verbthird conjugation
recidō1
recidō (present infinitive recidere, perfect active reccidī or recidī, supine recāsum)
Classical[ˈrɛ.kɪ.doː]Ecclesiastical[ˈrɛː.t͡ʃi.do]
Meaning
- to fall back, return (especially of an evil)
- to recoil
- to fall upon, happen to
Latīnē defined in Latin in our graded readers
fall back
recidō -ere — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recidō | recidēbam | recidam | reccidī recidī | reccideram recideram | recciderō reciderō |
| 2nd sg. | recidis | recidēbās | recidēs | reccidistī recidistī | recciderās reciderās | reccideris recideris |
| 3rd sg. | recidit | recidēbat | recidet | reccidit recidit | recciderat reciderat | recciderit reciderit |
| 1st pl. | recidimus | recidēbāmus | recidēmus | reccidimus recidimus | recciderāmus reciderāmus | recciderimus reciderimus |
| 2nd pl. | reciditis | recidēbātis | recidētis | reccidistis recidistis | recciderātis reciderātis | reccideritis recideritis |
| 3rd pl. | recidunt | recidēbant | recident | reccidērunt reccidēre, recidērunt, recidēre | recciderant reciderant | recciderint reciderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recidam | reciderem | recciderim reciderim | reccidissem recidissem |
| 2nd sg. | recidās | reciderēs | recciderīs reciderīs | reccidissēs recidissēs |
| 3rd sg. | recidat | recideret | recciderit reciderit | reccidisset recidisset |
| 1st pl. | recidāmus | reciderēmus | recciderīmus reciderīmus | reccidissēmus recidissēmus |
| 2nd pl. | recidātis | reciderētis | recciderītis reciderītis | reccidissētis recidissētis |
| 3rd pl. | recidant | reciderent | recciderint reciderint | reccidissent recidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | recidor | recidēbar | recidar |
| 2nd sg. | — | recidēbāre recidēbāris | — |
| 3rd sg. | reciditur | recidēbātur | recidētur |
| 1st pl. | recidimur | recidēbāmur | recidēmur |
| 2nd pl. | — | recidēbāminī | recidēminī |
| 3rd pl. | reciduntur | recidēbantur | recidentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | reciderer |
| 2nd sg. | recidāre recidāris | reciderēre reciderēris |
| 3rd sg. | recidātur | reciderētur |
| 1st pl. | recidāmur | reciderēmur |
| 2nd pl. | recidāminī | reciderēminī |
| 3rd pl. | recidantur | reciderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | recide | — |
| pres. 2nd pl. | recidite | — |
| fut. 2nd sg. | reciditō | reciditor |
| fut. 3rd sg. | reciditō | reciditor |
| fut. 2nd pl. | reciditōte | — |
| fut. 3rd pl. | reciduntō | reciduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | recidere | — |
| perfect infinitive | reccidisse recidisse | — |
| future infinitive | recāsūrum esse | — |
| present participle | recidēns recidente, recidentem, recidentēs, recidentī, recidentia, recidentibus, recidentis, recidentīs, recidentium | — |
| perfect participle | — | recāsa recāsā, recāsae, recāsam, recāsārum, recāsās, recāse, recāsī, recāsīs, recāsō, recāsōrum, recāsōs, recāsus, recīsa, recīsā, recīsae, recīsam, recīsārum, recīsās, recīse, recīsī, recīsīs, recīsō, recīsōrum, recīsōs, recīsum, recīsus |
| future participle | recāsūrus recāsūra, recāsūrā, recāsūrae, recāsūram, recāsūrārum, recāsūrās, recāsūre, recāsūrī, recāsūrīs, recāsūrō, recāsūrōrum, recāsūrōs, recāsūrum, recīsūra, recīsūrā, recīsūrae, recīsūram, recīsūrārum, recīsūrās, recīsūre, recīsūrī, recīsūrīs, recīsūrō, recīsūrōrum, recīsūrōs, recīsūrum, recīsūrus | recīdenda recīdendā, recīdendae, recīdendam, recīdendārum, recīdendās, recīdende, recīdendīs, recīdendōrum, recīdendōs, recīdendus |
gerundrecidendī, recidendō, recidendumsupinerecāsum, recāsū
rĕcĭdo, reccidi (better than recidi; cf. Cic. Rep. 2, 8, 14), cāsum (recasurus, Cic. Att. 4, 16, 12; Suet. Aug. 96; Gai. Inst. 1, 127), 3 (with
I. e long, Lucr. 1, 857; 1063; 5, 280; Prop. 4 (5), 8, 44; Ov. M. 6, 212; 10, 18; 180; id. R. Am. 611; Juv. 12, 54; Phaedr. 3, 18, 15 al.;
prob., also, Plaut. Men. 3, 2, 54, and Ter. Hec. prol. alt. 39; v. the art. re), v. n., to fall back (class., and very freq., esp. in the trop. signif.; but not found in Virg. or Hor.). A. Lit.: neque posse e terris in loca caeli Recidere inferiora, Lucr. 1, 1063:
quia et recidant omnia in terras et oriantur e terris, Cic. N. D. 2, 26, 66: ramulum adductum, ut remissus esset, in oculum suum reccidisse, had sprung back, recoiled, id. Div. 1, 54, 123: quem (discum) libratum in auras Misit ... Recidit in solidam longo post tempore terram Pondus, Ov. M. 10, 180: etiam si recta recciderat (navis), Liv. 24, 34; Prop. 4 (5), 8, 44.et saep.: in collum Benjamin, Vulg. Gen. 45, 14.— Absol.: amictum recidentem, Quint. 11, 3, 162.— B. Trop., to fall back, return:
in graviorem morbum recidere, to relapse, Liv. 24, 29; so alone: ab his me remediis noli in istam turbam vocare, ne recidam, Cic. Att. 12, 21, 5; cf.: (quartanae) ne recidant, Plin. 28, 16, 66, § 228: post interitum Tatii cum ad eum (sc. Romulum) potentatus omnis reccidisset, Cic. Rep. 2, 8, 14: praestat in eandem illam recidere fortunam, id. Sest. 69, 146; cf.: Syracusae in antiquam servitutem recciderunt, Liv. 24, 32 fin.: quippe celebratam Macedonum fortitudinem ad ludibrium reccidisse verebatur, Curt. 9, 7, 23: in invidiam, Nep. Alcib. 7, 1.—So freq. of an evil, to fall back, recoil upon any one, esp. upon the author of it: omnes in te istaec recident contumeliae, * Plaut. Men. 3, 2, 54: ut hujus amentiae poena in ipsum familiamque ejus recidat, Cic. Phil. 4, 4, 10: suspicionem in vosmet ipsos recidere, id. Rosc. Am. 29, 79: hunc casum ad ipsos recidere posse demonstrant, * Caes. B. G. 7, 1: quae in adversarios recidunt, Quint. 9, 2, 49: quod in ipsam recidat, Ov. M. 6, 212: consilia in ipsorum caput recidentia, Liv. 36, 29; cf. Curt. 9, 5, 25: periculosa et adversa cuncta in illos recasura, Suet. Aug. 96: in me haec omnia mala recciderunt, Vulg. Gen. 42, 36. —II. (With the idea of cadere predominating.) To fall somewhere, to light upon, happen, occur, = redigi; constr. with ad, in, or an adv. of direction.
(a). With ad:
ex laetitiā et voluptate ad ludum et lacrimas, Cic. Sull. 32, 91: ex liberatore patriae ad Aquilios se Vitelliosque reccidisse, had sunk to a level with the Aquilii and Vitellii, i. e. had come to be regarded as a traitor, Liv. 2, 7: sinere artem musicam Recidere ad paucos, to fall into the possession of a few, Ter. Hec. prol. alt. 39: tantum apparatum ad nihilum recidere, to come to naught, Cic. Phil. 7, 9, 27: ad nilum, Lucr. 1, 857; Cic. Or. 70, 233: ad nihil, id. Att. 4, 16, 12.— (b). With in, Lucr. 5, 280:
quae (tela), si viginti quiessem dies, in aliorum vigiliam consulum reccidissent, Cic. Planc. 37, 90; cf. id. Att. 1, 1, 2; id. Phil. 13, 9, 19: rex ut in eam fortunam recideret, Liv. 44, 31 fin.: omnis impensa in cassum recidat, Col. 4, 3, 5: mundi, In quem reccidimus, quidquid mortale creamur, Ov. M. 10, 18.— (g). With an adv. of direction:
huccine tandem omnia recciderunt, ut civis Romanus ... in foro virgis caederetur, Cic. Verr. 2, 5, 63, § 163: eo regiae majestatis imperium, Liv. 4, 2: eo res, Quint. 2, 10, 3: illuc, ut, etc., Juv. 12, 54: ex quantis opibus quo reccidissent Carthaginiensium res, Liv. 30, 42: pleraque, quo debuerint, reccidisse, id. 25, 31; cf. id. 4, 2: quorsum responsum recidat, Cic. Rosc. Com. 15, 43.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
recidō or reccidō reccidī or recidī, recāsūrus, ere
re-+cado, to fall back, spring back, return : in terras: ramulum adductum in oculum suum recidisse, had recoiled : (saxa) convulsa in eos recidebant, kept falling back , Cu.: etiam si recta reciderat (navis), L.—Fig., to fall back, return, be thrown back, fall, sink, be reduced, relapse : ab his me remediis noli vocare, ne recidam, suffer a relapse : ex liberatore patriae ad Aquilios, had sunk to a level with , L.: tantum apparatum ad nihilum recidere, come to naught : ad ludibrium, Cu.: in graviorem morbum, L.: Syracusae in antiquam servitutem reciderunt, L.: in invidiam, N.: hucine tandem omnia reciderunt, ut, etc.: illuc, ut, etc., Iu.: ex quantis opibus quo reccidissent Carthaginiensium res, L.— To fall back, fall to, pass, be handed over : cum ad eum potentatus omnis reccidisset: quae (tela) . . . in aliorum vigiliam consulum recidissent, i. e. would have fallen to my successors : sinere artem musicam Recidere ad paucos, T.—Of evil, to fall back, be visited, recoil, return : ut huius amentiae poena in ipsum recidat: posse hunc casum ad ipsos recidere demonstrant, Cs.: consilia in ipsorum caput recidentia, L.— To fall out, turn out, result, come : ne in unius imperium res recidat: quorsum recidat responsum tuum, non laboro, what your answer may prove to be .
recīdō dī, sus, ere
re-+caedo, to cut away, cut down, cut off : sceptrum imo de stirpe, V.: ceras inanīs, empty cells , V.: pueris membra, O.: volnus Ense recidendum est, O.: columnas, hew out , H.—Fig., to lop off, cut short, retrench, abridge, diminish : ambitiosa Ornamenta, H.: nationes recisae: supplicio culpam, H.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrecidō
Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin recidō From re- + cadō (“fall”).
In English words that came into English from recidō
- recidivismrecidīvus
- recidivistrecidīvus
- recidivousrecidīvus
- recidiverecidīvus
- recisionrecisio