LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

fragor

fragor m (genitive fragōris)
Classical[ˈfra.ɡɔr]Ecclesiastical[ˈfraː.ɡor]

Meaning

  1. masculinea breaking, shattering
  2. masculinea crash
    Sextus magnum fragorem auditSextus hears the great crash.
  3. masculinean uproar
  4. masculinea clamor, din

Latīnē defined in Latin in our graded readers

sonus ingēns reī quae frangitur
fragor -ōris (m) — in Metamorphoses I, ch. 2
sonitus ingēns
fragor -ōris (m) — in Aeneis, ch. 15

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Fragor · Strepitus · Crepitus · Sonitus

Fragor (σφάραγος) is a hollow, discordant sound, as crashing, like δοῦπος; strepitus (θρέω, θορυβή?) a loud noisy sound, as roaring, bawling, shrieking, like κτύπος; crepitus (from κρέμβαλον?) a single sound, or the frequent repeating of the same sound, as clapping, like κροῦσις, κρότος; sonitus (ἔνοσις, Ἐνυώ) a sound consisting of the vibrations of elastic bodies, as ringing, clinking, like ἠχή. Cic. Top. 12. Quæruntur pedum crepitus, strepitus hominum. (v. 117.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativefragorfragōrēs
genitivefragōrisfragōrum
dativefragōrīfragōribus
accusativefragōremfragōrēs
ablativefragōrefragōribus
vocativefragorfragōrēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

tempestas cum magno fragore (caeli) tonitribusque (Liv. 1. 16)
a storm accompanied by heavy claps of thunder.

frăgor, ōris, m. id.,
I. a breaking, breaking to pieces.
I. Lit. (very rare): pausam stare fragori, to fragility, Lucr. 1, 747: so, id. 5, 109; 317.—
II. Transf., a crashing (as when something is broken to pieces), a crash, noise, din (the usual signif. of the word; mostly poet. and in post-Aug. prose; cf.: sonus, sonor): ut crebram silvam cum flamina Cauri Perflant, dant sonitum frondes ramique fragorem, Lucr. 6, 136: sternitur nemus, et propulsa fragorem silva dat, Ov. M. 8, 340: fragor tectorum, quae diruebantur, Liv. 1, 29, 4: ruentium tectorum, Quint. 8, 3, 68: venti procella dat fragorem, Lucr. 6, 129: multus geli, id. 6, 156: pelagi, Verg. A. 1, 154; cf. Plin. Ep. 6, 31, 17: subitoque fragore intonuit laevum, Verg. A. 2, 692; 9, 541; cf. 8, 527; cf.: quem (Periclea) fulminibus et caelesti fragori comparant comici, Quint. 12, 10, 24: Nilus praecipitans se fragore auditum accolis aufert, Plin. 6, 29, 35, § 181: sublimitas profecto et magnificentia et nitor et auctoritas expressit illum fragorem, those thunders of applause, Quint. 8, 3, 3: exornatio significandae rei causa, sic: Postquam iste in rem publicam fecit impetum, fragor civitatis imprimis est auditus. Hoc genere raro utendum est, ne novi verbi assiduitas odium pariat, etc., Auct. Her. 4, 31, 42: terra continens adventus hostium non modo exspectatos, sed etiam repentinos multis indiciis et quasi fragore quodam et sonitu ipso ante denuntiat, Cic. Rep. 2, 3 Mos.— Poet. for report, rumor, Val. Fl. 1, 753.

Origins

  1. Proto-Indo-European*bʰreg-
  2. Latinfragor

Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *-ōs Proto-Italic *-ōs Latin -or Latin fragor From frangō (“break, shatter”) + -or.

Borrowings
  • Englishfragor
  • Portuguesefragor
  • Spanishfragor
Italo-Romance
  • Italianfragore
Gallo-Romance
  • Frenchfrayeurfrom Old French freour

In English words that came into English from fragor

  • irrefragableirrefrāgābilis
  • fragorfragor

Quick answers

What does fragor mean in Latin?
fragor, a noun, means “a breaking, shattering; a crash; an uproar”.
What is the genitive of fragor?
The genitive singular is fragōris. fragor is masculine, third declension.
How do you pronounce fragor?
In classical Latin, [ˈfra.ɡɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfraː.ɡor].
Where does fragor come from?
Proto-Indo-European *bʰreg- → Latin fragor.