LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

superfundō

superfundō (present infinitive superfundere, perfect active superfūdī, supine superfūsum)
Classical[sʊ.pɛrˈfʊn.doː]Ecclesiastical[su.perˈfun.do]

Meaning

  1. to pour over or upon
  2. figurativelyto shower something upon, give something profusely

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.superfundōsuperfundēbamsuperfundamsuperfūdīsuperfūderamsuperfūderō
2nd sg.superfundissuperfundēbāssuperfundēssuperfūdistīsuperfūderāssuperfūderis
3rd sg.superfunditsuperfundēbatsuperfundetsuperfūditsuperfūderatsuperfūderit
1st pl.superfundimussuperfundēbāmussuperfundēmussuperfūdimussuperfūderāmussuperfūderimus
2nd pl.superfunditissuperfundēbātissuperfundētissuperfūdistissuperfūderātissuperfūderitis
3rd pl.superfunduntsuperfundēbantsuperfundentsuperfūdērunt
superfūdēre
superfūderantsuperfūderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.superfundamsuperfunderemsuperfūderimsuperfūdissem
2nd sg.superfundāssuperfunderēssuperfūderīssuperfūdissēs
3rd sg.superfundatsuperfunderetsuperfūderitsuperfūdisset
1st pl.superfundāmussuperfunderēmussuperfūderīmussuperfūdissēmus
2nd pl.superfundātissuperfunderētissuperfūderītissuperfūdissētis
3rd pl.superfundantsuperfunderentsuperfūderintsuperfūdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.superfundorsuperfundēbarsuperfundar
2nd sg.superfunderis
superfundere
superfundēbāris
superfundēbāre
superfundēris
superfundēre
3rd sg.superfunditursuperfundēbātursuperfundētur
1st pl.superfundimursuperfundēbāmursuperfundēmur
2nd pl.superfundiminīsuperfundēbāminīsuperfundēminī
3rd pl.superfunduntursuperfundēbantursuperfundentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.superfundarsuperfunderer
2nd sg.superfundāris
superfundāre
superfunderēris
superfunderēre
3rd sg.superfundātursuperfunderētur
1st pl.superfundāmursuperfunderēmur
2nd pl.superfundāminīsuperfunderēminī
3rd pl.superfundantursuperfunderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.superfundesuperfundere
pres. 2nd pl.superfunditesuperfundiminī
fut. 2nd sg.superfunditōsuperfunditor
fut. 3rd sg.superfunditōsuperfunditor
fut. 2nd pl.superfunditōte—
fut. 3rd pl.superfunduntōsuperfunduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesuperfunderesuperfundī
perfect infinitivesuperfūdissesuperfūsum esse
future infinitivesuperfūsūrum essesuperfūsum īrī
present participlesuperfundēns—
perfect participle—superfūsus
superfūsa, superfūsā, superfūsae, superfūsam, superfūsārum, superfūsās, superfūse, superfūsī, superfūsīs, superfūsō, superfūsōrum, superfūsōs
future participlesuperfūsūrus
superfūsūra, superfūsūrā, superfūsūrae, superfūsūram, superfūsūrārum, superfūsūrās, superfūsūre, superfūsūrī, superfūsūrīs, superfūsūrō, superfūsūrōrum, superfūsūrōs, superfūsūrum
superfundendus
superfundundus, superfundenda, superfundendā, superfundendae, superfundendam, superfundendārum, superfundendās, superfundende, superfundendīs, superfundendōrum, superfundendōs
gerundsuperfundendī, superfundendō, superfundendumsupinesuperfūsum, superfūsū

sŭper-fundo, füdi, fūsum, 3, v. a.
I. To pour over or upon (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Cæs.).
A. Lit.: hanc misturam cum composueris, oleum superfundito, Col. 12, 57, 1; 4, 8, 3: unguentum, Plin. Ep. 9, 33, 9: magnam vim telorum, Tac. Agr. 36.—Absol.: potius mare superfunderet adversus terrarum ereptores, Tac. A. 13, 55 fin.— Mid., to pour itself out, overflow; to spread out, scatter, extend: Tiberis ripis superfunditur, Plin. Ep. 8, 17, 1: Circus Tiberi superfuso irrigatus, Liv. 7, 3, 2: nuda superfusis tingamus corpora lymphis, Ov. M. 2, 459; cf.: superfusa umoris copia, Quint. 1, 2, 28: jacentem hostes superfusi oppresserunt, rushing upon him in numbers, Liv. 39, 49, 5: Albani gens superfusa montibus Caucasiis, spreading or scattered over, Plin. 6, 13, 15, § 39: Callias hanc habuisse causam superfundendi se Italiae, id. 12, 1, 2, § 5: superfusis undis, Sen. Thyest. 584; Luc. 7, 365: instar fluminis hostibus superfusi, Amm. 15, 4, 11; 25, 6, 12.—
B. Trop.: sed nondum fortuna se animo ejus superfuderat, i. e. become too great for, Curt. 3, 12, 20: superfundens laetitia, overflowing, extravagant, Liv. 5, 7, 8: (Macedonum fama, i. e. nomen, regnum) superfudit se in Asiam, spread abroad, extended, id. 45, 9, 5.—
II. To pour or spread one thing over another (very rare): compositum oleo superfundito, Col. 12, 57, 3: terra superfusa scamnis, id. 2, 4, 3: sedecim alarum conjuncta signa nube ipsā operient ac superfundent equites equosque, Tac. H. 3, 2 fin.; Scrib. Comp. 73; 257.

Origins

  1. Proto-Indo-European*úp
  2. Proto-Indo-European*upér
  3. Proto-Italic*super
  4. Latinsuperfundō

Proto-Indo-European *ǵʰewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *ǵʰunédti Proto-Italic *hundō Latin fundo Latin superfundō From super + fundo.

Descendants
  • Englishsuperfuse

Quick answers

What does superfundō mean in Latin?
superfundō, a verb, means “to pour over or upon; to shower something upon, give something profusely”.
What are the principal parts of superfundō?
superfundō, superfundere, superfūdī, superfūsum (third conjugation).
How do you pronounce superfundō?
In classical Latin, [sʊ.pɛrˈfʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.perˈfun.do].
Where does superfundō come from?
Proto-Indo-European *úp → Proto-Indo-European *upér → Proto-Italic *super → Latin superfundō.