noun · femininethird declension
frāctiō
frāctiō f (genitive frāctiōnis)
Classical[ˈfraːk.ti.oː]Ecclesiastical[ˈfrak.t͡si.o]
Meaning
- the action of breaking
- fraction
1544, Orontius Finaeus, Arithmetica Practica, liber II, cap. 7 https://books.google.com/books?id=4iwPAAAAQAAJ&dq=fractiones&pg=PT85#v=onepage&q=fractio&f=false Divisio, quemadmodum et multiplicatio, aut inter ipsas tantum accidit fractiones, aut simul cum ipsis tractatur integris.
Division, just as with multiplication, occurs either only between those fractions, or is transacted at the same time with those integers.Scribitur fractio duobus numeris, linea interiecta distinctis, quorum superior ipsam partem integri determinat, et numerator dicitur, inferior partes totius omnes refert, et denominator appellatur.
A fraction is written with two numbers separated by a line between them, of which the portion above determines the pieces, and is called the numerator, and the portion below refers to the entire total, and is called the denominator.1750, Institutiones Matheseos: Selectis Observationibus Illustratae in Usum Praelectionum Academicarum, 4th edition, page 56:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | frāctiō | frāctiōnēs |
| genitive | frāctiōnis | frāctiōnum |
| dative | frāctiōnī | frāctiōnibus |
| accusative | frāctiōnem | frāctiōnēs |
| ablative | frāctiōne | frāctiōnibus |
| vocative | frāctiō | frāctiōnēs |
fractĭo, ōnis, f. id.,
I. a breaking, breaking in pieces (eccl. Lat.):
panis, Hier. Ep. 108, 8; Aug. Cons. Evang. 4, 25; Vulg. Luc. 24, 35.Origins
- Proto-Indo-European*bʰreg-
- Latinfrāctiō
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin frāctiō From frangō (“to break”) + -tiō.
Descendants
- Catalanfracció
- GermanFraktion
- Englishfraction
- Frenchfraction
- Italianfrazione
- Portuguesefração
- Romanianfracție
- Spanishfracción
- Dutchfractie
- Russianфракция
In English words that came into English from frāctiō
- fractionfrāctiō