verbthird conjugation
incurrō
incurrō (present infinitive incurrere, perfect active incurrī or incucurrī, supine incursum)
Classical[ɪŋˈkʊr.roː]Ecclesiastical[iŋˈkur.ro]
Meaning
- transitiveto run into or towards
- transitiveto attack, invade
- intransitiveto happen (to), befall, occur, to incur
- intransitiveto fall
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incurrō | incurrēbam | incurram | incurrī incucurrī | incurreram incucurreram | incurrerō incucurrerō |
| 2nd sg. | incurris | incurrēbās | incurrēs | incurristī incucurristī | incurrerās incucurrerās | incurreris incucurreris |
| 3rd sg. | incurrit | incurrēbat | incurret | incurrit incucurrit | incurrerat incucurrerat | incurrerit incucurrerit |
| 1st pl. | incurrimus | incurrēbāmus | incurrēmus | incurrimus incucurrimus | incurrerāmus incucurrerāmus | incurrerimus incucurrerimus |
| 2nd pl. | incurritis | incurrēbātis | incurrētis | incurristis incucurristis | incurrerātis incucurrerātis | incurreritis incucurreritis |
| 3rd pl. | incurrunt | incurrēbant | incurrent | incurrērunt incurrēre, incucurrērunt, incucurrēre | incurrerant incucurrerant | incurrerint incucurrerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incurram | incurrerem | incurrerim incucurrerim | incurrissem incucurrissem |
| 2nd sg. | incurrās | incurrerēs | incurrerīs incucurrerīs | incurrissēs incucurrissēs |
| 3rd sg. | incurrat | incurreret | incurrerit incucurrerit | incurrisset incucurrisset |
| 1st pl. | incurrāmus | incurrerēmus | incurrerīmus incucurrerīmus | incurrissēmus incucurrissēmus |
| 2nd pl. | incurrātis | incurrerētis | incurrerītis incucurrerītis | incurrissētis incucurrissētis |
| 3rd pl. | incurrant | incurrerent | incurrerint incucurrerint | incurrissent incucurrissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | incurror | incurrēbar | incurrar |
| 2nd sg. | incurreris incurrere | incurrēbāris incurrēbāre | incurrēris incurrēre |
| 3rd sg. | incurritur | incurrēbātur | incurrētur |
| 1st pl. | incurrimur | incurrēbāmur | incurrēmur |
| 2nd pl. | incurriminī | incurrēbāminī | incurrēminī |
| 3rd pl. | incurruntur | incurrēbantur | incurrentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | incurrar | incurrerer |
| 2nd sg. | incurrāris incurrāre | incurrerēris incurrerēre |
| 3rd sg. | incurrātur | incurrerētur |
| 1st pl. | incurrāmur | incurrerēmur |
| 2nd pl. | incurrāminī | incurrerēminī |
| 3rd pl. | incurrantur | incurrerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | incurre | incurrere |
| pres. 2nd pl. | incurrite | incurriminī |
| fut. 2nd sg. | incurritō | incurritor |
| fut. 3rd sg. | incurritō | incurritor |
| fut. 2nd pl. | incurritōte | — |
| fut. 3rd pl. | incurruntō | incurruntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | incurrere | incurrī |
| perfect infinitive | incurrisse incucurrisse | incursum esse |
| future infinitive | incursūrum esse | incursum īrī |
| present participle | incurrēns | — |
| perfect participle | — | incursus incursa, incursā, incursae, incursam, incursārum, incursās, incurse, incursī, incursīs, incursō, incursōrum, incursōs |
| future participle | incursūrus incursūra, incursūrā, incursūrae, incursūram, incursūrārum, incursūrās, incursūre, incursūrī, incursūrīs, incursūrō, incursūrōrum, incursūrōs, incursūrum | incurrendus incurrundus, incurrenda, incurrendā, incurrendae, incurrendam, incurrendārum, incurrendās, incurrende, incurrendīs, incurrendōrum, incurrendōs |
gerundincurrendī, incurrendō, incurrendumsupineincursum, incursū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in perniciem incurrere
- to be ruined, undone.
- in latus hostium incurrere
- to fall upon the enemy's flank.
- in alicuius odium incurrere
- to incur a person's hatred.
- in pericula incidere, incurrere
- to find oneself in a hazardous position.
- in offensionem alicuius incurrere (Verr. 1. 12. 35)
- to hurt some one's feelings.
in-curro, curri and cŭcurri (incurri, Cic. Or. 67, 224; Liv. 1, 37, 3; 9, 21, 3; Curt. 4, 5, 19; Sen. Q. N. 5, 13, 1 saep.:
I.
incucurri, Liv. 27, 18, 19; Sen. Ep. 96, 1 al.), cursum, ĕre, v. n. and a. [in-curro], to run into or towards, run upon, fall in with, to rush at, assail, attack (class.). I. Lit.
(a). With in:
incurristi amens in columnas, Cic. Or. 67, 224: in domum, id. Off. 3, 17, 68; cf. fig.: mihi videtur praetorius candidatus in consularem quasi desultorius in quadrigarum curriculum incurrere, to run into, id. Mur. 27, 57: in aliquem, id. Planc. 7, 17: in hostem, Flor. 1, 9, 7.—(b). With dat.:
armentis incurrere fortibus, Ov. M. 7, 546: proeliantibus Romanis, to rush upon, Tac. A. 2, 16: levi armaturae hostium, Liv. 22, 17, 6: peditum signa cornibus incurrerunt, id. 28, 15, 3: Mauris, Sall. J. 101, 8.— (g). With a simple acc.:
atque eos a tergo incurrerunt, Sall. Fragm. ap. Rufin. de Schem. Lex.: tota vi novissimos, to attack, Tac. A. 1, 51.—2. Milit., to make an inroad or irruption, to invade:
in Macedoniam, Liv. 36, 25, 7: in agrum suum, id. 29, 5, 6: in provincias, Flor. 3, 4, 1.—II. Trop.
A. In gen.:
in oculos incurrentes, meeting the sight, Cic. Att. 12, 21, 5: id quod oculis incurrit, Sen. Ben. 1, 5: non solum in oculos, sed etiam in voculas malevolorum, Cic. Fam. 2, 16, 2: ordinem sequens in memoriam notam et aequalem necessario incurro, I am led to, etc., id. Brut. 69, 244: in maximam fraudem, to fall into, id. Off. 3, 13, 55: quaestus in odia hominum, id. ib. 1, 42, 150: in magnam aliquam difficultatem, id. Fam. 4, 2, 4: labor in varias reprehensiones, id. Fin. 1, 1: in morbos, in damna, in dedecora, id. ib. 14, 47: in alterum genus injustitiae, id. Off. 1, 9, 29: in memoriam notam et aequalem, id. Brut. 69, 244: in memoriam communium miseriarum, id. ib. 71, 251. — 2. With acc. (post-class.), to incur:
crimen loquacitatis, Lact. 2, 7 fin.; cf. pass.: incursus angor, Sid. Ep. 8, 9. — B. Esp.
1. To run against, strike against, offend:
si jactor in turba, accuso ... eum qui in me incurrit atque incidit, Cic. Planc. 7, 17: ut in eum non invasisse, sed incurrisse videamur, id. Sest. 6, 14.—Absol.: quis est tam lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat? Cic. Fam. 9, 2, 2. — With acc.: venantium agmen, Sulp. Sev. Dial. 2, 9, 6.— 2. To commit a fault (only postclass.):
nihil vitii mulier incurrit, Dig. 24, 1, 13: aliquid, Lampr. Alex. Sev. 12.—3. To rush upon, assault carnally:
si nihil est, servis incurritur, Juv. 6, 331: sororem, App. M. 10, p. 250, 6.—4. Of events, to befall, happen, occur to:
casus, qui in sapientem potest incurrere, Cic. Tusc. 5, 10, 29: in ipsos etesias, id. Fam. 15, 11, 2: tua λῆψις in quem diem incurrit, nescio, id. Att. 7, 7, 3: natalis plebeiis incurrens Circensibus, Suet. Tib. 26: disputatio, in quam non aliquis locus incurrat, Cic. Top. 21, 79.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-currō currī and cucurrī, cursūrus, ere,
to run into, run upon, rush at, make an attack: Conixi incurrunt hastis, V.: amens in columnas: in hostīs, S.: in Macedoniam, invade, L.: in me, run against: armentis incurrere fortibus, O.: levi armaturae hostium, L.: Mauris, S.: Romano (i. e. Romanis), H.—To extend to, border on: agri, qui in publicum Campanum incurrebant.—Fig., to run against, fall into, incur, meet: in maximam fraudem, fall into: in difficultatem: non solum in oculos, sed etiam in voculas malevolorum.—To run against, strike against, offend, stumble: qui in tantis tenebris nusquam incurrat?: in eum.—To befall, happen, occur to: casus, qui in sapientem potest incurrere: in ipsos etesias.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinincurrō
Latin currō Latin incurrō From in- + currō.
Descendants
- Catalanincórrer
- Englishincur
- Frenchencourir
- Italianincorrere
- Portugueseincorrer
- Romanianîncura
- Spanishincurrir
- Galicianincorrer
In English words that came into English from incurrō
- incurincurrere
- incursionincursiō
- incurrentincurrēns