LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

fodiō

fodiō (present infinitive fodere, perfect active fōdī, supine fossum)
Classical[ˈfɔ.di.oː]Ecclesiastical[ˈfɔː.di.o]
fossus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to dig, dig up, dig out; to bury; to dig or clear out the earth from a place; to mine, quarry
    ager frugifer, argentum etiam incolae fodiuntThe soil is fertile, (and) inhabitants dig the silver also
  2. Classical Latinto prick, prod, pierce, thrust, jab, stab, wound
  3. figurativelyto goad, sting, disturb

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fodiōfodiēbamfodiamfōdīfōderamfōderō
2nd sg.fodisfodiēbāsfodiēsfōdistīfōderāsfōderis
3rd sg.foditfodiēbatfodietfōditfōderatfōderit
1st pl.fodimusfodiēbāmusfodiēmusfōdimusfōderāmusfōderimus
2nd pl.foditisfodiēbātisfodiētisfōdistisfōderātisfōderitis
3rd pl.fodiuntfodiēbantfodientfōdērunt
fōdēre
fōderantfōderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fodiamfoderemfōderimfōdissem
2nd sg.fodiāsfoderēsfōderīsfōdissēs
3rd sg.fodiatfoderetfōderitfōdisset
1st pl.fodiāmusfoderēmusfōderīmusfōdissēmus
2nd pl.fodiātisfoderētisfōderītisfōdissētis
3rd pl.fodiantfoderentfōderintfōdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fodiorfodiēbarfodiar
2nd sg.foderis
fodere
fodiēbāris
fodiēbāre
fodiēris
fodiēre
3rd sg.foditurfodiēbāturfodiētur
1st pl.fodimurfodiēbāmurfodiēmur
2nd pl.fodiminīfodiēbāminīfodiēminī
3rd pl.fodiunturfodiēbanturfodientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fodiarfoderer
2nd sg.fodiāris
fodiāre
foderēris
foderēre
3rd sg.fodiāturfoderētur
1st pl.fodiāmurfoderēmur
2nd pl.fodiāminīfoderēminī
3rd pl.fodianturfoderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fodefodere
pres. 2nd pl.foditefodiminī
fut. 2nd sg.foditōfoditor
fut. 3rd sg.foditōfoditor
fut. 2nd pl.foditōte—
fut. 3rd pl.fodiuntōfodiuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefoderefodī
perfect infinitivefōdissefossum esse
future infinitivefossūrum essefossum īrī
present participlefodiēns—
perfect participle—fossus
future participlefossūrus
fossūra, fossūrā, fossūrae, fossūram, fossūrārum, fossūrās, fossūre, fossūrī, fossūrīs, fossūrō, fossūrōrum, fossūrōs, fossūrum
fodiendus
fodiundus
gerundfodiendī, fodiendō, fodiendumsupinefossum, fossū

fŏdĭo, fōdi, fossum, 3 (ante-class. form of the
I. inf. praes. pass. fodiri, Cato, R. R. 2, 4; Col. 11, 2, 35, but not in Plaut. Mil. 2, 4, 21, where the correct read. is exfodivi.— Also acc. to the first conj.: Illyrii restant sicis sibinisque fodantes, Enn. ap. Fest. p. 336 Müll.; cf.: fodare fodere, Paul. ex Fest. p. 84, 7 Müll.), v. n. and a. [Sanscr. root badh-, to dig, ava-bādha, dug out; Gr. βάθος, βαθύς, βένθος, ἄβυσσος, etc., βόθρος, pit; hence, fossa, fundus (for fudnus); cf. Anglo-Sax. bodom; Engl. bottom; Germ. Boden, etc.; cf. Fick, Vergl. Wörterb. p. 131; Grimm, Deutsch. Wörterb. s. v. Boden], to dig, dig up, dig out (class.).—
I. Lit.: numquam domum revertor, quin te in fundo conspicer Fodere aut arare, Ter. Heaut. 1, 1, 17; cf.: fodit; invenit auri aliquantum, Cic. Div. 2, 65, 134; and id. de Or. 2, 41, 174: vineas novellas fodere aut arare et postea occare, Varr. R. R. 1, 31, 1; cf.: ut hortum fodiat, Plaut. Poen. 5, 2, 59: hortum, Cato, R. R. 2, 4: arva, Ov. M. 11, 33: solum, Plin. 19, 6, 32: vites, Quint. 9, 4, 5: murum, to undermine, Ov. M. 11, 535; but, vallum, to dig out the earth needed for it, Tac. A. 11, 18: puteum ferramentis, to dig, Plaut. Rud. 2, 4, 19; so, puteos, Caes. B. C. 3, 49, 5: scrobes, trium in altitudinem pedum, id. B. G. 7, 73, 5: fundamenta, Plin. 28, 2, 4, § 15: cubilia (talpae), Verg. G. 1, 183: argentum etiam incolae fodiunt, Liv. 28, 3, 3: gypsum e terra, Plin. 36, 24, 59, § 182: oculos, Plaut. Mil. 2, 4, 21; cf. lumina, Ov. A. A. 1, 339: terram gramineam de cespite, Verg. Cul. 391.—
II. Transf., to prick, pierce, wound, thrust, stab (class.): at ego te pendentem fodiam stimulis triginta dies, to prick, Plaut. Men. 5, 5, 48: quia non latus fodi (cultro), id. Aul. 3, 2, 4; so, equi armos calcaribus, Verg. A. 6, 881: guttura cultro, Ov. M. 7, 315: ora hastis, Liv. 8, 10, 6: aversos (elephantos) sub caudis, qua maxime molli cute vulnera accipiunt, id. 21, 55: multos pugionibus, Tac. H. 4, 29: Sarmatam levi gladio, id. ib. 1, 79: ora, id. A. 2, 21; id. Agr. 36: adversa ora resistentium, Curt. 4, 15: La. Dic jussisse te. Ph. Noli fodere: jussi, don't punch me in the side, Ter. Hec. 3, 5, 17 (cf. fodicare).—Poet.: Ausonius mersis celer fodit aequora remis, digs through, ploughs through, Sil. 14, 359: aquas (ungula), Ov. F. 3, 456.—In mal. part., Mart. 7, 102; Auct. Priap. 53.—
III. Trop., to goad, sting, disturb: num exspectas, dum te stimulis fodiam? Cic. Phil. 2, 34, 86; cf.: cor stimulo foditur, Plaut. Bacch. 5, 2, 39: pungit dolor, vel fodiat sane, Cic. Tusc. 2, 14, 33: pectus in iras, to excite, stir, Sil. 5, 159.

Origins

Proto-Indo-European *bʰedʰh₂-der. Proto-Indo-European *bʰódʰh₂ey Proto-Italic *foðjō Latin fodiō Inherited from Proto-Italic *foðjō, from Proto-Indo-European *bʰódʰh₂ey, from *bʰedʰh₂-.

Descendants
  • Frenchfouir
  • Italianfodire
  • Spanishhozarfrom Vulgar Latin *fodiare
  • Italianfoggiarefrom Vulgar Latin *fodiare
  • Old Occitanfoire

Quick answers

What does fodiō mean in Latin?
fodiō, a verb, means “to dig, dig up, dig out; to bury; to dig or clear out the earth from a place”.
What are the principal parts of fodiō?
fodiō, fodere, fōdī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce fodiō?
In classical Latin, [ˈfɔ.di.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfɔː.di.o].