LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

frangō

frangō (present infinitive frangere, perfect active frēgī, supine frāctum)
Classical[ˈfraŋ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈfraŋ.ɡo]
№ 345 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to break, shatter
    Acceptis autem quinque panibus et duobus piscibus, respexit in caelum et benedixit illis, et fregit et distribuit discipulis suis, ut ponerent ante turbas.Then he took the five loaves and the two fishes, and looking up to heaven, he blessed them, and broke them and gave them to the disciples to set before the multitude.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Lucas.9.16
  2. figurativelyto break, shatter (a promise, a treaty, someone's ideas (dreams, projects), someone's spirit)
  3. figurativelyto break up into pieces (a war from too many battles, a nation)
  4. figurativelyto reduce, weaken (one's desires, a nation)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in partēs rumpō rem dūram; saxum vel lignum frangitur.
frangō -ere frēgī — in Mille Verba, Circus Maximus

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Frangere · Rumpere · Divellere

1. Frangere (ῥῆξαι? or σφαράξαι) denotes to break to pieces what is hard; rumpere (from ῥέπω, ῥόπαλον,) to rend to pieces what is flexible. Cato ap. Prisc. Si quis membrum rupit, aut os fregit: for by breaking a limb, not the invisible bones, but the visible flesh, is rent asunder. When, however, rumpere is applied to any thing hard, it involves the notion of exertion employed, and of danger; the frangens breaks to pieces what is entire; the rumpens rends to pieces what is obstructive. 2. Disrumpere and diffringere mean to rend to pieces, and break to pieces, what was originally entire; whereas divellere (διέλκειν) to tear asunder what was at first joined together. (v. 321.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.frangōfrangēbamfrangamfrēgīfrēgeramfrēgerō
2nd sg.frangisfrangēbāsfrangēsfrēgistīfrēgerāsfrēgeris
3rd sg.frangitfrangēbatfrangetfrēgitfrēgeratfrēgerit
1st pl.frangimusfrangēbāmusfrangēmusfrēgimusfrēgerāmusfrēgerimus
2nd pl.frangitisfrangēbātisfrangētisfrēgistisfrēgerātisfrēgeritis
3rd pl.franguntfrangēbantfrangentfrēgērunt
frēgēre
frēgerantfrēgerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.frangamfrangeremfrēgerimfrēgissem
2nd sg.frangāsfrangerēsfrēgerīsfrēgissēs
3rd sg.frangatfrangeretfrēgeritfrēgisset
1st pl.frangāmusfrangerēmusfrēgerīmusfrēgissēmus
2nd pl.frangātisfrangerētisfrēgerītisfrēgissētis
3rd pl.frangantfrangerentfrēgerintfrēgissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.frangorfrangēbarfrangar
2nd sg.frangeris
frangere
frangēbāris
frangēbāre
frangēris
frangēre
3rd sg.frangiturfrangēbāturfrangētur
1st pl.frangimurfrangēbāmurfrangēmur
2nd pl.frangiminīfrangēbāminīfrangēminī
3rd pl.frangunturfrangēbanturfrangentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.frangarfrangerer
2nd sg.frangāris
frangāre
frangerēris
frangerēre
3rd sg.frangāturfrangerētur
1st pl.frangāmurfrangerēmur
2nd pl.frangāminīfrangerēminī
3rd pl.franganturfrangerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.frangefrangere
pres. 2nd pl.frangitefrangiminī
fut. 2nd sg.frangitōfrangitor
fut. 3rd sg.frangitōfrangitor
fut. 2nd pl.frangitōte—
fut. 3rd pl.franguntōfranguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefrangerefrangī
perfect infinitivefrēgissefrāctum esse
future infinitivefrāctūrum essefrāctum īrī
present participlefrangēns
frangente, frangentem, frangentēs, frangentī, frangentia, frangentibus, frangentis, frangentīs, frangentium
—
perfect participle—frāctus
frācta, frāctā, frāctae, frāctam, frāctārum, frāctās, frācte, frāctī, frāctīs, frāctō, frāctōrum, frāctōs
future participlefrāctūrus
frāctūra, frāctūrā, frāctūrae, frāctūram, frāctūrārum, frāctūrās, frāctūre, frāctūrī, frāctūrīs, frāctūrō, frāctūrōrum, frāctūrōs, frāctūrum
frangendus
frangundus
gerundfrangendī, frangendō, frangendumsupinefrāctum, frāctū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

fidem frangere
to break one's word.
pacem dirimere, frangere
to break the peace.
fidem laedere, violare, frangere
to break one's word.
calor se frangit (opp. increscit)
the heat is abating.
foedus frangere, rumpere, violare
to violate a treaty, terms of alliance.
metu fractum et debilitatum, perculsum esse
to be completely prostrated by fear.
animus frangitur, affligitur, percellitur, debilitatur
their spirits are broken.
cervices (in Cic. only in plur.) frangere alicui or alicuius
to break a person's neck.

frango, frēgi, fractum, 3, v. a. root in Gr. FPAT, ῥήγνυμι, ῥῆγμα, ῥωγαλέος; Goth. Brikkan; Irish brissim; Germ. brechen; Engl. break; but cf. Fick, Vergl. Wörterb. p. 182, and v. the letter F,
I. to break, break in pieces, dash to pieces, shiver, break in two (cf.: rumpo, diffringo).
I. Lit.: hastas frangit quatitque, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 435 ed. Vahl.); cf.: aes sonit, franguntur hastae, id. Fragm. ap. Non. 504, 33 (Trag. v. 213 ed. Vahl.): fraxinus frangitur atque abies consternitur alta, is broken, felled, id. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 195 ed. Vahl.): simulacra, Lucr. 6, 419: milvo est quoddam bellum quasi naturale cum corvo: ergo alter alterius ubicumque nactus est ova, frangit, Cic. N. D. 2, 49, 125: anulus aureus fractus et comminatus est, Cic. Verr. 2, 4, 25, § 56: compluribus navibus fractis, dashed to pieces, Caes. B. G. 4, 29, 3: naves, Hor. A. P. 20: navem is fregit apud Andrum insulam, Ter. And. 1, 3, 17; cf. Auct. Her. 4, 44, 57: domus fracta conjectu lapidum, Cic. Att. 4, 3, 2: janua frangatur, latret canis, Hor. S. 1, 2, 128: patinam, id. ib. 2, 8, 72: lagenam, id. ib. 81: crystallina, Mart. 14, 111: aulas in caput, Plaut. Capt. 1, 1, 21: corpora ad saxum, Verg. A. 3, 625: vindices rerum capitalium laqueo gulam fregere, broke his neck, strangled him, Sall. C. 55, 5: cervices civium Romanorum in carcere, Cic. Verr. 2, 5, 57, § 147; id. Vatin. 11, 26: senile guttur parentis impiā manu, Hor. Epod. 3, 2: cerebrum, Verg. A. 5, 413: brachium, Cic. de Or. 2, 62, 253; cf. coxam, Plin. Ep. 2, 1, 5: crus, Hor. Ep. 1, 17, 59: crura, Cic. Phil. 13, 12, 27; Suet. Aug. 67; id. Tib. 44; Vulg. Johan. 19, 31: cornu in arbore, Ov. F. 5, 121: non ego te, tigris ut aspera Gaetulusve leo, frangere persequor, to tear in pieces, Hor. C. 1, 23, 10; cf.: indomitos ut cum Massyla per arva Armenti reges magno leo fregit hiatu, etc., Stat. Th. 11, 28; Val. Fl. 2, 458; Plin. 8, 40, 61, § 150: nubes in montem actae non franguntur, sed circumfunduntur, Sen. Q. N. 2, 28, 2.—
B. Transf., in gen., to break up small, to grind, bruise, crush (freq. since the Aug. per.): glebam bidentibus, Verg. G. 2, 400; glebas, id. ib. 3, 161: fruges robore saxi, Lucr. 1, 882: farra saxo, Val. Fl. 2, 448: hordeum molis, Plin. 18, 7, 14, § 72: granum dentibus, id. 18, 24, 54, § 196: fabam, id. 19, 3, 15, § 40: glandem (sues), Verg. G. 2, 72: testes homini, Plin. 11, 49, 110, § 263: toros, to press, throw one's self upon, Mart. 2, 59, 3; 4, 8, 6: comam in gradus, to twist, braid, Quint. 1, 6, 44: mare montis ad ejus Radices frangit fluctus, breaks, Lucr. 6, 695; cf.: quam (fortunam) existimo levem et imbecillam ab animo firmo et gravi tamquam fluctum a saxo frangi oportere, Cic. Fam. 9, 16, 6: fluctus (scopulus), Luc. 6, 266: undam, Ov. F. 4, 282: aquas, Quint. 9, 4, 7: amnem nando, Luc. 8, 374; cf. Sil. 3, 457; 8, 555: iter, i. e. turn off from it, Stat. Th. 12, 232.
II. Trop., to break down, subdue, weaken, diminish, violate; to soften, move, touch: quem (Viriathum) C. Laelius praetor ita fregit et comminuit ferocitatemque ejus ita repressit, ut, etc., broke down, subdued, Cic. Off. 2, 11 fin.; cf.: fractam illam et debilitatam vim suam, etc., id. Fam. 1, 9, 2: quem series immensa laborum fregerit, Ov. H. 9, 6: nationes frangere domareque, Cic. Prov. Cons. 13, 33: proeliis calamitatibusque fracti, Caes. B. G. 1, 31, 7: victi sumus igitur, aut, si vinci dignitas non potest, fracti certe et abjecti, Cic. Fam. 4, 7, 2: te ut ulla res frangat? would break, shake thy resolution, id. Cat. 1, 9, 22; cf.: frangi metu, cupiditate, id. Off. 1, 20, 68: fractus ac debilitatus metu, id. de Or. 1, 26, 121: flecti animo atque frangi, id. Sull. 6, 18: frangi animo, id. Phil. 2, 15, 37: dolore, id. Fin. 2, 29, 95: misericordiā, id. Att. 7, 12, 3: pudore, id. Tusc. 2, 21, 48 et simil.; cf. also: aliquem auctoritate, id. ib. 1, 21 fin.: aliquem patientiā, id. Brut. 25, 95: quae (vis) summas frangit infirmatque opes, Poët. ap. Cic. Rab. Post. 10, 28: debilitatur ac frangitur eloquentia, Tac. Dial. 39: mollis illa educatio, quam indulgentiam vocamus, nervos omnes et mentis et corporis frangit, Quint. 1, 2, 6: frangitur vox, id. 11, 3, 20; cf. id. 12, 11, 2: vox Auditur fractos sonitus imitata tubarum, Verg. G. 4, 72: et illa (littera), quae est sexta nostrarum (i. e. F) quoties aliquam consonantem frangit, ut in hoc ipso frangit, multo fit horridior, i. e. weakens, Quint. 12, 10, 29 Spald. (v. the passage in its connection); cf. id. 1, 4, 11: primum divisit ineleganter: duo enim genera quae erant, fecit tria: hoc est non dividere, sed frangere, Cic. Fin. 2, 9, 26; cf.: frangas citius quam corrigas, quae in pravum induruerunt, Quint. 1, 3, 12: bellum proeliis frangere, Cic. Prov. Cons. 13, 32: dignitatem, id. Fam. 9, 16, 6: hunc (pedum dolorem) abstinentiā, sanctitate vicit et fregit, Plin. Ep. 1, 12, 5: ut equorum cursum delicati minutis passibus frangunt, Quint. 9, 4, 113: animos frangi et debilitari molestiā, Cic. Q. Fr. 1, 1, 1, § 2: ingenium (mala), Ov. Tr. 3, 14, 33: sublimia pectora (Venus et vinum), id. F. 1, 301: ego unus contudi et fregi exsultantis praedonis audaciam, Cic. Phil. 13, 13 fin.; cf. id. Fragm. ap. Non. 301, 8 (id. Rep. 3, 36 ed. Mos.): furorem et petulantiam alicujus, id. Pis. 14, 31: libidines, id. Leg. 3, 13, 31: odium iramque (risus), Quint. 6, 3, 9: impetum cogitationis (membranae), id. 10, 3, 31: consilium alicujus, Cic. Fam. 4, 4, 4; cf.: sententiam alicujus, id. ib. 1, 4, 1: foedus, id. Pis. 12, 28; id. Scaur. 42: fidem, id. Rosc. Com. 6, 16: jura pudicitiae, Prop. 4 (5), 5, 28. mandata, Hor. Ep. 1, 13, 19: fas, Grat. Cyneg. 451: morantem diem mero (= breviorem reddere), to shorten, Hor. C. 2, 7, 6: vina, i. e. to weaken, dilute, Mart. 14, 103; Plin. 14, 22, 28, § 138: cum frangerem jam ipse me cogeremque illa ferre toleranter, Cic. Fam. 4, 6, 2: nec animus tantis se laboribus frangeret, neque, etc., id. Arch. 11, 29: ante quam calores aut frigora se fregerunt, diminished, abated, Varr. R. R. 2, 2, 18; cf.: Scaevola paulum quiescet, dum se calor frangat, Cic. de Or. 1, 62, 265: fracti aestus et nondum orta frigora, Cels. 7, 7, 4 fin.; cf.: fluctus se frangit, Sen. Med. 392: glacies se frangit, id. Q. N. 4, 5, 4.—Hence, fractus, a, um, P. a., weakened, weak, feeble, faint: jamque adeo fracta est aetas effetaque tellus Vix animalia parva creat, Lucr. 2, 1151: quod me audis fractiorem esse animo, i. e. more disheartened, less courageous, Cic. Att. 11, 12, 4; cf.: spes amplificandae fortunae fractior, id. Lael. 16, 59: in compositione fractus, powerless, feeble, Quint. 12, 10, 12; cf.: quid est tam fractum, tam minutum, tam in ipsa concinnitate puerile? Cic. Brut. 83, 287; and: corruptum et omnibus vitiis fractum dicendi genus, Quint. 10, 1, 125: corrupta oratio maxime comprehensione obscura, compositione fracta consistit, id. 8, 3, 57: effeminata et fracta impudicis modis (musice), id. 1, 10, 31.

Origins

Ultimately from Proto-Indo-European *bʰreg- (“to break”) with the nasal infix *-n-. De Vaan reconstructs Proto-Italic *frangō and Proto-Indo-European *bʰrn̥ǵ-, but since descendants of this formation are not found in Celtic or Germanic, Schrijver argues it could be a Latin innovation and suggests the original vocalism can't be established.

Borrowings
  • Englishfract
  • Englishfracture
  • Spanishfrangir
Balkano-Romance
  • Romanianfrânge
  • Romanianfrângere
  • Aromanianfrãngu
  • Aromanianfrãndziri
Ibero-Romance
  • Portuguesefranger
  • Portuguesefranzir
  • Aragonesefrañer
  • Easternfranderfrom Asturian frañer
  • Easternfrancerfrom Asturian frañer
  • Easternfrancirfrom Asturian frañer
  • Old Spanishfrañer
  • Old Spanishfrañir
Elsewhere
  • Italianaffrangerefrom Late Latin adfrangō
  • Spanishafrechofrom Late Latin adfrangō
  • Sicilianfragarifrom Vulgar Latin *fragāre
  • Sicilianfrajarifrom Vulgar Latin *fragāre
Insular Romance
  • Sardinianfrangere
Italo-Dalmatian
  • Italianfrangere
  • Neapolitanfragnere
  • Sicilianfrànciri
  • Venetanfranxer
  • Venetanfranxar
Southern
  • Occitanfrànherfrom Old Occitan franher
  • Old Catalanfrànyer
Rhaeto-Romance
  • Friulianfranzi
  • Friulianfrangi
  • Ladinfranjer
  • Ladinfranje
Northern
  • Franco-Provençalfraindrefrom Franco-Provençal fraindre
  • Franco-Provençalfraígnerfrom Franco-Provençal fraindre
  • Middle Frenchfraindrefrom Old French fraindre

In English words that came into English from frangō

  • fractionfractio
  • fragmentfragmentum
  • fracturefrāctūra
  • fragilefragilis
  • frailfragilis
  • refractoryrefractārius
  • infringeīnfringō
  • fragilityfragilitās
  • saxifragesaxifraga
  • refractrefrāctum
  • refractionrefrāctiō
  • fretfrangō
  • fractalfractus
  • frangiblefrangibilis
  • diffractdiffractus
  • diffractiondiffrāctiō
  • infractioninfractio
  • frailtyfragilitās
  • infrangiblefrangō
  • anfractuousanfractuosus
  • anfractuosityanfractuosus
  • ossifrageossifraga
  • infractīnfringō
  • refringencerefringō

Quick answers

What does frangō mean in Latin?
frangō, a verb, means “to break, shatter; to break, shatter (a promise, a treaty, someone's ideas (dreams, projects), someone's spirit); to break up into pieces (a war from too many battles, a nation)”.
What are the principal parts of frangō?
frangō, frangere, frēgī, frāctum (third conjugation).
How do you pronounce frangō?
In classical Latin, [ˈfraŋ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfraŋ.ɡo].
Which English words come from frangō?
English words that go back to Latin frangō include fret, infrangible, fraction, fragment, fracture and fragile.