LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumfundō

circumfundō (present infinitive circumfundere, perfect active circumfūdī, supine circumfūsum)
Classical[kɪr.kũːˈfʊn.doː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈfun.do]

Meaning

  1. to pour out or round; to surround with liquid
  2. to crowd around
  3. to overwhelm

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumfundōcircumfundēbamcircumfundamcircumfūdīcircumfūderamcircumfūderō
2nd sg.circumfundiscircumfundēbāscircumfundēscircumfūdistīcircumfūderāscircumfūderis
3rd sg.circumfunditcircumfundēbatcircumfundetcircumfūditcircumfūderatcircumfūderit
1st pl.circumfundimuscircumfundēbāmuscircumfundēmuscircumfūdimuscircumfūderāmuscircumfūderimus
2nd pl.circumfunditiscircumfundēbātiscircumfundētiscircumfūdistiscircumfūderātiscircumfūderitis
3rd pl.circumfunduntcircumfundēbantcircumfundentcircumfūdērunt
circumfūdēre
circumfūderantcircumfūderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumfundamcircumfunderemcircumfūderimcircumfūdissem
2nd sg.circumfundāscircumfunderēscircumfūderīscircumfūdissēs
3rd sg.circumfundatcircumfunderetcircumfūderitcircumfūdisset
1st pl.circumfundāmuscircumfunderēmuscircumfūderīmuscircumfūdissēmus
2nd pl.circumfundātiscircumfunderētiscircumfūderītiscircumfūdissētis
3rd pl.circumfundantcircumfunderentcircumfūderintcircumfūdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumfundorcircumfundēbarcircumfundar
2nd sg.circumfunderis
circumfundere
circumfundēbāris
circumfundēbāre
circumfundēris
circumfundēre
3rd sg.circumfunditurcircumfundēbāturcircumfundētur
1st pl.circumfundimurcircumfundēbāmurcircumfundēmur
2nd pl.circumfundiminīcircumfundēbāminīcircumfundēminī
3rd pl.circumfundunturcircumfundēbanturcircumfundentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumfundarcircumfunderer
2nd sg.circumfundāris
circumfundāre
circumfunderēris
circumfunderēre
3rd sg.circumfundāturcircumfunderētur
1st pl.circumfundāmurcircumfunderēmur
2nd pl.circumfundāminīcircumfunderēminī
3rd pl.circumfundanturcircumfunderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumfundecircumfundere
pres. 2nd pl.circumfunditecircumfundiminī
fut. 2nd sg.circumfunditōcircumfunditor
fut. 3rd sg.circumfunditōcircumfunditor
fut. 2nd pl.circumfunditōte—
fut. 3rd pl.circumfunduntōcircumfunduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumfunderecircumfundī
perfect infinitivecircumfūdissecircumfūsum esse
future infinitivecircumfūsūrum essecircumfūsum īrī
present participlecircumfundēns—
perfect participle—circumfūsus
circumfūsa, circumfūsā, circumfūsae, circumfūsam, circumfūsārum, circumfūsās, circumfūse, circumfūsī, circumfūsīs, circumfūsō, circumfūsōrum, circumfūsōs
future participlecircumfūsūrus
circumfūsūra, circumfūsūrā, circumfūsūrae, circumfūsūram, circumfūsūrārum, circumfūsūrās, circumfūsūre, circumfūsūrī, circumfūsūrīs, circumfūsūrō, circumfūsūrōrum, circumfūsūrōs, circumfūsūrum
circumfundendus
circumfundundus, circumfundenda, circumfundendā, circumfundendae, circumfundendam, circumfundendārum, circumfundendās, circumfundende, circumfundendīs, circumfundendōrum, circumfundendōs
gerundcircumfundendī, circumfundendō, circumfundendumsupinecircumfūsum, circumfūsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

multitudo circumfunditur alicui
a crowd throngs around some one.
aer terrae circumiectus or circumfusus
the atmosphere.

circum-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a., lit.
I. to pour out around, i.e. as in circumdo, either with the acc. of that which is poured, to pour around; or, with the acc. of that around which something is poured, to surround with a liquid (class. in prose and poetry).
I. Lit.
A. With acc. of the liquid poured (with or without dat. of the object around which): amurcam ad oleam circumfundito, Cato, R. R. 93: Tigris urbi circumfunditur, surrounds, flows round the town, Plin. 6, 27, 31, § 132.— More freq. in part. perf. pass.: mare circumfusum urbi, the sea flowing around the town, Liv. 30, 9, 12: gens circumfusis invia fluminibus, Ov. F. 5, 582: circumfusus nobis spiritus, Quint. 12, 11, 13: nec circumfuso pendebat in aëre tellus, circumambient, Ov. M. 1, 12; imitated by Tib. 4, 1, 151.— Reflex.: circumfudit se repente nubes, Lact. 4, 21, 1.—Once mid.: cum fervet (lac), ne circumfundatur, etc., pour itself out around, i. e. run over, Plin. 28, 9, 33, § 126; cf.: circumfusa nubes, Verg. A. 1, 586.—
B. With acc. of the object around which, etc., with or without abl. of the fluid: (mortuum) cerā circumfuderunt, Nep. Ages. 8, 7: terram crassissimus circumfundit aër, encompasses, envelops, Cic. N. D. 2, 6, 17: terra circumfusa illo mari, quem oceanum appellatis, id. Rep. 6, 20, 21: et multo nebulae circum dea fudit amictu (tmesis), Verg. A. 1, 412: quas circumfuderat atra tempestas, Sil. 7, 723.—
II. Transf. to objects that do not flow, esp. if there is a great multitude, as it were, heaped upon a thing.
A. (Acc. to I. 1.) Mid., to press upon, crowd around, embrace closely, cling to (freq. in the histt.): circumfunduntur ex reliquis hostes partibus, Caes. B. G. 6, 37; 7, 28; id. B. C. 3. 63: equites infestis cuspidibus circumfunduntur, Liv. 10, 36, 9; 25, 34, 9; 27, 19, 3; 44, 23, 8: (Nymphae) circumfusae Dianam Corporibus texere suis, surrounding, Ov. M. 3, 180: multitudo circumfusa, Caes. B. G. 6, 34; Liv. 2, 28, 6; 4, 46, 6; Curt. 8, 14, 31; Quint. 4, 2, 37.—With the dat. of that upon which a multitude presses: circumfundebantur obviis sciscitantes, Liv. 22, 7, 11; 22, 14, 15; 26, 27, 10; 29, 34, 14 al.: circumfusa turba lateri meo, id. 6, 15, 9: ut lateribus circumfundi posset equitatus. Curt. 3, 9, 12. —With acc. (depending on circum): Pacidiussuos equites exporrigere coepit... uthaberent facultatem turmas Julianas circumfundi, to surround, encompass them, Auct. B. Afr. 78 Oud. N. cr.—Poet. also of a single person: et nunc hac juveni, nunc circumfunditur illac, i. e. clings to, or closely embraces him, Ov. M. 4, 360; 14, 354; cf. with acc.: hunc (sc. Mavortem), tu, diva, tuo recubantem corpore sancto circumfusa super, Lucr. 1, 40.—
(b). So once in the active voice, absol.: circumfudit eques, Tac. A. 3, 46.—
2. Trop.: undique circumfusae molestiae, Cic. Tusc. 5, 41, 121: non est tantum ab hostibus aetati nostrae periculum, quantum ab circumfusis undique voluptatibus, Liv 30, 14, 6: circumfuso nitore, Quint. 4, 1, 59.—
B. (Acc. to I. 2.) To enclose, environ, surround, overwhelm: circumfusus publicorum praesidiorum copiis, Cic. Mil. 26, 71: praefectum castrorum circumfundunt, Tac. A. 12, 38; so id. H. 2, 19; 4, 20; id. A. 13, 40; Plin. 5, 12, 13, § 67; Sil. 7, 306: circumfusus hostium concursu, Nep. Chabr. 4, 2: M. Catonem vidi in bibliothecā sedentem, multis circumfusum Stoicorum libris, Cic. Fin. 3, 2, 7; Quint. 9, 4, 91, Curt. 3, 11, 4: amplexibus alicujus, Vell. 2, 123, 3: X. milia Bojorum alio latere quam exspectabatur missis legionibus circumfudit, Front. 1, 2, 7.—
2. Trop.: cum has terras incolentes circumfusi erant caligine, Cic. Tusc. 1, 19, 45: latent ista omnia crassis occultata et circumfusa tenebris, id. Ac. 2, 39, 122: ut, quantā luce ea circumfusa sunt, possint agnoscere, id. ib. 2, 15, 46: eos stultitiā obruit, tenebris circumfundit, Lact. 3, 29, 14: circumfundit, aliquem multo splendore, Sen. Tranq. 1, 9.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *ǵʰewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *ǵʰunédti Proto-Italic *hundō Latin fundō Latin circumfundō From circum- + fundō.

Descendants
  • Italiancirconfondere

Quick answers

What does circumfundō mean in Latin?
circumfundō, a verb, means “to pour out or round; to surround with liquid; to crowd around”.
What are the principal parts of circumfundō?
circumfundō, circumfundere, circumfūdī, circumfūsum (third conjugation).
How do you pronounce circumfundō?
In classical Latin, [kɪr.kũːˈfʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈfun.do].