verbthird conjugation, no passive, no supine stem except in the future active participle
incidō1
incidō (present infinitive incidere, perfect active incidī, future active participle incāsūrus)
Classical[ˈɪŋ.kɪ.doː]Ecclesiastical[ˈin̠ʲ.t͡ʃi.do]
incīsum acc. supine; sg. nom. n. perf. pass. ptcp.; sg. acc. m. perf. pass. ptcp.; sg. acc. n. perf. pass. ptcp.; sg. voc. n. perf. pass. ptcp.№ 871 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- literallyusuallyto fall or drop
- literallyto fall upon, meet, come upon (by chance), happen on, fall in with
- literallyto fall upon, attack, assault
incidere in hostes
to fall upon the enemy - figurativelyusuallyto fall into any condition
manibus (or in manus) incidere
to fall under the influence (or authority) of someone - figurativelyto fall upon, arise, occur; to happen to, befall
- figurativelyto fall upon accidentally; to crop up, fall upon, light upon in thought or conversation
- figurativelyto come or occur to one's mind
casu in alicuius mentionem incidere
to come to one’s mind by chance - figurativelyto fall upon, happen in a certain time
quod raro incidebat
which rarely happenedLivius, Ab Urbe Condita I, 43
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in rem cadō.incidō -ere incidī — in Mille Verba, Circus Maximus
in rem cadōincidō -ere — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 13
cāsū in rem veniōincidō -ere, -cidī (+in) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 17
cut into
incīdō -ere, -cīsus — in De Bello Gallico II
Conjugation conjugation 3 future no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incidō | incidēbam | incidam | incidī | incideram | inciderō |
| 2nd sg. | incidis | incidēbās | incidēs | incidistī | inciderās | incideris |
| 3rd sg. | incidit | incidēbat | incidet | incidit | inciderat | inciderit |
| 1st pl. | incidimus | incidēbāmus | incidēmus | incidimus | inciderāmus | inciderimus |
| 2nd pl. | inciditis | incidēbātis | incidētis | incidistis | inciderātis | incideritis |
| 3rd pl. | incidunt | incidēbant | incident | incidērunt incidēre | inciderant | inciderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incidam | inciderem | inciderim | incidissem |
| 2nd sg. | incidās | inciderēs | inciderīs | incidissēs |
| 3rd sg. | incidat | incideret | inciderit | incidisset |
| 1st pl. | incidāmus | inciderēmus | inciderīmus | incidissēmus |
| 2nd pl. | incidātis | inciderētis | inciderītis | incidissētis |
| 3rd pl. | incidant | inciderent | inciderint | incidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | incīdor | incīdēbar | incīdar |
| 2nd sg. | — | incīdēbāre incīdēbāris | — |
| 3rd sg. | incīditur | incīdēbātur | incīdētur |
| 1st pl. | incīdimur | incīdēbāmur | incīdēmur |
| 2nd pl. | — | incīdēbāminī | incīdēminī |
| 3rd pl. | incīduntur | incīdēbantur | incīdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | incīdar | incīderer |
| 2nd sg. | incīdāre incīdāris | incīderēre incīderēris |
| 3rd sg. | incīdātur | incīderētur |
| 1st pl. | incīdāmur | incīderēmur |
| 2nd pl. | incīdāminī | incīderēminī |
| 3rd pl. | incīdantur | incīderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | incide | — |
| pres. 2nd pl. | incidite | — |
| fut. 2nd sg. | inciditō | incīditor |
| fut. 3rd sg. | inciditō | incīditor |
| fut. 2nd pl. | inciditōte | — |
| fut. 3rd pl. | inciduntō | incīduntor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | incidere | — |
| perfect infinitive | incidisse | — |
| future infinitive | incāsūrum esse | — |
| present participle | incidēns incidente, incidentem, incidentēs, incidentī, incidentia, incidentibus, incidentis, incidentīs, incidentium | — |
| perfect participle | — | incīsa incīsā, incīsae, incīsam, incīsārum, incīsās, incīse, incīsī, incīsīs, incīsō, incīsōrum, incīsōs, incīsum, incīsus |
| future participle | incāsūrus incāsūra, incāsūrā, incāsūrae, incāsūram, incāsūrārum, incāsūrās, incāsūre, incāsūrī, incāsūrīs, incāsūrō, incāsūrōrum, incāsūrōs, incāsūrum, incīsūra, incīsūrā, incīsūrae, incīsūram, incīsūrārum, incīsūrās, incīsūre, incīsūrī, incīsūrīs, incīsūrō, incīsūrōrum, incīsūrōs, incīsūrum, incīsūrus | incīdunda incīdundā, incīdundae, incīdundam, incīdundārum, incīdundās, incīdunde, incīdundī, incīdundīs, incīdundō, incīdundōrum, incīdundōs, incīdundum, incīdundus |
gerundincidendī, incidendō, incidendumsupineincīsum, incīsū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in morbum incidit
- he fell ill.
- incidere in aliquem
- to meet, come across a person; to meet casually.
- incidunt tempora, cum
- occasions arise for...
- terror incidit alicui
- terror, panic seizes some one.
- legem in aes incīdere
- to engrave a law upon a brazen tablet.
- in calamitatem incidere
- to be overtaken by calamity.
- incidere in aes alienum
- to get into debt.
- in alicuius manus incidere
- to fall unexpectedly into some one's hands.
11 more phrases
- in maximos luctus incidere
- to be overwhelmed by a great affliction.
- sermo incidit de aliqua re
- the conversation turned on...
- elogium in sepulcro incisum
- the epitaph.
- mentio alicuius rei incidit
- to mention a thing incidentally, casually.
- in eam cogitationem incidere
- to happen to think of...
- in pericula incidere, incurrere
- to find oneself in a hazardous position.
- in mentionem alicuius rei incidere
- to mention a thing incidentally, casually.
- in aetatem alicuius, in annum incidere
- to happen during a person's life, year of office.
- spem praecīdere, incidere (Liv. 2. 15)
- to cut off all hope.
- in eum sermonem incidere, qui tum fere multis erat in ore
- to talk of a subject which was then the common topic of conversation.
- in vituperationem, reprehensionem cadere, incidere, venire
- to suffer reproof; to be criticised, blamed.
incĭdo, cĭdi, cāsum, 3 (
I. fut. part. act. incasurus, Plin. 2, 27, 27, § 97; perf. scanned incĭdĕrunt, Lucr. 6, 1174), v. n. in-cado, to fall into or upon a thing, to fall, light upon (freq. and class.).
I. Lit.
A. In gen., constr. with in and acc.; less freq. with other prepp., with the dat., or absol.
(a). With in and acc.:
in foveam, Cic. Phil. 4, 5, 12: ex spelunca saxum in crura ejus incidit, id. Fat. 3, 6: e nubi in nubem vis incidit ardens fulminis, Lucr. 6, 145; cf. id. 296: in segetem flamma, falls, Verg. A. 2, 305: pestilentia in urbem, Liv. 27, 23 fin.: ut incideret luna tum in eam metam, quae esset umbra terrae, etc., entered, Cic. Rep. 1, 14, 22: in oculos, Plin. 20, 17, 73, § 187: incidentibus vobis in vallum portasque, Liv. 27, 13, 2: in laqueos, Juv. 10, 314.— (b). With other prepp.:
incidit ictus Ingens ad terram duplicato poplite Turnus, Verg. A. 12, 926: (turris) super agmina late incidit, id. ib. 2, 467.—(g). With dat.:
incidere portis, to rush into, Liv. 5, 11, 14; 5, 26, 8: lymphis putealibus, Lucr. 6, 1174: caput incidit arae, Ov. M. 5, 104: Sagunti ruinae nostris capitibus incident, Liv. 21, 10, 10: ultimis Romanis, id. 28, 13, 9: jacenti, Stat. Th. 5, 233: hi duo amnes confluentes incidunt Oriundi flumini, empty, fall into, Liv. 44, 31, 4: modo serius incidis (sol) undis, sink, Ov. M. 4, 198.—(g). Absol.:
illa (hasta) volans, umeri surgunt qua tegmina summa, incidit, Verg. A. 10, 477: incidit Adriaci spatium admirabile rhombi, i. e. into the fisherman's net, Juv. 4, 39. — B. In partic., to fall upon, meet, or come upon unexpectedly, fall in with a person or thing.
(a). With in and acc.:
in aliquem incurrere atque incidere, Cic. Planc. 7, 17: cum hic in me incidit, id. ib. 41, 99: C. Valerius Procillus, cum in fuga catenis vinctus traheretur, in ipsum Caesarem incidit, Caes. B. G. 1, 53, 5: in insidias, Cic. Fam. 7, 3, 3; cf.: in quos (milites), si qui ex acie fugerint, de improviso incidant, id. Rosc. Am. 52, 151: in manus alicujus, id. Clu. 7, 21: in vituperatores, id. Fam. 7, 3, 6; 6, 1, 25.—(b). With inter:
inter catervas armatorum, Liv. 25, 39.—(g). With dat.:
qui (oculi) quocumque inciderunt, Cic. Mil. 1, 1; Plin. Ep. 5, 6, 13; Quint. 11, 3, 50: sane homini praeter opinionem improviso incidi, Cic. Verr. 2, 2, 74, § 182: incidit huic Appennicolae bellator filius Anni, Verg. A. 11, 699.—(d). With acc. alone (late Lat.):
bene quod meas potissimum manus incidisti, App. M. 6, p. 176, 24; id. ib. p. 179, 4: fatales laqueos, Vulc. Gall. Avid. Caes. 2, § 2.— C. Transf., to fall upon, attack, assault: triarii consurgentes ... in hostem incidebant. Liv. 8, 8, 13:
postquam acrius ultimis incidebat Romanus, id. 28, 13, 9.II. Trop.
A. In gen., to fall into any condition.
(a). With in and acc.:
in morbum, Cic. Fam. 13, 29, 4: in febriculam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21 fin.: in miserias, id. Phil. 2, 10, 24; cf.: qui inciderant (sc. in morbum) haud facile septimum diem superabant, Liv. 41, 21, 5: ut si in hujusmodi amicitias ignari casu aliquo inciderint, Cic. Lael. 12, 42: quodsi quis etiam a culpa vacuus in amicitiam ejus inciderat, Sall. C. 14, 4: in honoris contentionem, Cic. Lael. 10, 34: in imperiorum, honorum, gloriae cupiditatem, id. Off. 1, 8, 26: in furorem et insaniam, Cic. Pis. 20, 46. — (b). With acc. alone:
caecitatem, Ambros. de Tobia, 2: iram, Lact. Plac. Narr. Fab. 1, 10: amorem, id. ib. 14, 1.—B. To fall upon, befall:
eo anno pestilentia gravis incidit in urbem agrosque, Liv. 27, 23, 6: tantus terror incidit ejus exercitui, fell upon, Caes. B. C. 3, 13, 2; cf.: ut nihil incidisset postea civitati mali, quod, etc., happened, Cic. de Or. 1, 7, 26.—C. In partic.
1. To fall upon accidentally; to light upon, in thought or conversation:
non consulto, sed casu in eorum mentionem incidi, Cic. Div. in Caecil. 15, 50; id. Lael. 1, 3; cf.: fortuito in sermonem alicujus incidere, id. de Or. 1, 24, 111: in eum sermonem incidere, qui, etc., id. Lael. 1, 2: in varios sermones, id. Att. 16, 2, 4: cum in eam memoriam et recordationem nuper ex sermone quodam incidissemus, id. Brut. 2, 9: iterum in mentionem incidimus viri, Tac. H. 4, 5; Plin. Ep. 9, 33, 1.— 2. To come or occur to one's mind:
sapiens appeteret aliquid, quodcumque in mentem incideret et quodcumque tamquam occurreret, come into his mind, Cic. Fin. 4, 16, 43; cf. Ter. Phorm. 1, 3, 5; id. Heaut. 3, 1, 75: redeunti, ex ipsa re mihi incidit suspicio, id. And. 2, 2, 22; 3, 2, 21: tanta nunc suspicio de me incidit, id. Ad. 4, 4, 5: dicam, verum, ut aliud ex alio incidit, id. Heaut. 3, 3, 37: nihil te effugiet atque omne. quod erit in re occurret atque incidet, Cic. de Or. 2, 34, 147: potantibus his apud Sex. Tarquinium incidit de uxoribus mentio, Liv. 1, 57, 6.— 3. To fall upon, happen in a certain time.
(a). With in and acc.:
quod in id rei publicae tempus non incideris, sed veneris — judicio enim tuo, non casu in ipsum discrimen rerum contulisti tribunatum tuum—profecto vides, quanta vis, etc., Cic. Fam. 2, 7, 2: quorum aetas in eorum tempora, quos nominavi, incidit, Cic. Or. 12, 39; cf. id. Fam. 5, 15, 3: quoniam in eadem rei publicae tempora incidimus, id. ib. 5, 8, 3 fin.: facies me in quem diem Romana incidant mysteria certiorem, id. Att. 6, 1, 26: cum in Kalendas Januarias Compitaliorum dies incidisset, id. Pis. 4, 8: quae (bella) in ejus aetatem gravissima inciderunt, Quint. 12, 11, 16: in eum annum quo erat Hortensius consul futurus, incidere, to fall into, i. e. to extend the case until, etc., id. 6, 5, 4; cf.: quintus annus cum in te praetorem incidisset, Cic. Verr. 2, 2, 56, § 139.— (b). With acc. alone (late Lat.):
ut menses ... autumnale tempus inciderent, Sol. 1, § 44.—4. To fall out, happen, occur:
et in nostra civitate et in ceteris, multis fortissimis atque optimis viris injustis judiciis tales casus incidisse, Cic. Fam. 5, 17, 3: si quid tibi durius inciderit, Prop. 1, 15, 28; cf.: si casus inciderit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6: incidunt saepe tempora cum, etc., id. Off. 1, 10, 31: eorum ipsorum, quae honesta sunt, potest incidere saepe contentio et comparatio, id. ib. 1, 43, 152: potest incidere quaestio, Quint. 7, 1, 19: verbum si quod minus usitatum incidat, id. 2, 5, 4: in magnis quoque auctoribus incidunt aliqua vitiosa, id. 10, 2, 15; 11, 1, 70; Cels. 5, 27, 3: ea accidisse non quia haec facta sunt, arbitror; verum haec ideo facta, quia incasura erant illa, Plin. 2, 27, 27, § 97: si quando ita incidat, Quint. 2, 5, 5; cf.: forte ita incidit, ut, etc., Liv. 26, 23, 2: forte ita inciderat, ne, etc., id. 1, 46, 5.—5. To fall in with, coincide, agree with, in opinion, etc.:
ne ipse incidat in Diodorum, etc., Cic. Fat. 8, 15.—6. To stumble upon, undertake at random:
sic existumes non me fortuito ad tuam amplitudinem meis officiis amplectendam incidisse, etc., Cic. Fam. 5, 8, 3.— Hence in part. pres.: incĭdentĭa, subst., occurrences, events, Amm. 14, 5, 4; 22, 9, 2 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
incidō cidī, —, ere
1 in+cado, to fall in, fall, light, strike, reach, find the way: umeri surgunt quā tegmina summa, incidit (hasta), V.: Incidit spatium rhombi Implevitque sinūs, i. e. happens into a net, Iu.: in foveam: incidentibus vobis in vallum, L.: in laqueos, Iu.: incidit ictus ad terram Turnus, V.: (turris) super agmina late Incidit, V.: incidens portis exercitus, rushing at, L.: caput incidit arae, O.: ruinae nostris capitibus incident, L.: navigiis incidit Eurus, V.: hi amnes incidunt flumini, fall into, L.: modo serius incidis (sol) undis, sink under, O.—To light upon, meet, come upon, fall in with: in me: in ipsum Caesarem, Cs.: inter catervas armatorum, L.: homini improviso: Incidit huic bellator, V.—To fall upon, attack, assault: in hostem, L.: ultimis incidebat Romanus, L.—Fig., to fall into, incur, contract, become involved: in malum, T.: in morbum: in aes alienum: in honoris contentionem: qui inciderant (sc. in morbum), L.—To fall upon, befall, strike, affect, visit, occur: seu valetudo inciderit seu senectus, H.: pestilentia incidit in urbem, L.: Ut numquam amori incidere possit calamitas, T.: terror incidit eius exercitui, Cs.: ut nihil incidisset postea civitati mali, quod, etc.: fortes quibus bellum incidit, H.: Animo deus ineidit, V.—Of the mind, etc., to fall, light, be led: casu in eorum mentionem incidi: in varios sermones: fortuito ad tuam amplitudinem meis officiis amplectendam incidisse.—Of a subject of thought, to come, occur, be presented, be recalled, arise: quodcumque in mentem incideret: utinam ne Phormioni id suadere in mentem incidisset, T.: potantibus his apud Tarquinium incidit de uxoribus mentio, L.—To fall out, happen, occur: si qua bella inciderint, break out, Cs.: calamitas incidisse videtur: eorum, quae honesta sunt, potest incidere contentio: forte ita inciderat, ne, etc., L.: omnia in nostram aetatem inciderunt: in eadem rei p. tempora: in Kalendas: in te praetorem, i. e. your term.—To fall in with, coincide, agree with: in Diodorum.
incīdō cīdī, cīsus, ere
1 in+caedo, to cut into, cut through, cut open, cut away: venas hominis: teneris arboribus incisis, Cs.: pinnas, clip: vites falce, V.: pulmo incisus, divided: linum, sever.—To cut upon, carve, engrave: incisa notis marmora publicis, H.: tabula his incisa litteris, L.—To make by cutting, cut in, carve, engrave, inscribe: ferro dentes, O.: faces, V.: incidebantur domi leges: id in aere incisum: in quā basi grandibus litteris nomen erat incisum: carmen incisum in sepulcro: leges in aes incisae, L.: verba ceris, O.: amores arboribus, V.: leges ligno, H.: alquid titulis, i. e. among your titles, Iu.— Fig., to break off, interrupt, stop, put an end to: poëma ad Caesarem: novas lites, V.: ludum, H.: vocis genus crebro incidens, interrupting (the speech): aequaliter particulas, i. e. short clauses. —To cut off, cut short, take away, remove: media: spe omni reditūs incisā, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinincidō
Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin incidō From in- (“into, to”) + cadō (“to fall, fall down, descend”).
Descendants
- Catalanincidir
- Italianincidere
- Portugueseincidir
- Spanishincidir
In English words that came into English from incidō
- incidentincidens
- incidenceincidentia
- coincidecoincido
- incisionincisiō