LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

fragmentum

fragmentum n (genitive fragmentī)
Classical[fraɡˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[fraɡˈmɛn.tum]

Meaning

  1. neutera piece (broken off), remnant, fragment
    Ut autem impleti sunt, dixit discipulis suis: Colligite quae superaverunt fragmenta, ne pereant.And when they were filled, he said to his disciples: Collect the pieces which remain, lest they go to waste.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate John.6.12

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativefragmentumfragmenta
genitivefragmentīfragmentōrum
dativefragmentōfragmentīs
accusativefragmentumfragmenta
ablativefragmentōfragmentīs
vocativefragmentumfragmenta

fragmentum, i, n. FRAG, frango,
I. a piece broken off, a piece, remnant, fragment (class.; mostly in plur.; cf.: frustum, segmentum).
(a). Plur.: inermem atque imparatum tribunum alii gladiis adoriuntur, alii fragmentis septorum et fustibus, Cic. Sest. 37, 79: tegularum, Liv. 34, 39, 11: ramorum, id. 23, 24, 10; for which ramea, Verg. G. 4, 304: avulsarum tabularum remorumque, Curt. 9, 9: crystalli, Plin. 37, 2, 10, § 29: panis, crumbs, Plin. 9, 8, 8, § 25.— Poet.: Emathiae ruinae, i. e. the remains of the army, Luc. 9, 33.—
(b). Sing.: fragmentum lapidis, Cic. N. D. 2, 32, 82.

Origins

  1. Proto-Indo-European*bʰreg-
  2. Latinfragmentum

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin fragmentum From frangō (“to break”) + -mentum.

Descendants
  • Catalanfragment
  • Englishfragmentfrom Middle English fragment
  • Frenchfragment
  • Romanianfragmentfrom French fragment
  • GermanFragment
  • Italianframmento
  • Portuguesefragmento
  • Spanishfragmento
  • Czechfragment
  • Indonesianfragmenfrom Dutch fragment

In English words that came into English from fragmentum

  • fragmentfragmentum

Quick answers

What does fragmentum mean in Latin?
fragmentum, a noun, means “a piece (broken off), remnant, fragment”.
What is the genitive of fragmentum?
The genitive singular is fragmentī. fragmentum is neuter, second declension.
How do you pronounce fragmentum?
In classical Latin, [fraɡˈmɛn.tũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [fraɡˈmɛn.tum].
Where does fragmentum come from?
Proto-Indo-European *bʰreg- → Latin fragmentum.