verbthird conjugation
īnfundō
īnfundō (present infinitive īnfundere, perfect active īnfūdī, supine īnfūsum)
Classical[ĩːˈfʊn.doː]Ecclesiastical[iɱˈfun.do]
Meaning
- to pour in, into, on, upon, or down upon, forth, infuse
[...] dēsuper īnfundam, et tonitrū caelum omne ciēbō.
“… I will pour down [heavy rain and hail] from above, and I will shake all the sky with thunder.” (Juno will send a thunderstorm to disrupt the hunting party.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.122
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnfundō | īnfundēbam | īnfundam | īnfūdī | īnfūderam | īnfūderō |
| 2nd sg. | īnfundis | īnfundēbās | īnfundēs | īnfūdistī | īnfūderās | īnfūderis |
| 3rd sg. | īnfundit | īnfundēbat | īnfundet | īnfūdit | īnfūderat | īnfūderit |
| 1st pl. | īnfundimus | īnfundēbāmus | īnfundēmus | īnfūdimus | īnfūderāmus | īnfūderimus |
| 2nd pl. | īnfunditis | īnfundēbātis | īnfundētis | īnfūdistis | īnfūderātis | īnfūderitis |
| 3rd pl. | īnfundunt | īnfundēbant | īnfundent | īnfūdērunt īnfūdēre | īnfūderant | īnfūderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnfundam | īnfunderem | īnfūderim | īnfūdissem |
| 2nd sg. | īnfundās | īnfunderēs | īnfūderīs | īnfūdissēs |
| 3rd sg. | īnfundat | īnfunderet | īnfūderit | īnfūdisset |
| 1st pl. | īnfundāmus | īnfunderēmus | īnfūderīmus | īnfūdissēmus |
| 2nd pl. | īnfundātis | īnfunderētis | īnfūderītis | īnfūdissētis |
| 3rd pl. | īnfundant | īnfunderent | īnfūderint | īnfūdissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnfundor | īnfundēbar | īnfundar |
| 2nd sg. | īnfunderis īnfundere | īnfundēbāris īnfundēbāre | īnfundēris īnfundēre |
| 3rd sg. | īnfunditur | īnfundēbātur | īnfundētur |
| 1st pl. | īnfundimur | īnfundēbāmur | īnfundēmur |
| 2nd pl. | īnfundiminī | īnfundēbāminī | īnfundēminī |
| 3rd pl. | īnfunduntur | īnfundēbantur | īnfundentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | īnfundar | īnfunderer |
| 2nd sg. | īnfundāris īnfundāre | īnfunderēris īnfunderēre |
| 3rd sg. | īnfundātur | īnfunderētur |
| 1st pl. | īnfundāmur | īnfunderēmur |
| 2nd pl. | īnfundāminī | īnfunderēminī |
| 3rd pl. | īnfundantur | īnfunderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | īnfunde | īnfundere |
| pres. 2nd pl. | īnfundite | īnfundiminī |
| fut. 2nd sg. | īnfunditō | īnfunditor |
| fut. 3rd sg. | īnfunditō | īnfunditor |
| fut. 2nd pl. | īnfunditōte | — |
| fut. 3rd pl. | īnfunduntō | īnfunduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | īnfundere | īnfundī |
| perfect infinitive | īnfūdisse | īnfūsum esse |
| future infinitive | īnfūsūrum esse | īnfūsum īrī |
| present participle | īnfundēns īnfundente, īnfundentem, īnfundentēs, īnfundentī, īnfundentia, īnfundentibus, īnfundentis, īnfundentīs, īnfundentium | — |
| perfect participle | — | īnfūsus īnfūsa, īnfūsā, īnfūsae, īnfūsam, īnfūsārum, īnfūsās, īnfūse, īnfūsī, īnfūsīs, īnfūsō, īnfūsōrum, īnfūsōs |
| future participle | īnfūsūrus īnfūsūra, īnfūsūrā, īnfūsūrae, īnfūsūram, īnfūsūrārum, īnfūsūrās, īnfūsūre, īnfūsūrī, īnfūsūrīs, īnfūsūrō, īnfūsūrōrum, īnfūsūrōs, īnfūsūrum | īnfundendus īnfundundus, īnfundenda, īnfundendā, īnfundendae, īnfundendam, īnfundendārum, īnfundendās, īnfundende, īnfundendīs, īnfundendōrum, īnfundendōs |
gerundīnfundendī, īnfundendō, īnfundendumsupineīnfūsum, īnfūsū
in-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a.,
I. to pour in, upon, or into (syn. invergere).
I. Lit.:
aliquid in aliquod vas, Cic. Tusc. 1, 25, 61: vinum reticulo aut cribro, Sen. Ben. 7, 19: aliquid in nares, Plin. 20, 17, 69, § 180: sine riguis mare in salinas infundentibus, id. 31, 7, 39, § 81: rex Mithridates Aquilio duci capto aurum in os infudit, id. 33, 3, 14, § 48: animas formatae terrae, Ov. M. 1, 364; Plin. 3, 1, 1, § 5: sibi resinam et nardum, to anoint one's self with, Auct. B. H. 33; Plin. 10, 46, 63, § 129.—B. Transf.
1. Infundere alicui aliquid, to pour out for, to administer to, present to, lay before:
alicui venenum, Cic. Phil. 11, 6, 13: alicui poculum, Hor. Epod. 5, 77: jumentis hordea, Juv. 8, 154: (Neroni) totam tremuli frontem pulli, id. 6, 616.—Esp., as a medicine, to administer to a person, for a disease: (aloë) dysenteriae infunditur, Plin. 27, 4, 5, § 20: tenesmo et dysentericis, id. 20, 21, 84, § 227.—With abl.: clystere, Plin. 24, 9, 40, § 66.— 2. To wet, moisten:
olivam aceto non acerrimo, Col. 12, 47: si uvam nimius imber infuderit, Pall. 11, 9.— 3. To pour out, cast, hurl anywhere:
nimbum desuper alicui, Verg. A. 4, 122: gemmas margaritasque mare littoribus infundit, Curt. 8, 9: vim sagittarum ratibus, id. 9, 7: agmen urbi, Flor. 3, 21, 6: agmina infusa Graecis, Curt. 5, 7, 1; cf. 7, 9, 8.—4. To mix itself, mingle with any thing:
cum homines humiliores in alienum ejusdem nominis infunderentur genus, Cic. Brut. 16, 62; id. Fam. 9, 15, 2.— II. Trop., to pour into, spread over, communicate, impart:
orationem in aures tuas, Cic. de Or. 2, 87, 355: aliquid ejusmodi auribus ejus, Amm. 14, 9, 2: imperatoris auribus, id. 15, 3, 5: magorum sensibus, id. 23, 6, 33: per aures cantum, Sil. 11, 433: vitia in civitatem, Cic. Leg. 3, 14, 32: nihil ex illius animo quod semel esset infusum, umquam effluere potuisse, id. de Or. 2, 47, 300: rebus lumen, Sen. Hipp. 154: civitati detrimenta (acc. to others, infligere), Just. 3, 5.— Hence, in-fūsus, a, um, P. a., poured over or into. A. Lit.:
sucus infusus auribus, Plin. 20, 8, 27, § 69: cinis in aurem, id. 30, 3, 8, § 24: sucus per nares, id. 25, 13, 92, § 144: vino, drunk with wine, Macr. S. 7, 5: infusam vomitu egerere aquam, swallowed, Curt. 7, 5, 8.— B. Transf., of things not fluid:
nudos umeris infusa capillos, falling down on, Ov. M. 7, 183: canitiem infuso pulvere foedans, Cat. 64, 224: si qua concurrerat, obruebatur (navis) infuso igni, Liv. 37, 30, 5: sole infuso (terris), at daybreak, Verg. A. 9, 461: conjugis gremio, resting on her bosom, id. ib. 8, 406: collo infusa amantis, Ov. H. 2, 93: populus circo, Verg. A. 5, 552: totamque infusa per artus Mens agitat molem, id. ib. 6, 726: infusa tranquilla per aethera pace, Sil. 7, 258: cera in eam formam gypsi infusa, Plin. 35, 12, 4, § 153: imago senis cadaveri infusa, Quint. 6, 1, 40.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-fundō fūdī, fūsus, ere,
to pour in, pour upon: in aliquod vas ea: oleum extis, V.: animas formatae terrae, i. e. people, O.—To pour out, administer, present: filio venenum: tibi poculum, H.: iumentis hordea, Iu.—To pour out, cast, throw: Nix infusa, V.: Coniugis infusus gremio, V.: obruebatur (navis) infuso igni, L.: umeris infusa capillos, spread over, O.—To press in, crowd in: Infusus populus, V.: agmina infusa Graecis, Cu. —To mix, mingle: in alienum infundi genus.— Fig., to pour into, spread over, communicate, impart: orationem in aurīs tuas: vitia in civitatem.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinīnfundō
Proto-Indo-European *ǵʰewd- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *ǵʰunédti Proto-Italic *hundō Latin fundō Latin īnfundō From in- + fundō.
Descendants
- Catalanenfondre
- Italianinfondere
- Catalaninfondre
- Englishinfound
- Englishinfuse
- Frenchinfondre
- Portugueseinfundir
- Spanishinfundir
- Siciliannfùnniri