verbthird conjugation, no passive, no supine stem
intercidō1
intercidō (present infinitive intercidere, perfect active intercidī)
Classical[ɪnˈtɛr.kɪ.doː]Ecclesiastical[inˈtɛr.t͡ʃi.do]
Meaning
- to fall between
- to occur meanwhile, happen
- to be lost or forgotten, fall to the ground, perish, go to ruin
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intercidō | intercidēbam | intercidam | intercidī | intercideram | interciderō |
| 2nd sg. | intercidis | intercidēbās | intercidēs | intercidistī | interciderās | intercideris |
| 3rd sg. | intercidit | intercidēbat | intercidet | intercidit | interciderat | interciderit |
| 1st pl. | intercidimus | intercidēbāmus | intercidēmus | intercidimus | interciderāmus | interciderimus |
| 2nd pl. | interciditis | intercidēbātis | intercidētis | intercidistis | interciderātis | intercideritis |
| 3rd pl. | intercidunt | intercidēbant | intercident | intercidērunt intercidēre | interciderant | interciderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intercidam | interciderem | interciderim | intercidissem |
| 2nd sg. | intercidās | interciderēs | interciderīs | intercidissēs |
| 3rd sg. | intercidat | intercideret | interciderit | intercidisset |
| 1st pl. | intercidāmus | interciderēmus | interciderīmus | intercidissēmus |
| 2nd pl. | intercidātis | interciderētis | interciderītis | intercidissētis |
| 3rd pl. | intercidant | interciderent | interciderint | intercidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intercīdor | intercīdēbar | intercīdar |
| 2nd sg. | — | intercīdēbāre intercīdēbāris | — |
| 3rd sg. | intercīditur | intercīdēbātur | intercīdētur |
| 1st pl. | intercīdimur | intercīdēbāmur | intercīdēmur |
| 2nd pl. | — | intercīdēbāminī | intercīdēminī |
| 3rd pl. | intercīduntur | intercīdēbantur | intercīdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | intercīderer |
| 2nd sg. | intercīdāre intercīdāris | intercīderēre intercīderēris |
| 3rd sg. | intercīdātur | intercīderētur |
| 1st pl. | intercīdāmur | intercīderēmur |
| 2nd pl. | intercīdāminī | intercīderēminī |
| 3rd pl. | intercīdantur | intercīderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intercide | — |
| pres. 2nd pl. | intercidite | — |
| fut. 2nd sg. | interciditō | intercīditor |
| fut. 3rd sg. | interciditō | intercīditor |
| fut. 2nd pl. | interciditōte | — |
| fut. 3rd pl. | interciduntō | intercīduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intercidere | — |
| perfect infinitive | intercidisse | — |
| present participle | intercidēns | — |
| perfect participle | — | intercīsa intercīsā, intercīsae, intercīsam, intercīsārum, intercīsās, intercīse, intercīsī, intercīsīs, intercīsō, intercīsōrum, intercīsōs, intercīsum, intercīsus |
| future participle | intercīsūra intercīsūrā, intercīsūrae, intercīsūram, intercīsūrārum, intercīsūrās, intercīsūre, intercīsūrī, intercīsūrīs, intercīsūrō, intercīsūrōrum, intercīsūrōs, intercīsūrum, intercīsūrus | intercīdenda intercīdendā, intercīdendae, intercīdendam, intercīdendārum, intercīdendās, intercīdende, intercīdendīs, intercīdendōrum, intercīdendōs, intercīdendus |
gerundintercidendī, intercidendō, intercidendumsupineintercīsū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- liber intercidit, periit
- the book has been lost.
inter-cīdo, īdi, īsum, 3, v. a. caedo,
I. to cut asunder, cut up, cut to pieces, divide, pierce, cut through.
I. Lit.:
harundinetum, to thin out by cutting, Col. 4, 32, 4: venas, Plin. 11, 37, 65, § 174: radices, id. 18, 19, 49, 2, § 177: olivas acuto calamo, Pall. Nov. 22, 3: lacus, interciso monte, in Nar defluit, Cic. Att. 4, 15, 5; cf.: an Isthmos intercidi possit, Quint. 8, 3, 46: aedis, Dig. 9, 2, 49: flammas ignis, Vulg. Psa. 28, 7: pontem, to cut down, Liv. 36, 6.—B. Esp., of accounts, to mutilate, falsify:
commentarios, Plin. Ep. 6, 22, 4: rationes dominicas, Dig. 11, 3, 1, § 5. — II. Transf., to part, divide, cut up, mangle, mutilate, destroy:
sententias, to pervert in reading, Gell. 13, 30, 9: lux intercisa, Stat. Th. 2, 184: jugum mediocri valle a castris intercisum, separated, Hirt. B. G. 8, 14: dies intercisi, half-holidays: intercisi dies sunt, per quos mane et vesperi est nefas; medio tempore, inter hostiam caesam et exta porrecta, fas: a quo quod fas tum intercedit: aut eo est intercisum nefas, intercisum, Varr. L. L. 6, § 31 Müll.; cf. Macr. S. 1, 16; Ov. F. 1, 49. — Hence, intercīsē, adv., piecemeal, interruptedly, confusedly, Cic. Part. Or. 7, 24; Gell. 11, 2, 5: dictum, syncopated, id. 15, 3, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
intercīdō īdī, īsus, ere
inter+caedo, to cut asunder, divide, cut through, cut down: lacus, interciso monte, defluit: pontem, L.
intercidō idī,—,ere
inter+cado, to fall between: inter arma corporaque intercidente telo, L.—To occur meanwhile, happen: si quae interciderunt, etc.—Fig., to fall to the ground, perish: pereant amici, dum unā inimici intercidant, Poët. ap. C.—To drop out, be lost, be forgotten: memoriā, L.: nomen longis intercidit annis, O.: Quod si interciderit tibi nunc aliquid, escapes you (i. e. your memory), H.: intercidere nomina, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latinintercidō
Latin inter- Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin intercidō From inter- + cadō (“fall”).