verbthird conjugation, irregular short imperative
superdūcō
superdūcō (present infinitive superdūcere, perfect active superdūxī, supine superductum)
Classical[sʊ.pɛrˈduː.koː]Ecclesiastical[su.perˈduː.ko]
Meaning
- to lead, bring, put or draw over
- to add, subjoin
Conjugation conjugation 3 irregular
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superdūcō | superdūcēbam | superdūcam | superdūxī | superdūxeram | superdūxerō |
| 2nd sg. | superdūcis | superdūcēbās | superdūcēs | superdūxistī | superdūxerās | superdūxeris |
| 3rd sg. | superdūcit | superdūcēbat | superdūcet | superdūxit | superdūxerat | superdūxerit |
| 1st pl. | superdūcimus | superdūcēbāmus | superdūcēmus | superdūximus | superdūxerāmus | superdūxerimus |
| 2nd pl. | superdūcitis | superdūcēbātis | superdūcētis | superdūxistis | superdūxerātis | superdūxeritis |
| 3rd pl. | superdūcunt | superdūcēbant | superdūcent | superdūxērunt superdūxēre | superdūxerant | superdūxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superdūcam | superdūcerem | superdūxerim | superdūxissem |
| 2nd sg. | superdūcās | superdūcerēs | superdūxerīs | superdūxissēs |
| 3rd sg. | superdūcat | superdūceret | superdūxerit | superdūxisset |
| 1st pl. | superdūcāmus | superdūcerēmus | superdūxerīmus | superdūxissēmus |
| 2nd pl. | superdūcātis | superdūcerētis | superdūxerītis | superdūxissētis |
| 3rd pl. | superdūcant | superdūcerent | superdūxerint | superdūxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | superdūcor | superdūcēbar | superdūcar |
| 2nd sg. | superdūceris superdūcere | superdūcēbāris superdūcēbāre | superdūcēris superdūcēre |
| 3rd sg. | superdūcitur | superdūcēbātur | superdūcētur |
| 1st pl. | superdūcimur | superdūcēbāmur | superdūcēmur |
| 2nd pl. | superdūciminī | superdūcēbāminī | superdūcēminī |
| 3rd pl. | superdūcuntur | superdūcēbantur | superdūcentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | superdūcar | superdūcerer |
| 2nd sg. | superdūcāris superdūcāre | superdūcerēris superdūcerēre |
| 3rd sg. | superdūcātur | superdūcerētur |
| 1st pl. | superdūcāmur | superdūcerēmur |
| 2nd pl. | superdūcāminī | superdūcerēminī |
| 3rd pl. | superdūcantur | superdūcerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | superdūc superdūce | superdūcere |
| pres. 2nd pl. | superdūcite | superdūciminī |
| fut. 2nd sg. | superdūcitō | superdūcitor |
| fut. 3rd sg. | superdūcitō | superdūcitor |
| fut. 2nd pl. | superdūcitōte | — |
| fut. 3rd pl. | superdūcuntō | superdūcuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | superdūcere | superdūcī |
| perfect infinitive | superdūxisse | superductum esse |
| future infinitive | superductūrum esse | superductum īrī |
| present participle | superdūcēns | — |
| perfect participle | — | superductus superducta, superductā, superductae, superductam, superductārum, superductās, superducte, superductī, superductīs, superductō, superductōrum, superductōs |
| future participle | superductūrus superductūra, superductūrā, superductūrae, superductūram, superductūrārum, superductūrās, superductūre, superductūrī, superductūrīs, superductūrō, superductūrōrum, superductūrōs, superductūrum | superdūcendus superdūcundus, superdūcenda, superdūcendā, superdūcendae, superdūcendam, superdūcendārum, superdūcendās, superdūcende, superdūcendīs, superdūcendōrum, superdūcendōs |
gerundsuperdūcendī, superdūcendō, superdūcendumsupinesuperductum, superductū
Origins
- Proto-Indo-European*úp
- Proto-Indo-European*upér
- Proto-Italic*super
- Latinsuperdūcō
Latin super- Proto-Indo-European *dewk- Proto-Indo-European *déwkti Proto-Italic *doukō Latin dūcō Latin superdūcō From super- + dūcō (“lead; draw”).