LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, irregular short imperative

ēdūcō1

ēdūcō (present infinitive ēdūcere, perfect active ēdūxī, supine ēductum)
Classical[eːˈduː.koː]Ecclesiastical[eˈduː.ko]
№ 935 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to lead, draw or take out, forth or away
    [...] cum gentis adultōs ēdūcunt fētūs [...].[As in early summer…], when [bees] lead forth the full-grown offspring of the colony ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.431–432
    Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Aegypti, de domo servitutis.I am the LORD thy God, who has brought thee out of the land of Egypt, out of the house of bondage.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Exodus.20.2
  2. to raise up; erect

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ex locō dūcō.
ēdūcō -ere ēdūxī — in Mille Verba, ch. Via et Iter
parvum cūrō et doceō, ut parēns
ēducō -āre — in Metamorphoses I, ch. 22

Conjugation conjugation 3 irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēdūcōēdūcēbam
ēducābam
ēdūcam
ēducābō
ēdūxī
ēducāvī
ēdūxeram
ēducāveram
ēdūxerō
ēducārō, ēducāverō
2nd sg.ēdūcisēdūcēbās
ēducābās
ēdūcēs
ēducābis
ēdūxistī
ēducāstī, ēducāvistī
ēdūxerās
ēducārās, ēducāverās
ēdūxeris
ēducāveris
3rd sg.ēdūcitēdūcēbat
ēducābat
ēdūcet
ēducābit
ēdūxit
ēducāvit
ēdūxerat
ēducārat, ēducāverat
ēdūxerit
ēducārit, ēducāverit
1st pl.ēdūcimusēdūcēbāmus
ēducābāmus
ēdūcēmus
ēducābimus
ēdūximus
ēducāvimus
ēdūxerāmus
ēducāverāmus
ēdūxerimus
ēducārimus, ēducāverimus
2nd pl.ēdūcitisēdūcēbātis
ēducābātis
ēdūcētis
ēducābitis
ēdūxistis
ēducāstis, ēducāvistis
ēdūxerātis
ēducārātis, ēducāverātis
ēdūxeritis
ēducāritis, ēducāveritis
3rd pl.ēdūcuntēdūcēbant
ēducābant
ēdūcent
ēducābunt
ēdūxērunt
ēdūxēre, ēducārunt, ēducāvēre, ēducāvērunt
ēdūxerant
ēducārant, ēducāverant
ēdūxerint
ēducārint, ēducāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēdūcam
ēducem
ēdūcerem
ēducārem
ēdūxerim
ēducārim, ēducāverim
ēdūxissem
ēducāssem, ēducāvissem
2nd sg.ēdūcāsēdūcerēs
ēducārēs
ēdūxerīs
ēducāverīs
ēdūxissēs
ēducāssēs, ēducāvissēs
3rd sg.ēdūcatēdūceret
ēducāret
ēdūxerit
ēducārit, ēducāverit
ēdūxisset
ēducāsset, ēducāvisset
1st pl.ēdūcāmusēdūcerēmus
ēducārēmus
ēdūxerīmus
ēducārīmus, ēducāverīmus
ēdūxissēmus
ēducāssēmus, ēducāvissēmus
2nd pl.ēdūcātisēdūcerētis
ēducārētis
ēdūxerītis
ēducārītis, ēducāverītis
ēdūxissētis
ēducāssētis, ēducāvissētis
3rd pl.ēdūcantēdūcerent
ēducārent
ēdūxerint
ēducārint, ēducāverint
ēdūxissent
ēducāssent, ēducāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ēdūcorēdūcēbar
ēducābar
ēdūcar
ēducābor
2nd sg.ēdūceris
ēdūcere
ēdūcēbāris
ēdūcēbāre, ēducābāre, ēducābāris
ēdūcēris
ēdūcēre, ēducābere, ēducāberis
3rd sg.ēdūciturēdūcēbātur
ēducābātur
ēdūcētur
ēducābitur
1st pl.ēdūcimurēdūcēbāmur
ēducābāmur
ēdūcēmur
ēducābimur
2nd pl.ēdūciminīēdūcēbāminī
ēducābāminī
ēdūcēminī
ēducābiminī
3rd pl.ēdūcunturēdūcēbantur
ēducābantur
ēdūcentur
ēducābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ēdūcar
ēducer
ēdūcerer
ēducārer
2nd sg.ēdūcāris
ēdūcāre
ēdūcerēris
ēdūcerēre, ēducārēre, ēducārēris
3rd sg.ēdūcāturēdūcerētur
ēducārētur
1st pl.ēdūcāmurēdūcerēmur
ēducārēmur
2nd pl.ēdūcāminīēdūcerēminī
ēducārēminī
3rd pl.ēdūcanturēdūcerentur
ēducārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēdūc
ēdūce, ēducā
ēdūcere
pres. 2nd pl.ēdūcite
ēducāte
ēdūciminī
fut. 2nd sg.ēdūcitō
ēducātō
ēdūcitor
ēducātor
fut. 3rd sg.ēdūcitō
ēducātō
ēdūcitor
ēducātor
fut. 2nd pl.ēdūcitōte
ēducātōte
—
fut. 3rd pl.ēdūcuntō
ēducantō
ēdūcuntor
ēducantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēdūcereēdūcī
ēducārī
perfect infinitiveēdūxisse
ēducāsse, ēducāvisse
ēductum esse
future infinitiveēductūrum esseēductum īrī
present participleēdūcēns
ēducāns, ēducante, ēducantem, ēducantēs, ēducantī, ēducantia, ēducantibus, ēducantis, ēducantīs, ēducantium, ēdūcente, ēdūcentem, ēdūcentēs, ēdūcentī, ēdūcentia, ēdūcentibus, ēdūcentis, ēdūcentīs, ēdūcentium
—
perfect participle—ēductus
ēducāta, ēducātā, ēducātae, ēducātam, ēducātārum, ēducātās, ēducāte, ēducātī, ēducātō, ēducātōrum, ēducātōs, ēducātum, ēducātus, ēducta, ēductā, ēductae, ēductam, ēductārum, ēductās, ēducte, ēductī, ēductīs, ēductō, ēductōrum, ēductōs
future participleēductūrus
ēducātūra, ēducātūrā, ēducātūrae, ēducātūram, ēducātūrārum, ēducātūrās, ēducātūre, ēducātūrī, ēducātūrīs, ēducātūrō, ēducātūrōrum, ēducātūrōs, ēducātūrum, ēducātūrus, ēductūra, ēductūrā, ēductūrae, ēductūram, ēductūrārum, ēductūrās, ēductūre, ēductūrī, ēductūrīs, ēductūrō, ēductūrōrum, ēductūrōs, ēductūrum
ēdūcendus
ēdūcundus
gerundēdūcendī, ēdūcendō, ēdūcendumsupineēductum, ēductū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

gladium educere (e vagīna)
to draw one's sword (from the scabbard).
liberaliter, ingenue, bene educari
to receive a liberal education.
exercitum educere or producere in aciem
to lead the army to the fight.

ē-dūco, xi, ctum, 3 (
I. imper., educe, Plaut. Pers. 4, 1, 11; id. Stich. 5, 6, 1: educ, Cic. Cat. 1, 5, 10; Alcim. 5, 248 al.—Inf. pass. parag., educier, Plaut. Truc. 5, 16), v. a., to lead forth, draw out, bring away (very freq. and class.).
I. In gen.: novam nuptam foras, Plaut. Cas. 4, 3, 1; so with personal objects, fidicinam, id. Ep. 3, 4, 36 (opp. introducere): eram, id. Mil. 4, 6, 53: virginem, id. Pers. 4, 1, 11; Cic. Q. Fr. 3, 3 fin. al.; cf. also: populum e comitio, Varr. R. R. 1, 2, 9: mulierem ab domo secum, Caes. B. G. 1, 53, 4: rete foras, Plaut. Truc. 1, 1, 18; cf.: pisces everriculo in litus, Varr. R. R. 3, 17, 7: radicem e terra, id. ib. 3, 10, 5: gladium, Caes. B. G. 5, 44, 8; Sall. C. 51, 36; cf.: gladium e vagina, Cic. Inv. 2, 4, 14: gladium, Vulg. Marc. 14, 47 al.: sortem, Cic. Verr. 2, 2, 51 fin.; cf.: aliquos ex urna, id. ib. 2, 2, 17: tribus, id. Agr. 2, 8, 21: telum corpore, Verg. A. 10, 744; cf. Plin. 7, 20, 19, § 83 et saep.: lacum (with emittere), Cic. Div. 1, 44, 100; cf. fistulam, Varr. R. R. 3, 14, 2: aquam in fossas, Plin. 18, 19, 49, § 179; Dig. 8, 3, 29: se foras, to go out, Ter. Hec. 3, 3, 4 Ruhnk. ad loc.; cf.: se multitudini, to withdraw one's self from the multitude, Sen. Vit. Beat. 2 fin.—
II. In partic.
A. In all periods.
1. Pub. law t. t.
a. To bring, summon before court (cf. duco, I. B. 1.): cum in jus ipsum eduxi, Cic. Verr. 2, 3, 47; cf.: ex domo in jus, Quint. 7, 8, 6: SI. QVIS. EORVM. AD. ME. EDVCTVS. FVERIT., Edict. Praet. ap. Gell. 11, 17, 2: aliquem ad consules, Cic. Planc. 23; and simply aliquem, Cic. Verr. 2, 2, 26 Zumpt N. cr.; 2, 2, 37; 2, 3, 65.—Once also, to bring up or lead away for punishment (for which more commonly duco; v. Cic. Verr. 2, 2, 26): ad tintinnaculos educi viros, Plaut. Truc. 4, 3, 8.—
b. Of persons in office, to take out with one to one's province: quos educere invitos in provinciam non potuit, eos retinere qui potuit? Cic. Fragm. ap. Quint. 5, 10, 76; so, medicum secum, id. Pis. 34.—
2. Milit. t. t., to lead forth, march out troops (very freq. in Caes.): Teleboae ex oppido Legiones educunt suas, Plaut. Am. 1, 1, 63: praesidium ex oppido (opp introducere), Caes. B. C. 1, 13, 2: cohortes ex urbe, id. ib. 1, 12, 2: exercitum ab urbe, Liv. 3, 21: copias e castris, Caes. B. G. 1, 50, 1; 2, 8 fin.; 7, 13, 1; 7, 80, 1; id. B. C. 1, 43, 3 et saep.; Liv. 31, 37 al.; for which also: copias castris, Caes. B. G. 1, 51, 2; 4, 13 fin.; id. B. C. 1, 68, 1; Verg. A. 11, 20; legiones ex hibernis, Caes. B. G. 1, 10, 3; 5, 27, 9; 7, 10, 1; Liv. 40, 39: ex finibus, Caes. B. G. 4, 1, 4 et saep.; cf. also: impedimenta ex castris, id. ib. 7, 68, 1.—Without designating the term. a quo: cohortes, Caes. B. G. 3, 26, 2; id. B. C. 1, 41, 2; 1, 64, 6; Sall. J. 68, 2; Liv. 39, 15; Front. Strat. 1, 5, 22 et saep.; cf.: exercitum foras, Cato ap. Gell. 15, 13, 5: exercitum in expeditionem, Cic. Div. 1, 33, 72: copias adversus Afranium, Front. Strat. 1, 5, 9; 2, 2, 5 et saep.—And absol. of the general himself, to move out, march out (so mostly in Liv.; cf. duco): ex hibernis, Caes. B. G. 7, 10, 1: ex oppido, id. ib. 7, 81, 3; cf.: tribus simul portis, Liv. 41, 26: ad legionem Pompeii duplici acie eduxit, Caes. B. G. 3, 67, 3: in aciem, Liv. 1, 23; 8, 9; 21, 39; Front. Strat. 2, 1, 5, al. —
3. Naut. t. t., to bring out a ship from the harbor, to put to sea: naves ex portu, Caes. B. C. 1, 57, 2; 2, 22, 5; 3, 26, 2; also: classem portu, Plin. 2, 12, 9, § 55.—Hence,
b. Transf., of goods, to export: equos ex Italia, Liv. 43, 5, 9 (cf.: extra provinciam ducere, Dig. 49, 16, 12, § 1).—
4. In midwifery, t. t., to assist at birth: attractus infantem educit, Cels. 7, 29 med.: per ipsas manus (infans) commode educitur, id. ib.— So of birds, to bring out of the egg, to hatch: pullos suos, Plaut. Poen. 1, 2, 143; so, fetum, Plin. 10, 54, 75, § 152 (with excludere); 9, 10, 12, § 37.—Hence,
b. Transf.
(a). To bring up, rear, a child (usually with reference to bodily nurture and support; while 2. educo refers usually to the mind; but the distinction is not strictly observed; cf. Krebs, Antibarb. p. 395), to educate: non possunt militares pueri setanio educier, Plaut. Truc. 5, 16: bene ego istam eduxi meae domi et pudice, id. Curc. 4, 2, 32; id. Most. 1, 3, 29; id. Rud. 1, 3, 38; Ter. And. 5, 4, 8; id. Heaut. 2, 1, 14 al.; Cic. de Or. 2, 28, 124; Liv. 1, 39 fin.; 21, 43 Drak.; Tac. A. 1, 4; 41; Prop. 3, 9, 51 (4, 8, 51 M.); Verg. A. 7, 763; 8, 413; Col. 3, 10, 16; Curt. 3, 12, 16 al.—Trop.: senex plane eductus in nutricatu Venerio, Plaut. Mil. 3, 1, 55.—
(b). In gen., to bear, to produce = edere, Verg. A. 6, 765; 779: aura educit colores, * Cat. 64, 90.—
5. In vulg. lang., to drink off, toss off, Plaut. Stich. 5, 5, 18; 5, 6, 1.—With a punning allusion to the signif. 4. b. α, Plaut. Am. 1, 1, 274.—
B. Since the Aug. period.
1. Of motion in an upward direction (cf. effero and erigo), to draw up, to raise: (Ortygia me) superas eduxit sub auras, Ov. M. 5, 641; 3, 113; cf. trop.: (Pindarus) vires animumque moresque aureos educit in astra, Hor. C. 4, 2, 23 (cf.: sustulit in astra, Cic. Att. 2, 25).—
b. With the accessory idea of making, to rear, erect, build up: turrim summis sub astra Eductam tectis, Verg. A. 2, 461; cf.: aram sepulcri caelo, id. ib. 6, 178; imitated by Sil. 15, 388: molem caelo, Verg. A. 2, 186: turres altius, Tac. A. 12, 16; id. H. 4, 30: pyramides instar montium, id. A. 2, 61: moenia caminis Cyclopum, Verg. A. 6, 630; cf.: moles quam eductam in Rhenum retulimus, Tac. H. 5, 18.—
2. Of time, to pass, spend (cf. duco, II. B. 3. b.): pios annos, Prop. 2, 9, 47: insomnem noctem ludo, Stat. Th. 2, 74: somnos sub hiberno caelo, Sil. 11, 405: nimbos luxu, Val. Fl. 2, 371.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
  2. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  3. Proto-Italic*eks
  4. Latinēdūcō

Latin ex- Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Latin ēdūcō From ex- + dūcō.

Descendants
  • Catalaneduir
  • Englisheduce
  • Italianeducere
  • Italianedurre
  • Portugueseeduzir
  • Spanisheducir
  • Sicilianedùciri

In English words that came into English from ēdūcō

  • educationēducātiō
  • educeēdūcō
  • eductioneductio
  • eductoreductor
verbfirst conjugation
ēducō2
ēducō (present infinitive ēducāre, perfect active ēducāvī, supine ēducātum)
Classical[ˈeː.dʊ.koː]Ecclesiastical[ˈɛː.du.ko]
№ 935 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to bring up, rear
  2. to educate, train
  3. to produce

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēducōēducābam
ēdūcēbam
ēducābō
ēdūcam
ēducāvī
ēdūxī
ēducāveram
ēdūxeram
ēducāverō
ēducārō, ēdūxerō
2nd sg.ēducās
ēdūcis
ēducābās
ēdūcēbās
ēducābisēducāvistī
ēducāstī, ēdūxistī
ēducāverās
ēducārās, ēdūxerās
ēducāveris
ēdūxeris
3rd sg.ēducat
ēdūcit
ēducābat
ēdūcēbat
ēducābitēducāvit
ēdūxit
ēducāverat
ēducārat, ēdūxerat
ēducāverit
ēducārit, ēdūxerit
1st pl.ēducāmus
ēdūcimus
ēducābāmus
ēdūcēbāmus
ēducābimusēducāvimus
ēdūximus
ēducāverāmus
ēdūxerāmus
ēducāverimus
ēducārimus, ēdūxerimus
2nd pl.ēducātis
ēdūcitis
ēducābātis
ēdūcēbātis
ēducābitisēducāvistis
ēducāstis, ēdūxistis
ēducāverātis
ēducārātis, ēdūxerātis
ēducāveritis
ēducāritis, ēdūxeritis
3rd pl.ēducant
ēdūcunt
ēducābant
ēdūcēbant
ēducābuntēducāvērunt
ēducāvēre, ēducārunt, ēdūxēre, ēdūxērunt
ēducāverant
ēducārant, ēdūxerant
ēducāverint
ēducārint, ēdūxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēducem
ēdūcam
ēducārem
ēdūcerem
ēducāverim
ēducārim, ēdūxerim
ēducāvissem
ēducāssem, ēdūxissem
2nd sg.ēducēsēducārēs
ēdūcerēs
ēducāverīs
ēdūxerīs
ēducāvissēs
ēducāssēs, ēdūxissēs
3rd sg.ēducetēducāret
ēdūceret
ēducāverit
ēducārit, ēdūxerit
ēducāvisset
ēducāsset, ēdūxisset
1st pl.ēducēmusēducārēmus
ēdūcerēmus
ēducāverīmus
ēducārīmus, ēdūxerīmus
ēducāvissēmus
ēducāssēmus, ēdūxissēmus
2nd pl.ēducētisēducārētis
ēdūcerētis
ēducāverītis
ēducārītis, ēdūxerītis
ēducāvissētis
ēducāssētis, ēdūxissētis
3rd pl.ēducentēducārent
ēdūcerent
ēducāverint
ēducārint, ēdūxerint
ēducāvissent
ēducāssent, ēdūxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ēducorēducābar
ēdūcēbar
ēducābor
ēdūcar
2nd sg.ēducāris
ēducāre
ēducābāris
ēducābāre, ēdūcēbāre, ēdūcēbāris
ēducāberis
ēducābere
3rd sg.ēducātur
ēdūcitur
ēducābātur
ēdūcēbātur
ēducābitur
1st pl.ēducāmur
ēdūcimur
ēducābāmur
ēdūcēbāmur
ēducābimur
2nd pl.ēducāminīēducābāminī
ēdūcēbāminī
ēducābiminī
3rd pl.ēducantur
ēdūcuntur
ēducābantur
ēdūcēbantur
ēducābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ēducer
ēdūcar
ēducārer
ēdūcerer
2nd sg.ēducēris
ēducēre
ēducārēris
ēducārēre, ēdūcerēre, ēdūcerēris
3rd sg.ēducēturēducārētur
ēdūcerētur
1st pl.ēducēmurēducārēmur
ēdūcerēmur
2nd pl.ēducēminīēducārēminī
ēdūcerēminī
3rd pl.ēducenturēducārentur
ēdūcerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēducā
ēdūc, ēdūce
ēducāre
pres. 2nd pl.ēducāte
ēdūcite
ēducāminī
fut. 2nd sg.ēducātō
ēdūcitō
ēducātor
ēdūcitor
fut. 3rd sg.ēducātō
ēdūcitō
ēducātor
ēdūcitor
fut. 2nd pl.ēducātōte
ēdūcitōte
—
fut. 3rd pl.ēducantō
ēdūcuntō
ēducantor
ēdūcuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēducāreēducārī
ēdūcī
perfect infinitiveēducāvisse
ēducāsse, ēdūxisse
ēducātum esse
future infinitiveēducātūrum esseēducātum īrī
present participleēducāns
ēducante, ēducantem, ēducantēs, ēducantī, ēducantia, ēducantibus, ēducantis, ēducantīs, ēducantium, ēdūcēns, ēdūcente, ēdūcentem, ēdūcentēs, ēdūcentī, ēdūcentia, ēdūcentibus, ēdūcentis, ēdūcentīs, ēdūcentium
—
perfect participle—ēducātus
ēducāta, ēducātā, ēducātae, ēducātam, ēducātārum, ēducātās, ēducātī, ēducātōrum, ēducātōs, ēducta, ēductā, ēductae, ēductam, ēductārum, ēductās, ēducte, ēductī, ēductīs, ēductō, ēductōrum, ēductōs, ēductum, ēductus
future participleēducātūrus
ēducātūra, ēducātūrā, ēducātūrae, ēducātūram, ēducātūrārum, ēducātūrās, ēducātūre, ēducātūrī, ēducātūrīs, ēducātūrō, ēducātūrōrum, ēducātūrōs, ēducātūrum, ēductūra, ēductūrā, ēductūrae, ēductūram, ēductūrārum, ēductūrās, ēductūre, ēductūrī, ēductūrīs, ēductūrō, ēductūrōrum, ēductūrōs, ēductūrum, ēductūrus
ēducandus
gerundēducandī, ēducandō, ēducandumsupineēducātum, ēducātū

ēdŭco, āvi, ātum, 1, v. a. 1. educo, II. A. 4. b.,
I. to bring up a child physically or mentally, to rear, to educate (very freq. and class.): educit obstetrix, educat nutrix, instituit paedagogus, docet magister, Varr. ap. Non. 447, 33 (but this distinction is not strictly observed; see the foll. and 1. educo, II. A. 4. b.).
I. Prop.: hera educavit (puellam) magna industria, Plaut. Cas. prol. 44 sq.: Athenis natus altusque educatusque Atticis, id. Rud. 3, 4, 36: bene pudiceque educatu'st usque ad adolescentiam, id. Capt. 5, 3, 16 et saep.; cf. id. Men. 5, 5, 7; id. Trin. 2, 4, 111 al.; Att. ap. Non. 422, 14; Ter. Eun. 1, 2, 37; id. Ad. 3, 4, 49; Cic. Lael. 20, 75; id. Rep. 2, 21; id. de Or. 1, 31; Ov. F. 6, 487; id. M. 3, 314; Vulg. Psa. 22, 2. —
II. Transf., to bring up, rear, foster, train, educate: neque enim hac nos patria lege genuit aut educavit, ut, etc., Cic. Rep. 1, 4; id. Or. 13 fin.; cf.: ars dicendi ea, quae sunt orta jam in nobis et procreata, educat atque confirmat, id. de Or. 2, 87, 356: in his (scholis) educatur orator, Quint. 9, 2, 81: oratorem, id. prooem. § 5: illos in disciplina, Vulg. Ephes. 6, 4.—
B. Poet. and in post-Aug. prose, of plants or animals, to nourish, support, produce: quod pontus, quod terra, quod educat aër Poscit, Ov. M. 8, 832; cf. id. Pont. 1, 10, 9: vitis mitem uvam, Cat. 62, 50: pomum, non uvas (ager), Ov. Pont. 1, 3, 51: herbas (humus), id. M. 15, 97: Caecuba, Plin. 16, 37, 67, § 173: florem (imber), Cat. 62, 41 al.: lepores, apros, Hor. Ep. 1, 15, 22.—
C. To possess, hold (cf. nutrire = τρέφειν), Verg. Cul. 13.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
  2. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  3. Proto-Italic*eks
  4. Latinēducō

Latin ex- Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin dux Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin ēducō From ex- + dux + -ō.

Descendants
  • Catalaneducar
  • Englisheducate
  • Frenchéduquer
  • Italianeducare
  • Occitaneducar
  • Portugueseeducar
  • Romanianeduca
  • Spanisheducar
  • Friulianeducâ
  • Ladineducher

In English words that came into English from ēducō

  • educationēducātiō
  • educateēducātus
  • educatorēducātor
  • educableeducabilis
  • educandeducandus

Quick answers

What does ēdūcō mean in Latin?
ēdūcō, a verb, means “to lead, draw or take out, forth or away; to raise up; erect”.
What are the principal parts of ēdūcō?
ēdūcō, ēdūcere, ēdūxī, ēductum (third conjugation, irregular short imperative).
How do you pronounce ēdūcō?
In classical Latin, [eːˈduː.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈduː.ko].
Where does ēdūcō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰ → Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin ēdūcō.
Which English words come from ēdūcō?
English words that go back to Latin ēdūcō include educe, eduction, eductor and education.