LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no perfect or supine stems

suffringō

suffringō (present infinitive suffringere)

Meaning

  1. to break beneath

Conjugation conjugation 3 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.suffringōsuffringēbamsuffringam———
2nd sg.suffringissuffringēbāssuffringēs———
3rd sg.suffringitsuffringēbatsuffringet———
1st pl.suffringimussuffringēbāmussuffringēmus———
2nd pl.suffringitissuffringēbātissuffringētis———
3rd pl.suffringuntsuffringēbantsuffringent———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.suffringamsuffringerem——
2nd sg.suffringāssuffringerēs——
3rd sg.suffringatsuffringeret——
1st pl.suffringāmussuffringerēmus——
2nd pl.suffringātissuffringerētis——
3rd pl.suffringantsuffringerent——
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.suffringorsuffringēbarsuffringar
2nd sg.suffringeris
suffringere
suffringēbāris
suffringēbāre
suffringēris
suffringēre
3rd sg.suffringitursuffringēbātursuffringētur
1st pl.suffringimursuffringēbāmursuffringēmur
2nd pl.suffringiminīsuffringēbāminīsuffringēminī
3rd pl.suffringuntursuffringēbantursuffringentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.suffringarsuffringerer
2nd sg.suffringāris
suffringāre
suffringerēris
suffringerēre
3rd sg.suffringātursuffringerētur
1st pl.suffringāmursuffringerēmur
2nd pl.suffringāminīsuffringerēminī
3rd pl.suffringantursuffringerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.suffringesuffringere
pres. 2nd pl.suffringitesuffringiminī
fut. 2nd sg.suffringitōsuffringitor
fut. 3rd sg.suffringitōsuffringitor
fut. 2nd pl.suffringitōte—
fut. 3rd pl.suffringuntōsuffringuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesuffringeresuffringī
perfect infinitivesuffringisse—
present participlesuffringēns—
future participle—suffringendus
suffringundus, suffringenda, suffringendā, suffringendae, suffringendam, suffringendārum, suffringendās, suffringende, suffringendīs, suffringendōrum, suffringendōs
gerundsuffringendī, suffringendō, suffringendum

suf-fringo (subf-), ĕre, v. a. frango,
I. to break below, to break (rare but class.): talos alicui, Plaut. Rud. 4, 4, 15; id. Truc. 2, 8, 8: crura alicui, * Cic. Rosc. Am. 20, 56: ossa ejus, Lact. 4, 26, 32.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsuffringō

Latin sub- Proto-Indo-European *bʰreg- Proto-Indo-European *-né- Latin frangō Latin suffringō From sub- + frangō.

Quick answers

What does suffringō mean in Latin?
suffringō, a verb, means “to break beneath”.
What are the principal parts of suffringō?
suffringō, suffringere (third conjugation, no perfect or supine stems).
Where does suffringō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin suffringō.