adjectivefirst/second-declension adjective
circumiectus
circumiectus (feminine circumiecta, neuter circumiectum)
Classical[kɪr.kʊmˈjɛk.tʊs]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈjɛk.tus]
Meaning
- adjectivesurrounding
- adjectiveenveloping
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumiectus | circumiecta | circumiectum |
| genitive | circumiectī | circumiectae | circumiectī |
| dative | circumiectō | circumiectae | circumiectō |
| accusative | circumiectum | circumiectam | circumiectum |
| ablative | circumiectō | circumiectā | circumiectō |
| vocative | circumiecte | circumiecta | circumiectum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumiectī | circumiectae | circumiecta |
| genitive | circumiectōrum | circumiectārum | circumiectōrum |
| dative | circumiectīs | circumiectīs | circumiectīs |
| accusative | circumiectōs | circumiectās | circumiecta |
| ablative | circumiectīs | circumiectīs | circumiectīs |
| vocative | circumiectī | circumiectae | circumiecta |
circumjectus, a, um, Part., from circumicio
circumjectus, ūs, m. circumicio,
I. a casting around, a surrounding, encompassing (rare but class.): (aether) qui terram tenero circumjectu amplectitur, with soft embrace, Cic. poet N. D. 2, 25, 65 (as transl. from Euripides Καὶ γῆν πέριξ ἔχονθʼ ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις)' arduus, id. Rep. 2, 6, 11' rudi parietum circumjectu vox devoratur, Plin 11, 51, 112, § 270.—
II. Meton (abstr pro concr), that which is thrown around one, as clothing, dress, Varr. L. L. 5, § 132 Müll., p 37 Bip., Tert. Pall. 5.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circumiectus adj.
P. of circumicio, lying around, surrounding: aedificia muris, L.: silvae itineri, L.: lucus, L.—Plur n. as subst, the neighborhood, Ta.
(circumiectus ūs), m
circumicio, a casting around, surrounding, encompassing ; only abl: (aether) terram tenero circumiectu amplectitur, with soft embrace, C. poet.: arduo.