verbthird conjugation, no passive, no supine stem
concidō1
concidō (present infinitive concidere, perfect active concidī)
Classical[ˈkɔŋ.kɪ.doː]Ecclesiastical[ˈkɔn̠ʲ.t͡ʃi.do]
Meaning
- to fall down or together, tumble to the ground, collapse, break down, drop
- to fall down lifeless in combat, to be slaughtered or slain
- to fall down faint
- figurativelyto lose strength or value; to be overthrown or defeated, fail; decay, perish, waste away, go to ruin
- figurativelyto subside, go down, fall
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concidō | concidēbam | concidam | concidī | concideram | conciderō |
| 2nd sg. | concidis | concidēbās | concidēs | concidistī | conciderās | concideris |
| 3rd sg. | concidit | concidēbat | concidet | concidit | conciderat | conciderit |
| 1st pl. | concidimus | concidēbāmus | concidēmus | concidimus | conciderāmus | conciderimus |
| 2nd pl. | conciditis | concidēbātis | concidētis | concidistis | conciderātis | concideritis |
| 3rd pl. | concidunt | concidēbant | concident | concidērunt concidēre | conciderant | conciderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concidam | conciderem | conciderim | concidissem |
| 2nd sg. | concidās | conciderēs | conciderīs | concidissēs |
| 3rd sg. | concidat | concideret | conciderit | concidisset |
| 1st pl. | concidāmus | conciderēmus | conciderīmus | concidissēmus |
| 2nd pl. | concidātis | conciderētis | conciderītis | concidissētis |
| 3rd pl. | concidant | conciderent | conciderint | concidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | concīdor | concīdēbar | concīdar |
| 2nd sg. | — | concīdēbāre concīdēbāris | — |
| 3rd sg. | concīditur | concīdēbātur | concīdētur |
| 1st pl. | concīdimur | concīdēbāmur | concīdēmur |
| 2nd pl. | — | concīdēbāminī | concīdēminī |
| 3rd pl. | concīduntur | concīdēbantur | concīdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | concīderer |
| 2nd sg. | concīdāre concīdāris | concīderēre concīderēris |
| 3rd sg. | concīdātur | concīderētur |
| 1st pl. | concīdāmur | concīderēmur |
| 2nd pl. | concīdāminī | concīderēminī |
| 3rd pl. | concīdantur | concīderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | concide | — |
| pres. 2nd pl. | concidite | — |
| fut. 2nd sg. | conciditō | concīditor |
| fut. 3rd sg. | conciditō | concīditor |
| fut. 2nd pl. | conciditōte | — |
| fut. 3rd pl. | conciduntō | concīduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | concidere | — |
| perfect infinitive | concidisse | — |
| present participle | concidēns | — |
| perfect participle | — | concīsa concīsā, concīsae, concīsam, concīsārum, concīsās, concīse, concīsī, concīsīs, concīsō, concīsōrum, concīsōs, concīsum, concīsus |
| future participle | concīsūra concīsūrā, concīsūrae, concīsūram, concīsūrārum, concīsūrās, concīsūre, concīsūrī, concīsūrīs, concīsūrō, concīsūrōrum, concīsūrōs, concīsūrum, concīsūrus | concīdenda concīdendā, concīdendae, concīdendam, concīdendārum, concīdendās, concīdende, concīdendīs, concīdendōrum, concīdendōs, concīdendus |
gerundconcidendī, concidendō, concidendumsupineconcīsū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- hostes, exercitum delere, concīdere
- to annihilate, cut up the enemy, an army.
- fides (vid. sect. IX. 10, note fides has six...) concidit
- credit is going down.
con-cĭdo, cĭdi, 3, v. n. cado,
I. to fall together, to fall down, to tumble to the ground (class. in prose and poetry).
I. In gen., of buildings:
conclave illud concidit, Cic. de Or. 2, 86, 353: navis veluti terrestre machinamentum, Tac. A. 14, 6: turris terrae motu, Suet. Tib. 74; cf.: urbs acerbissimo concidat incendio conflagrata, Auct. Her. 4, 8, 12.—Of other objects: omne caelum, Cic. Rep. 6, 25, 27: ipse et equus ejus ante signum Jovis concidit, id. Div. 1, 35, 77: (alces) infirmas arbores pondere adfligunt atque unā ipsae concidunt, Caes. B. G. 6, 27: pinus bipenni Thessalā, Phaedr. 4, 7, 7: ad terram pondere vasto, Verg. A. 5, 448: sub onere, Liv. 24, 8, 17: pronus in fimo, Verg. A. 5, 333 al.—II. Pregn.
A. To fall down faint or lifeless, to fall in battle or combat (cf. cado, I. B. 2.): concidit, et sonitum simul insuper arma dederunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 396 Vahl.):
paene in cursu concidi, Plaut. Ep. 2, 2, 16: vi morbi coactus concidere, Lucr. 3, 488; cf.: accesserat ad religionem, quod consul concidit, et parte membrorum captus, etc., Liv. 41, 16, 3; 10, 29, 7; cf. Lucr. 6, 759: Entellus concidit, ut quondam cava concidit ... pinus, Verg. A. 5, 448; Ov. M. 7, 538: sanus bibit, statim concidit, Quint. 4, 2, 54; cf.: concidere epoto poculo, id. 5, 13, 15; and: ad primum gustum, Suet. Ner. 33: deficientibus viribus, id. Tib. 73: par quoddam (gladiatorum) mutuis ictibus, id. Claud. 34; cf. Ov. M. 5, 77: Dido usa manu, id. H. 7, 196: sparo percussus, Nep. Epam. 9, 1: in proelio, Cic. Tusc. 1, 37, 89: vitio adversariorum, Nep. Ages. 5, 2.—Of game: multaeque per herbas Conciderant illo percutiente ferae, Ov. H. 4, 94.—Of victims, to be slaughtered or slain, to fall: vitulus ... propter mactatus concidit aras, Lucr. 2, 353; Tib. 1, 2, 62; Ov. M. 8, 764; 10, 272; hence also of Iphigenia, Lucr. 1, 99.— B. Trop. (cf. cado, II.), to lose strength, value, etc., to fall to the earth, to be overthrown, to fail, be defeated, to decay, perish, fall, to go to ruin, waste away, cease; of the wind, to fall, subside, go down:
concidunt venti, Hor. C. 1, 12, 30; Lucr. 4, 509. —Of a flame: jam illa flamma, quae magnā congerie convaluerat, diductis quibus alebatur, concidet, Quint. 5, 13, 13; cf. in a figure: nonne, ut ignis in aquam conjectus continuo restinguitur et refrigeratur, sic refervens falsum crimen in purissimam et castissimam vitam collatum statim concidit et restinguitur? Cic. Rosc. Com. 6, 17: macie, to shrink together, shrivel up, Ov. H. 21, 215: illas assumere robora gentes, Concidere has, id. M. 15, 422; cf.: concidit auguris Argivi domus, Hor. C. 3, 16, 11: quā concidit Ilia tellus, Verg. A. 11, 245: eodem anno, quo Carthago concidit, Vell. 1, 13: judicum vocibus fractus reus et unā patroni omnes conciderunt, Cic. Att. 1, 16, 5; cf. id. ib. § 10: ecquis umquam tam ex amplo statu concidit? id. ib. 3, 10, 2: malas causas semper obtinuit, in optimā concidit, id. ib. 7, 25 med.: concidit (Phocion) maxime uno crimine, quod, etc., Nep. Phoc. 2, 4; Tac. A. 16, 21; cf.: Tiberii saevitiā, id. ib. 16, 29: hostes concidunt animis, are disheartened, Hirt. B. G. 8, 19; cf. Cic. Div. 2, 58, 119: scimus Romae solutione impeditā fidem concidisse, failed, was prostrated, id. Imp. Pomp. 7, 19; cf. id. ib. 7, 19 fin.: opes Persarum, Tac. A. 12, 13: senatūs auctoritas, Cic. Att. 1, 16, 7; cf.: imperii majestas, Nep. Pelop. 2, 4; Cic. Or. 43, 148: artificia, id. Ac. 2, 47, 146: praeclara nomina artificum, Cic. Verr. 2, 4, 6, § 12: omnis ferocia, Liv. 28, 26, 14: bellum, Tac. H. 2, 57 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concidō cidī, —, ere
cado, to fall together, fall down, tumble, fall to earth: conclave illud concidit: urbs uno incendio: pinus bipenni, Ph.: ad terram, V.: sub onere, L.: concidere miratur arator tauros, O.—To fall dead, be slain, fall: omnes advorsis volneribus conciderant, S.: sparo percussus, N.: in proelio: victima taurus Concidit, O. — Fig., to decline, fall, be overthrown, fail, be defeated, decay, perish, go to ruin, waste away, cease: concidunt venti, subside, H.: falsum crimen concidit: macie, to shrivel, O.: concidit auguris domus, H.: concidit (Phocion) maxime uno crimine, quod, etc., N.: scimus fidem concidisse, was prostrated: praeclara nomina artificum: omnis ferocia, L.: senatūs auctoritas: mente.
concīdō cīdī, cīsus, ere
com- + caedo, to cut up, cut through, cut to pieces, ruin, destroy: nervos: navīs, L.: magnos scrobibus montīs, to break up mounds, V. — In battle, to cut to pieces, cut down, destroy, kill: multitudinem eorum, Cs.: ab insciis conciduntur, N.—To cut up, beat severely, cudgel soundly: virgis plebem: pugnis, Iu.: concisus plurimis volneribus.—Fig., of discourse, to divide minutely, make fragmentary: sententias. —To strike down, prostrate, ruin, destroy, annul: auctoritatem ordinis: Antonium decretis: Timocraten totis voluminibus, to confute.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcidō
Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin concidō From con- + cadō (“fall”).