prōiciendumsupineprōiectum, prōiectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ad pedes alicuius se proicere, se abicere, procumbere, se prosternere
to throw oneself at some one's feet.

prō-ĭcĭo (projĭcĭo), jēci, jectum, 3, v. a. jacio.
I. Lit.
A. In gen., to throw forth or before; to fling away, throw down; to throw, thrust, drive, or put out; to stretch out, hold out, extend: projectum odoraris cibum, thrown before or to you, Hor. Epod. 6, 10: frusto cibarii panis ei projecto, App. M. 6, p. 177, 36: cadavera projecta, Varr. L. L. 5, § 25 Müll.: crates, Caes. B. G. 7, 81: aquilam intra vallum, id. ib. 5, 37: aurum in mediā Libyā, Hor. S. 2, 3, 100: aliquid in ignem, Caes. B. G. 7, 25: geminos cestus in medium, Verg. A. 5, 402: tela manu, id. ib. 6, 835: arma, of one in flight (cf.: abicere arma, Just. 8, 2, 4), Caes. B. C. 3, 98; id. B. G. 7, 40; 8, 29; Hirt. B. Alex. 76: omnibus projectis fugae consilium capere, Caes. B. C. 1, 20: insepultos, Liv. 29, 9; Suet. Vesp. 21, 3, 19: Diogenes proici se jussit inhumatum, Cic. Tusc. 1, 43, 104: parvam, to cast out, expose, Plaut. Cist. 2, 3, 74: artus, to stretch out, Val. Fl. 7, 141: hastam, to hold out, extend, Nep. Chabr. 1, 2: strato graves artus, Val. Fl. 7, 141: scutum, to hold in front, to oppose, Sisenn. ap. Macr. S. 6, 4; Liv. 7, 10; cf.: projecto prae se clipeo, id. 32, 25: proicere se ad pedes alicujus, Cic. Sest. 11, 26; Caes. B. G. 1, 31: ad genua alicujus se proicere, Liv. 26, 32, 8: se ex navi, Caes. B. G. 4, 25: se super exanimem amicum, Verg. A. 9, 444: se in forum, Liv. 2, 23; cf.: projecturus semet in flumen, Curt. 9, 4, 12; Gai. Inst. 3, 219.—
B. In partic.
1. To cast out, expel; to exile, banish: tantam pestem evomere et proicere, Cic. Cat. 2, 1, 2: in exilium proici, Sen. Prov. 3, 2: aliquem ab urbe, Ov. M. 15, 504: vix duo projecto (mihi) tulistis opem, id. P. 2, 3, 30: Agrippam in insulam, Tac. A. 1, 3; 4, 71: a facie tuā, Vulg. Psa. 50, 12. —
2. In architecture, to let any part of a building jut out, to cause to project: tectum, Cic. Top. 4, 24: jus immittendi tigna in parietem vicini, proiciendi, protegendi, etc., Dig. 8, 2, 1.—
II. Trop.
A. To throw away, i. e. to give up, yield, resign, renounce, reject, disdain, etc. (cf. depono): nec pro his libertatem, sed pro libertate haec proicias, Cic. Phil. 13, 3, 6; id. Rab. Post. 12, 33: patriam virtutem, Caes. B. G. 2, 15: spem salutis, Plin. Ep. 7, 27, 3: ampullas et sesquipedalia verba, Hor. A. P. 97: pudorem, Ov. M. 6, 544: senatūs auctoritatem, Tac. A. 1, 42; cf. Cic. Fam. 14, 2, 8: diem, to deprive one's self of the light of day, to blind one's self, Stat. Th. 2, 237.—Esp. of life: animas, Verg. A. 6, 436: vitam, Luc. 4, 526.—With personal objects: aliquem, to neglect, desert, forsake, abandon, Caes. B. C. 2, 32, 8: Deum, Vulg. 1 Reg. 10, 19.—
B. With se, to rush into any thing: si qui se in hoc judicium forte projecerint, Cic. Cael. 9, 22.—
2. In partic.
a. To rush into danger: epistulae tuae monent et rogant, ne me proiciam, Cic. Att. 9, 6, 5: non integrā re, sed certe minus infractā, quam si una projeceris te, id. ib. 9, 10, 8; cf.: in miserias projectus sum, Sall. J. 14, 21.—
b. To degrade one's self: se in muliebres et inutiles fletus, Liv. 25, 37, 10.—
c. To obtrude itself: quae libido non se proripiet ac proiciet occultatione propositā, Cic. Fin. 2, 22, 73.—
C. To put off as to time, to defer, delay (post-Aug.): quantum odii fore ab iis qui ultra quinquennium proiciantur, Tac. A. 2, 36.— Hence, prōjectus, a, um, P. a.
A. Lit., stretched out, extended, jutting out, projecting: urbs projecta in altum, Cic. Verr. 2, 4, 10, § 21: projecta saxa, Verg. A. 3, 699: ova, Liv. 22, 20; and: insula a septentrione in meridiem projecta, Plin. 3, 6, 12, § 80: ventre projecto, projecting, prominent, Suet. Ner. 51; cf. in comp.: ventre paulo projectiore, id. Tit. 3.—Hence,
2. Subst.: prō-jectum, i, n., a jutty, projection, projecture in a building, Dig. 50, 16, 242; 43, 17, 6; 43, 24, 22.—
B. Trop.
1. Prominent, manifest: projecta atque eminens audacia, Cic. Clu. 65, 183; id. Rep. 3, 7, 11 (from Non. 373, 25): cupiditas, id. Dom. 44, 115.—
2. Inclined, addicted to any thing, immoderate in any thing: homo ad audendum projectus, Cic. Verr. 2, 1, 1, § 2: homines in verba projecti, Gell. 1, 15, 20: in libidinem, Just. 41, 3, 9.—Sup.: projectissima ad libidinem gens, Tac. H. 5, 5.—
3. Thrown away; hence, abject, mean, base, contemptible, = abjectus, contemptus: non esse projectum consulare imperium, Liv. 2, 27: projecta patientia, Tac. A. 3, 65 fin.: projectā vilior algā, Verg. E. 7, 42.—Comp.: quid esse vobis aestimem projectius? Prud. στεφ. 10, 153.—
4. Downcast: vultus projectus et degener, Tac. H. 3, 65.—Hence, adv.: prō-jectē, carelessly, indifferently (post-class.): Tert. Pud. 13.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōiciō

Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin prōiciō From prō- (“from, in the place of; for”) + iaciō (“throw, hurl”).

Descendants
  • Frenchprojection
  • Englishprojectfrom French projection
  • Englishprojectionfrom French projection
  • Spanishproyecto
  • Spanishproyección

Quick answers

What does prōiciō mean in Latin?
prōiciō, a verb, means “to throw, thrust, drive, fling or hurl forth, down, away or out; discharge, scatter; to stretch out, hold out, extend, project”.
What are the principal parts of prōiciō?
prōiciō, prōicere, prōiēcī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce prōiciō?
In classical Latin, [proːˈjɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈjiː.t͡ʃi.o].
Where does prōiciō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōiciō.