amiciō
Meaning
- to clothe, cover or dress
- to surround
- to veil
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | amiciō | amiciēbam | amiciam | amicuī amixī | amicueram amixeram | amicuerō amixerō |
| 2nd sg. | amicīs | amiciēbās | amiciēs | amicuistī amixistī | amicuerās amixerās | amicueris amixeris |
| 3rd sg. | amicit | amiciēbat | amiciet | amicuit amixit | amicuerat amixerat | amicuerit amixerit |
| 1st pl. | amicīmus | amiciēbāmus | amiciēmus | amicuimus amiximus | amicuerāmus amixerāmus | amicuerimus amixerimus |
| 2nd pl. | amicītis | amiciēbātis | amiciētis | amicuistis amixistis | amicuerātis amixerātis | amicueritis amixeritis |
| 3rd pl. | amiciunt | amiciēbant | amicient | amicuērunt amicuēre, amixērunt, amixēre | amicuerant amixerant | amicuerint amixerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | amiciam | amicīrem | amicuerim amixerim | amicuissem amixissem |
| 2nd sg. | amiciās | amicīrēs | amicuerīs amixerīs | amicuissēs amixissēs |
| 3rd sg. | amiciat | amicīret | amicuerit amixerit | amicuisset amixisset |
| 1st pl. | amiciāmus | amicīrēmus | amicuerīmus amixerīmus | amicuissēmus amixissēmus |
| 2nd pl. | amiciātis | amicīrētis | amicuerītis amixerītis | amicuissētis amixissētis |
| 3rd pl. | amiciant | amicīrent | amicuerint amixerint | amicuissent amixissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | amicior | amiciēbar | amiciar |
| 2nd sg. | amicīris amicīre | amiciēbāris amiciēbāre | amiciēris amiciēre |
| 3rd sg. | amicītur | amiciēbātur | amiciētur |
| 1st pl. | amicīmur | amiciēbāmur | amiciēmur |
| 2nd pl. | amicīminī | amiciēbāminī | amiciēminī |
| 3rd pl. | amiciuntur | amiciēbantur | amicientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | amiciar | amicīrer |
| 2nd sg. | amiciāris amiciāre | amicīrēris amicīrēre |
| 3rd sg. | amiciātur | amicīrētur |
| 1st pl. | amiciāmur | amicīrēmur |
| 2nd pl. | amiciāminī | amicīrēminī |
| 3rd pl. | amiciantur | amicīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | amicī | amicīre |
| pres. 2nd pl. | amicīte | amicīminī |
| fut. 2nd sg. | amicītō | amicītor |
| fut. 3rd sg. | amicītō | amicītor |
| fut. 2nd pl. | amicītōte | — |
| fut. 3rd pl. | amiciuntō | amiciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | amicīre | amicīrī amicīrier |
| perfect infinitive | amicuisse amixisse | amictum esse |
| future infinitive | amictūrum esse | amictum īrī |
| present participle | amiciēns | — |
| perfect participle | — | amictus amicta, amictā, amictae, amictam, amictārum, amictās, amicte, amictī, amictīs, amictō, amictōrum, amictōs |
| future participle | amictūrus amictūra, amictūrā, amictūrae, amictūram, amictūrārum, amictūrās, amictūre, amictūrī, amictūrīs, amictūrō, amictūrōrum, amictūrōs, amictūrum | amiciendus amiciundus, amicienda, amiciendā, amiciendae, amiciendam, amiciendārum, amiciendās, amiciende, amiciendīs, amiciendōrum, amiciendōs |
amictus epicroco, Naev. ap. Var. 7, 3, 92: palliolatim amictus, Plaut. Ps. 5, 1, 29: amicibor gloriose, id. Pers. 2, 5, 6: pallium, quo amictus, soccos, quibus indutus esset, Cic. de Or. 3, 32: amictus est pallio, Vulg. 1 Reg. 28, 14: amictus togā purpureā, Cic. Phil. 2, 34: qui te togā praetextā amicuit, Brut. ap. Diom. p. 364 P.: celerius mater amixit, Varr. ib.: dum calceabat ipse sese et amiciebat, Suet. Vesp. 21 al.—Poet.: nube umeros (Gr. acc.) amictus, Hor. C. 1, 2, 31; Verg. A. 1, 516: amictus nube, Vulg. Apoc. 10, 1: lumine, ib. Psa. 103, 2: mulier amicta sole, ib. ib. 12, 1; so, (rex) amicietur terrā Aegypti, sicut amicitur pastor pallio suo, ib. Jer. 43, 12.—nive amicta loca, Cat. 63, 70: colus amicta lanā, id. 64, 311: amicitur vitibus ulmus, Ov. P. 3, 8, 13: et piper et quidquid chartis amicitur ineptis, Hor. Ep. 2, 1, 270: amicta ossa luridā pelle, id. Epod. 17, 22: amicti vitibus montes, Flor. 1, 16: partem alteram luce, alteram tenebris amicisse Jovem, Fronto, Fer. Als. p. 188.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ent-
- Proto-Indo-European*h₂énts?
- Latinamiciō
Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin amiciō From ambi- + iaciō. Schrijver suggests that this term may exemplify a proposed type of derivational process whereby, at least in Italo-Celtic, the *-yeti suffix (from which derives the Latin fourth conjugation) was added to an athematic base, with a resulting factitive meaning akin to "bring about that one is the object of X." Thus, the sense "to throw," as a result of the prefix ambi- (“around”) and the suffix *-yeti, perhaps became "to bring about that something is cast around oneself," which then evolved into "to cover oneself in clothes," ultimately yielding the sense of "to dress."