verbthird conjugation
cōnfundō
cōnfundō (present infinitive cōnfundere, perfect active cōnfūdī, supine cōnfūsum)
Classical[kõːˈfʊn.doː]Ecclesiastical[koɱˈfun.do]
Meaning
- to pour, mingle, stir up
- to diffuse, suffuse, spread over
- figurativelyto unite, mix together, join, combine, mingle
- figurativelyto confound, confuse, jumble together, bring into disorder; disconcert, perplex
Latīnē defined in Latin in our graded readers
pudōre afficiō, ērubēscōcōnfundō -ere — in Evangelium secundum Marcum, ch. 13
confound, mix together
cōnfundō -ere, -fūsus — in De Bello Gallico II and De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnfundō | cōnfundēbam | cōnfundam | cōnfūdī | cōnfūderam | cōnfūderō |
| 2nd sg. | cōnfundis | cōnfundēbās | cōnfundēs | cōnfūdistī | cōnfūderās | cōnfūderis |
| 3rd sg. | cōnfundit | cōnfundēbat | cōnfundet | cōnfūdit | cōnfūderat | cōnfūderit |
| 1st pl. | cōnfundimus | cōnfundēbāmus | cōnfundēmus | cōnfūdimus | cōnfūderāmus | cōnfūderimus |
| 2nd pl. | cōnfunditis | cōnfundēbātis | cōnfundētis | cōnfūdistis | cōnfūderātis | cōnfūderitis |
| 3rd pl. | cōnfundunt | cōnfundēbant | cōnfundent | cōnfūdērunt cōnfūdēre | cōnfūderant | cōnfūderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnfundam | cōnfunderem | cōnfūderim | cōnfūdissem |
| 2nd sg. | cōnfundās | cōnfunderēs | cōnfūderīs | cōnfūdissēs |
| 3rd sg. | cōnfundat | cōnfunderet | cōnfūderit | cōnfūdisset |
| 1st pl. | cōnfundāmus | cōnfunderēmus | cōnfūderīmus | cōnfūdissēmus |
| 2nd pl. | cōnfundātis | cōnfunderētis | cōnfūderītis | cōnfūdissētis |
| 3rd pl. | cōnfundant | cōnfunderent | cōnfūderint | cōnfūdissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnfundor | cōnfundēbar | cōnfundar |
| 2nd sg. | cōnfunderis cōnfundere | cōnfundēbāris cōnfundēbāre | cōnfundēris cōnfundēre |
| 3rd sg. | cōnfunditur | cōnfundēbātur | cōnfundētur |
| 1st pl. | cōnfundimur | cōnfundēbāmur | cōnfundēmur |
| 2nd pl. | cōnfundiminī | cōnfundēbāminī | cōnfundēminī |
| 3rd pl. | cōnfunduntur | cōnfundēbantur | cōnfundentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | cōnfundar | cōnfunderer |
| 2nd sg. | cōnfundāris cōnfundāre | cōnfunderēris cōnfunderēre |
| 3rd sg. | cōnfundātur | cōnfunderētur |
| 1st pl. | cōnfundāmur | cōnfunderēmur |
| 2nd pl. | cōnfundāminī | cōnfunderēminī |
| 3rd pl. | cōnfundantur | cōnfunderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cōnfunde | cōnfundere |
| pres. 2nd pl. | cōnfundite | cōnfundiminī |
| fut. 2nd sg. | cōnfunditō | cōnfunditor |
| fut. 3rd sg. | cōnfunditō | cōnfunditor |
| fut. 2nd pl. | cōnfunditōte | — |
| fut. 3rd pl. | cōnfunduntō | cōnfunduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cōnfundere | cōnfundī |
| perfect infinitive | cōnfūdisse | cōnfūsum esse |
| future infinitive | cōnfūsūrum esse | cōnfūsum īrī |
| present participle | cōnfundēns | — |
| perfect participle | — | cōnfūsus |
| future participle | cōnfūsūrus cōnfūsūra, cōnfūsūrā, cōnfūsūrae, cōnfūsūram, cōnfūsūrārum, cōnfūsūrās, cōnfūsūre, cōnfūsūrī, cōnfūsūrīs, cōnfūsūrō, cōnfūsūrōrum, cōnfūsūrōs, cōnfūsūrum | cōnfundendus cōnfundundus, cōnfundenda, cōnfundendā, cōnfundendae, cōnfundendam, cōnfundendārum, cōnfundendās, cōnfundende, cōnfundendīs, cōnfundendōrum, cōnfundendōs |
gerundcōnfundendī, cōnfundendō, cōnfundendumsupinecōnfūsum, cōnfūsū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- omnes leges confundere
- to upset the whole constitution.
- confusum, perturbatum esse
- to be confused.
- vera cum falsis confundere
- to confuse true with false.
con-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a.
I. To pour, mingle, or mix together (class. in prose and poetry).
A. Prop.:
unā multa jura (cocos), Plaut. Most. 1, 3, 120; cf.: jus confusum sectis herbis, Hor. S. 2, 4, 67: (venenum) in poculo, cum ita confusum esset ut secerni nullo modo posset, Cic. Clu. 62, 173; Dig. 6, 1, 3, § 2: cum ignis oculorum cum eo igne, qui est ob os offusus, se confudit et contulit, Cic. Univ. 14: cumque tuis lacrimis lacrimas confundere nostras, Ov. H. 2, 95: confundere crebroque permiscere mel, acetum, oleum, Plin. 29, 3, 11, § 50: omnia arenti ramo (Medea), Ov. M. 7, 278: (Alpheus) Siculis confunditur undis, mingles, Verg. A. 3, 696: mixtum flumini subibat mare, Curt. 9, 9, 7: (cornua cervi contrita) pulvereae confusa farinae, Ov. Med. Fac. 61: aes auro, Plin. 34, 2, 3, § 5.—B. Meton.
1. In gen., to mingle, unite, join, combine (rare):
(decorum) totum illud quidem est cum virtute confusum, sed mente cogitatione distinguitur, Cic. Off. 1, 27, 95; so, vera cum falsis, id. Ac. 2, 19, 61: est id quidem in totam orationem confundendum, id. de Or. 2, 79, 322: vis quaedam sentiens quae est toto confusa mundo, id. Div. 1, 52, 118: sermones in unum, Liv. 7, 12, 14; cf. id. 40, 46, 13: duo populi in unum confusi, id. 1, 23, 2: diversum confusa genus panthera camelo ( = camelopardalis, the giraffe), Hor. Ep. 2, 1, 195: rusticus urbano confusus, id. A. P. 213; cf.: quinque continuos dactylos, Quint. 9, 4, 49: subjecta sibi vocalis in unum sonum coalescere et confundi nequiret, id. 1, 7, 26.—Of bringing together in speech: cuperem equidem utrumque (una dijudicare), sed est difficile confundere, Cic. Tusc. 1, 11, 23; cf. id. Brut. 26, 100.—Poet.: proelia cum aliquo, Hor. C. 1, 17, 23 al.—More freq., 2. Esp., with the idea of confounding, disarranging, to confound, confuse, jumble together, bring into disorder:
an tu haec ita confundis et perturbas, ut quicumque velit, quod velit, quo modo velit possit dedicare? Cic. Dom. 49, 127: omnis corporis atque animi sensus, Lucr. 2, 946; cf. id. 2, 439: aëra per multum confundi verba necesse'st Et conturbari vocem, id. 4, 558: confusa venit vox inque pedita, id. 4, 562 sq.: censeo omnis in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic. Or. 57, 195: particulae primum confusae postea in ordinem adductae a mente divinā, id. Ac. 2, 37, 118: signa et ordines peditum atque equitum, Liv. 9, 27, 10: jura gentium, id. 4, 1, 2: priora, Quint. 10, 5, 23: ordinem disciplinae, Tac. H. 1, 60; cf.: ordinem militiae, id. ib. 2, 93: lusum, Suet. Claud. 33: annum (together with conturbare), id. Aug. 31 et saep.: foedus, to violate (συγχέειν, Hom. Il. 4, 269), Verg. A. 5, 496; 12, 290: summa imis, Curt. 8, 8, 8: imperium, promissa, preces confundit in unum, mingles together, Ov. M. 4, 472: jura et nomina, id. ib. 10, 346: fasque nefasque, id. ib. 6, 585: in chaos, id. ib. 2, 299: mare caelo, Juv. 6, 283 (cf.: caelum terris miscere, id. 2, 25): ora fractis in ossibus, i. e. to disfigure the features, make them undistinguishable, Ov. M. 5, 58; Sen. Troad. 1117; cf.: omnia corporis lineamenta, Petr. 105, 10; Just. 3, 5, 11; and vultus, Luc. 2, 191; 3, 758; Stat. Th. 2, 232: oris notas, Curt. 8, 3, 13: si irruptione fluminis fines agri confudit inundatio, Dig. 19, 2, 31: ossa Non agnoscendo confusa reliquit in ore, Ov. M. 12, 251: vultum Lunae, to cloud, obscure, id. ib. 14, 367.—Of disordered health: neque apparet, quod corpus confuderit, Cels. 3, 5, 3.—b. Trop., of intellectual confusion, to disturb, disconcert, confound, perplex (freq. after the Aug. per.;
perh. not in Cic.): audientium animos, etc., Liv. 45, 42, 1; 34, 50, 1: cum confusa memoria esset, id. 5, 50, 6: nos (fulmina), Quint. 8, 3, 5; Plin. Ep. 3, 10, 2: me gravi dolore (nuntius), id. ib. 5, 5, 1; Quint. 1, 12, 1: intellectum, Plin. 21, 18, 70, § 117: inmitem animum imagine tristi, Tac. H. 1, 44: Alexander pudore confusus, Curt. 7, 7, 23: illum ingens confundit honos inopinaque turbat gloria, Stat. Th. 8, 283; Juv. 7, 68: diligentiam monitoris confundit multitudo, Col. 1, 9, 7.—II. To diffuse, suffuse, spread over (rare).
A. Prop.:
cibus in eam venam, quae cava appellatur, confunditur, diffuses itself, Cic. N. D. 2, 55, 137: vinum in ea (vasa), Col. 12, 28 fin.: cruorem in fossam, Hor. S. 1, 8, 28.—2. Poet., to throw in great numbers:
tela per foramina muri, Sil. 14, 333.—B. Trop.:
aliquid in totam orationem, Cic. de Or. 2, 79, 322: vim quandam sentientem atque divinam, quae toto confusa mundo sit, id. Div. 2, 15, 35: rosa ingenuo confusa rubore, suffused with, etc., Col. poët. 10, 260.—Hence, confūsus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 2.), brought into disorder, confused, perplexed, disorderly (class. in prose and poetry): ruina mundi, Lucr. 6, 607; cf. natura, id. 6, 600: vox, id. 4, 562; 4, 613; cf.: oratio confusa, perturbata, Cic. de Or. 3, 13, 50: stilus, Quint. 1, 1, 28: verba, Ov. M. 2, 666; 12, 55; 15, 606: suffragium, Liv. 26, 18, 9 Drak. ad loc. (cf.: confusio suffragiorum, Cic. Mur. 23, 47): confusissimus mos, Suet. Aug. 44: clamor, Liv. 30, 6, 2.—With abl.: ipse confusus animo, Liv. 6, 6, 7; cf. id. 35, 35, 18: maerore, id. 35, 15, 9: eodem metu, Quint. 1, 10, 48: somnio, Suet. Caes. 7: irā, pudore, Curt. 7, 7, 23; cf. Ov. H. 21, 111; id. Tr. 3, 1, 81: fletu, Petr. 134, 6: turbā querelarum, Just. 32, 2, 3 al.: ex recenti morsu animi, Liv. 6, 34, 8.—Absol.: Masinissa ex praetorio in tabernaculum suum confusus concessit, Liv. 30, 15, 2: nunc onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus, Cic. Div. 1, 29, 60; Petr. 74, 10; 91, 1 al.: confusus atque incertus animi, Liv. 1, 7, 6: rediit confuso voltu, id. 41, 15, 1; Ov. Tr. 3, 5, 11: ore confuso, Curt. 6, 7, 18; cf.: confusior facies, Tac. A. 4, 63: pavor confusior, Plin. 7, prooem. 1. § 5.— Hence, confūsē, adv., confusedly, without order, disorderly (several times in Cic.; elsewh. rare; not in Quint.): confuse et permiste dispergere aliquid, Cic. Inv. 1, 30, 49: loqui, id. Fin. 2, 9, 27; cf.: confuse varieque sententias dicere, Gell. 14, 2, 17: agere, Cic. N. D. 3, 8, 19: utraque res conjuncte et confuse comparata est, Auct. her. 4, 47, 60: universis mancipiis constitutum pretium, in the lump, Dig. 21, 1, 36.—* Comp.: confusius acta res est, Cic. Phil. 8, 1, 1.—Sup. not in use.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōn-fundō fūdī, fūsus, ere,
to pour together, mingle, mix, blend: ius confusum sectis herbis, H.: (venenum) in poculo confusum: Cumque tuis lacrimis nostras, O.: (Alpheus) Siculis confunditur undis, mingles, V.—To pour out: cruor in fossam confusus, H.—Fig., to mingle, unite, join, combine, blend: vera cum falsis: vis toto confusa mundo: res p. ex tribus generibus confusa: duo populi in unum confusi, L.: Diversum confusa genus panthera camelo, i. e. the giraffe, H.: Rusticus urbano confusus, H.—Poet.: proelia cum Marte, H.—To confound, confuse, jumble together, disorder: signa et ordines peditum atque equitum, L.: foedus, to violate, V.: Imperium, promissa, preces in unum, mingles together, O.: fasque nefasque, O.: mare caelo, Iu.: ora fractis in ossibus, i. e. make undistinguishable, O.: voltum Lunae, to obscure, O.—To disturb, disconcert, confound, perplex: confusa memoria, L.: Rutulum, Iu.—To diffuse, suffuse, spread over: cibus in venam confunditur, diffuses itself: aliquid in totam orationem.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnfundō
Proto-Indo-European *ǵʰew- Proto-Indo-European *ǵʰewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *ǵʰunédti Proto-Italic *hundō Latin fundō Latin cōnfundō From con- (“with, together”) + fundō (“pour”).
Descendants
- Catalanconfondre
- Italianconfondere
- Romaniancufunda
- Frenchconfondrefrom Old French confondre
- Englishconfoundfrom Old French confondre
- Occitanconfondrefrom Old Occitan cofondre
- Englishconfuse
- Portugueseconfundir
- Romanianconfunda
- Spanishconfundir