verbsecond conjugation
removeō
removeō (present infinitive removēre, perfect active remōvī, supine remōtum)
Classical[rɛˈmɔ.we.oː]Ecclesiastical[reˈmɔː.ve.o]
Meaning
- to remove, take away
Latīnē defined in Latin in our graded readers
removeremoveō -ēre — in De Bello Gallico II and De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | removeō | removēbam | removēbō | remōvī | remōveram | remōverō |
| 2nd sg. | removēs | removēbās | removēbis | remōvistī | remōverās | remōveris |
| 3rd sg. | removet | removēbat | removēbit | remōvit | remōverat | remōverit |
| 1st pl. | removēmus | removēbāmus | removēbimus | remōvimus | remōverāmus | remōverimus |
| 2nd pl. | removētis | removēbātis | removēbitis | remōvistis | remōverātis | remōveritis |
| 3rd pl. | removent | removēbant | removēbunt | remōvērunt remōvēre | remōverant | remōverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | removeam | removērem | remōverim | remōvissem |
| 2nd sg. | removeās | removērēs | remōverīs | remōvissēs |
| 3rd sg. | removeat | removēret | remōverit | remōvisset |
| 1st pl. | removeāmus | removērēmus | remōverīmus | remōvissēmus |
| 2nd pl. | removeātis | removērētis | remōverītis | remōvissētis |
| 3rd pl. | removeant | removērent | remōverint | remōvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | removeor | removēbar | removēbor |
| 2nd sg. | removēris removēre | removēbāris removēbāre | removēberis removēbere |
| 3rd sg. | removētur | removēbātur | removēbitur |
| 1st pl. | removēmur | removēbāmur | removēbimur |
| 2nd pl. | removēminī | removēbāminī | removēbiminī |
| 3rd pl. | removentur | removēbantur | removēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | removear | removērer |
| 2nd sg. | removeāris removeāre | removērēris removērēre |
| 3rd sg. | removeātur | removērētur |
| 1st pl. | removeāmur | removērēmur |
| 2nd pl. | removeāminī | removērēminī |
| 3rd pl. | removeantur | removērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | removē | removēre |
| pres. 2nd pl. | removēte | removēminī |
| fut. 2nd sg. | removētō | removētor |
| fut. 3rd sg. | removētō | removētor |
| fut. 2nd pl. | removētōte | — |
| fut. 3rd pl. | removentō | removentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | removēre | removērī |
| perfect infinitive | remōvisse | remōtum esse |
| future infinitive | remōtūrum esse | remōtum īrī |
| present participle | removēns | — |
| perfect participle | — | remōtus |
| future participle | remōtūrus remōtūra, remōtūrā, remōtūrae, remōtūram, remōtūrārum, remōtūrās, remōtūre, remōtūrī, remōtūrīs, remōtūrō, remōtūrōrum, remōtūrōs, remōtūrum | removendus removenda, removendā, removendae, removendam, removendārum, removendās, removende, removendīs, removendōrum, removendōs |
gerundremovendī, removendō, removendumsupineremōtum, remōtū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- a negotiis publicis se removere
- to retire from public life.
- oculos deicere, removere ab aliqua re
- to turn one's gaze away from an object.
- suspicionem a se removere, depellere, propulsare (Verr. 3. 60. 140)
- to clear oneself of a suspicion.
rĕ-mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2 (sync.
I. pluperf. remorant, Hor. S. 2, 1, 71; Sil. 11, 175; inf. remosse, Lucr. 3, 69; perf. remorunt, Ov. Ib. 240), v. a., to move back, draw back; to take away, set aside, withdraw, remove (freq. and class.; syn.: amolior, repono, segrego).
I. Lit.:
tolle hanc patinam, remove pernam, Plaut. Mil. 3, 1, 163 sq.: pecora, Caes. B. C. 1, 48: equos, Sall. C. 59, 1: equos ex conspectu, Caes. B. G. 1, 25: dapes, Ov. M. 8, 571: mensam, id. ib. 13, 676: frena, Hor.S.2, 7, 74: tegimen, to lay aside, Ov. M. 1, 674: Aurora removerat ignes, had driven away, id. ib. 4, 81: monstra, id. ib. 5, 216: remoto atque ablegato viro, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 82: remotis arbitris, id. Off. 3, 31, 112: custode remoto, Hor. A. P. 161: remoto Hannibale, Just. 31, 5, 1: quae jam infantem removerit, i. e. has weaned, Plin. 28, 7, 21, § 72: naves longas ab onerariis navibus, Caes. B. G. 4, 25: cupas furcis ab opere, id. B. C. 2, 11: castra sex milia ab oppido, Liv. 9, 24: quae natura occultavit ab oculis, Cic. Off. 1, 35, 127: bracchia a latere modice, Quint. 11, 3, 159: comas a fronte ad aures, Ov. M. 5, 488: se a corpore, Lucr. 3, 895: se a vulgo, Hor. S. 2, 1, 71: parvos natos a se, id. C. 3, 5, 43: se a conspectu, Auct. B. Afr. 62: plura de medio (with auferre), Cic. Rosc. Am. 8, 23: togam inde, Quint. 11, 3, 124: oculos, Cic. Balb. 5, 11: arcanis oculos profanos, Ov. M. 7, 256: tactu viriles virgineo manus, id. ib. 13, 467: toto sumus orbe remoti, id. P. 2, 2, 123: mensae remotae, Verg. A. 1, 216; Ov. M. 13, 676: cum paulum ab legionibus nostros removissent, Caes. B. G. 5, 16: aliquem ab exercitu, Auct. B. Afr. 54: praesidia ex iis locis, quae, etc., Cic. Fam. 16, 12, 3: se in montes ex urbe, Hor. S. 2, 6, 16: ex oculis manus, Ov. M. 9, 390: ut propinquis suis ultra ducentesimum lapidem removeretur, Tac. A. 2, 50.—II. Trop.:
removete moram, Plaut. Stich. 2, 1, 37; Quint. 8, prooem. § 3;: sumptum removit, Cic. Rep. 2, 14, 27: hominum conscientiā remotā, id. Fin. 2, 9, 28: remotā subtilitate disputandi, id. ib. 2, 38, 98: omnia removistis, avaritiam, imperitiam, superbiam, Sall. J. 85, 45; cf.: remoto metu, id. ib. 87, 4; Tac. Agr. 15: remoto joco, jesting aside, Cic. Fam. 7, 11, 3: remoto personarum complexu, Quint. 3, 6, 57; 12, 11, 30: formam anilem, Ov. M. 6, 43: soporem, id. ib. 6, 493: obstantia fata, id. ib. 13, 373: remove istaec, no more of that (i. e. do not speak of it), Cic. ap. Suet. Caes. 49 fin.: aliquem ab studio, Ter. Hec. prol. alt. 14: aliquem ab republicā, Caes. B. C. 3, 21; Liv. 5, 11: aliquem ab hoc sermone, Cic. Lael. 9, 32: aliquem a legibus (sc. ferendis), id. Q. Fr. 2, 6, 5: aliquem a vitā (natura), Lucr. 5, 350: se a negotiis publicis, Cic. Off. 1, 20, 69: se ab omni ejusmodi negotio, id. Clu. 15, 43: se ab amicitiā alicujus, id. Lael. 21, 77; cf.: se ab aliquo, id. Att. 4, 8, b, 3: se a suspitione, id. Agr. 2, 8, 22; cf.: illam suspitionem ab sese removere, Cic. Verr. 2, 3, 59, § 136: invidiam a se, Ov. M. 12, 626: vim procul hinc, id. Am. 1, 14, 29: (levissima) secerni arbitror oportere atque ex oratione removeri, Cic. de Or. 2, 76, 309: quartum (statum) ex generalibus, Quint. 3, 6, 67: omnes tribu remoti, Liv. 45, 15 Drak. N. cr.: ordine, Tac. A. 13, 11: quaesturā, Suet. Tib. 35: pudorem thalamis, Ov. M. 8, 157; cf.: se artibus suis, Cic. Or. 2, 5: se ministerio sceleris, Ov. M. 3, 645: aliquem tutelā, Dig. 26, 10, 4.— Absol., Dig. 26, 10, 3. — B. To deduct, subtract:
si de quincunce remota est Uncia, Hor. A. P. 327.—Hence, rĕmōtus, a, um, P. a., removed, i. e. afar off, distant, remote. A. Lit.:
silvestribus ac remotis locis, distant, retired, Caes. B. G. 7, 1; cf.: remoto loco, Cic. Fam. 7, 20, 2: terrae, Lucr. 2, 534: Gades, Hor. C. 2, 2, 10: Britanni, id. ib. 4, 14, 47: fontes, id. S. 2, 4, 94: gramen, id. C. 2, 3, 6: rupes, id. ib. 2, 19, 1: domūs pars, i. e. penetralia, Ov. M. 6, 638. —Neutr. as subst.: in remoto, far away, Sen. Q. N. 3, 26, 1: remotius antrum, Ov. F. 6, 121: sedes, remotas a Germanis, Caes. B. G. 1, 31: ab arbitris remoto loco, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 80: civitas a conspectu remota, id. ib. 2, 3, 37, § 85: in quibus (studiis) remoti ab oculis populi omne otiosum tempus contrivimus, id. Lael. 27, 104: ab aulā, Ov. M. 11, 764.— With abl.: civitatis oculis remotus, Suet. Tib. 42: quamvis longā regione remotus Absim, by however great a distance I am removed from you, Ov. Tr. 3, 4, 73; cf.: licet caeli regione remotus, id. M. 15, 62.—B. Trop., removed, disconnected, separate, clear, free from, strange to any thing:
quae jam diu gesta et a memoriā remota, Cic. Inv. 1, 26, 39: genus (narrationum) remotum a civilibus causis, id. ib. 1, 19, 27: natura deūm longe remota Sensibus ab nostris, Lucr. 5, 148: scientia remota ab justitiā, Cic. Off. 1, 19, 63: (defensio) remota ab utilitate rei publicae, Cic. Verr. 2, 3, 84, § 193: a verā ratione longe remotum, Lucr. 6, 853: (fabula) non a veritate modo, sed etiam a formā veritatis remota, Quint. 2, 4, 2: naturae jura a vulgari intellegentiā remotiora, Cic. Inv. 2, 22, 67: sermo a forensi strepitu remotissimus, id. Or. 9, 32; Quint. 11, 1, 89 Spald. N. cr.: (Vestorium) hominem remotum a dialecticis, in arithmeticis satis versatum, Cic. Att. 14, 12, 3: homines maxime ab injuriis nostrorum magistratuum remoti, Cic. Verr. 2, 2, 66, § 160: a Tib. Gracchi aequitate ac pudore longissime remotus, id. Agr. 2, 12, 31: hic a culpā est remotus, id. Mur. 35, 73: ab inani laude et sermonibus vulgi, id. Fam. 15, 4, 13: a vulgo longe lateque, Hor. S. 1, 6, 18: vitio ab omni, id. A. P. 384: ab omni minimi errati suspicione remotissimus, Cic. Verr. 2, 4, 19, § 40: (vilica) a vino, ab escis, a superstitionibus remotissima sit, Col. 12, 1, 3 et saep.— 2. In the philos. lang. of the Stoics, remota, a transl. of the Gr. προηγμένα, things not to be preferred; things to be rejected or postponed (opp. promota), Cic. Fin. 3, 16, 52.—Hence, adv.: rĕmōtē, at a distance, afar off, remotely (very rare).—Comp.:
stellae eundem orbem tenentes aliae propius a terris, aliae remotius ab eisdem principiis eadem spatia conficiunt, Cic. N. D. 1, 31, 87.— Sup.: remotissime, Aug. Trin. 12, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-moveō mōvī
(pluperf. remōrant, H.), mōtus, ēre, to move back, take away, set aside, put off, drive away, withdraw, remove: pecora, Cs.: ex conspectu remotis equis, Cs.: mensā remotā, O.: Postquam mensae remotae, V.: frena, H.: Aurora removerat ignīs, O.: remotis arbitris: tactu virilīs Virgineo manūs, O.: paulum ab legionibus nostros, Cs.: praesidia ex iis locis, quae, etc.: se in montīs ex urbe, H.: Ex oculis manūs, O.: castra sex milia ab oppido, L.: comas a fronte ad aurīs, O.: parvos natos ab se, H.: plura de medio: arcanis oculos profanos, O.—Fig., to take away, set aside, abolish, put out of view: sumptum: omnia removistis, avaritiam, etc., S.: remoto ioco, jesting aside: soporem, O.: poeta remotus iniuriā adversarium Ab studio, T.: Caelium ab re p., deprive of political rights, Cs.: remoto Catilinā, out of the way: Clodio remoto, dead: a negotiis publicis se, withdraw: ab amicitiā Pompei se: Vim procul hinc, O.: hos quidem ab hoc sermone removeamus, leave out of consideration: thalamis pudorem, O.—To take away, deduct, subtract: si de quincunce remota est Uncia, H.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinremoveō
Proto-Indo-European *m(y)ewh₁- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *m(y)owh₁éyeti Proto-Italic *moweō Latin moveō Latin removeō From re- + moveō.
Descendants
- Catalanremoure
- Italianrimuovere
- Englishremovefrom Old French removoir
- Frenchremouvoirfrom Old French removoir
- Portugueseremover
- Spanishremover
- Galicianremover
- Normanr'muer
In English words that came into English from removeō
- removeremoveō
- remoteremotus
- remotionremōtiō