LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

subiectīvus

subiectīvus (feminine subiectīva, neuter subiectīvum)
Classical[sʊb.jɛkˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[sub.jekˈtiː.vus]

Meaning

  1. adjectivesubjective.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubiectīvussubiectīvasubiectīvum
genitivesubiectīvīsubiectīvaesubiectīvī
dativesubiectīvōsubiectīvaesubiectīvō
accusativesubiectīvumsubiectīvamsubiectīvum
ablativesubiectīvōsubiectīvāsubiectīvō
vocativesubiectīvesubiectīvasubiectīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubiectīvīsubiectīvaesubiectīva
genitivesubiectīvōrumsubiectīvārumsubiectīvōrum
dativesubiectīvīssubiectīvīssubiectīvīs
accusativesubiectīvōssubiectīvāssubiectīva
ablativesubiectīvīssubiectīvīssubiectīvīs
vocativesubiectīvīsubiectīvaesubiectīva

subjectīvus, a, um, adj. subjectus,
I. of or belonging to the subject of a proposition, subjective: pars, i. e. the subject, App. Dogm. Plat. 3, p. 30, 30; Mart. Cap. 4, § 393; Tert. Virg. Vel. 4 fin.—Adv.: subjectīvē, subjectively, Mart. Cap. 4, § 393.

Origins

From subiectus + -īvus.

Descendants
  • Catalansubjectiu
  • Englishsubjective
  • Frenchsubjectif
  • Romaniansubiectivfrom French subjectif
  • Italiansoggettivo
  • Portuguesesubjetivo
  • Spanishsubjetivo
  • Sardiniansugetivu
  • Piedmontesesogetiv

Quick answers

What does subiectīvus mean in Latin?
subiectīvus, a adjective, means “subjective.”.
How do you pronounce subiectīvus?
In classical Latin, [sʊb.jɛkˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sub.jekˈtiː.vus].