LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, third person-only in the passive

fundō1

fundō (present infinitive fundere, perfect active fūdī, supine fūsum)
Classical[ˈfʊn.doː]Ecclesiastical[ˈfun.do]
№ 523 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. transitiveto pour out, shed
  2. transitiveto melt, cast, found, make by smelting
  3. to overthrow, overcome, rout, vanquish an enemy, rout, scatter
  4. to throw or cast to the ground, prostrate
  5. figurativelytransitiveto moisten, wet
  6. transitiveto extend, spread out
  7. transitiveto utter

Latīnē defined in Latin in our graded readers

aquam vel oleum ex vāse mittō; quod funditur, fluit.
fundō -ere fūdī — in Mille Verba, Mercātus

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fundōfundēbam
fundābam
fundam
fundābō
fūdī
fundāvī
fūderam
fundāveram
fūderō
fundārō, fundāverō
2nd sg.fundisfundēbās
fundābās
fundēs
fundābis
fūdistī
fundāstī, fundāvistī
fūderās
fundārās, fundāverās
fūderis
fundāveris
3rd sg.funditfundēbat
fundābat
fundet
fundābit
fūdit
fundāvit
fūderat
fundārat, fundāverat
fūderit
fundārit, fundāverit
1st pl.fundimusfundēbāmus
fundābāmus
fundēmus
fundābimus
fūdimus
fundāvimus
fūderāmus
fundāverāmus
fūderimus
fundārimus, fundāverimus
2nd pl.funditisfundēbātis
fundābātis
fundētis
fundābitis
fūdistis
fundāstis, fundāvistis
fūderātis
fundārātis, fundāverātis
fūderitis
fundāritis, fundāveritis
3rd pl.funduntfundēbant
fundābant
fundent
fundābunt
fūdērunt
fūdēre, fundārunt, fundāvēre, fundāvērunt
fūderant
fundārant, fundāverant
fūderint
fundārint, fundāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fundam
fundem
funderem
fundārem
fūderim
fundārim, fundāverim
fūdissem
fundāssem, fundāvissem
2nd sg.fundāsfunderēs
fundārēs
fūderīs
fundāverīs
fūdissēs
fundāssēs, fundāvissēs
3rd sg.fundatfunderet
fundāret
fūderit
fundārit, fundāverit
fūdisset
fundāsset, fundāvisset
1st pl.fundāmusfunderēmus
fundārēmus
fūderīmus
fundārīmus, fundāverīmus
fūdissēmus
fundāssēmus, fundāvissēmus
2nd pl.fundātisfunderētis
fundārētis
fūderītis
fundārītis, fundāverītis
fūdissētis
fundāssētis, fundāvissētis
3rd pl.fundantfunderent
fundārent
fūderint
fundārint, fundāverint
fūdissent
fundāssent, fundāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fundorfundābarfundābor
2nd sg.fundārisfundābāre
fundābāris
fundābere
fundāberis
3rd sg.funditurfundēbātur
fundābātur
fundētur
fundābitur
1st pl.fundāmurfundābāmurfundābimur
2nd pl.—fundābāminīfundābiminī
3rd pl.fundunturfundēbantur
fundābantur
fundentur
fundābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.funderfundārer
2nd sg.fundērisfundārēre
fundārēris
3rd sg.fundāturfunderētur
fundārētur
1st pl.fundēmurfundārēmur
2nd pl.fundēminīfundārēminī
3rd pl.fundanturfunderentur
fundārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.funde
fundā
—
pres. 2nd pl.fundite
fundāte
—
fut. 2nd sg.funditō
fundātō
fundātor
fut. 3rd sg.funditō
fundātō
funditor
fundātor
fut. 2nd pl.funditōte
fundātōte
—
fut. 3rd pl.funduntō
fundantō
funduntor
fundantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefundere
fundāre
fundī
fundārī
perfect infinitivefūdisse
fundāsse, fundāvisse
fūsum esse
future infinitivefūsūrum essefūsum īrī
present participlefundēns
fundāns, fundante, fundantem, fundantēs, fundantī, fundantia, fundantibus, fundantis, fundantīs, fundantium, fundente, fundentem, fundentēs, fundentī, fundentia, fundentibus, fundentis, fundentīs, fundentium
—
perfect participle—fūsum
fundāta, fundātā, fundātae, fundātam, fundātārum, fundātās, fundāte, fundātī, fundātō, fundātōrum, fundātōs, fundātum, fundātus, fūsa, fūsā, fūsae, fūsam, fūsārum, fūsās, fūse, fūsī, fūsīs, fūsō, fūsōrum, fūsōs, fūsus
future participlefūsūrus
fundātūra, fundātūrā, fundātūrae, fundātūram, fundātūrārum, fundātūrās, fundātūre, fundātūrī, fundātūrīs, fundātūrō, fundātūrōrum, fundātūrōs, fundātūrum, fundātūrus, fūsūra, fūsūrā, fūsūrae, fūsūram, fūsūrārum, fūsūrās, fūsūre, fūsūrī, fūsūrīs, fūsūrō, fūsūrōrum, fūsūrōs, fūsūrum
fundendum
fundundum
gerundfundendī, fundendō, fundendumsupinefūsum, fūsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

fundi
property in land; real property.
terra fundit fruges
the earth brings forth fruit abundantly.
fusum orationis genus
a running style.
fundere hostium copias
to rout the enemy's forces.
hostes (fusos) persequi
to follow up and harass the enemy when in flight.
fundere et fugare hostem
to utterly rout the enemy.
caedere et fundere hostem
to utterly rout the enemy.
carmina , versus fundere (De Or. 3. 50)
to write poetry with facility.

fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a. root FUD; Gr. ΧΥ, χεϝ-, in χέω, χεύσω; Lat. futis, futtilis, ec-futio, re-futo, etc., Georg Curtius Gr. Etym. p. 204 sq.,
I. to pour, pour out, shed.
I. Lit., of fluids.
1. In gen.: (natura terram) sucum venis cogebat fundere apertis Consimilem lactis, etc., Lucr. 5, 812: sanguinem e patera, Cic. Div. 1, 23, 46: novum liquorem (i. e. vinum) de patera, Hor. C. 1, 31, 3: vina paterā in aras, Ov. M. 9, 160; cf.: vinum inter cornua, id. ib. 7, 594: vinum super aequora, id. ib. 11, 247: duo rite mero libans carchesia Baccho Fundit humi, Verg. A. 5, 78: laticem urnis, Ov. M. 3, 172: lacrimas, Verg. A. 3, 348: cf. Ov. M. 5, 540: fundit Anigros aquas, pours out, id. ib. 15, 282: parumne fusum est Latini sanguinis? shed, spilt, Hor. Epod. 7, 4: sanguine ob rem publicam fuso, Sall. H. Fr. 2, 96, 2 Dietsch: sanguinem de regno (i. e. propter regnum), Curt. 10, 5.—Mid.: memorandum, in septem lacus eum (Strymonem) fundi, discharges itself, Plin. 4, 10, 17, § 38: ingentibus procellis fusus imber, pouring, Liv. 6, 8, 7; 6, 32, 6; cf.: sanguis in corporibus fusus, Cic. de Or. 2, 77, 310.—
2. In partic.
a. Of metals, to make by melting, to melt, cast, found: exolevit fundendi aeris pretiosi ratio, Plin. 34, 2, 3, § 5; cf. id. 34, 7, 18, § 46: caldarium (aes) funditur tantum, malleis fragile, id. 34, 8, 20, § 94: aere fuso, id. 34, 11, 24, § 107: vitrum, id. 34, 14, 42, § 148: glandes, Auct. B. Afr. 20, 3: Theodorus ipse se ex aere fudit, Plin. 34, 8, 19, § 83: ne statuam quidem inchoari, cum ejus membra fundentur, Quint. 2, 1, 12: fusis omnibus membris (statuae), id. 7 praef. § 2: olim quaerere amabam, Quid sculptum infabre, quid fusum durius esset, Hor. S. 2, 3, 22.—*
b. In medic. lang.: aliquem, to cause one to have fluid stools, to relax the bowels (opp. comprimere): si compresserit aliquem morbus aut fuderit, Cels. praef. med.; cf. under P. a.—
B. Transf.
1. To wet, moisten, bathe with a liquid (poet. and very rare): (ossa) niveo fundere lacte, Tib. 3, 2, 20: multo tempora funde mero, id. 1, 7, 50.—
2. Of things non-fluid.
a. In gen., to pour forth in abundance, to scatter, cast, hurl; to spread, extend, diffuse: desectam cum stramento segetem corbibus fudere in Tiberim, Liv. 2, 5, 3: picem reliquasque res, quibus ignis excitari potest, fundebant, Caes. B. G. 7, 24, 4: tela, Val. Fl. 3, 243: sagittam, Sil. 7, 647: (solis) radios per opaca domorum, Lucr. 2, 115: quas (maculas) incuria fudit, has scattered, Hor. A. P. 352: fundunt se carcere laeti Thraces equi, pour themselves forth, rush out, Val. Fl. 1, 611: se cuncta manus ratibus, id. 2, 662: littera fundens se in charta, Plin. 13, 12, 25, § 81: luna se fundebat per fenestras, Verg. A. 3, 152.—Mid.: ne (vitis) in omnes partes nimia fundatur, spread out, Cic. de Sen. 15, 52: homines fusi per agros ac dispersi, Cic. Sest. 42, 91.—
b. In partic.
(a). With the accessory notion of production, to bring forth, bear or produce (in abundance): crescunt arbusta et fetus in tempore fundunt, Lucr. 1, 351; cf.: terra feta frugibus et vario leguminum genere, quae cum maxima largitate fundit, Cic. N. D. 2, 62, 156: flores aut fruges aut bacas, id. Tusc. 5, 13, 37: frugem, id. de Sen. 15, 51: plus materiae (vites), Plin. 17, 22, 35, § 192: cum centesimo Leontini campi fundunt, id. 18, 10, 21, § 95: facile illa (piscium ova) aqua et sustinentur et fetum fundunt, Cic. N. D. 2, 51, 129: (terra) animal prope certo tempore fudit Omne, Lucr. 5, 823; cf. ib. 917: fudit equum magno tellus percussa tridenti, Verg. G. 1, 13: Africa asinorum silvestrium multitudinem fundit, Plin. 8, 30, 46, § 108: quae te beluam ex utero, non hominem fudit, Cic. Pis. init.; Verg. A. 8, 139, v. Forbig. ad h. l.—
(b). With the secondary notion of depth or downward direction, to throw or cast to the ground, to prostrate: (victi hostes) et de jugis, quae ceperant, funduntur, Liv. 9, 43, 20: nec prius absistit, quam septem ingentia victor Corpora (cervorum) fundat humi, Verg. A. 1, 193; cf. Ov. M. 13, 85; Sil. 4, 533: aliquem arcu, Val. Fl. 1, 446.—In middle force: fundi in alga, to lie down, Val. Fl. 1, 252.—Esp. freq. milit. t. t., overthrow, overcome, rout, vanquish an enemy: hostes nefarios prostravit, fudit, occidit, Cic. Phil. 14, 10, 27; cf.: exercitus caesus fususque, id. ib. 14, 1, 1: aliquos caedere, fundere atque fugare, Sall. J. 58, 3: Gaetulos, id. ib. 88, 3: classes fusae fugataeque, id. ib. 79, 4; cf.: si vi fudisset cecidissetque hostes, Liv. 35, 1, 8: hostes de jugis, id. 9, 43, 20: Gallos de delubris vestris, id. 6, 16, 2: eas omnes copias a se uno proelio fusas ac superatas esse, Caes. B. G. 1, 44, 8; cf.: Massilienses crebris eruptionibus fusi, id. B. C. 2, 22, 1: Latini ad Veserim fusi et fugati, Cic. Off. 3, 31, 112; Liv. 2, 6 fin.: quatuor exercitus Carthaginiensium fudi, fugavi, Hispania expuli, id. 28, 28, 9; cf. Drak. on 38, 53, 2; less freq. in a reversed order: alios arma sumentes fugant funduntque, Sall. J. 21, 2; Vell. 2, 46 fin.: omnibus hostium copiis fusis armisque exutis, Caes. B. G. 3, 6, 3: magnas copias hostium fudit, Cic. Mur. 9, 20: Sabinos equitatu fudit, id. Rep. 2, 20: Armeniorum copias, id. Arch. 9, 21: maximas copias parva manu, Sall. C. 7, 7.
II. Trop.
A. Ingen., to pour out or forth, to spread out, extend, display: imago de corpore fusa, Lucr. 4, 53: animam moribundo corpore fudit, id. 3, 1033; cf. id. 3, 700: concidit ac multo vitam cum sanguine fudit, Verg. A. 2, 532: circuli (appellantur), quod mixta farina et caseo et aqua circuitum aequabiliter fundebant, poured out, spread out, Varr. L. L. 5, § 106: quem secutus Cicero hanc famam latius fudit, Quint. 11, 2, 14; cf. id. 10, 5, 11: cum vero causa ea inciderit, in qua vis eloquentiae possit expromi: tum se latius fundet orator, will display himself, Cic. Or. 36, 125: superstitio, fusa per gentes, id. Div. 2, 72 init.; cf. Quint. 11, 3, 84: neque se tanta in eo (Cicerone) fudisset ubertas, id. 12, 2, 23: fundet opes, Latiumque beabit divite lingua, riches of expression, Hor. Ep. 2, 2, 121. —Mid.: quamquam negant, nec virtutes nec vitia crescere: tamen utrumque eorum fundi quodammodo et quasi dilatari putant, to be diffused, Cic. Fin. 3, 15, 48; cf.: modo virtus latius funditur, Sen. Ep. 74, 27; and: semper ex eo, quod maximas partes continet latissimeque funditur, tota res appellatur, id. 5, 30, 92: saepe in amplificanda re funditur numerose et volubiliter oratio, id. Or. 62, 210.—
B. In partic., of speech, to pour forth, utter: per quam (arteriam) vox principium a mente ducens percipitur et funditur, Cic. N. D. 2, 59, 149; cf.: e quibus elici vocem et fundi videmus, id. Tusc. 2, 24, 56: inanes sonos, id. ib. 5, 26, 73 (for which: inani voce sonare, id. Fin. 2, 15, 48): sonum, id. Ac. 2, 23, 74: verba poëtarum more (opp. ratione et arte distinguere), id. Fin. 4, 4, 10: versus hexametros aliosque variis modis atque numeris ex tempore, id. de Or. 3, 50, 194; cf.: grave plenumque carmen, id. Tusc. 1, 26, 64: tam bonos septenarios ad tibiam, id. ib. 1, 44, 107: physicorum oracula, id. N. D. 1, 26, 66: has ore loquelas, Verg. A. 5, 842: preces pectore ab imo, id. ib. 6, 55; so, preces, id. ib. 5, 234; Hor. Epod. 17, 53: mera mendacia, Plaut. Ps. 4, 1, 33: jam tu verba fundis hic, sapientia? you waste, Ter. Ad. 5, 2, 7: opprobria rustica, Hor. Ep. 2, 1, 146: iras inanes, Val. Fl. 3, 697: vehemens et liquidus puroque simillimus amni Fundet opes, Hor. Ep. 2, 2, 121: preces, App. M. 11, p. 258, 4; Tac. A. 14, 30; Aug. in Psa. 25, 10 al.—Hence, fūsus, a, um, P. a., spread out, extended, broad, large, copious, diffuse.
A. Lit.: (aër) tum fusus et extenuatus sublime fertur, tum autem concretus in nubes cogitur, Cic. N. D. 2, 39, 101: fusior alvus, i. e. more relaxed (opp. astrictior), Cels. 1, 3 med.: toga (opp. restricta), wide, full, Suet. Aug. 73: Gallorum fusa et candida corpora, full, plump, Liv. 38, 21, 9: campi in omnem partem, extended, Verg. A. 6, 440; cf.: non fusior ulli Terra fuit domino, a broader, larger kingdom, Luc. 4, 670.—
B. Trop., copious, diffuse; flowing, free: genus sermonis non liquidum, non fusum ac profluens, Cic. de Or. 2, 38, 159; cf.: constricta an latius fusa narratio, Quint. 2, 13, 5: materia abundantior atque ultra quam oporteat fusa, id. 2, 4, 7: ut illud, quod ad omnem honestatem pertinet, decorum, quam late fusum sit, appareat, Cic. Off. 1, 28, 98; cf. Quint. 11, 1, 5: (vox) in egressionibus fusa et securae claritatis (opp. contracta), unrestrained, free, id. 11, 3, 64: periodus, id. 9, 4, 128: fusiores liberioresque numeri, id. 130: lingua Graeca prolixior fusiorque quam nostra, Gell. 2, 26, 7: in locis ac descriptionibus fusi ac fluentes, Quint. 9, 4, 138: plenior Aeschines et magis fusus, id. 10, 1, 77: dulcis et candidus et fusus Herodotus (opp. densus et brevis et semper instans sibi Thucydides), id. 10, 1, 73.—Sup. seems not to occur.—Adv.: fūse. *
1. (Acc. to A.) Spread out, extended: (manus) fusius paulo in diversum resolvitur, Quint. 11, 3, 97.—
2. (Acc. to B.) Copiously, at length, diffusely: quae fuse olim disputabantur ac libere, ea nunc articulatim distincteque dicuntur, Cic. Leg. 1, 13, 36: multa dicere fuse lateque, id. Tusc. 4, 26, 57: fuse lateque dicendi facultas, id. Or. 32, 113: fuse et copiose augere et ornate aliquid (opp. brevia et acuta), id. Fin. 3, 7, 26.—Comp.: haec cum uberius disputantur et fusius (opp. brevius angustiusque concluduntur), Cic. N. D. 2, 7, 20: fusius et ornatius rem exponere, Quint. 4, 2, 128.—Sup. seems not to occur.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ǵʰew-
  2. Proto-Indo-European*ǵʰewd-
  3. Proto-Indo-European*ǵʰunédti
  4. Proto-Italic*hundō
  5. Latinfundō

From Proto-Italic *hundō, from Proto-Indo-European *ǵʰu-né-d-ti ~ *ǵʰu-n-d-énti, nasal infix present of the root *ǵʰew-d- (“to pour”), extended from *ǵʰew-. The change from Proto-Italic *h- to Latin f- is unique to this word; Weiss takes it as regular before *-u-. The perfect form fūdī is potentially the continuation of a PIE root aorist *ǵʰéwd-t ~ *ǵʰud-ént. The perfect participle fūsus could continue an earlier participle *ǵʰud-tós. Cognates include Ancient Greek χέω (khéō) and Gothic 𐌲𐌹𐌿𐍄𐌰𐌽 (giutan).

Descendants
  • Catalanfondre
  • Englishfound
  • Englishfuse
  • Italianfondere
  • Frenchfondrefrom Old French fondre
  • Spanishhundirfrom Old Spanish fundir
  • Spanishfundirfrom Old Spanish fundir
  • Sardinianfundere
  • Portuguesefundir
  • Friulianfondi
verbfirst conjugation
fundō2
fundō (present infinitive fundāre, perfect active fundāvī, supine fundātum)
Classical[ˈfʊn.doː]Ecclesiastical[ˈfun.do]
№ 523 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. transitiveto found, establish, lay the foundation
  2. figurativelytransitiveto secure, make firm

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fundōfundābam
fundēbam
fundābō
fundam
fundāvī
fūdī
fundāveram
fūderam
fundāverō
fūderō, fundārō
2nd sg.fundās
fundis
fundābās
fundēbās
fundābisfundāvistī
fūdistī, fundāstī
fundāverās
fūderās, fundārās
fundāveris
fūderis
3rd sg.fundat
fundit
fundābat
fundēbat
fundābitfundāvit
fūdit
fundāverat
fūderat, fundārat
fundāverit
fūderit, fundārit
1st pl.fundāmus
fundimus
fundābāmus
fundēbāmus
fundābimusfundāvimus
fūdimus
fundāverāmus
fūderāmus
fundāverimus
fūderimus, fundārimus
2nd pl.fundātis
funditis
fundābātis
fundēbātis
fundābitisfundāvistis
fūdistis, fundāstis
fundāverātis
fūderātis, fundārātis
fundāveritis
fūderitis, fundāritis
3rd pl.fundant
fundunt
fundābant
fundēbant
fundābuntfundāvērunt
fundāvēre, fūdēre, fūdērunt, fundārunt
fundāverant
fūderant, fundārant
fundāverint
fūderint, fundārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fundem
fundam
fundārem
funderem
fundāverim
fūderim, fundārim
fundāvissem
fūdissem, fundāssem
2nd sg.fundēsfundārēs
funderēs
fundāverīs
fūderīs
fundāvissēs
fūdissēs, fundāssēs
3rd sg.fundetfundāret
funderet
fundāverit
fūderit, fundārit
fundāvisset
fūdisset, fundāsset
1st pl.fundēmusfundārēmus
funderēmus
fundāverīmus
fūderīmus, fundārīmus
fundāvissēmus
fūdissēmus, fundāssēmus
2nd pl.fundētisfundārētis
funderētis
fundāverītis
fūderītis, fundārītis
fundāvissētis
fūdissētis, fundāssētis
3rd pl.fundentfundārent
funderent
fundāverint
fūderint, fundārint
fundāvissent
fūdissent, fundāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fundorfundābarfundābor
2nd sg.fundāris
fundāre
fundābāris
fundābāre
fundāberis
fundābere
3rd sg.fundātur
funditur
fundābātur
fundēbātur
fundābitur
1st pl.fundāmurfundābāmurfundābimur
2nd pl.fundāminīfundābāminīfundābiminī
3rd pl.fundantur
funduntur
fundābantur
fundēbantur
fundābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.funderfundārer
2nd sg.fundēris
fundēre
fundārēris
fundārēre
3rd sg.fundēturfundārētur
funderētur
1st pl.fundēmurfundārēmur
2nd pl.fundēminīfundārēminī
3rd pl.fundenturfundārentur
funderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fundā
funde
fundāre
pres. 2nd pl.fundāte
fundite
fundāminī
fut. 2nd sg.fundātō
funditō
fundātor
fut. 3rd sg.fundātō
funditō
fundātor
fut. 2nd pl.fundātōte
funditōte
—
fut. 3rd pl.fundantō
funduntō
fundantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefundārefundārī
fundī
perfect infinitivefundāvisse
fūdisse, fundāsse
fundātum esse
future infinitivefundātūrum essefundātum īrī
present participlefundāns
fundante, fundantem, fundantēs, fundantī, fundantia, fundantibus, fundantis, fundantīs, fundantium, fundēns, fundente, fundentem, fundentēs, fundentī, fundentia, fundentibus, fundentis, fundentīs, fundentium
—
perfect participle—fundātus
fundāta, fundātā, fundātae, fundātam, fundātārum, fundātās, fundātī, fundātōrum, fundātōs, fūsa, fūsā, fūsae, fūsam, fūsārum, fūsās, fūse, fūsī, fūsīs, fūsō, fūsōrum, fūsōs, fūsum, fūsus
future participlefundātūrus
fundātūra, fundātūrā, fundātūrae, fundātūram, fundātūrārum, fundātūrās, fundātūre, fundātūrī, fundātūrīs, fundātūrō, fundātūrōrum, fundātūrōs, fundātūrum, fūsūra, fūsūrā, fūsūrae, fūsūram, fūsūrārum, fūsūrās, fūsūre, fūsūrī, fūsūrīs, fūsūrō, fūsūrōrum, fūsūrōs, fūsūrum, fūsūrus
fundandus
gerundfundandī, fundandō, fundandumsupinefundātum, fundātū

fundo, āvi, ātum, 1, v. a. fundus,
I. to lay the bottom, keel, foundation of a thing, to found (syn.: condo, exstruo, etc.).
I. Lit. (perh. only poet.): haec carina satis probe fundata et bene statuta est, i. e. is laid, Plaut. Mil. 3, 3, 44 (v. Ritschl ad h. l.); dum mea puppis erat validā fundata carinā, Ov. P. 4, 3, 5; id. H. 16, 111: Erycino in vertice sedes fundatur Veneri Idaliae, is founded, Verg. A. 5, 759: sedes saxo vetusto. id. ib. 8, 478: arces, id. ib. 4, 260.—
B. Transf., in gen., to fasten, secure, make firm: dente tenaci Ancora fundabat naves, Verg. A. 6, 4: (genus humanum) Et majoribus et solidis magis ossibus intus Fundatum, Lucr. 5, 928; 4, 828.—
II. Trop., to found, establish, fix, confirm (class., esp. in part. perf.; cf.: firmo, stabilio): illud vero maxime nostrum fundavit imperium et populi Romani nomen auxit, quod, etc., Cic. Balb. 13, 31; cf.: quantis laboribus fundatum imperium, id. Cat. 4, 9, 19: qui (rei publicae status) bonorum omnium conjunctione et auctoritate consulatus mei fixus et fundatus videbatur, id. Att. 1, 16, 6: accurate non modo fundata verum etiam exstructa disciplina, id. Fin. 4, 1, 1; cf.: fundati a doctore, thoroughly instructed, Lact. 6, 21, 4: res publica praeclare fundata, Cic. Par. 1, 2, 10; cf.: qui legibus urbem Fundavit, Verg. A. 6, 810: in eorum agro sedes fundare Bastarnis, Liv. 40, 57, 5: libertatem, salutem, securitatem, Plin. Pan. 8, 1: jus civile, Dig. 1, 2, 2, § 39: vacuos Penates prole, Stat. S. 4, 7, 30; cf.: thalamos Tritonide nympha, i. e. to marry, Sil. 2, 65: partis et fundatis amicitiis, Q. Cic. Petit. Cons. 7, 25: fundatae atque optime constitutae opes, Cic. Rab. Post. 1, 1; cf.: nitidis fundata pecunia villis, well laid out, Hor. Ep. 1, 15, 46: nihil veritate fundatum, Cic. Fl. 11, 26; cf. Lucr. 5, 161.— Hence, fundātus, a, um, P. a., firm, fixed, grounded, durable (very rare).
A. Lit.: quo fundatior erit ex arenato directura, etc., Vitr. 7, 3 med.: si permanetis in fide fundati, Vulg. Col. 1, 23.—
B. Trop.: deflevi subitas fundatissimae familiae ruinas, Auct. Or. pro Domo, 36, 96.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰewbʰ-?
  2. Proto-Indo-European*bʰudʰmḗn
  3. Proto-Indo-European*bʰudʰnós
  4. Proto-Indo-European*bʰundʰós
  5. Proto-Italic*fundos
  6. Latinfundō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fundō From fundus (“bottom, lowest point”) + -ō.

Descendants
  • Catalanfonar
  • Italianfondare
  • Occitanfondar
  • Frenchfonderfrom Old French funder
  • Germanfundierenfrom Old French funder
  • Englishfoundfrom Old French funder
  • Sardinianfundare
  • Catalanfundar
  • Portuguesefundar
  • Spanishfundar

Quick answers

What does fundō mean in Latin?
fundō, a verb, means “to pour out, shed; to melt, cast, found, make by smelting; to overthrow, overcome, rout, vanquish an enemy, rout, scatter”.
What are the principal parts of fundō?
fundō, fundere, fūdī, fūsum (third conjugation, third person-only in the passive).
How do you pronounce fundō?
In classical Latin, [ˈfʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfun.do].
Where does fundō come from?
Proto-Indo-European *ǵʰew- → Proto-Indo-European *ǵʰewd- → Proto-Indo-European *ǵʰunédti → Proto-Italic *hundō → Latin fundō.