verbthird conjugation, irregular short imperative
perdūcō
perdūcō (present infinitive perdūcere, perfect active perdūxī, supine perductum)
Classical[pɛrˈduː.koː]Ecclesiastical[perˈduː.ko]
perductus perf. pass. ptcp.
Meaning
- to lead, conduct, convey, carry, guide or bring through or to a place; deliver
- to spread over, bedaub, coat, besmear
- to rub out, erase, cross through
- to take a drink, drink off or up, quaff, drain
- figurativelyto bring, carry or guide someone or something to a certain condition
- figurativelyto draw out, lengthen, prolong, continue; spend, pass
- figurativelyto draw or bring over, win over, persuade, induce (+ in/ad + Accusative case)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ūsque dūcōperdūcō -ere — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 5
Conjugation conjugation 3 irregular
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | perdūcō | perdūcēbam | perdūcam | perdūxī | perdūxeram | perdūxerō |
| 2nd sg. | perdūcis | perdūcēbās | perdūcēs | perdūxistī | perdūxerās | perdūxeris |
| 3rd sg. | perdūcit | perdūcēbat | perdūcet | perdūxit | perdūxerat | perdūxerit |
| 1st pl. | perdūcimus | perdūcēbāmus | perdūcēmus | perdūximus | perdūxerāmus | perdūxerimus |
| 2nd pl. | perdūcitis | perdūcēbātis | perdūcētis | perdūxistis | perdūxerātis | perdūxeritis |
| 3rd pl. | perdūcunt | perdūcēbant | perdūcent | perdūxērunt perdūxēre | perdūxerant | perdūxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | perdūcam | perdūcerem | perdūxerim | perdūxissem |
| 2nd sg. | perdūcās | perdūcerēs | perdūxerīs | perdūxissēs |
| 3rd sg. | perdūcat | perdūceret | perdūxerit | perdūxisset |
| 1st pl. | perdūcāmus | perdūcerēmus | perdūxerīmus | perdūxissēmus |
| 2nd pl. | perdūcātis | perdūcerētis | perdūxerītis | perdūxissētis |
| 3rd pl. | perdūcant | perdūcerent | perdūxerint | perdūxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | perdūcor | perdūcēbar | perdūcar |
| 2nd sg. | perdūceris perdūcere | perdūcēbāris perdūcēbāre | perdūcēris perdūcēre |
| 3rd sg. | perdūcitur | perdūcēbātur | perdūcētur |
| 1st pl. | perdūcimur | perdūcēbāmur | perdūcēmur |
| 2nd pl. | perdūciminī | perdūcēbāminī | perdūcēminī |
| 3rd pl. | perdūcuntur | perdūcēbantur | perdūcentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | perdūcar | perdūcerer |
| 2nd sg. | perdūcāris perdūcāre | perdūcerēris perdūcerēre |
| 3rd sg. | perdūcātur | perdūcerētur |
| 1st pl. | perdūcāmur | perdūcerēmur |
| 2nd pl. | perdūcāminī | perdūcerēminī |
| 3rd pl. | perdūcantur | perdūcerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | perdūc perdūce | perdūcere |
| pres. 2nd pl. | perdūcite | perdūciminī |
| fut. 2nd sg. | perdūcitō | perdūcitor |
| fut. 3rd sg. | perdūcitō | perdūcitor |
| fut. 2nd pl. | perdūcitōte | — |
| fut. 3rd pl. | perdūcuntō | perdūcuntor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | perdūcere | perdūcī |
| perfect infinitive | perdūxisse | perductum esse |
| future infinitive | perductūrum esse | perductum īrī |
| present participle | perdūcēns | — |
| perfect participle | — | perductus perducta, perductā, perductae, perductam, perductārum, perductās, perducte, perductī, perductīs, perductō, perductōrum, perductōs |
| future participle | perductūrus perductūra, perductūrā, perductūrae, perductūram, perductūrārum, perductūrās, perductūre, perductūrī, perductūrīs, perductūrō, perductūrōrum, perductūrōs, perductūrum | perdūcendus perdūcundus, perdūcenda, perdūcendā, perdūcendae, perdūcendam, perdūcendārum, perdūcendās, perdūcende, perdūcendīs, perdūcendōrum, perdūcendōs |
gerundperdūcendī, perdūcendō, perdūcendumsupineperductum, perductū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ad summum perducere
- to bring to the highest perfection.
- ad exitum aliquid perducere
- to finish, complete, fulfil, accomplish a thing.
- res ad extremum casum perducta est
- affairs are desperate; we are reduced to extremeties.
- vitam ad annum centesimum perducere
- to reach one's hundredth year, to live to be a hundred.
- aliquem ad summam dignitatem perducere (B. G. 7. 39)
- to elevate to the highest dignity.
- aliquem ad suam sententiam perducere or in suam sententiam adducere
- to win a man over to one's own way of thinking.
per-dūco, xi, ctum, 3 (
I. imper. perduce for perduc, Ser. Samm. 40, 754), v. a., lit., to lead or bring through; hence,
I. To lead, bring, conduct, guide a person or thing to any place.
A. In gen. (class.):
filium illuc, Ter. And. 1, 1, 53: legiones ad aliquem, Cic. Fam. 12, 19, 2: comprehensos eos ad Caesarem perduxerunt, Caes. B. G. 7, 13; cf. id. B. C. 3, 28: legionem in Allobrogas, id. B. G. 3, 6: Cyrum ad angustias, Just. 1, 8, 10: nautas ad aequora, Luc. 2, 362: ad Sullam, Suet. Caes. 74: in theatrum, id. Ner. 13: aliquem in conspectum alicujus, id. Tib. 65: bovem errantem ad stabula, Verg. E. 6, 60: tauros ad sacrificium, Amm. 24, 6.—B. In partic.
1. To draw over, bring over a woman to the acceptance of a lover:
huc Tertia perducta est, Cic. Verr. 2, 5, 12, § 31; Suet. Tib. 45; id. Calig. 25; id. Vesp. 22; Hor. S. 2, 5, 77; Ov. Am. 3, 12, 11; Lact. 6, 17.—2. To bring, carry, lead, conduct to a place;
of buildings, ditches, water (esp. freq. in Front.): a lacu Lemano ad montem Juram murum perducit, Caes. B. G. 1, 8: munitiones ex castellis, id. B. C. 3, 44: porticum, Liv. 35, 10: longum opus, Luc. 3, 384: Appia (aqua) perducta est, Front. Aquaed. 6; cf.: tum duumviri aquae perducendae creati sunt, id. ib. 6; and: aquas in urbem perducere, id. ib. 7; so, Anionem in Capitolium, id. ib. 7: virginem in agro Lucullano collectam Romam, id. ib. 10; 13 et saep.: navigabilem alveum ex portu in Nilum, Plin. 6, 29, 33, § 165.—3. Of money, to deliver:
pecuniam, Aur. Vict. Vir. Ill. 80, 2.—C. Transf.
1. To spread over, bedaub, besmear with any thing (poet.):
corpus odore ambrosiae, Verg. G. 4, 415; Pers. 2, 55: corpus stercore gallinae, Ser. Samm. 39, 739: artus succo, id. 49, 922: crusta perducta, Scrib. Comp. 237.—b. To rub out, erase (post-class.):
si aliquid interleverit, perduxerit, Dig. 29, 1, 20: nomen in testamento, ib. 37, 11, 8; 28, 4, 11.—2. To take a drink, to drink off or up, to quaff (post-class.):
cyceonis liquorem, Arn. poët. 5, 175: poculum continuo haustu, App. M. 10, 5, p. 240: aloë ex aquae cyathis tribus frigidis perducta, Scrib. Comp. 135 fin.—II. Trop.
A. In gen., to draw out, lengthen, prolong, continue, to bring, carry, guide a person or thing to a certain goal, to a certain period, etc. (class.):
res disputatione ad mediam noctem perducitur, Caes. B. G. 5, 30: oppugnatio ad noctem perducta, Liv. 36, 23: in noctem orationibus perductis, id. 38, 51: ad tempus tuum, Cic. Fam. 10, 1, 2: se medicinā usque ad longam senectam, Plin. 29, 1, 8, § 15: aliquem ex humili loco ad summam dignitatem, Caes. B. G. 7, 39; so, aliquem ad amplissimos honores, Cic. Lael. 20, 73: (agri colendi studia) ad centesimum annum, id. Sen. 17, 60: artem ad magnam gloriam, Plin. 35, 9, 36, § 61: aliquem ad perniciem, Varr. R. R. 2, 3: aliquid ad effectum, Dig. 33, 1, 7: aliquid ad exitum, Cic. Inv. 2, 56, 169: aliquid ad finem, Lucr. 2, 1117: eo rem perduxit, brought the matter to that pass, Nep. Dion. 5, 6; cf. Planc. ap. Cic. Fam. 10, 7: aliquid ad liquidum confessumque, Quint. 5, 14, 28.—2. To pass, spend:
noctes, Prop. 1, 3, 39.—B. In partic., to draw or bring over, win over, to persuade, induce (to an opinion or an action, etc.;
class.): si dictis nequis perduci, ut vera haec credas, Plaut. Most. 1, 3, 41: perducebam illam ad me suadelā meā, id. Cist. 2, 3, 24: aliquem ad suam sententiam, Cic. Att. 16, 8, 1; for which: aliquem in suam sententiam, Caes. B. G. 7, 4: aliquem ad se magnis pollicitationibus, to bring over to one's side, to gain over, id. ib. 6, 11: hominem ad HS LXXX., to induce to pay, Cic. Att. 5, 21, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
per-dūcō dūxī, ductus, ere,
to lead through, lead, bring, conduct, guide: filium illuc, T.: dum ad te legiones perducantur: legionem in Allobroges, Cs.: bovem ad stabula, V.—To bring, carry, lead, conduct: a lacu ad montem murum perducit, Cs.: porticum, L.—To spread over, bedaub, besmear: corpus odore ambrosiae, V.—Fig., to draw out, lengthen, prolong, continue, bring, carry, guide: res disputatione ad mediam noctem perducitur, Cs.: in noctem orationibus perductis, L.: ad tempus tuum: noctes, to spend, Pr.: (agri colendi studia) ad centesimum annum: eo rem perduxit, ut, etc., brought the matter so far, that, etc., N. —To bring over, win over, lead, persuade, induce: veteranos ad suam sententiam: eos ad se magnis pollicitationibus, gain over, Cs.: hominem ad HS LXXX, induce to pay: Perduci poterit tam frugi? be seduced, H.
Origins
Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Latin perdūcō From per- (“through”) + dūcō (“lead”).
Descendants
- Italianperdurre
- Sicilianpirdùciri