LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

abscīdō

abscīdō (present infinitive abscīdere, perfect active abscīdī, supine abscīsum)
Classical[apˈskiː.doː]Ecclesiastical[abˈʃiː.do]

Meaning

  1. to cut off (with an instrument), cut short
  2. to amputate
  3. figurativelyto deprive (of), cut off, detract
  4. figurativelyto banish, forbid, expel; destroy (hope)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abscīdōabscīdēbamabscīdamabscīdīabscīderamabscīderō
2nd sg.abscīdisabscīdēbāsabscīdēsabscīdistīabscīderāsabscīderis
3rd sg.abscīditabscīdēbatabscīdetabscīditabscīderatabscīderit
1st pl.abscīdimusabscīdēbāmusabscīdēmusabscīdimusabscīderāmusabscīderimus
2nd pl.abscīditisabscīdēbātisabscīdētisabscīdistisabscīderātisabscīderitis
3rd pl.abscīduntabscīdēbantabscīdentabscīdērunt
abscīdēre
abscīderantabscīderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abscīdamabscīderemabscīderimabscīdissem
2nd sg.abscīdāsabscīderēsabscīderīsabscīdissēs
3rd sg.abscīdatabscīderetabscīderitabscīdisset
1st pl.abscīdāmusabscīderēmusabscīderīmusabscīdissēmus
2nd pl.abscīdātisabscīderētisabscīderītisabscīdissētis
3rd pl.abscīdantabscīderentabscīderintabscīdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.abscīdorabscīdēbarabscīdar
2nd sg.abscīderis
abscīdere
abscīdēbāris
abscīdēbāre
abscīdēris
abscīdēre
3rd sg.abscīditurabscīdēbāturabscīdētur
1st pl.abscīdimurabscīdēbāmurabscīdēmur
2nd pl.abscīdiminīabscīdēbāminīabscīdēminī
3rd pl.abscīdunturabscīdēbanturabscīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.abscīdarabscīderer
2nd sg.abscīdāris
abscīdāre
abscīderēris
abscīderēre
3rd sg.abscīdāturabscīderētur
1st pl.abscīdāmurabscīderēmur
2nd pl.abscīdāminīabscīderēminī
3rd pl.abscīdanturabscīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abscīdeabscīdere
pres. 2nd pl.abscīditeabscīdiminī
fut. 2nd sg.abscīditōabscīditor
fut. 3rd sg.abscīditōabscīditor
fut. 2nd pl.abscīditōte—
fut. 3rd pl.abscīduntōabscīduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabscīdereabscīdī
perfect infinitiveabscīdisseabscīsum esse
future infinitiveabscīsūrum esseabscīsum īrī
present participleabscīdēns—
perfect participle—abscīsus
future participleabscīsūrus
abscīsūra, abscīsūrā, abscīsūrae, abscīsūram, abscīsūrārum, abscīsūrās, abscīsūre, abscīsūrī, abscīsūrīs, abscīsūrō, abscīsūrōrum, abscīsūrōs, abscīsūrum
abscīdendus
abscīdundus, abscīdenda, abscīdendā, abscīdendae, abscīdendam, abscīdendārum, abscīdendās, abscīdende, abscīdendīs, abscīdendōrum, abscīdendōs
gerundabscīdendī, abscīdendō, abscīdendumsupineabscīsum, abscīsū

abs-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. caedo,
I. to cut off with a sharp instrument (diff. from ab-scindo, to break or tear off as with the hand); the former corresponds to praecidere, the latter to avellere, v. Liv. 31, 34, 4 Drak.
I. Lit.: caput, Cic. Phil. 11, 2, 5; Liv. 4, 19; Verg. A. 12, 511 al.; so, membra, Lucr. 3, 642: bracchium, Liv. 4, 28, 8: collum, Sil. 15, 473: dextram, Suet. Caes. 68: linguam, Plaut. Am. 2, 1, 7; Suet. Calig. 27 al.: comas alicui, Luc. 6, 568: truncos arborum et ramos, Caes. B. G. 7, 73, 2.—
II. Trop., to cut off, deprive of; to detract: spem (alicui), Liv. 4, 10, 4; 24, 30, 12; 35, 45, 6: orationem alicui, id. 45, 37, 9: omnium rerum respectum sibi, id. 9, 23, 12: omnia praesidia, Tac. H. 3, 78: vocem, Vell. 2, 66; cf. Quint. 8, 3, 85.—Absol.: quarum (orationum) alteram non libebat mihi scribere, quia abscideram, had broken off, Cic. Att. 2, 7.—Hence, abscīsus, a, um, P. a., cut off.
A. Of places, steep, precipitous (cf. abruptus): saxum undique abscisum, Liv. 32, 4, 5; so id. 32, 25, 36: rupes, id. 32, 5, 12.—
B. Of speech, abrupt, concise, short: in voce aut omnino suppressā, aut etiam abscisā, Quint. 8, 3, 85; 9, 4, 118 Halm (al. abscissa): asperum et abscisum castigationis genus, Val. Max. 2, 7, 14: responsum, id. 3, 8, 3: sententia, id. 6, 3, 10; cf. in comp.: praefractior atque abscisior justitia, id. 6, 5, ext. 4.—Sup. prob. not used.—Adv.: abscīsē, cut off; hence, of speech, concisely, shortly, distinctly, Val. Max. 3, 7, ext. 6; Dig. 50, 6, 5, § 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ep
  2. Proto-Indo-European*h₂epó
  3. Proto-Italic*ap
  4. Latinabscīdō

Latin ab- Proto-Indo-European *kh₂eyd- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *kh₂éydeti Proto-Italic *kaidō Latin caedō Latin abscīdō From ab- (“away from”) + caedō (“cut, fell; strike; kill”).

Italo-Romance
  • Italianascidere
Borrowings
  • Englishabscise

In English words that came into English from abscīdō

  • absciseabscīsus

Quick answers

What does abscīdō mean in Latin?
abscīdō, a verb, means “to cut off (with an instrument), cut short; to amputate; to deprive (of), cut off, detract”.
What are the principal parts of abscīdō?
abscīdō, abscīdere, abscīdī, abscīsum (third conjugation).
How do you pronounce abscīdō?
In classical Latin, [apˈskiː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [abˈʃiː.do].
Where does abscīdō come from?
Proto-Indo-European *h₂ep → Proto-Indo-European *h₂epó → Proto-Italic *ap → Latin abscīdō.