LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

intercidō1

intercidō (present infinitive intercidere, perfect active intercidī)
Classical[ɪnˈtɛr.kɪ.doː]Ecclesiastical[inˈtɛr.t͡ʃi.do]
intercīsus perf. pass. ptcp.; sg. nom. m. perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to fall between
  2. to occur meanwhile, happen
  3. to be lost or forgotten, fall to the ground, perish, go to ruin

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intercidōintercidēbamintercidamintercidīintercideraminterciderō
2nd sg.intercidisintercidēbāsintercidēsintercidistīinterciderāsintercideris
3rd sg.interciditintercidēbatintercidetinterciditintercideratinterciderit
1st pl.intercidimusintercidēbāmusintercidēmusintercidimusinterciderāmusinterciderimus
2nd pl.interciditisintercidēbātisintercidētisintercidistisinterciderātisintercideritis
3rd pl.interciduntintercidēbantintercidentintercidērunt
intercidēre
interciderantinterciderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intercidamintercidereminterciderimintercidissem
2nd sg.intercidāsinterciderēsinterciderīsintercidissēs
3rd sg.intercidatintercideretintercideritintercidisset
1st pl.intercidāmusinterciderēmusinterciderīmusintercidissēmus
2nd pl.intercidātisinterciderētisinterciderītisintercidissētis
3rd pl.intercidantinterciderentinterciderintintercidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intercīdorintercīdēbarintercīdar
2nd sg.—intercīdēbāre
intercīdēbāris
—
3rd sg.intercīditurintercīdēbāturintercīdētur
1st pl.intercīdimurintercīdēbāmurintercīdēmur
2nd pl.—intercīdēbāminīintercīdēminī
3rd pl.intercīdunturintercīdēbanturintercīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.—intercīderer
2nd sg.intercīdāre
intercīdāris
intercīderēre
intercīderēris
3rd sg.intercīdāturintercīderētur
1st pl.intercīdāmurintercīderēmur
2nd pl.intercīdāminīintercīderēminī
3rd pl.intercīdanturintercīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intercide—
pres. 2nd pl.intercidite—
fut. 2nd sg.interciditōintercīditor
fut. 3rd sg.interciditōintercīditor
fut. 2nd pl.interciditōte—
fut. 3rd pl.interciduntōintercīduntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintercidere—
perfect infinitiveintercidisse—
present participleintercidēns—
perfect participle—intercīsa
intercīsā, intercīsae, intercīsam, intercīsārum, intercīsās, intercīse, intercīsī, intercīsīs, intercīsō, intercīsōrum, intercīsōs, intercīsum, intercīsus
future participleintercīsūra
intercīsūrā, intercīsūrae, intercīsūram, intercīsūrārum, intercīsūrās, intercīsūre, intercīsūrī, intercīsūrīs, intercīsūrō, intercīsūrōrum, intercīsūrōs, intercīsūrum, intercīsūrus
intercīdenda
intercīdendā, intercīdendae, intercīdendam, intercīdendārum, intercīdendās, intercīdende, intercīdendīs, intercīdendōrum, intercīdendōs, intercīdendus
gerundintercidendī, intercidendō, intercidendumsupineintercīsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

liber intercidit, periit
the book has been lost.

inter-cīdo, īdi, īsum, 3, v. a. caedo,
I. to cut asunder, cut up, cut to pieces, divide, pierce, cut through.
I. Lit.: harundinetum, to thin out by cutting, Col. 4, 32, 4: venas, Plin. 11, 37, 65, § 174: radices, id. 18, 19, 49, 2, § 177: olivas acuto calamo, Pall. Nov. 22, 3: lacus, interciso monte, in Nar defluit, Cic. Att. 4, 15, 5; cf.: an Isthmos intercidi possit, Quint. 8, 3, 46: aedis, Dig. 9, 2, 49: flammas ignis, Vulg. Psa. 28, 7: pontem, to cut down, Liv. 36, 6.—
B. Esp., of accounts, to mutilate, falsify: commentarios, Plin. Ep. 6, 22, 4: rationes dominicas, Dig. 11, 3, 1, § 5. —
II. Transf., to part, divide, cut up, mangle, mutilate, destroy: sententias, to pervert in reading, Gell. 13, 30, 9: lux intercisa, Stat. Th. 2, 184: jugum mediocri valle a castris intercisum, separated, Hirt. B. G. 8, 14: dies intercisi, half-holidays: intercisi dies sunt, per quos mane et vesperi est nefas; medio tempore, inter hostiam caesam et exta porrecta, fas: a quo quod fas tum intercedit: aut eo est intercisum nefas, intercisum, Varr. L. L. 6, § 31 Müll.; cf. Macr. S. 1, 16; Ov. F. 1, 49. — Hence, intercīsē, adv., piecemeal, interruptedly, confusedly, Cic. Part. Or. 7, 24; Gell. 11, 2, 5: dictum, syncopated, id. 15, 3, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latinintercidō

Latin inter- Proto-Indo-European *ḱad- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *ḱádeti Proto-Italic *kadō Latin cadō Latin intercidō From inter- + cadō (“fall”).

verbthird conjugation
intercīdō2
intercīdō (present infinitive intercīdere, perfect active intercīdī, supine intercīsum)
Classical[ɪn.tɛrˈkiː.doː]Ecclesiastical[in.terˈt͡ʃiː.do]
intercīsus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to cut or hew up, through, asunder or to pieces; thin out by cutting
  2. to part, pierce, divide, sever, cut up, mangle, mutilate, destroy
  3. to mutilate, tamper with, falsify

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intercīdōintercīdēbamintercīdamintercīdīintercīderamintercīderō
2nd sg.intercīdisintercīdēbāsintercīdēsintercīdistīintercīderāsintercīderis
3rd sg.intercīditintercīdēbatintercīdetintercīditintercīderatintercīderit
1st pl.intercīdimusintercīdēbāmusintercīdēmusintercīdimusintercīderāmusintercīderimus
2nd pl.intercīditisintercīdēbātisintercīdētisintercīdistisintercīderātisintercīderitis
3rd pl.intercīduntintercīdēbantintercīdentintercīdērunt
intercīdēre
intercīderantintercīderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intercīdamintercīderemintercīderimintercīdissem
2nd sg.intercīdāsintercīderēsintercīderīsintercīdissēs
3rd sg.intercīdatintercīderetintercīderitintercīdisset
1st pl.intercīdāmusintercīderēmusintercīderīmusintercīdissēmus
2nd pl.intercīdātisintercīderētisintercīderītisintercīdissētis
3rd pl.intercīdantintercīderentintercīderintintercīdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intercīdorintercīdēbarintercīdar
2nd sg.intercīderis
intercīdere
intercīdēbāris
intercīdēbāre
intercīdēris
intercīdēre
3rd sg.intercīditurintercīdēbāturintercīdētur
1st pl.intercīdimurintercīdēbāmurintercīdēmur
2nd pl.intercīdiminīintercīdēbāminīintercīdēminī
3rd pl.intercīdunturintercīdēbanturintercīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intercīdarintercīderer
2nd sg.intercīdāris
intercīdāre
intercīderēris
intercīderēre
3rd sg.intercīdāturintercīderētur
1st pl.intercīdāmurintercīderēmur
2nd pl.intercīdāminīintercīderēminī
3rd pl.intercīdanturintercīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intercīdeintercīdere
pres. 2nd pl.intercīditeintercīdiminī
fut. 2nd sg.intercīditōintercīditor
fut. 3rd sg.intercīditōintercīditor
fut. 2nd pl.intercīditōte—
fut. 3rd pl.intercīduntōintercīduntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintercīdereintercīdī
perfect infinitiveintercīdisseintercīsum esse
future infinitiveintercīsūrum esseintercīsum īrī
present participleintercīdēns—
perfect participle—intercīsus
intercīsa, intercīsā, intercīsae, intercīsam, intercīsārum, intercīsās, intercīse, intercīsī, intercīsīs, intercīsō, intercīsōrum, intercīsōs
future participleintercīsūrus
intercīsūra, intercīsūrā, intercīsūrae, intercīsūram, intercīsūrārum, intercīsūrās, intercīsūre, intercīsūrī, intercīsūrīs, intercīsūrō, intercīsūrōrum, intercīsūrōs, intercīsūrum
intercīdendus
intercīdundus, intercīdenda, intercīdendā, intercīdendae, intercīdendam, intercīdendārum, intercīdendās, intercīdende, intercīdendīs, intercīdendōrum, intercīdendōs
gerundintercīdendī, intercīdendō, intercīdendumsupineintercīsum, intercīsū

inter-cĭdo, ĭdi, 3, v. n. cado,
I. to fall between.
I. Lit.: ita in arto stipatae erant naves ut vix ullum telum in mari vanum intercideret, Liv. 26, 39; 21, 8; 3, 10, 6.—
II. Transf.
A. To occur meanwhile, to happen: si quae interciderunt, etc., Cic. Fam. 5, 8, 3. —
B. To fall to the ground, go to ruin, be lost, perish: pereant amici, dum una inimici intercidant, Poët. ap. Cic. Deiot. 9, 25: intercidunt ova, Plin. 9, 51, 74, § 163: credo, quia nulla gesta res insignem fecerit consulatum, memoriā intercidisse, Liv. 2, 8, 5: utrum pejorem vocas, apud quem gratia beneficii intercidit, an apud quem etiam memoria? Sen. Ben. 3, 1: augur erat: nomen longis intercidit annis, Ov. F. 2, 433: sive (opera) exstant, sive intercidere, Plin. 35, 8, 34, § 53: haec sequenti tempore interciderunt, Quint. 1, 5, 52: cum verba intercidant invalescantque temporibus, fall into disuse, become obsolete, id. 10, 2, 13: quod si interciderit tibi nunc aliquid (= excidit e memoria), something escapes you, you have forgotten something, Hor. S. 2, 4, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latinintercīdō

Latin inter- Proto-Indo-European *kh₂eyd- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *kh₂éydeti Proto-Italic *kaidō Latin caedō Latin intercīdō From inter- + caedō (“cut; strike”).

Descendants
  • Italianintercidere

Quick answers

What does intercidō mean in Latin?
intercidō, a verb, means “to fall between; to occur meanwhile, happen; to be lost or forgotten, fall to the ground, perish, go to ruin”.
What are the principal parts of intercidō?
intercidō, intercidere, intercidī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce intercidō?
In classical Latin, [ɪnˈtɛr.kɪ.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtɛr.t͡ʃi.do].
Where does intercidō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin intercidō.