verbthird conjugation
abscīdō
abscīdō (present infinitive abscīdere, perfect active abscīdī, supine abscīsum)
Classical[apˈskiː.doː]Ecclesiastical[abˈʃiː.do]
Meaning
- to cut off (with an instrument), cut short
- to amputate
- figurativelyto deprive (of), cut off, detract
- figurativelyto banish, forbid, expel; destroy (hope)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ferrō sēcō, amputōabscīdō -ere — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 16
cut off
abscīdō -ere, -cīsus — in De Bello Gallico II and De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abscīdō | abscīdēbam | abscīdam | abscīdī | abscīderam | abscīderō |
| 2nd sg. | abscīdis | abscīdēbās | abscīdēs | abscīdistī | abscīderās | abscīderis |
| 3rd sg. | abscīdit | abscīdēbat | abscīdet | abscīdit | abscīderat | abscīderit |
| 1st pl. | abscīdimus | abscīdēbāmus | abscīdēmus | abscīdimus | abscīderāmus | abscīderimus |
| 2nd pl. | abscīditis | abscīdēbātis | abscīdētis | abscīdistis | abscīderātis | abscīderitis |
| 3rd pl. | abscīdunt | abscīdēbant | abscīdent | abscīdērunt abscīdēre | abscīderant | abscīderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abscīdam | abscīderem | abscīderim | abscīdissem |
| 2nd sg. | abscīdās | abscīderēs | abscīderīs | abscīdissēs |
| 3rd sg. | abscīdat | abscīderet | abscīderit | abscīdisset |
| 1st pl. | abscīdāmus | abscīderēmus | abscīderīmus | abscīdissēmus |
| 2nd pl. | abscīdātis | abscīderētis | abscīderītis | abscīdissētis |
| 3rd pl. | abscīdant | abscīderent | abscīderint | abscīdissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | abscīdor | abscīdēbar | abscīdar |
| 2nd sg. | abscīderis abscīdere | abscīdēbāris abscīdēbāre | abscīdēris abscīdēre |
| 3rd sg. | abscīditur | abscīdēbātur | abscīdētur |
| 1st pl. | abscīdimur | abscīdēbāmur | abscīdēmur |
| 2nd pl. | abscīdiminī | abscīdēbāminī | abscīdēminī |
| 3rd pl. | abscīduntur | abscīdēbantur | abscīdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | abscīdar | abscīderer |
| 2nd sg. | abscīdāris abscīdāre | abscīderēris abscīderēre |
| 3rd sg. | abscīdātur | abscīderētur |
| 1st pl. | abscīdāmur | abscīderēmur |
| 2nd pl. | abscīdāminī | abscīderēminī |
| 3rd pl. | abscīdantur | abscīderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abscīde | abscīdere |
| pres. 2nd pl. | abscīdite | abscīdiminī |
| fut. 2nd sg. | abscīditō | abscīditor |
| fut. 3rd sg. | abscīditō | abscīditor |
| fut. 2nd pl. | abscīditōte | — |
| fut. 3rd pl. | abscīduntō | abscīduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abscīdere | abscīdī |
| perfect infinitive | abscīdisse | abscīsum esse |
| future infinitive | abscīsūrum esse | abscīsum īrī |
| present participle | abscīdēns | — |
| perfect participle | — | abscīsus |
| future participle | abscīsūrus abscīsūra, abscīsūrā, abscīsūrae, abscīsūram, abscīsūrārum, abscīsūrās, abscīsūre, abscīsūrī, abscīsūrīs, abscīsūrō, abscīsūrōrum, abscīsūrōs, abscīsūrum | abscīdendus abscīdundus, abscīdenda, abscīdendā, abscīdendae, abscīdendam, abscīdendārum, abscīdendās, abscīdende, abscīdendīs, abscīdendōrum, abscīdendōs |
gerundabscīdendī, abscīdendō, abscīdendumsupineabscīsum, abscīsū
abs-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. caedo,
I. to cut off with a sharp instrument (diff. from ab-scindo, to break or tear off as with the hand); the former corresponds to praecidere, the latter to avellere, v. Liv. 31, 34, 4 Drak.
I. Lit.:
caput, Cic. Phil. 11, 2, 5; Liv. 4, 19; Verg. A. 12, 511 al.; so, membra, Lucr. 3, 642: bracchium, Liv. 4, 28, 8: collum, Sil. 15, 473: dextram, Suet. Caes. 68: linguam, Plaut. Am. 2, 1, 7; Suet. Calig. 27 al.: comas alicui, Luc. 6, 568: truncos arborum et ramos, Caes. B. G. 7, 73, 2.—II. Trop., to cut off, deprive of; to detract:
spem (alicui), Liv. 4, 10, 4; 24, 30, 12; 35, 45, 6: orationem alicui, id. 45, 37, 9: omnium rerum respectum sibi, id. 9, 23, 12: omnia praesidia, Tac. H. 3, 78: vocem, Vell. 2, 66; cf. Quint. 8, 3, 85.—Absol.: quarum (orationum) alteram non libebat mihi scribere, quia abscideram, had broken off, Cic. Att. 2, 7.—Hence, abscīsus, a, um, P. a., cut off. A. Of places, steep, precipitous (cf. abruptus):
saxum undique abscisum, Liv. 32, 4, 5; so id. 32, 25, 36: rupes, id. 32, 5, 12.—B. Of speech, abrupt, concise, short:
in voce aut omnino suppressā, aut etiam abscisā, Quint. 8, 3, 85; 9, 4, 118 Halm (al. abscissa): asperum et abscisum castigationis genus, Val. Max. 2, 7, 14: responsum, id. 3, 8, 3: sententia, id. 6, 3, 10; cf. in comp.: praefractior atque abscisior justitia, id. 6, 5, ext. 4.—Sup. prob. not used.—Adv.: abscīsē, cut off; hence, of speech, concisely, shortly, distinctly, Val. Max. 3, 7, ext. 6; Dig. 50, 6, 5, § 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
abscīdō cīdī, cīsus, ere
abs+caedo, to cut off, hew off: caput, L.: cervicibus fractis caput abscidit.—Fig., to cut off, separate, divide: abscisus in duas partīs exercitus, Cs.—To cut off, take away violently: aliā spe undique abscisā, L.: omnium rerum respectum nobis, L.: quia abscideram, because I had broken off abruptly.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Italic*ap
- Latinabscīdō
Latin ab- Proto-Indo-European *kh₂eyd- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *kh₂éydeti Proto-Italic *kaidō Latin caedō Latin abscīdō From ab- (“away from”) + caedō (“cut, fell; strike; kill”).
Italo-Romance
- Italianascidere
Borrowings
- Englishabscise
In English words that came into English from abscīdō
- absciseabscīsus