LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

īnfundō

īnfundō (present infinitive īnfundere, perfect active īnfūdī, supine īnfūsum)
Classical[ĩːˈfʊn.doː]Ecclesiastical[iɱˈfun.do]

Meaning

  1. to pour in, into, on, upon, or down upon, forth, infuse
    [...] dēsuper īnfundam, et tonitrū caelum omne ciēbō.“… I will pour down [heavy rain and hail] from above, and I will shake all the sky with thunder.” (Juno will send a thunderstorm to disrupt the hunting party.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.122

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnfundōīnfundēbamīnfundamīnfūdīīnfūderamīnfūderō
2nd sg.īnfundisīnfundēbāsīnfundēsīnfūdistīīnfūderāsīnfūderis
3rd sg.īnfunditīnfundēbatīnfundetīnfūditīnfūderatīnfūderit
1st pl.īnfundimusīnfundēbāmusīnfundēmusīnfūdimusīnfūderāmusīnfūderimus
2nd pl.īnfunditisīnfundēbātisīnfundētisīnfūdistisīnfūderātisīnfūderitis
3rd pl.īnfunduntīnfundēbantīnfundentīnfūdērunt
īnfūdēre
īnfūderantīnfūderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnfundamīnfunderemīnfūderimīnfūdissem
2nd sg.īnfundāsīnfunderēsīnfūderīsīnfūdissēs
3rd sg.īnfundatīnfunderetīnfūderitīnfūdisset
1st pl.īnfundāmusīnfunderēmusīnfūderīmusīnfūdissēmus
2nd pl.īnfundātisīnfunderētisīnfūderītisīnfūdissētis
3rd pl.īnfundantīnfunderentīnfūderintīnfūdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnfundorīnfundēbarīnfundar
2nd sg.īnfunderis
īnfundere
īnfundēbāris
īnfundēbāre
īnfundēris
īnfundēre
3rd sg.īnfunditurīnfundēbāturīnfundētur
1st pl.īnfundimurīnfundēbāmurīnfundēmur
2nd pl.īnfundiminīīnfundēbāminīīnfundēminī
3rd pl.īnfundunturīnfundēbanturīnfundentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnfundarīnfunderer
2nd sg.īnfundāris
īnfundāre
īnfunderēris
īnfunderēre
3rd sg.īnfundāturīnfunderētur
1st pl.īnfundāmurīnfunderēmur
2nd pl.īnfundāminīīnfunderēminī
3rd pl.īnfundanturīnfunderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnfundeīnfundere
pres. 2nd pl.īnfunditeīnfundiminī
fut. 2nd sg.īnfunditōīnfunditor
fut. 3rd sg.īnfunditōīnfunditor
fut. 2nd pl.īnfunditōte—
fut. 3rd pl.īnfunduntōīnfunduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnfundereīnfundī
perfect infinitiveīnfūdisseīnfūsum esse
future infinitiveīnfūsūrum esseīnfūsum īrī
present participleīnfundēns
īnfundente, īnfundentem, īnfundentēs, īnfundentī, īnfundentia, īnfundentibus, īnfundentis, īnfundentīs, īnfundentium
—
perfect participle—īnfūsus
īnfūsa, īnfūsā, īnfūsae, īnfūsam, īnfūsārum, īnfūsās, īnfūse, īnfūsī, īnfūsīs, īnfūsō, īnfūsōrum, īnfūsōs
future participleīnfūsūrus
īnfūsūra, īnfūsūrā, īnfūsūrae, īnfūsūram, īnfūsūrārum, īnfūsūrās, īnfūsūre, īnfūsūrī, īnfūsūrīs, īnfūsūrō, īnfūsūrōrum, īnfūsūrōs, īnfūsūrum
īnfundendus
īnfundundus, īnfundenda, īnfundendā, īnfundendae, īnfundendam, īnfundendārum, īnfundendās, īnfundende, īnfundendīs, īnfundendōrum, īnfundendōs
gerundīnfundendī, īnfundendō, īnfundendumsupineīnfūsum, īnfūsū

in-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a.,
I. to pour in, upon, or into (syn. invergere).
I. Lit.: aliquid in aliquod vas, Cic. Tusc. 1, 25, 61: vinum reticulo aut cribro, Sen. Ben. 7, 19: aliquid in nares, Plin. 20, 17, 69, § 180: sine riguis mare in salinas infundentibus, id. 31, 7, 39, § 81: rex Mithridates Aquilio duci capto aurum in os infudit, id. 33, 3, 14, § 48: animas formatae terrae, Ov. M. 1, 364; Plin. 3, 1, 1, § 5: sibi resinam et nardum, to anoint one's self with, Auct. B. H. 33; Plin. 10, 46, 63, § 129.—
B. Transf.
1. Infundere alicui aliquid, to pour out for, to administer to, present to, lay before: alicui venenum, Cic. Phil. 11, 6, 13: alicui poculum, Hor. Epod. 5, 77: jumentis hordea, Juv. 8, 154: (Neroni) totam tremuli frontem pulli, id. 6, 616.—Esp., as a medicine, to administer to a person, for a disease: (aloë) dysenteriae infunditur, Plin. 27, 4, 5, § 20: tenesmo et dysentericis, id. 20, 21, 84, § 227.—With abl.: clystere, Plin. 24, 9, 40, § 66.—
2. To wet, moisten: olivam aceto non acerrimo, Col. 12, 47: si uvam nimius imber infuderit, Pall. 11, 9.—
3. To pour out, cast, hurl anywhere: nimbum desuper alicui, Verg. A. 4, 122: gemmas margaritasque mare littoribus infundit, Curt. 8, 9: vim sagittarum ratibus, id. 9, 7: agmen urbi, Flor. 3, 21, 6: agmina infusa Graecis, Curt. 5, 7, 1; cf. 7, 9, 8.—
4. To mix itself, mingle with any thing: cum homines humiliores in alienum ejusdem nominis infunderentur genus, Cic. Brut. 16, 62; id. Fam. 9, 15, 2.—
II. Trop., to pour into, spread over, communicate, impart: orationem in aures tuas, Cic. de Or. 2, 87, 355: aliquid ejusmodi auribus ejus, Amm. 14, 9, 2: imperatoris auribus, id. 15, 3, 5: magorum sensibus, id. 23, 6, 33: per aures cantum, Sil. 11, 433: vitia in civitatem, Cic. Leg. 3, 14, 32: nihil ex illius animo quod semel esset infusum, umquam effluere potuisse, id. de Or. 2, 47, 300: rebus lumen, Sen. Hipp. 154: civitati detrimenta (acc. to others, infligere), Just. 3, 5.— Hence, in-fūsus, a, um, P. a., poured over or into.
A. Lit.: sucus infusus auribus, Plin. 20, 8, 27, § 69: cinis in aurem, id. 30, 3, 8, § 24: sucus per nares, id. 25, 13, 92, § 144: vino, drunk with wine, Macr. S. 7, 5: infusam vomitu egerere aquam, swallowed, Curt. 7, 5, 8.—
B. Transf., of things not fluid: nudos umeris infusa capillos, falling down on, Ov. M. 7, 183: canitiem infuso pulvere foedans, Cat. 64, 224: si qua concurrerat, obruebatur (navis) infuso igni, Liv. 37, 30, 5: sole infuso (terris), at daybreak, Verg. A. 9, 461: conjugis gremio, resting on her bosom, id. ib. 8, 406: collo infusa amantis, Ov. H. 2, 93: populus circo, Verg. A. 5, 552: totamque infusa per artus Mens agitat molem, id. ib. 6, 726: infusa tranquilla per aethera pace, Sil. 7, 258: cera in eam formam gypsi infusa, Plin. 35, 12, 4, § 153: imago senis cadaveri infusa, Quint. 6, 1, 40.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnfundō

Proto-Indo-European *ǵʰewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *ǵʰunédti Proto-Italic *hundō Latin fundō Latin īnfundō From in- + fundō.

Descendants
  • Catalanenfondre
  • Italianinfondere
  • Catalaninfondre
  • Englishinfound
  • Englishinfuse
  • Frenchinfondre
  • Portugueseinfundir
  • Spanishinfundir
  • Siciliannfùnniri

Quick answers

What does īnfundō mean in Latin?
īnfundō, a verb, means “to pour in, into, on, upon, or down upon, forth, infuse”.
What are the principal parts of īnfundō?
īnfundō, īnfundere, īnfūdī, īnfūsum (third conjugation).
How do you pronounce īnfundō?
In classical Latin, [ĩːˈfʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈfun.do].
Where does īnfundō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnfundō.