noun · neutersecond declension
nucifrangibulum
nucifrangibulum n (genitive nucifrangibulī)
Classical[nʊ.kɪ.fraŋˈɡɪ.bʊ.ɫũː]Ecclesiastical[nu.t͡ʃi.fran̠ʲˈd͡ʒiː.bu.lum]
Meaning
- neutera tooth
[…]mihi cautiost,
c. 190 BCE, Plautus, Bacchides 4.2.15–16
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nucifrangibulum | nucifrangibula |
| genitive | nucifrangibulī | nucifrangibulōrum |
| dative | nucifrangibulō | nucifrangibulīs |
| accusative | nucifrangibulum | nucifrangibula |
| ablative | nucifrangibulō | nucifrangibulīs |
| vocative | nucifrangibulum | nucifrangibula |
nŭcĭfrangĭbŭlum, i, n. nux-frango, qs.
I. a nut-cracker, comically for a tooth, Plaut. Bacch. 4, 2, 16.
Origins
Coined by Plautus, from nux (“a nut”) + frangō (“to break”) + -bulum (forming instrument nouns), literally “a nutcracker”.