LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, irregular short imperative

circumdūcō

circumdūcō (present infinitive circumdūcere, perfect active circumdūxī, supine circumductum)
Classical[kɪr.kʊnˈduː.koː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈduː.ko]

Meaning

  1. to lead or draw around; show around
  2. figurativelyto deceive, cheat, impose upon, mislead
  3. figurativelyto prolong, speak in a roundabout manner
  4. figurativelyto drawl out
  5. figurativelyto draw a line around a law; cancel, annul, abrogate

Conjugation conjugation 3 irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumdūcōcircumdūcēbamcircumdūcamcircumdūxīcircumdūxeramcircumdūxerō
2nd sg.circumdūciscircumdūcēbāscircumdūcēscircumdūxistīcircumdūxerāscircumdūxeris
3rd sg.circumdūcitcircumdūcēbatcircumdūcetcircumdūxitcircumdūxeratcircumdūxerit
1st pl.circumdūcimuscircumdūcēbāmuscircumdūcēmuscircumdūximuscircumdūxerāmuscircumdūxerimus
2nd pl.circumdūcitiscircumdūcēbātiscircumdūcētiscircumdūxistiscircumdūxerātiscircumdūxeritis
3rd pl.circumdūcuntcircumdūcēbantcircumdūcentcircumdūxērunt
circumdūxēre
circumdūxerantcircumdūxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumdūcamcircumdūceremcircumdūxerimcircumdūxissem
2nd sg.circumdūcāscircumdūcerēscircumdūxerīscircumdūxissēs
3rd sg.circumdūcatcircumdūceretcircumdūxeritcircumdūxisset
1st pl.circumdūcāmuscircumdūcerēmuscircumdūxerīmuscircumdūxissēmus
2nd pl.circumdūcātiscircumdūcerētiscircumdūxerītiscircumdūxissētis
3rd pl.circumdūcantcircumdūcerentcircumdūxerintcircumdūxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumdūcorcircumdūcēbarcircumdūcar
2nd sg.circumdūceris
circumdūcere
circumdūcēbāris
circumdūcēbāre
circumdūcēris
circumdūcēre
3rd sg.circumdūciturcircumdūcēbāturcircumdūcētur
1st pl.circumdūcimurcircumdūcēbāmurcircumdūcēmur
2nd pl.circumdūciminīcircumdūcēbāminīcircumdūcēminī
3rd pl.circumdūcunturcircumdūcēbanturcircumdūcentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumdūcarcircumdūcerer
2nd sg.circumdūcāris
circumdūcāre
circumdūcerēris
circumdūcerēre
3rd sg.circumdūcāturcircumdūcerētur
1st pl.circumdūcāmurcircumdūcerēmur
2nd pl.circumdūcāminīcircumdūcerēminī
3rd pl.circumdūcanturcircumdūcerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumdūc
circumdūce
circumdūcere
pres. 2nd pl.circumdūcitecircumdūciminī
fut. 2nd sg.circumdūcitōcircumdūcitor
fut. 3rd sg.circumdūcitōcircumdūcitor
fut. 2nd pl.circumdūcitōte—
fut. 3rd pl.circumdūcuntōcircumdūcuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumdūcerecircumdūcī
perfect infinitivecircumdūxissecircumductum esse
future infinitivecircumductūrum essecircumductum īrī
present participlecircumdūcēns—
perfect participle—circumductus
circumducta, circumductā, circumductae, circumductam, circumductārum, circumductās, circumducte, circumductī, circumductīs, circumductō, circumductōrum, circumductōs
future participlecircumductūrus
circumductūra, circumductūrā, circumductūrae, circumductūram, circumductūrārum, circumductūrās, circumductūre, circumductūrī, circumductūrīs, circumductūrō, circumductūrōrum, circumductūrōs, circumductūrum
circumdūcendus
circumdūcundus, circumdūcenda, circumdūcendā, circumdūcendae, circumdūcendam, circumdūcendārum, circumdūcendās, circumdūcende, circumdūcendīs, circumdūcendōrum, circumdūcendōs
gerundcircumdūcendī, circumdūcendō, circumdūcendumsupinecircumductum, circumductū

circum-dūco, xi, ctum, 3, v. a. (
I. imper. circumduce, Plaut. As. 1, 1, 83; id. Most. 3, 2, 159; id. Mil. 2, 2, 66), to lead or draw around (class.; esp. freq. in milit. lang.; in Cic. perh. only once).
I. Prop.: circumduce exercitum, Plaut. Mil. 2, 2, 66; cf. Liv. 1, 27, 8; 8, 13, 8: miles aliquo circumducitur, Plaut. Truc. 4, 4, 21: quattuor cohortibus longiore itinere circumductis, Caes. B. G. 3, 26: alas ad latus Samnitium, Liv. 10, 29, 9: agmen per invia circa, etc., id. 21, 36, 4: pars devio saltu circumducta, id. 41, 19, 8; cf. id. 36, 24, 8: captos Vitellii exploratores circumductos, ut robora exercitus noscerent, remittendo, Tac. H. 3, 54: aliquem per totam civitatem, Petr. 141.— Also like the simple verb absol.: praeter castra hostium circumducit, marches around, avoids, Liv. 34, 14, 1: aliquem vicatim, Suet. Calig. 35: per coetus epulantium, id. ib. 32: quosdam per organa hydraulica, id. Ner. 41. —With two accs.: eho istum, puer, circumduce hasce aedis et conclavia, Plaut. Most. 3, 2, 159: quos Pompeius... omnia sua praesidia circumduxit atque ostentavit, Caes. B. C. 3, 61 Kraner ad loc.; cf. Verg. A. 6, 517 sq.— And in tmesis: circum in quaestus ducere Asinum, Phaedr. 4, 1, 4.—
B. Of things: Casilinum coloniam deduxisti, ut vexillum tolleres, ut aratrum circumduceres (as usu. in founding a new city; v. aratrum), * Cic. Phil. 2, 40, 102; cf.: oppida, quae prius erant circumducta aratro, Varr. L. L. 5, § 143 Müll.: bracchium (v. bracchium), Auct. B. Hisp. 6; Suet. Claud. 20: flumen Dubis, ut circino circumductum, paene totum oppidum cingit, Caes. B. G. 1, 38: utro modo vero id circumductum est (of a round hole), Cels. 8, 3, 16: litteras subicere et circumducere, i. e. when a line is filled, to place the remaining letters of a word below the line, and draw circular marks around them, to indicate that they belong above, Suet. Aug. 87 fin.; cf. Serv. ad Verg. A. 3, 204 and 226: umbra hominis lineis circumducta, i.e. represented by outlines, sketched, Plin. 35, 3, 5, § 15.—
II. Trop.
A. In conversat. language, aliquem aliqua re or absol., to deceive, cheat, impose upon (syn.: circumvenio, decipio, fraudo, fallo): aliquem argento, Plaut. Ps. 2, 2, 39; 1, 5, 16: quadrigentis Philippis filius me et Chrusalus circumduxerunt, id. Bacch. 5, 2, 64; cf. id. ib. 2, 3, 77: quā me potes, circumduce, aufer, id. As. 1, 1, 84; id. Poen. 5, 5, 8; 5, 2, 16; id. Ps. 1, 5, 115; Dig. 42, 33, 1 al.—
B. Of discourse, to use circumlocution, to prolong: cum sensus unus longiore ambitu circumducitur, Quint. 9, 4, 124; cf. id. 10, 2, 17.—
C. In prosody, to speak drawlingly, to drawl out; only in Quint. 11, 3, 172; 12, 10, 33; 1, 5, 23 Spald. and Zumpt.—
D. In jurid. Lat., to draw lines around a law, i. e. to cancel, annul, abrogate (cf. cancello, II., and circumscribo, II. D.), Dig. 5, 1, 73; 40, 12, 27; 49, 1, 22.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Latin circumdūcō From circum- (“circum-”) + dūcō (“to lead, guide”).

Descendants
  • Englishcircumduce
  • Englishcircumduct
  • Italiancircondurre
  • Siciliancirundùciri

In English words that came into English from circumdūcō

  • circumductioncircumductiō
  • circumductcircumductus

Quick answers

What does circumdūcō mean in Latin?
circumdūcō, a verb, means “to lead or draw around; show around; to deceive, cheat, impose upon, mislead”.
What are the principal parts of circumdūcō?
circumdūcō, circumdūcere, circumdūxī, circumductum (third conjugation, irregular short imperative).
How do you pronounce circumdūcō?
In classical Latin, [kɪr.kʊnˈduː.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈduː.ko].