verbthird conjugation
succīdō1
succīdō (present infinitive succīdere, perfect active succīdī, supine succīsum)
Classical[sʊkˈkiː.doː]Ecclesiastical[sutˈt͡ʃiː.do]
Meaning
- to cut off, through, or away from below, cut or mow down, fell
Latīnē defined in Latin in our graded readers
subter secōsuccīdō -ere, -cīsus — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 17
īnfrā secō, exscindōsuccīdō -ere, -cīsus — in IVLIANVS III: Persia, ch. 14
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | succīdō | succīdēbam | succīdam | succīdī | succīderam | succīderō |
| 2nd sg. | succīdis | succīdēbās | succīdēs | succīdistī | succīderās | succīderis |
| 3rd sg. | succīdit | succīdēbat | succīdet | succīdit | succīderat | succīderit |
| 1st pl. | succīdimus | succīdēbāmus | succīdēmus | succīdimus | succīderāmus | succīderimus |
| 2nd pl. | succīditis | succīdēbātis | succīdētis | succīdistis | succīderātis | succīderitis |
| 3rd pl. | succīdunt | succīdēbant | succīdent | succīdērunt succīdēre | succīderant | succīderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | succīdam | succīderem | succīderim | succīdissem |
| 2nd sg. | succīdās | succīderēs | succīderīs | succīdissēs |
| 3rd sg. | succīdat | succīderet | succīderit | succīdisset |
| 1st pl. | succīdāmus | succīderēmus | succīderīmus | succīdissēmus |
| 2nd pl. | succīdātis | succīderētis | succīderītis | succīdissētis |
| 3rd pl. | succīdant | succīderent | succīderint | succīdissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | succīdor | succīdēbar | succīdar |
| 2nd sg. | succīderis succīdere | succīdēbāris succīdēbāre | succīdēris succīdēre |
| 3rd sg. | succīditur | succīdēbātur | succīdētur |
| 1st pl. | succīdimur | succīdēbāmur | succīdēmur |
| 2nd pl. | succīdiminī | succīdēbāminī | succīdēminī |
| 3rd pl. | succīduntur | succīdēbantur | succīdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | succīdar | succīderer |
| 2nd sg. | succīdāris succīdāre | succīderēris succīderēre |
| 3rd sg. | succīdātur | succīderētur |
| 1st pl. | succīdāmur | succīderēmur |
| 2nd pl. | succīdāminī | succīderēminī |
| 3rd pl. | succīdantur | succīderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | succīde | succīdere |
| pres. 2nd pl. | succīdite | succīdiminī |
| fut. 2nd sg. | succīditō | succīditor |
| fut. 3rd sg. | succīditō | succīditor |
| fut. 2nd pl. | succīditōte | — |
| fut. 3rd pl. | succīduntō | succīduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | succīdere | succīdī |
| perfect infinitive | succīdisse | succīsum esse |
| future infinitive | succīsūrum esse | succīsum īrī |
| present participle | succīdēns succidente, succidentem, succidentēs, succidentī, succidentia, succidentibus, succidentis, succidentīs, succidentium | — |
| perfect participle | — | succīsus succīsa, succīsā, succīsae, succīsam, succīsārum, succīsās, succīse, succīsī, succīsīs, succīsō, succīsōrum, succīsōs |
| future participle | succīsūrus succīsūra, succīsūrā, succīsūrae, succīsūram, succīsūrārum, succīsūrās, succīsūre, succīsūrī, succīsūrīs, succīsūrō, succīsūrōrum, succīsūrōs, succīsūrum | succīdendus succīdundus, succīdenda, succīdendā, succīdendae, succīdendam, succīdendārum, succīdendās, succīdende, succīdendīs, succīdendōrum, succīdendōs |
gerundsuccīdendī, succīdendō, succīdendumsupinesuccīsum, succīsū
suc-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. sub-caedo,
I. to cut off or away below, cut from below, to cut through, cut off, cut down, fell (rare but class.; not in Cic.): is pernas succidit iniquā superbiā Poeni, Enn. ap. Fest. pp. 304 and 305 Müll. (Ann. v. 279 Vahl.); cf.:
vivos Succisis feminibus poplitibusque invenerunt, Liv. 22, 51, 7: poplitem, Verg. A. 10, 700: crura equis (with suffodere ilia), Liv. 42, 59, 3: nervos equorum, id. 44, 28, 14: arbores, Caes. B. G. 5, 9; Liv. 23, 24; Col. 2, 2, 11; 11, 2, 11; Plin. 16, 12, 23, § 58 al.: asseres, Liv. 44, 5, 6: florem aratro, Verg.A.9,435: frumentis succisis, cut down, mown down, Caes. B. G. 4, 38; 4, 19: Cererem, Verg. G. 1, 297: (herbas) curvamine falcis aënae, Ov. M. 7, 227: segetem, Sil. 15, 536 al.: cf.: ita gregem metite imbellem ac succidite ferro, mow down, Sil. 14, 134: serpens succisa manu Herculeā, Sen. Med. 702.—Poet.: succisa libido, emasculated, made powerless, Claud. in Eutr. 1, 190.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
succidō idī, —, ere
sub + cado, to fall under, sink down, sink : in mediis conatibus, V.: continuo labore gravia genua succiderant, Cu.
succīdō cīdī, cīsus, ere
sub+caedo, to cut off below, cut from under, cut through, cut off, cut down, fell : vivos Succisis feminibus invenerunt, L.: poplite Succiso, V.: succisis asseribus conlapsus pons, L.: flos succisus aratro, V.: frumentis succisis, mown , Cs.: (herbas) curvamine falcis, O.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuccīdō
Latin sub- Proto-Indo-European *kh₂eyd- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *kh₂éydeti Proto-Italic *kaidō Latin caedō Latin succīdō From sub- + caedō (“cut; strike”).
Descendants
- Italiansuccidere