LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

diffundō

diffundō (present infinitive diffundere, perfect active diffūdī, supine diffūsum)
Classical[dɪfˈfʊn.doː]Ecclesiastical[difˈfun.do]

Meaning

  1. to diffuse, scatter
  2. to decant, spread or pour out

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.diffundōdiffundēbamdiffundamdiffūdīdiffūderamdiffūderō
2nd sg.diffundisdiffundēbāsdiffundēsdiffūdistīdiffūderāsdiffūderis
3rd sg.diffunditdiffundēbatdiffundetdiffūditdiffūderatdiffūderit
1st pl.diffundimusdiffundēbāmusdiffundēmusdiffūdimusdiffūderāmusdiffūderimus
2nd pl.diffunditisdiffundēbātisdiffundētisdiffūdistisdiffūderātisdiffūderitis
3rd pl.diffunduntdiffundēbantdiffundentdiffūdērunt
diffūdēre
diffūderantdiffūderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.diffundamdiffunderemdiffūderimdiffūdissem
2nd sg.diffundāsdiffunderēsdiffūderīsdiffūdissēs
3rd sg.diffundatdiffunderetdiffūderitdiffūdisset
1st pl.diffundāmusdiffunderēmusdiffūderīmusdiffūdissēmus
2nd pl.diffundātisdiffunderētisdiffūderītisdiffūdissētis
3rd pl.diffundantdiffunderentdiffūderintdiffūdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.diffundordiffundēbardiffundar
2nd sg.diffunderis
diffundere
diffundēbāris
diffundēbāre
diffundēris
diffundēre
3rd sg.diffunditurdiffundēbāturdiffundētur
1st pl.diffundimurdiffundēbāmurdiffundēmur
2nd pl.diffundiminīdiffundēbāminīdiffundēminī
3rd pl.diffundunturdiffundēbanturdiffundentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.diffundardiffunderer
2nd sg.diffundāris
diffundāre
diffunderēris
diffunderēre
3rd sg.diffundāturdiffunderētur
1st pl.diffundāmurdiffunderēmur
2nd pl.diffundāminīdiffunderēminī
3rd pl.diffundanturdiffunderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.diffundediffundere
pres. 2nd pl.diffunditediffundiminī
fut. 2nd sg.diffunditōdiffunditor
fut. 3rd sg.diffunditōdiffunditor
fut. 2nd pl.diffunditōte—
fut. 3rd pl.diffunduntōdiffunduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivediffunderediffundī
perfect infinitivediffūdissediffūsum esse
future infinitivediffūsūrum essediffūsum īrī
present participlediffundēns—
perfect participle—diffūsus
future participlediffūsūrus
diffūsūra, diffūsūrā, diffūsūrae, diffūsūram, diffūsūrārum, diffūsūrās, diffūsūre, diffūsūrī, diffūsūrīs, diffūsūrō, diffūsūrōrum, diffūsūrōs, diffūsūrum
diffundendus
diffundundus, diffundenda, diffundendā, diffundendae, diffundendam, diffundendārum, diffundendās, diffundende, diffundendīs, diffundendōrum, diffundendōs
gerunddiffundendī, diffundendō, diffundendumsupinediffūsum, diffūsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

rami late diffunduntur
the twigs are shooting out, spreading.
per totum corpus diffundi
to spread over the whole body.
diffusum, dissipatum esse
to have no coherence, connection.
error longe lateque diffusus
a wide-spread error.

dif-fundo, fūdi, fūsum, 3,
I. v. a., to spread by pouring, to pour out, pour forth (very freq. and class.).
I. Lit.: (glacies) liquefacta se diffunderet, Cic. N. D. 2, 10: sanguis per venas in omne corpus diffunditur, id. ib. 2, 55, 138: (unda) diffunditur Hellesponto, Cat. 64, 359; cf.: tum freta diffundi jussit, to pour themselves forth, Ov. M. 1, 36: vinum de doliis, to draw off, bottle off; to fill, Col. 12, 28, 3; so of racking off wine, id. 3, 2, 26; Hor. Ep. 1, 5, 4 Krüg. ad loc.; Ov. F. 5, 517; Juv. 5, 30; Plin. 14, 14, 16, § 94 et saep.—
B. Transf., of objects not liquid, to spread, scatter, diffuse: nitet diffuso lumine caelum, Lucr. 1, 9; 3, 22; cf.: luce diffusa toto caelo, Cic. N. D. 2, 37 fin.; 2, 10, 26: ab ejus summo rami late diffunduntur, * Caes. B. G. 6, 26 fin.; cf. under P. a.: dederatque comam diffundere ventis, Verg. A. 1, 319; so, comam, Ov. F. 3, 538; cf. capillos, id. H. 10, 47: signa (i. e. astra) caelo, Hor. S. 1, 5, 10: equitem latis campis, Verg. A. 11, 465.—Mid.: modo via coartatur, modo latissimis pratis diffunditur et patescit, opens, Plin. Ep. 2, 17, 3 et saep.: cibus in totas usque ab radicibus imis, per truncos ac per ramos, diffunditur, Lucr. 1, 354; cf.: partem vocum per aures, id. 4, 571: vim mali Herculeos per artus, Ov. M. 9, 162: medicamentum se diffudit in venas, Curt. 3, 6, 16: aethera late in omnes partes, Lucr. 5, 470: flammam in omne latus, Ov. M. 9, 239; 10, 24 et saep.
II. Trop., to spread, diffuse, scatter: di vim suam longe lateque diffundunt, Cic. Div. 1, 36, 79; cf. in the part. perf.: error longe lateque diffusus, id. Fin. 2, 34, 115; so, late longeque, id. Leg. 1, 12, 34: laus alicujus late longeque diffusa, id. Balb. 5, 13: late et varie diffusus, id. Sest. 45, 97: flendo diffundimus iram, we moderate, temper, Ov. H. 8, 61: dolorem suum flendo, to give vent to, id. M. 9, 143: tantam oblivionem sensibus, Hor. Epod. 14, 1 et saep.—Mid.: Claudia nunc a quo diffunditur et tribus et gens Per Latium, spreads itself out, branches out, Verg. A. 7, 703: diffunditur mare iterumque contrahitur, Mart. Cap. 6, § 606: crede animam quoque diffundi multoque perire Ocius, et citius dissolvi in corpora, Lucr. 3, 437: affectus per totam actionem, Quint. 7, 10, 12: bella et paces longum in aevum, Hor. Ep. 1, 3, 8: haec in ora virum, Verg. A. 4, 195: animam in arma cruore, id. ib. 10, 908: crimen paucarum in omnes, Ov. A. A. 3, 9: prope in immensum oratio mea, Plin. Pan. 56, 2 et saep.: inde doctrina se diffudit per ceteras Graeciae partes, August. Serm. 150, 2.—
B. In partic. (like dissolvere, solvere, remittere, etc., and opp. contrahere, adducere, etc.), with the accessory idea of non-restraint, freedom, qs, to let the heart, countenance, etc., flow freely, without constraint, i. e. to cheer up, gladden, exhilarate: diffundet animos omnibus ista dies, Ov. A. A. 1, 218; so, animos, id. M. 4, 766: vultum, id. Pont. 4, 4, 9; id. M. 14, 272; Sen. Ep. 106.—
2. Of the persons themselves: ut ex bonis amici quas diffundantur et incommodis contrahantur. Cic. Lael. 13 fin.: Jovem memorant, diffusum nectare, curas Seposuisse graves, Ov. M. 3, 318, imitated by Stat. S. 4, 2, 54; cf.: diffusus in risum, Petr. 10, 3; id. 71, 1 al.— Hence, diffūsus, a, um, P. a., spread abroad, spread out, extended, wide (a favorite expression of the post-Aug. prosaists).
A. Lit.: platanus patulis diffusa ramis, Cic. de Or. 1, 7, 28; cf.: diffusiora consepta, Col. 1, 4, 7; Plin. 16, 16, 28, § 70; Mart. 3, 31: latior scena et corona diffusior, Plin. Ep. 7, 17, 9: sus (opp. angusta), stout, fat, Plin. 16, 6, 8, § 25.—
B. Trop.: jus civile, quod nunc diffusum et dissipatum est, in certa genera coacturum, diffuse, prolix, Cic. de Or. 2, 33, 142; cf. Col. 11, 1, 10: opus diffusum, Plin. Ep. 3, 5, 6; and transf. to the writers: Diophanes totum Dionysium, per multa diffusum volumina, sex epitomis circumscripsit, id. 1, 1, 10: amplius ac diffusius meritum, Plin. Pan. 53, 3.—Adv.: diffūsē, in a scattered manner; copiously: res disperse et diffuse dictae unum in locum coguntur, Cic. Inv. 1, 52, 98; cf.: haec latius aliquando dicenda sunt et diffusius, more amply, more in full, id. Tusc. 3, 10, 22.—Sup. of the adj. and adv. do not occur.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindiffundō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *ǵʰew- Proto-Indo-European *ǵʰewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *ǵʰunédti Proto-Italic *hundō Latin fundō Latin diffundō From dis- + fundō.

Elsewhere
  • Catalandifondre
  • Englishdiffuse
  • Englishdiffund
  • Frenchdiffuser
  • Frenchdiffondre
  • Germandiffundieren
  • Italiandiffondere
  • Portuguesedifundir
  • Spanishdifundir
  • Old Occitandefondre
→ Norwegian
  • Norwegian Bokmåldiffundere
  • Norwegian Nynorskdiffundere

Quick answers

What does diffundō mean in Latin?
diffundō, a verb, means “to diffuse, scatter; to decant, spread or pour out”.
What are the principal parts of diffundō?
diffundō, diffundere, diffūdī, diffūsum (third conjugation).
How do you pronounce diffundō?
In classical Latin, [dɪfˈfʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [difˈfun.do].
Where does diffundō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin diffundō.