adjectivefirst/second-declension adjective
subiectīvus
subiectīvus (feminine subiectīva, neuter subiectīvum)
Classical[sʊb.jɛkˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[sub.jekˈtiː.vus]
Meaning
- adjectivesubjective.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subiectīvus | subiectīva | subiectīvum |
| genitive | subiectīvī | subiectīvae | subiectīvī |
| dative | subiectīvō | subiectīvae | subiectīvō |
| accusative | subiectīvum | subiectīvam | subiectīvum |
| ablative | subiectīvō | subiectīvā | subiectīvō |
| vocative | subiectīve | subiectīva | subiectīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subiectīvī | subiectīvae | subiectīva |
| genitive | subiectīvōrum | subiectīvārum | subiectīvōrum |
| dative | subiectīvīs | subiectīvīs | subiectīvīs |
| accusative | subiectīvōs | subiectīvās | subiectīva |
| ablative | subiectīvīs | subiectīvīs | subiectīvīs |
| vocative | subiectīvī | subiectīvae | subiectīva |
subjectīvus, a, um, adj. subjectus,
I. of or belonging to the subject of a proposition, subjective:
pars, i. e. the subject, App. Dogm. Plat. 3, p. 30, 30; Mart. Cap. 4, § 393; Tert. Virg. Vel. 4 fin.—Adv.: subjectīvē, subjectively, Mart. Cap. 4, § 393.Origins
From subiectus + -īvus.
Descendants
- Catalansubjectiu
- Englishsubjective
- Frenchsubjectif
- Romaniansubiectivfrom French subjectif
- Italiansoggettivo
- Portuguesesubjetivo
- Spanishsubjetivo
- Sardiniansugetivu
- Piedmontesesogetiv