noun · femininethird declension
perductiō
perductiō f (genitive perductiōnis)
Classical[pɛrˈdʊk.ti.oː]Ecclesiastical[perˈduk.t͡si.o]
Meaning
- a leading
- rareconducting of water
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | perductiō | perductiōnēs |
| genitive | perductiōnis | perductiōnum |
| dative | perductiōnī | perductiōnibus |
| accusative | perductiōnem | perductiōnēs |
| ablative | perductiōne | perductiōnibus |
| vocative | perductiō | perductiōnēs |
perductĭo, ōnis, f. perduco, I. A. 2.,
I. a leading, conducting of water (only in Vitr.):
aquarum perductiones ad habitationes, Vitr. 8, 6.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin perductiō From perdūcō + -tiō.