LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem except in the future active participle

incidō1

incidō (present infinitive incidere, perfect active incidī, future active participle incāsūrus)
Classical[ˈɪŋ.kɪ.doː]Ecclesiastical[ˈin̠ʲ.t͡ʃi.do]
incīse sg. voc. m. perf. pass. ptcp.№ 871 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. literallyusuallyto fall or drop
  2. literallyto fall upon, meet, come upon (by chance), happen on, fall in with
  3. literallyto fall upon, attack, assault
    incidere in hostesto fall upon the enemy
  4. figurativelyusuallyto fall into any condition
    manibus (or in manus) incidereto fall under the influence (or authority) of someone
  5. figurativelyto fall upon, arise, occur; to happen to, befall
  6. figurativelyto fall upon accidentally; to crop up, fall upon, light upon in thought or conversation
  7. figurativelyto come or occur to one's mind
    casu in alicuius mentionem incidereto come to one’s mind by chance
  8. figurativelyto fall upon, happen in a certain time
    quod raro incidebatwhich rarely happenedLivius, Ab Urbe Condita I, 43

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in rem cadō.
incidō -ere incidī — in Mille Verba, Circus Maximus

Conjugation conjugation 3 future no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incidōincidēbamincidamincidīincideraminciderō
2nd sg.incidisincidēbāsincidēsincidistīinciderāsincideris
3rd sg.inciditincidēbatincidetinciditincideratinciderit
1st pl.incidimusincidēbāmusincidēmusincidimusinciderāmusinciderimus
2nd pl.inciditisincidēbātisincidētisincidistisinciderātisincideritis
3rd pl.inciduntincidēbantincidentincidērunt
incidēre
inciderantinciderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incidamincidereminciderimincidissem
2nd sg.incidāsinciderēsinciderīsincidissēs
3rd sg.incidatincideretincideritincidisset
1st pl.incidāmusinciderēmusinciderīmusincidissēmus
2nd pl.incidātisinciderētisinciderītisincidissētis
3rd pl.incidantinciderentinciderintincidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.incīdorincīdēbarincīdar
2nd sg.—incīdēbāre
incīdēbāris
—
3rd sg.incīditurincīdēbāturincīdētur
1st pl.incīdimurincīdēbāmurincīdēmur
2nd pl.—incīdēbāminīincīdēminī
3rd pl.incīdunturincīdēbanturincīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.incīdarincīderer
2nd sg.incīdāre
incīdāris
incīderēre
incīderēris
3rd sg.incīdāturincīderētur
1st pl.incīdāmurincīderēmur
2nd pl.incīdāminīincīderēminī
3rd pl.incīdanturincīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incide—
pres. 2nd pl.incidite—
fut. 2nd sg.inciditōincīditor
fut. 3rd sg.inciditōincīditor
fut. 2nd pl.inciditōte—
fut. 3rd pl.inciduntōincīduntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincidere—
perfect infinitiveincidisse—
future infinitiveincāsūrum esse—
present participleincidēns
incidente, incidentem, incidentēs, incidentī, incidentia, incidentibus, incidentis, incidentīs, incidentium
—
perfect participle—incīsa
incīsā, incīsae, incīsam, incīsārum, incīsās, incīse, incīsī, incīsīs, incīsō, incīsōrum, incīsōs, incīsum, incīsus
future participleincāsūrus
incāsūra, incāsūrā, incāsūrae, incāsūram, incāsūrārum, incāsūrās, incāsūre, incāsūrī, incāsūrīs, incāsūrō, incāsūrōrum, incāsūrōs, incāsūrum, incīsūra, incīsūrā, incīsūrae, incīsūram, incīsūrārum, incīsūrās, incīsūre, incīsūrī, incīsūrīs, incīsūrō, incīsūrōrum, incīsūrōs, incīsūrum, incīsūrus
incīdunda
incīdundā, incīdundae, incīdundam, incīdundārum, incīdundās, incīdunde, incīdundī, incīdundīs, incīdundō, incīdundōrum, incīdundōs, incīdundum, incīdundus
gerundincidendī, incidendō, incidendumsupineincīsum, incīsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in morbum incidit
he fell ill.
incidere in aliquem
to meet, come across a person; to meet casually.
incidunt tempora, cum
occasions arise for...
terror incidit alicui
terror, panic seizes some one.
legem in aes incīdere
to engrave a law upon a brazen tablet.
in calamitatem incidere
to be overtaken by calamity.
incidere in aes alienum
to get into debt.
in alicuius manus incidere
to fall unexpectedly into some one's hands.
11 more phrases
in maximos luctus incidere
to be overwhelmed by a great affliction.
sermo incidit de aliqua re
the conversation turned on...
elogium in sepulcro incisum
the epitaph.
mentio alicuius rei incidit
to mention a thing incidentally, casually.
in eam cogitationem incidere
to happen to think of...
in pericula incidere, incurrere
to find oneself in a hazardous position.
in mentionem alicuius rei incidere
to mention a thing incidentally, casually.
in aetatem alicuius, in annum incidere
to happen during a person's life, year of office.
spem praecīdere, incidere (Liv. 2. 15)
to cut off all hope.
in eum sermonem incidere, qui tum fere multis erat in ore
to talk of a subject which was then the common topic of conversation.
in vituperationem, reprehensionem cadere, incidere, venire
to suffer reproof; to be criticised, blamed.

incĭdo, cĭdi, cāsum, 3 (
I. fut. part. act. incasurus, Plin. 2, 27, 27, § 97; perf. scanned incĭdĕrunt, Lucr. 6, 1174), v. n. in-cado, to fall into or upon a thing, to fall, light upon (freq. and class.).
I. Lit.
A. In gen., constr. with in and acc.; less freq. with other prepp., with the dat., or absol.
(a). With in and acc.: in foveam, Cic. Phil. 4, 5, 12: ex spelunca saxum in crura ejus incidit, id. Fat. 3, 6: e nubi in nubem vis incidit ardens fulminis, Lucr. 6, 145; cf. id. 296: in segetem flamma, falls, Verg. A. 2, 305: pestilentia in urbem, Liv. 27, 23 fin.: ut incideret luna tum in eam metam, quae esset umbra terrae, etc., entered, Cic. Rep. 1, 14, 22: in oculos, Plin. 20, 17, 73, § 187: incidentibus vobis in vallum portasque, Liv. 27, 13, 2: in laqueos, Juv. 10, 314.—
(b). With other prepp.: incidit ictus Ingens ad terram duplicato poplite Turnus, Verg. A. 12, 926: (turris) super agmina late incidit, id. ib. 2, 467.—
(g). With dat.: incidere portis, to rush into, Liv. 5, 11, 14; 5, 26, 8: lymphis putealibus, Lucr. 6, 1174: caput incidit arae, Ov. M. 5, 104: Sagunti ruinae nostris capitibus incident, Liv. 21, 10, 10: ultimis Romanis, id. 28, 13, 9: jacenti, Stat. Th. 5, 233: hi duo amnes confluentes incidunt Oriundi flumini, empty, fall into, Liv. 44, 31, 4: modo serius incidis (sol) undis, sink, Ov. M. 4, 198.—
(g). Absol.: illa (hasta) volans, umeri surgunt qua tegmina summa, incidit, Verg. A. 10, 477: incidit Adriaci spatium admirabile rhombi, i. e. into the fisherman's net, Juv. 4, 39. —
B. In partic., to fall upon, meet, or come upon unexpectedly, fall in with a person or thing.
(a). With in and acc.: in aliquem incurrere atque incidere, Cic. Planc. 7, 17: cum hic in me incidit, id. ib. 41, 99: C. Valerius Procillus, cum in fuga catenis vinctus traheretur, in ipsum Caesarem incidit, Caes. B. G. 1, 53, 5: in insidias, Cic. Fam. 7, 3, 3; cf.: in quos (milites), si qui ex acie fugerint, de improviso incidant, id. Rosc. Am. 52, 151: in manus alicujus, id. Clu. 7, 21: in vituperatores, id. Fam. 7, 3, 6; 6, 1, 25.—
(b). With inter: inter catervas armatorum, Liv. 25, 39.—
(g). With dat.: qui (oculi) quocumque inciderunt, Cic. Mil. 1, 1; Plin. Ep. 5, 6, 13; Quint. 11, 3, 50: sane homini praeter opinionem improviso incidi, Cic. Verr. 2, 2, 74, § 182: incidit huic Appennicolae bellator filius Anni, Verg. A. 11, 699.—
(d). With acc. alone (late Lat.): bene quod meas potissimum manus incidisti, App. M. 6, p. 176, 24; id. ib. p. 179, 4: fatales laqueos, Vulc. Gall. Avid. Caes. 2, § 2.—
C. Transf., to fall upon, attack, assault: triarii consurgentes ... in hostem incidebant. Liv. 8, 8, 13: postquam acrius ultimis incidebat Romanus, id. 28, 13, 9.
II. Trop.
A. In gen., to fall into any condition.
(a). With in and acc.: in morbum, Cic. Fam. 13, 29, 4: in febriculam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21 fin.: in miserias, id. Phil. 2, 10, 24; cf.: qui inciderant (sc. in morbum) haud facile septimum diem superabant, Liv. 41, 21, 5: ut si in hujusmodi amicitias ignari casu aliquo inciderint, Cic. Lael. 12, 42: quodsi quis etiam a culpa vacuus in amicitiam ejus inciderat, Sall. C. 14, 4: in honoris contentionem, Cic. Lael. 10, 34: in imperiorum, honorum, gloriae cupiditatem, id. Off. 1, 8, 26: in furorem et insaniam, Cic. Pis. 20, 46. —
(b). With acc. alone: caecitatem, Ambros. de Tobia, 2: iram, Lact. Plac. Narr. Fab. 1, 10: amorem, id. ib. 14, 1.—
B. To fall upon, befall: eo anno pestilentia gravis incidit in urbem agrosque, Liv. 27, 23, 6: tantus terror incidit ejus exercitui, fell upon, Caes. B. C. 3, 13, 2; cf.: ut nihil incidisset postea civitati mali, quod, etc., happened, Cic. de Or. 1, 7, 26.—
C. In partic.
1. To fall upon accidentally; to light upon, in thought or conversation: non consulto, sed casu in eorum mentionem incidi, Cic. Div. in Caecil. 15, 50; id. Lael. 1, 3; cf.: fortuito in sermonem alicujus incidere, id. de Or. 1, 24, 111: in eum sermonem incidere, qui, etc., id. Lael. 1, 2: in varios sermones, id. Att. 16, 2, 4: cum in eam memoriam et recordationem nuper ex sermone quodam incidissemus, id. Brut. 2, 9: iterum in mentionem incidimus viri, Tac. H. 4, 5; Plin. Ep. 9, 33, 1.—
2. To come or occur to one's mind: sapiens appeteret aliquid, quodcumque in mentem incideret et quodcumque tamquam occurreret, come into his mind, Cic. Fin. 4, 16, 43; cf. Ter. Phorm. 1, 3, 5; id. Heaut. 3, 1, 75: redeunti, ex ipsa re mihi incidit suspicio, id. And. 2, 2, 22; 3, 2, 21: tanta nunc suspicio de me incidit, id. Ad. 4, 4, 5: dicam, verum, ut aliud ex alio incidit, id. Heaut. 3, 3, 37: nihil te effugiet atque omne. quod erit in re occurret atque incidet, Cic. de Or. 2, 34, 147: potantibus his apud Sex. Tarquinium incidit de uxoribus mentio, Liv. 1, 57, 6.—
3. To fall upon, happen in a certain time.
(a). With in and acc.: quod in id rei publicae tempus non incideris, sed veneris — judicio enim tuo, non casu in ipsum discrimen rerum contulisti tribunatum tuum—profecto vides, quanta vis, etc., Cic. Fam. 2, 7, 2: quorum aetas in eorum tempora, quos nominavi, incidit, Cic. Or. 12, 39; cf. id. Fam. 5, 15, 3: quoniam in eadem rei publicae tempora incidimus, id. ib. 5, 8, 3 fin.: facies me in quem diem Romana incidant mysteria certiorem, id. Att. 6, 1, 26: cum in Kalendas Januarias Compitaliorum dies incidisset, id. Pis. 4, 8: quae (bella) in ejus aetatem gravissima inciderunt, Quint. 12, 11, 16: in eum annum quo erat Hortensius consul futurus, incidere, to fall into, i. e. to extend the case until, etc., id. 6, 5, 4; cf.: quintus annus cum in te praetorem incidisset, Cic. Verr. 2, 2, 56, § 139.—
(b). With acc. alone (late Lat.): ut menses ... autumnale tempus inciderent, Sol. 1, § 44.—
4. To fall out, happen, occur: et in nostra civitate et in ceteris, multis fortissimis atque optimis viris injustis judiciis tales casus incidisse, Cic. Fam. 5, 17, 3: si quid tibi durius inciderit, Prop. 1, 15, 28; cf.: si casus inciderit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6: incidunt saepe tempora cum, etc., id. Off. 1, 10, 31: eorum ipsorum, quae honesta sunt, potest incidere saepe contentio et comparatio, id. ib. 1, 43, 152: potest incidere quaestio, Quint. 7, 1, 19: verbum si quod minus usitatum incidat, id. 2, 5, 4: in magnis quoque auctoribus incidunt aliqua vitiosa, id. 10, 2, 15; 11, 1, 70; Cels. 5, 27, 3: ea accidisse non quia haec facta sunt, arbitror; verum haec ideo facta, quia incasura erant illa, Plin. 2, 27, 27, § 97: si quando ita incidat, Quint. 2, 5, 5; cf.: forte ita incidit, ut, etc., Liv. 26, 23, 2: forte ita inciderat, ne, etc., id. 1, 46, 5.—
5. To fall in with, coincide, agree with, in opinion, etc.: ne ipse incidat in Diodorum, etc., Cic. Fat. 8, 15.—
6. To stumble upon, undertake at random: sic existumes non me fortuito ad tuam amplitudinem meis officiis amplectendam incidisse, etc., Cic. Fam. 5, 8, 3.— Hence in part. pres.: incĭdentĭa, subst., occurrences, events, Amm. 14, 5, 4; 22, 9, 2 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinincidō

Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin incidō From in- (“into, to”) + cadō (“to fall, fall down, descend”).

Descendants
  • Catalanincidir
  • Italianincidere
  • Portugueseincidir
  • Spanishincidir

In English words that came into English from incidō

  • incidentincidens
  • incidenceincidentia
  • coincidecoincido
  • incisionincisiō
verbthird conjugation
incīdō2
incīdō (present infinitive incīdere, perfect active incīdī, supine incīsum)
Classical[ɪŋˈkiː.doː]Ecclesiastical[in̠ʲˈt͡ʃiː.do]
incīse sg. voc. m. perf. pass. ptcp.№ 871 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. Classical Latinliterallyto cut or hew open, into, through, or up; to dissect, slit, sever; to clip
  2. to cut into, carve, engrave, inscribe on something
  3. rareto make by cutting, cut
  4. figurativelyto break off, interrupt, stop, put an end to
  5. to cut off, cut short, take away, remove
  6. rhetoricto make by cutting, to cut

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incīdōincīdēbamincīdamincīdīincīderamincīderō
2nd sg.incīdisincīdēbāsincīdēsincīdistīincīderāsincīderis
3rd sg.incīditincīdēbatincīdetincīditincīderatincīderit
1st pl.incīdimusincīdēbāmusincīdēmusincīdimusincīderāmusincīderimus
2nd pl.incīditisincīdēbātisincīdētisincīdistisincīderātisincīderitis
3rd pl.incīduntincīdēbantincīdentincīdērunt
incīdēre
incīderantincīderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incīdamincīderemincīderimincīdissem
2nd sg.incīdāsincīderēsincīderīsincīdissēs
3rd sg.incīdatincīderetincīderitincīdisset
1st pl.incīdāmusincīderēmusincīderīmusincīdissēmus
2nd pl.incīdātisincīderētisincīderītisincīdissētis
3rd pl.incīdantincīderentincīderintincīdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.incīdorincīdēbarincīdar
2nd sg.incīderis
incīdere
incīdēbāris
incīdēbāre
incīdēris
incīdēre
3rd sg.incīditurincīdēbāturincīdētur
1st pl.incīdimurincīdēbāmurincīdēmur
2nd pl.incīdiminīincīdēbāminīincīdēminī
3rd pl.incīdunturincīdēbanturincīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.incīdarincīderer
2nd sg.incīdāris
incīdāre
incīderēris
incīderēre
3rd sg.incīdāturincīderētur
1st pl.incīdāmurincīderēmur
2nd pl.incīdāminīincīderēminī
3rd pl.incīdanturincīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incīdeincīdere
pres. 2nd pl.incīditeincīdiminī
fut. 2nd sg.incīditōincīditor
fut. 3rd sg.incīditōincīditor
fut. 2nd pl.incīditōte—
fut. 3rd pl.incīduntōincīduntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincīdereincīdī
perfect infinitiveincīdisseincīsum esse
future infinitiveincīsūrum esseincīsum īrī
present participleincīdēns
incidente, incidentem, incidentēs, incidentī, incidentia, incidentibus, incidentis, incidentīs, incidentium
—
perfect participle—incīsus
incīsa, incīsā, incīsae, incīsam, incīsārum, incīsās, incīse, incīsī, incīsīs, incīsō, incīsōrum, incīsōs
future participleincīsūrus
incāsūra, incāsūrā, incāsūrae, incāsūram, incāsūrārum, incāsūrās, incāsūre, incāsūrī, incāsūrīs, incāsūrō, incāsūrōrum, incāsūrōs, incāsūrum, incāsūrus, incīsūra, incīsūrā, incīsūrae, incīsūram, incīsūrārum, incīsūrās, incīsūre, incīsūrī, incīsūrīs, incīsūrō, incīsūrōrum, incīsūrōs, incīsūrum
incīdendus
incīdundus, incīdunda, incīdundā, incīdundae, incīdundam, incīdundārum, incīdundās, incīdunde, incīdundī, incīdundīs, incīdundō, incīdundōrum, incīdundōs, incīdundum
gerundincīdendī, incīdendō, incīdendumsupineincīsum, incīsū

incīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. in-caedo,
I. to cut into, cut through, cut open, cut up (class.).
I. Lit.: teneris arboribus incisis atque inflexis, Caes. B. G. 2, 17, 4: arbores, Plin. 12, 14, 30, § 54; 32, § 58: inciditur vitro, lapide, osseisve cultellis, id. 12, 25, 54, § 115; cf.: palmes inciditur in medullam, id. 14, 9, 11, § 84: venam, to open, id. 29, 6, 58, § 126; Cels. 2, 8; Tac. A. 16, 19; cf.: incisi nervi, Plin. 11, 37, 88, § 218: circa vulnus scalpello, Cels. 5, 27, 3: pinnas, to clip, Cic. Att. 4, 2, 5; so, vites falce, Verg. E. 3, 11: pulmo incisus, cut up, divided, Cic. Div. 1, 39, 85; cf.: eupatoria foliis per extremitates incisis, i. e. notched, indented, Plin. 5, 6, 29, § 65: nos linum incidimus, legimus, cut through, cut, Cic. Cat. 3, 5, 10: funem, Verg. A. 3, 667: corpora mortuorum, to dissect, Cels. praef.: nocentes homines vivos, id. ib.: quid habet haruspex cur pulmo incisus etiam in bonis extis dirimat tempus? Cic. Div. 1, 39, 85: si rectum limitem rupti torrentibus pontes inciderint, cut through, broken through, Quint. 2, 13, 16: squamisque incisus adaestuat amnis, Stat. Th. 5, 517: non incisa notis marmcra publicis, engraved, Hor. C. 4, 8, 13: tabula ... his ferme incisa litteris fuit, Liv. 6, 29 fin.—
B. Transf.
1. To cut in, to carve, engrave, inscribe on any thing; usually constr. with in and abl.; less freq. with in and acc., the dat., or absol.
(a). With in and abl.: id non modo tum scripserunt, verum etiam in aere incisum nobis tradiderunt, Cic. Verr. 2, 4, 65; cf.: foedus in columna aenea incisum et perscriptum, id. Balb. 23, 53; Cic. Verr. 2, 2, 63, § 154: in qua basi grandibus litteris P. Africani nomen erat incisum, id. ib. 2, 4, 34, § 74: nomina in tabula incisa, id. Fam. 13, 36, 1: notum est carmen incisum in sepulcro, id. de Sen. 17, 61; id. Pis. 29, 72; id. Font. 14, 31: incidens litteras in fago recenti, Plin. 16, 9, 14, § 35: indicem in aeneis tabulis, Suet. Aug. 101: quae vos incidenda in aere censuistis, Plin. Pan. 75, 1.—
(b). With in and acc.: quae (acta) ille in aes incidit, Plin. Pan. 1, 7, 16: leges in aes incisae, Liv. 3, 57 fin.: lege jam in aes incisā, Suet. Aug. 28 fin.: quod ita erit gestum, lex erit, et in aes incidi jubebitis credo illa legitima: consules populum jure rogaverunt, etc., Cic. Phil. 1, 10, 26.—
(g). With dat. (poet. and post-Aug.): verba ceris, Ov. M. 9, 529: amores arboribus, Verg. E. 10, 53: fastos marmoreo parieti, Suet. Gramm. 17: nomen non trabibus aut saxis, Plin. Pan. 54, 7; cf.: primum aliquid da, quod possim titulis incidere, i. e. among your titles, Juv. 8, 69.—
(d). Absol.: incidebantur jam domi leges, Cic. Mil. 32, 87; cf.: tabula his litteris incīsa, Liv. 6, 29, 9: sine delectu morum quisquis incisus est, inscribed, registered, Sen. Ben. 4, 28: Victorem litteris incisis appellare, Macr. S. 3, 6, 11.—
2. To make by cutting, to cut (rare): ferroque incidit acuto Perpetuos dentes et serrae repperit usum, Ov. M. 8, 245: novas incide faces, tibi ducitur uxor, Verg. E. 8, 29; Col. 2, 21, 3.
II. Trop.
A. To break off, interrupt, put an end to: poëma ad Caesarem, quod institueram, incidi, have broken off, stopped, Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, § 11: inciditur omnis jam deliberatio, si intellegitur non posse fieri, ?*!id. de Or. 2, 82, 336; cf. Liv. 32, 37, 5: tandem haec singultu verba incidente profatur, Stat. Th. 9, 884: novas lites, Verg. E. 9, 14: ludum, Hor. Ep. 1, 14, 36: vocis genus crebro incidens, broken, interrupted, Cic. de Or. 3, 58, 217.—
B. To cut off, cut short, take away, remove: media, to cut short, Cic. Phil. 2, 19, 47: qui mihi pinnas inciderant nolunt easdem renasci, id. 4, 2, 5: Tarquinius spe omni reditus incisā exsulatum Tusculum abiit, cut off, Liv. 2, 15, 7: spe incisā, id. 3, 58, 6; 35, 31, 7; cf. id. 44, 6, 13; 44, 13, 3: tantos actus, Sil. 3, 78: ipsam, quam promimus horam casus incidit, Sen. Ep. 101: testamentum, to annul, invalidate, Dig. 28, 4, 3.—
C. In rhet., to make by cutting, to cut: aequaliter particulas, Cic. Or. 61, 205.— Hence,
1. incī-sum, i, n., rhet. t. t. for the Gr. κόμμα, a section or division of a sentence, a clause: quae nescio cur, cum Graeci κόμματα et κῶλα nominent, nos non recte incisa et membra dicamus, Cic. Or. 62, 211 (for which: incisiones et membra, id. 64, 261): incisum erit sensus non expleto numero conclusus, plerisque pars membri, Quint. 9, 4, 122; cf. id. ib. 22; 32; 44; 67; 123.—
2. incīsē, adv., in short clauses: quo pacto deceat incise membratimve dici, Cic. Or. 63, 212; cf. incisim.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinincīdō

Proto-Indo-European *kh₂eyd- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *kh₂éydeti Proto-Italic *kaidō Latin caedō Latin incidō From in- (“into, to”) + caedō (“to cut, hew, cut down, fell, cut off, cut to pieces”).

Descendants
  • Englishincide
  • Englishincise
  • Italianincidere
  • Spanishincidir

In English words that came into English from incīdō

  • incisorincīsor
  • incisiveincīsīvus
  • incideincīdō

Quick answers

What does incidō mean in Latin?
incidō, a verb, means “to fall or drop; to fall upon, meet, come upon (by chance), happen on, fall in with; to fall upon, attack, assault”.
What are the principal parts of incidō?
incidō, incidere, incidī, incāsūrus (third conjugation, no passive, no supine stem except in the future active participle).
How do you pronounce incidō?
In classical Latin, [ˈɪŋ.kɪ.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin̠ʲ.t͡ʃi.do].
Where does incidō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin incidō.
Which English words come from incidō?
English words that go back to Latin incidō include incident, incidence, coincide and incision.