LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

amiciō

amiciō (present infinitive amicīre, perfect active amicuī or amixī, supine amictum)
Classical[aˈmɪ.ki.oː]Ecclesiastical[aˈmiː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to clothe, cover or dress
  2. to surround
  3. to veil

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.amiciōamiciēbamamiciamamicuī
amixī
amicueram
amixeram
amicuerō
amixerō
2nd sg.amicīsamiciēbāsamiciēsamicuistī
amixistī
amicuerās
amixerās
amicueris
amixeris
3rd sg.amicitamiciēbatamicietamicuit
amixit
amicuerat
amixerat
amicuerit
amixerit
1st pl.amicīmusamiciēbāmusamiciēmusamicuimus
amiximus
amicuerāmus
amixerāmus
amicuerimus
amixerimus
2nd pl.amicītisamiciēbātisamiciētisamicuistis
amixistis
amicuerātis
amixerātis
amicueritis
amixeritis
3rd pl.amiciuntamiciēbantamicientamicuērunt
amicuēre, amixērunt, amixēre
amicuerant
amixerant
amicuerint
amixerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.amiciamamicīremamicuerim
amixerim
amicuissem
amixissem
2nd sg.amiciāsamicīrēsamicuerīs
amixerīs
amicuissēs
amixissēs
3rd sg.amiciatamicīretamicuerit
amixerit
amicuisset
amixisset
1st pl.amiciāmusamicīrēmusamicuerīmus
amixerīmus
amicuissēmus
amixissēmus
2nd pl.amiciātisamicīrētisamicuerītis
amixerītis
amicuissētis
amixissētis
3rd pl.amiciantamicīrentamicuerint
amixerint
amicuissent
amixissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.amicioramiciēbaramiciar
2nd sg.amicīris
amicīre
amiciēbāris
amiciēbāre
amiciēris
amiciēre
3rd sg.amicīturamiciēbāturamiciētur
1st pl.amicīmuramiciēbāmuramiciēmur
2nd pl.amicīminīamiciēbāminīamiciēminī
3rd pl.amiciunturamiciēbanturamicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.amiciaramicīrer
2nd sg.amiciāris
amiciāre
amicīrēris
amicīrēre
3rd sg.amiciāturamicīrētur
1st pl.amiciāmuramicīrēmur
2nd pl.amiciāminīamicīrēminī
3rd pl.amicianturamicīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.amicīamicīre
pres. 2nd pl.amicīteamicīminī
fut. 2nd sg.amicītōamicītor
fut. 3rd sg.amicītōamicītor
fut. 2nd pl.amicītōte—
fut. 3rd pl.amiciuntōamiciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveamicīreamicīrī
amicīrier
perfect infinitiveamicuisse
amixisse
amictum esse
future infinitiveamictūrum esseamictum īrī
present participleamiciēns—
perfect participle—amictus
amicta, amictā, amictae, amictam, amictārum, amictās, amicte, amictī, amictīs, amictō, amictōrum, amictōs
future participleamictūrus
amictūra, amictūrā, amictūrae, amictūram, amictūrārum, amictūrās, amictūre, amictūrī, amictūrīs, amictūrō, amictūrōrum, amictūrōs, amictūrum
amiciendus
amiciundus, amicienda, amiciendā, amiciendae, amiciendam, amiciendārum, amiciendās, amiciende, amiciendīs, amiciendōrum, amiciendōs
gerundamiciendī, amiciendō, amiciendumsupineamictum, amictū

ăm-ĭcĭo, ĭcui, or ixi, ictum, 4, v. a. (
I. fut. amicibor, Plaut. Pers. 2, 5, 6; perf. only in exs. below; inf. perf. amicisse, Front.) [jacio], to throw round, to wrap about (cf. ἀμφιβάλλω); exclusively of upper garments (on the contr., induere, of clothes put or drawn on; vestire, of those for the protection or ornament of the body): se amicire or pass. amiciri, to throw round, veil one's self.
I. Lit.: amictus epicroco, Naev. ap. Var. 7, 3, 92: palliolatim amictus, Plaut. Ps. 5, 1, 29: amicibor gloriose, id. Pers. 2, 5, 6: pallium, quo amictus, soccos, quibus indutus esset, Cic. de Or. 3, 32: amictus est pallio, Vulg. 1 Reg. 28, 14: amictus togā purpureā, Cic. Phil. 2, 34: qui te togā praetextā amicuit, Brut. ap. Diom. p. 364 P.: celerius mater amixit, Varr. ib.: dum calceabat ipse sese et amiciebat, Suet. Vesp. 21 al.—Poet.: nube umeros (Gr. acc.) amictus, Hor. C. 1, 2, 31; Verg. A. 1, 516: amictus nube, Vulg. Apoc. 10, 1: lumine, ib. Psa. 103, 2: mulier amicta sole, ib. ib. 12, 1; so, (rex) amicietur terrā Aegypti, sicut amicitur pastor pallio suo, ib. Jer. 43, 12.—
II. Trop., of other things, to cover, clothe, wrap up: nive amicta loca, Cat. 63, 70: colus amicta lanā, id. 64, 311: amicitur vitibus ulmus, Ov. P. 3, 8, 13: et piper et quidquid chartis amicitur ineptis, Hor. Ep. 2, 1, 270: amicta ossa luridā pelle, id. Epod. 17, 22: amicti vitibus montes, Flor. 1, 16: partem alteram luce, alteram tenebris amicisse Jovem, Fronto, Fer. Als. p. 188.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ent-
  2. Proto-Indo-European*h₂énts?
  3. Latinamiciō

Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin amiciō From ambi- + iaciō. Schrijver suggests that this term may exemplify a proposed type of derivational process whereby, at least in Italo-Celtic, the *-yeti suffix (from which derives the Latin fourth conjugation) was added to an athematic base, with a resulting factitive meaning akin to "bring about that one is the object of X." Thus, the sense "to throw," as a result of the prefix ambi- (“around”) and the suffix *-yeti, perhaps became "to bring about that something is cast around oneself," which then evolved into "to cover oneself in clothes," ultimately yielding the sense of "to dress."

Quick answers

What does amiciō mean in Latin?
amiciō, a verb, means “to clothe, cover or dress; to surround; to veil”.
What are the principal parts of amiciō?
amiciō, amicīre, amicuī, amictum (fourth conjugation).
How do you pronounce amiciō?
In classical Latin, [aˈmɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈmiː.t͡ʃi.o].
Where does amiciō come from?
Proto-Indo-European *h₂ent- → Proto-Indo-European *h₂énts? → Latin amiciō.