LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, third person-only in the passive

refundō

refundō (present infinitive refundere, perfect active refūdī, supine refūsum)
Classical[rɛˈfʊn.doː]Ecclesiastical[reˈfun.do]

Meaning

  1. transitiveto pour back, pour out

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.refundōrefundēbamrefundamrefūdīrefūderamrefūderō
2nd sg.refundisrefundēbāsrefundēsrefūdistīrefūderāsrefūderis
3rd sg.refunditrefundēbatrefundetrefūditrefūderatrefūderit
1st pl.refundimusrefundēbāmusrefundēmusrefūdimusrefūderāmusrefūderimus
2nd pl.refunditisrefundēbātisrefundētisrefūdistisrefūderātisrefūderitis
3rd pl.refunduntrefundēbantrefundentrefūdērunt
refūdēre
refūderantrefūderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.refundamrefunderemrefūderimrefūdissem
2nd sg.refundāsrefunderēsrefūderīsrefūdissēs
3rd sg.refundatrefunderetrefūderitrefūdisset
1st pl.refundāmusrefunderēmusrefūderīmusrefūdissēmus
2nd pl.refundātisrefunderētisrefūderītisrefūdissētis
3rd pl.refundantrefunderentrefūderintrefūdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.refunditurrefundēbāturrefundētur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.refundunturrefundēbanturrefundentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.refundāturrefunderētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.refundanturrefunderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.refunde—
pres. 2nd pl.refundite—
fut. 2nd sg.refunditō—
fut. 3rd sg.refunditōrefunditor
fut. 2nd pl.refunditōte—
fut. 3rd pl.refunduntōrefunduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverefundererefundī
perfect infinitiverefūdisserefūsum esse
future infinitiverefūsūrum esserefūsum īrī
present participlerefundēns—
perfect participle—refūsum
refūsa, refūsā, refūsae, refūsam, refūsārum, refūsās, refūse, refūsī, refūsīs, refūsō, refūsōrum, refūsōs, refūsus
future participlerefūsūrus
refūsūra, refūsūrā, refūsūrae, refūsūram, refūsūrārum, refūsūrās, refūsūre, refūsūrī, refūsūrīs, refūsūrō, refūsūrōrum, refūsūrōs, refūsūrum
refundendum
refundundum, refundenda, refundendā, refundendae, refundendam, refundendārum, refundendās, refundende, refundendīs, refundendōrum, refundendōs, refundendus
gerundrefundendī, refundendō, refundendumsupinerefūsum, refūsū

rĕ-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a.,
I. to pour back; to pour out, cause to overflow, etc. (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: quibus (vaporibus) altae renovataeque stellae atque omnis aether refundunt eodem et rursum trahunt indidem, * Cic. N. D. 2, 46, 118: aequor refundit in aequor, Ov. M. 11, 488: ponto refuso, Verg. G. 2, 163: sanguinem, v. B. infra: luna glaciem refundit, melts, Plin. 2, 101, 104, § 223: imis Stagna refusa vadis, flowing back, Verg. A. 1, 126; cf.: Acheronte refuso, id. ib. 6, 107: unda refunditur, Stat. Th. 9, 465: Tiberis refusus, Tac. H. 1, 86: refusus Oceanus, i. e. flowing back into itself (the Homeric ἀψόρροος), Verg. A. 7, 225; Luc. 8, 797.—
B. Transf., of things not liquid: refunditur alga, is flung back, Verg. A. 7, 590: intestina, Cels. 7, 16: quam libenter tot spoliatis, tot trucidatis sanguinem et bona refudisses, i. e. hadst given back, restored, Plin. Pan. 40, 4; cf.: refudimus Nilo suas copias, id. ib. 31, 3: quod accepit, Dig. 12, 4, 5 fin.: fructus venditori, ib. 18, 2, 6: invicem impensas, ib. 19, 5, 5, § 4: huic dabis loricam, quam refundat, Val. Imp. ap. Treb. Pol. Claud. 14, 6; Veg. Mil. 1, 20. — Poet.: refusa Conjugis in gremium, stretched out, lying at length, Luc. 8, 105: refusis in spatium immensum campis, i.e. outspread, Sil. 13, 322.—
II. Trop.: fletu super ora refuso, pouring forth, Ov. M. 11, 657 (dub.; al. profuso): necem in Tatiani consilia, i. e. to infuse, Spart. Hadr. 9: per cujus oboedientiam humani generis culpa deleta, refusa justitia est, checked, satisfied, Ambros. Apol. David, 17, § 81.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrefundō

Proto-Indo-European *ǵʰewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *ǵʰunédti Proto-Italic *hundō Latin fundō Latin refundō From re- + fundō.

Descendants
  • Spanishrehundir
  • Englishrefund
  • Englishrefound
  • Englishrefuse

Quick answers

What does refundō mean in Latin?
refundō, a verb, means “to pour back, pour out”.
What are the principal parts of refundō?
refundō, refundere, refūdī, refūsum (third conjugation, third person-only in the passive).
How do you pronounce refundō?
In classical Latin, [rɛˈfʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈfun.do].
Where does refundō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin refundō.