verbthird conjugation, irregular short imperative
praeterdūcō
praeterdūcō (present infinitive praeterdūcere, perfect active praeterdūxī, supine praeterductum)
Classical[prae̯.tɛrˈduː.koː]Ecclesiastical[pre.terˈduː.ko]
Meaning
- transitiveto lead, draw or conduct past or by
Conjugation conjugation 3 irregular
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeterdūcō | praeterdūcēbam | praeterdūcam | praeterdūxī | praeterdūxeram | praeterdūxerō |
| 2nd sg. | praeterdūcis | praeterdūcēbās | praeterdūcēs | praeterdūxistī | praeterdūxerās | praeterdūxeris |
| 3rd sg. | praeterdūcit | praeterdūcēbat | praeterdūcet | praeterdūxit | praeterdūxerat | praeterdūxerit |
| 1st pl. | praeterdūcimus | praeterdūcēbāmus | praeterdūcēmus | praeterdūximus | praeterdūxerāmus | praeterdūxerimus |
| 2nd pl. | praeterdūcitis | praeterdūcēbātis | praeterdūcētis | praeterdūxistis | praeterdūxerātis | praeterdūxeritis |
| 3rd pl. | praeterdūcunt | praeterdūcēbant | praeterdūcent | praeterdūxērunt praeterdūxēre | praeterdūxerant | praeterdūxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeterdūcam | praeterdūcerem | praeterdūxerim | praeterdūxissem |
| 2nd sg. | praeterdūcās | praeterdūcerēs | praeterdūxerīs | praeterdūxissēs |
| 3rd sg. | praeterdūcat | praeterdūceret | praeterdūxerit | praeterdūxisset |
| 1st pl. | praeterdūcāmus | praeterdūcerēmus | praeterdūxerīmus | praeterdūxissēmus |
| 2nd pl. | praeterdūcātis | praeterdūcerētis | praeterdūxerītis | praeterdūxissētis |
| 3rd pl. | praeterdūcant | praeterdūcerent | praeterdūxerint | praeterdūxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeterdūcor | praeterdūcēbar | praeterdūcar |
| 2nd sg. | praeterdūceris praeterdūcere | praeterdūcēbāris praeterdūcēbāre | praeterdūcēris praeterdūcēre |
| 3rd sg. | praeterdūcitur | praeterdūcēbātur | praeterdūcētur |
| 1st pl. | praeterdūcimur | praeterdūcēbāmur | praeterdūcēmur |
| 2nd pl. | praeterdūciminī | praeterdūcēbāminī | praeterdūcēminī |
| 3rd pl. | praeterdūcuntur | praeterdūcēbantur | praeterdūcentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praeterdūcar | praeterdūcerer |
| 2nd sg. | praeterdūcāris praeterdūcāre | praeterdūcerēris praeterdūcerēre |
| 3rd sg. | praeterdūcātur | praeterdūcerētur |
| 1st pl. | praeterdūcāmur | praeterdūcerēmur |
| 2nd pl. | praeterdūcāminī | praeterdūcerēminī |
| 3rd pl. | praeterdūcantur | praeterdūcerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praeterdūc praeterdūce | praeterdūcere |
| pres. 2nd pl. | praeterdūcite | praeterdūciminī |
| fut. 2nd sg. | praeterdūcitō | praeterdūcitor |
| fut. 3rd sg. | praeterdūcitō | praeterdūcitor |
| fut. 2nd pl. | praeterdūcitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praeterdūcuntō | praeterdūcuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praeterdūcere | praeterdūcī |
| perfect infinitive | praeterdūxisse | praeterductum esse |
| future infinitive | praeterductūrum esse | praeterductum īrī |
| present participle | praeterdūcēns | — |
| perfect participle | — | praeterductus praeterducta, praeterductā, praeterductae, praeterductam, praeterductārum, praeterductās, praeterducte, praeterductī, praeterductīs, praeterductō, praeterductōrum, praeterductōs |
| future participle | praeterductūrus praeterductūra, praeterductūrā, praeterductūrae, praeterductūram, praeterductūrārum, praeterductūrās, praeterductūre, praeterductūrī, praeterductūrīs, praeterductūrō, praeterductūrōrum, praeterductūrōs, praeterductūrum | praeterdūcendus praeterdūcundus, praeterdūcenda, praeterdūcendā, praeterdūcendae, praeterdūcendam, praeterdūcendārum, praeterdūcendās, praeterdūcende, praeterdūcendīs, praeterdūcendōrum, praeterdūcendōs |
gerundpraeterdūcendī, praeterdūcendō, praeterdūcendumsupinepraeterductum, praeterductū
Origins
Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Latin praeterdūcō From praeter- (“past, by”) + dūcō (“lead; draw”).