noun · neuterthird declension
fragmen
fragmen n (genitive fragminis)
Classical[ˈfraɡ.mɛn]Ecclesiastical[ˈfraɡ.men]
Meaning
- neutera fracture; piece of a rock
- in pluralneuterfragments; ruins, wreck; chips
Latīnē defined in Latin in our graded readers
pars reī frāctaefragmen -inis (n) — in Metamorphoses I, ch. 23
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fragmen | fragmina |
| genitive | fragminis | fragminum |
| dative | fragminī | fragminibus |
| accusative | fragmen | fragmina |
| ablative | fragmine | fragminibus |
| vocative | fragmen | fragmina |
fragmen, ĭnis, n. FRAG, frango. *
I. A fracture:
percussit subito deceptum fragmine pectus, Val. Fl. 3, 477.—II. Mostly in plur.: fragmina, um, pieces broken off, fragments, ruins, wreck (poet. and in postAug. prose for the class. fragmenta).
(a). Plur.:
silvarum, Lucr. 1, 284; 5, 1284: remorum, Verg. A. 10, 306: mucronis, id. ib. 12, 741: navigii, Ov. M. 11, 561; cf. ratis, id. ib. 14, 563: adjacebant fragmina telorum equorumque artus, Tac. A. 1, 61: subselliorum, Suet. Ner. 26: panis, crumbs, id. Claud. 18: favorum, quae in sacco remanserunt, Col. 9, 15 fin.—Absol. of bits of wood, chips: taedas et fragmina poni Imperat, Ov. M. 8, 459.—(b). Sing.:
Ilioneus saxo atque ingenti fragmine montis Lucetium sternit, fragment of a mountain, piece of rock, Verg. A. 9, 569; 10, 698; Vulg. Judic. 9, 53 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
frāgmen inis, n
FRAG-, a broken piece, fragment : ingens montis, V.—Mostly plur, fragments, ruins, wreck : mucronis, V.: navigii, O.: fragmina poni Imperat, chips , O.
Origins
- Proto-Indo-European*bʰreg-
- Latinfragmen
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin fragmen From frangō (“break”) + -men (noun-forming suffix).